Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτικίον: «᾽Εκ γῆς ἀνατείλασα...».
Κοντάκιον: «Προφῆτα Θεοῦ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– 3 Στιχηρά Μαρτυρικά τοῦ β´ ἤχου· «Οἱ τήν ἐπίγειον ἀπόλαυσιν... – Τῶν ἁγίων Μαρτύρων... – Χοροί Μαρτύρων...», ἅ ζήτει ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, Παρασκευῇ ἑσπέρας, καί 2.– Τά 3 Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν ἀπ' αἰῶνος σήμερον νεκρῶν... – ῾Ο τῷ οἰκείῳ αἵματι βροτούς... – Τῇ ἐκ νεκρῶν ἐγέρσει σου...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον· «Θρηνῶ καί ὀδύρομαι...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιά τοῦ νόμου...».
῎Ανευ Εἰσόδου: «Φῶς ἱλαρόν...» καί ἀντί τοῦ Προκειμένου τῆς ἡμέρας εἰς ἦχον πλ. δ´ τό· «᾽Αλληλούϊα» 3 μέ στίχους εἰς τό β´· «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω καί προσελάβου, Κύριε», καί εἰς τό γ´· «Καί τό μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεάν καί γενεάν».
᾽Απόστιχα: Τά 4 Στιχηρά Μαρτυρικά τοῦ β´ ἤχου. 1.– ῎Ανευ στίχου· «῾Υπέρ Χριστοῦ παθόντες...». 2.– Στίχ. «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ῾Αγίοις αὐτοῦ, ὁ Θεός ᾽Ισραήλ – Τόν Σταυρόν τοῦ Χριστοῦ λαβόντες...». 3.– Στίχ. «Τοῖς ῾Αγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος, πάντα τά θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς – Τῶν ἁγίων σου τά πλήθη...». 4.– Στίχ. «᾽Εκέκραξαν οἱ δίκαιοι καί ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν – Πᾶσα πόλις καί χώρα...», ζήτει ταῦτα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, ῏Ηχος β´, Σαββάτῳ πρωΐ εἰς τούς Αἴνους.
Δόξα: Τό νεκρώσιμον ᾽Ιδιόμελον· «᾽Αρχή μοι καί ὑπόστασις...».
Καί νῦν: Τό ἀμέσως ἑπόμενον Θεοτοκίον· «Πρεσβείαις τῆς τεκούσης Σε...».
Μετά τό· «Νῦν ἀπολύεις...» ψάλλεται ὁ Νεκρώσιμος Κανών τοῦ πλ. β´ ἤχου, ζήτει τοῦτον εἰς τήν Παρακλητικήν τῷ Σαββάτῳ πρωΐ ἤ εἰς τό Πεντηκοστάριον μετά τόν ῾Εσπερινόν τοῦ Σαββάτου τῆς ζ´ ῾Εβδομάδος· «᾽Εν οὐρανίοις θαλάμοις...» ἄνευ τῶν Εἱρμῶν, μετά τῶν στίχων: εἰς τό α´ τροπάριον ἑκάστης ᾽ῼδῆς· «Πρεσβείαις τῶν Μαρτύρων Σου, Χριστέ ὁ Θεός, ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν δούλων Σου», εἰς τό β´ τροπάριον· «Αἱ ψυχαί αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσονται», εἰς τό γ´. Δόξα, καί εἰς τό δ´. Καί νῦν. Εἰς τό τέλος τῆς θ´ ᾽ῼδῆς ὁ Εἱρμός αὐτῆς· «Θεόν ἀνθρώποις ἰδεῖν ἀδύνατον...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– «῾Ο βάθει σοφίας...». 2.– Δόξα, τό ἀκροτελεύτιον αὐτοῦ· «᾽Εν Σοί γάρ τήν ἐλπίδα...». 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ καί τεῖχος...».
