῏Ηχος πλ. β´ – ῾Εωθινόν Θ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ.

᾽Απολυτίκιον: «᾽Ορθοδοξίας ὁδηγέ...».
Δόξα: «῾Ο Μάρτυς σου, Κύριε...».
Κοντάκιον: «Τόν τῆς Τριάδος ἐραστήν...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Νίκην ἔχων, Χριστέ... – Σήμερον ὁ Χριστός... Σέ, Κύριε, τόν ὄντα...». 2.– ῞Εν Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «᾽Εν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... », καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ᾽Αποστόλου· «᾽Ακτῖσι τοῦ Πνεύματος... – Θεόφρον Τιμόθεε... – Θεόφρον Τιμόθεε πυκναῖς...», καί 4.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «Τοῦ κόσμου τά πέρατα... – Μαρτύρων τό καύχημα... – Μάρτυς ᾽Αναστάσιε...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ᾽Αποστόλου· «Τῷ Θεῷ προωρισμένος...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τίς μή μακαρίσει σε...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Τήν ᾽Ανάστασίν σου...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Πύλας συντρίψας χαλκᾶς... – ῾Ρεύσεως ἡμᾶς τῆς πάλαι... – Σταυρωθείς ὡς ἠβουλήθης...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «᾽Εμεγάλυνας, Χριστέ...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῎Ω θαύματος καινοῦ...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «᾽Αγγελικαί δυνάμεις...». 2.– Τοῦ ᾽Αποστόλου· «Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς...». 3.– Δόξα, τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «῾Ο Μάρτυς σου, Κύριε...», καί 4.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Τρεῖς ὑποστάσεις ὑμνοῦμεν...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ἡ ῾Υπακοή τοῦ ἤχου· «Τῷ ἑκουσίῳ καί ζωοποιῷ σου θανάτῳ...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν αὐτῶν· «῾Ο τήν εὐλογημένην καλέσας σου Μητέ-ρα...»17 καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῾Ως ἐν ἠπείρῳ πεζεύσας...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ ᾽Αποστόλου· «Τάς ἐπαναστάσεις τῶν παθῶν...», καί 3.– Τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «῎Ορθρῳ λαμπροτάτῳ σου, Χριστέ...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς.
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ ᾽Αποστόλου· «Τοῖς θείοις χαρίσμασι...». 2.– Δόξα, τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «᾽Εν δόξῃ τελειότητος...», καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «᾽Εκαίνισας, ῎Αχραντε...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς.
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά ᾽Αναστάσιμα.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Θ´ ῾Εωθινόν· «Οὔσης ὀψίας...», κτλ.
«᾽Ανάστασιν Χριστοῦ...», κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός Θ´ ᾽ῼδῆς: « ᾽Εν νόμῳ σκιᾷ καί γράμματι...».
«῞Αγιος Κύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Θ´ ᾽Αναστάσιμον· «Συγκεκλεισμένων Δέσποτα...». 2.– Τῶν ῾Αγίων· «Δυάς φωτοειδέστατος...», καί 3.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Πανάμωμε Μητρόθεε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Ο Σταυρός σου Κύριε... – ῾Η ταφή σου Δέσποτα... Σύν Πατρί καί Πνεύματι... – Τριήμερος ἀνέστης...» καί 2.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Κύριε μέγα καί φοβερόν... – ῎Ω παράνομοι ᾽Ιουδαῖοι... – Σφραγισθέντος τοῦ μνήματος... – Τό ζωοδόχον σου σῶμα...» (βλ. Σημείωσι).
Δόξα: Τό Θ´ ῾Εωθινόν· «῾Ως ἐπ' ἐσχάτων τῶν χρόνων...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«᾽Αγγελικαί δυνάμεις...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «᾽Αγγελικαί δυνάμεις...». 2. – Τοῦ ᾽Αποστόλου· «Χρηστότητα ἐκδιδαχθείς...». 3.– Τοῦ ῾Οσιομάρτυρος· «῾Ο Μάρτυς σου, Κύριε...», καί 4. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «῾Ο μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς λα´ ἑβδομάδος ᾽Επιστολῶν· «Πιστός ὁ λόγος...» (Α´ Τιμ. α´ 15-17).
Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς ιδ´ ἑβδομάδος Λουκᾶ· «᾽Εγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν τόν ᾽Ιησοῦν τήν ῾Ιεριχώ...» (Λουκ. ιη´ 35-43).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.



Σημείωσις:
α) Εἰς περίπτωσιν συνεορτασμοῦ ἀμφοτέρων τῶν ῾Αγίων· 1. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα. 2. – ῞Εν Στιχηρόν ἀνατολικόν καί 3. – 3 ᾽Ιδιόμελα αὐτῶν ἐκ τοῦ ῾Εσπερινοῦ καί τῶν Αἴνων· «Τόν φωστῆρα τῶν πιστῶν... Τόν γενναῖον ἀθλητήν... – ῞Οσιε Πάτερ, νικητής Μήδων...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´. – «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ», β´.– «Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος».

β) Εἰς περίπτωσιν μεμονωμένου ἑορτασμοῦ· 1. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα καί 2. – Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Εσπερινοῦ ἑνός ἑκάστου εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Καί διά μέν τόν ᾽Απόστολον στίχοι διά τά δύο τελευταῖα: α´.– «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτοῦ καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτοῦ», β´.– «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα».
Διά δέ τόν ῾Οσιομάρτυρα τά ἀνωτέρω.