26η Φεβρουαρίου 2006

Κυριακή: ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ, ἐν ᾗ μνείαν ποιούμεθα τῆς Δευτέρας καί ἀδεκάστου Παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. Τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Πορφυρίου, ᾽Επισκόπου Γάζης, τῆς ῾Αγίας Μάρτυρος Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος, καί τοῦ ῾Αγίου Μάρτυρος Θεοκλήτου.

῏Ηχος γ´– ῾Εωθινόν Γ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «῾Ο βάθει σοφίας...».
Κοντάκιον: «Μετά τῶν ῾Αγίων...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Πεφώτισται τά σύμπαντα... – Δοξάζω τοῦ Πατρός...». 2.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Τόν Σταυρόν σου τόν τίμιον... – ῾Υμνοῦμεν τόν Σωτῆρα... – Τοῖς ἐν ῞ᾼδῃ καταβάς...» καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «῞Οταν μέλλῃς ἔρχεσθαι... – Βίβλοι ἀνοιγήσονται... – ᾽Ηχήσουσι σάλπιγγες... – Κλαίω καί ὀδύρομαι...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῞Οταν τίθωνται θρόνοι...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Πῶς μή θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «῾Ο τῷ πάθει σου, Χριστέ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον· «῾Η ζωοδόχος σου ἔγερσις... – Θεός ὑπάρχων ἀναλλοίωτος... – ῞Ινα τό γένος ἡμῶν...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι, μέλαινα ψυχή...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «᾽Ανύμφευτε Παρθένε...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «'Ακατάληπτε μόνη κυριαρχία...». Μετά τόν Τριαδικόν Κανόνα· Δόξα, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ ᾽Ιδιόμελον· «Τάς τοῦ Κυρίου γνῶντες ἐντολάς...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «῾Υπό τήν σήν Δέσποινα...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...» καί ἀντί τῆς ῾Υπακοῆς τοῦ ἤχου τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς...», κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῾Ο τά ὕδατα πάλαι...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, καί 2.– ῾Ο τοῦ Τριῳδίου· «Τήν ἡμέραν τήν φρικτήν...», μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά
Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εννοῶ τήν ἡμέραν...», μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτοῦ· «᾽Ελπίς τοῦ κόσμου ἀγαθή...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Βοηθός καί σκεπαστής...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Γ´ ῾Εωθινόν· «᾽Αναστάς ὁ ᾽Ιησοῦς πρωΐ πρώτη Σαββάτου...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (12 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «᾽Ασπόρου συλλήψεως...».
«῞Αγιος Κύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Γ´ ᾽Αναστάσιμον· «῞Οτι Χριστός ἐγήγερται...». 2.– Τά τοῦ Τριῳδίου· «Τήν φοβεράν τῆς κρίσεως...». 3.– «᾽Ιδού ἡμέρα ἔρχεται...». 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Τήν ὥραν τῆς ἐτάσεως...».
Αἶνοι: 1. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε πάντα τά ἔθνη... – Διηγήσαντο πάντα τά θαυμάσια... – Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται... – ᾽Εν τῷ φωτί σου, Δέσποτα...». 2.– 1 Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «῞Υμνον ἑωθινόν...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εννοῶ τήν ἡμέραν ἐκείνην... – ῎Ω ποία ὥρα τότε... – Δανιήλ ὁ Προφήτης...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῶν ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένων.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Προκαθάρωμεν ἑαυτούς...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τοῦ Τριῳδίου· «῞Οταν ἔλθῃς, ὁ Θεός ἐπί γῆς μετά δόξης...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς τῆς ᾽Απόκρεω μετά τοῦ ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένου Προκειμένου: «Μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν καί μεγάλη ἡ ἰσχύς αὐτοῦ».
Στίχ. «Αἰνεῖτε τόν Κύριον ὅτι ἀγαθός».
«Βρῶμα ἡμᾶς οὐ παρίστησι...» (Α´ Κορ. η´ 8 - θ´ 2).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῞Οταν δέ ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου...» (Ματθ. κε´ 31-46).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.
Κατά τήν ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς κατάλυσις τυροῦ, ᾠῶν καί ἰχθύων οὐχί κρέατος (Λευκή Νηστεία).


Επιστροφή