῾Η ᾽Εκτενής καί μετά τήν ἐκφώνησιν· «῞Οτι ἐλεήμων...», ψάλλονται τά Τροπάρια· «Μετά πνευμάτων δικαίων...» κτλ., καί ἄρχεται τό μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων ὡς ἑξῆς:
῾Ο ῾Ιερεύς: «᾽Ελέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καί ἐλέησον».
῾Ο Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
῾Ο ῾Ιερεύς: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως πάντων τῶν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, βασιλέων, πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων, μοναχῶν, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν ἐκ τῶν ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων, καί ὑπέρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καί ἀκούσιον».
῾Ο Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
῾Ο ῾Ιερεύς: «῞Οπως, Κύριος ὁ Θεός, τάξῃ τάς ψυχάς αὐτῶν ἔνθα οἱ δίκαιοι ἀναπαύονται· τά ἐλέη τοῦ Θεοῦ, τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καί ἄφεσιν τῶν αὐτῶν ἁμαρτιῶν παρά Χριστῷ τῷ ἀθανάτῳ βασιλεῖ καί Θεῷ ἡμῶν αἰτησώμεθα».
῾Ο Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
῾Ο ῾Ιερεύς: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν»·
῾Ο Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» ἅπαξ. Εἶθ' οὕτως,
῾Ο ῾Ιερεύς: τήν εὐχήν: «῾Ο Θεός τῶν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, ὁ τόν θάνατον καταπατήσας, τόν δέ διάβολον καταργήσας καί ζωήν τῷ κόσμῳ Σου δωρησάμενος, Αὐτός, Κύριε, ἀνάπαυσον καί τάς ψυχάς τῶν κεκοιμημένων δούλων Σου, βασιλέων, πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων, μοναχῶν, μοναζουσῶν καί πάντων τῶν ἀπό περάτων ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός· πᾶν ἁμάρτημα τό παρ' αὐτῶν πραχθέν, ἐν λόγῳ ἤ ἔργῳ ἤ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος Θεός, συγχώρησον, ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται ἐπί τῆς γῆς καί οὐχ ἁμαρτήσει· Σύ γάρ μόνος ἐκτός ἁμαρτίας ὑπάρχεις· ἡ δικαιοσύνη Σου δικαιοσύνη εἰς τόν αἰῶνα καί ὁ λόγος Σου ἀλήθεια».
῾Ο ῾Ιερεύς: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
῾Ο Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» ἅπαξ.
῾Ο ῾Ιερεύς: «῞Οτι Σύ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσις πάντων τῶν κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν σύν τῷ ἀνάρχῳ Σου πατρί...».
῾Ο Χορός: «Αἰωνία ἡ μνήμη», ἐκ τρίτου. Εἶτα·
῾Ο ῾Ιερεύς: «Σοφία»· «῾Ο ὤν εὐλογητός» κτλ., καί ἐκφωνεῖ τήν συνήθη ᾽Απόλυσιν.

Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Τοῦ Σαββάτου, ὡς εἴθισται.
᾽Απολυτίκιον: «῾Ο βάθει σοφίας...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
᾽Αντί τοῦ· «Θεός Κύριος», εἰς ἦχον πλ. δ´ τό· «᾽Αλληλούϊα» (γ´) τετράκις δίς ἄνευ στίχου καί δίς μετά τῶν ἐν τῷ ῾Εσπερινῷ στίχων διά τό· «᾽Αλληλούϊα» καί εὐθύς·
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Μαρτυρικά τοῦ β´ ἤχου· «῾Ο φαιδρύνας τούς ῾Αγίους σου... – ᾽Αθλοφόροι Κυρίου... – ᾽Απόστολοι, Μάρτυρες...», μετά προϋμνίου εἰς τά δύο τελευταῖα τούς πρό αὐτῶν στίχους. Δόξα, τό Νεκρώσιμον· «῾Η μνήμη τῶν κεκοιμημένων, Κύριε...». Καί νῦν, τό α´ Θεοτοκίον· «Μήτηρ ἁγία ἡ τοῦ ἀχράντου φωτός...». Ζήτει ἅπαντα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου τῷ Σαββάτῳ πρωΐ, ἦχος β´.
Εὐλογητάρια: Τά Νεκρώσιμα, μεθ' ἅ ὁ ῾Ιερεύς ἐξερχόμενος εἰς τά Βημόθυρα καί ἱστάμενος πρό τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ, ἐκφωνεῖ τό μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς ἐσημειώθη, εἰς τόν ῾Εσπερινόν. ᾽Εν συνεχείᾳ τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Κάθισμα· «᾽Ανάπαυσον...». Δόξα, τό ἀκροτελεύτιον αὐτοῦ· «Καί πάντα τά ἐν ἀγνοίᾳ...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «῾Ο ἐκ Παρθένου ἀνατείλας...».
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανών: ῾Ο τοῦ Τριῳδίου· «῏ᾼσμα ἀναπέμψωμεν...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Ο Εἱρμός αὐτῆς· «῾Ο στερεώσας ἐν τῇ χειρί σου...», καί τό·
Μεσῴδιον Κάθισμα: 1.– «῾Ο δι' ἡμᾶς ὑπομείνας...». 2.– Τό μετ' αὐτό Θεοτοκίον· «Τήν ταχείαν σου σκέπην...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
῾Ο Εἱρμός αὐτῆς· «Συνεχόμενον δέξαι με...», καί·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά Νεκρώσιμα, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Εἱρμός η´ ᾽ῼδῆς: «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... – Τόν ἐν ὄρει ἁγίῳ...».
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Τόν προδηλωθέντα ἐν ὄρει...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– «῾Ο καί νεκρῶν καί ζώντων...». 2.– «᾽Ανάπαυσον τούς δούλους σου...». 3.– Τό Θεοτοκίον· «Μαρία θεονύμφευτε...».
Αἶνοι: Τά 4 Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦτε πρό τέλους... – Τί ἀπατᾶται ἄνθρωπος... – ῾Ο τῇ χειρί σου πλάσας... – Χριστός ἀνέστη...».
Δόξα: Τό Νεκρώσιμον ᾽Ιδιόμελον· «῾Ως ἄνθος μαραίνεται...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Χαῖρε, Μαρία Θεοτόκε...».
«Σοί δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (Χῦμα).
Πληρωτικά.
᾽Απόστιχα: Τά ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου 3 Νεκρώσιμα τοῦ Θεοφάνους τοῦ β´ ἤχου· «Ρύμην, τοῦ θανάτου... – ῞Ινα, τούς ἀνθρώπους κοινωνούς... – Σῶσαι, τό σόν πλάσμα βουληθείς...», μετά τούς πρό αὐτῶν στίχους τά 2 τελευταῖα, ἅ ζήτει εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου, τῷ Σαββάτῳ πρωΐ τοῦ β´ ἤχου.
Δόξα: Τό Νεκρώσιμον ᾽Ιδιόμελον· «῎Αλγος τῷ ᾽Αδάμ...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Σύ εἶ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
᾽Απόλυσις.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«῾Ο βάθει σοφίας...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ῾Αγίοις...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1. – «῾Ο βάθει σοφίας...». 2. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Μετά τῶν ῾Αγίων....».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῶν κεκοιμημένων· «Οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν...» (Α´ Θεσ. δ´ 13-17).
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· Σαββάτου τῆς ᾽Απόκρεω «Βλέπετε μή πλανηθεῖτε...» (Λουκ. κα´ 8-9, 25-27, 35-36).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Μετά τό· «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...», ψάλλονται τά νεκρώσιμα τροπάρια· «Μετά πνευμάτων δικαίων...» κτλ. καί τελεῖται τό Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς εἰς τόν ῾Εσπερινόν. Μετά τό· «Αἰωνία ἡ μνήμη...» ὁ ῾Ιερεύς· «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν... Εὐλογία Κυρίου καί ἔλεος...», καί ἡ συνήθης ᾽Απόλυσις.