15η Ἰανουαρίου 2006Κυριακή: ΙΒ´ ΛΟΥΚΑ (ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ). Τῶν ῾Οσίων Πατέρων ἡμῶν Παύλου τοῦ Θηβαίου καί ᾽Ιωάννου τοῦ Καλυβίτου. |
![]()
|
῏Ηχος πλ. α´ – ῾Εωθινόν Η´. Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ᾽Απολυτίκια: «᾽Εν ᾽Ιορδάνῃ...».Κοντάκιον: «᾽Επεφάνης σήμερον...». ᾽Απόλυσις: Μικρά. Τῆς ῾Εορτῆς. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός – Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». ῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Διά τοῦ Τιμίου Σου Σταυροῦ, Χριστέ... – ῾Ο τήν ᾽Ανάστασιν διδούς... – Μέγα θαῦμα....», 2. – 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «῾Εσπερινήν προσκύνησιν... – Τόν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας ἡμῶν... – Οἱ τῆς κουστωδίας ἐνηχοῦντο...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Οσίου· «῞Οτε ἐπινεύσει θεϊκῇ... – Ξένην ἐπενόησας ζωήν... – Φέρων ἐν χερσί τό ἱερόν...» εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ῾Οσίου· «᾽Αρνησάμενος κόσμον...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «᾽Εν τῇ ᾽Ερυθρᾷ θαλάσσῃ...». Εἴσοδος.: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. ᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Σέ τόν σαρκωθέντα Σωτῆρα Χριστόν...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Νυγείσης σου τῆς πλευρᾶς... – Ξένη σου ἡ σταύρωσις... – ῾Ο δι' ἡμᾶς σαρκί πάθος δεξάμενος...». Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ῾Οσίου· «῞Οσιε Πάτερ...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο ποιητής καί λυτρωτής μου...». Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, τοῦ ῾Οσίου· «᾽Εκ βρέφους τόν Κύριον...». 3. – Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...». ᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Κράτος τῆς ἑνιαίας...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ἡ ῾Υπακοή τοῦ ἤχου· «᾽Αγγελικῇ ὁράσει...».᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ. ΟΡΘΡΟΣ῾Εξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». ᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ. Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό, Καί νῦν· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...», καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν. Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῞Ιππον καί ἀναβάτην...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, καί 2.– ῾Ο τοῦ ῾Οσίου (ὁ β´ τοῦ Μηναίου)· «Πλουτισθείς ταῖς θείαις ἀρεταῖς...». ᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς· Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ ῾Οσίου· «Πλοῦτον ἐπίκηρον...», καί 2.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ως ἀγεώργητος...». ᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τά ᾽Αναστάσιμα. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας. Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...». Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Η´ ῾Εωθινόν· «Μαρία εἰστήκει πρός τό μνημεῖον...», κτλ. «᾽Ανάστασιν Χριστοῦ...», κτλ. ῾Η Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «᾽Εν νόμῳ σκιᾷ καί γράμματι...». «῞Αγιος Κύριος...». ᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Η´ ᾽Αναστάσιμον· «Δύο ᾽Αγγέλους βλέψασα..». 2.– Τοῦ ῾Οσίου· «Πτωχός ὡς ἄλλος Λάζαρος...», καί 3.– Τό ὅμοιον Θεοτοκίον· «Βουλῆς μεγάλης ῎Αγγελον...». Αἶνοι: 1. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Κύριε, ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου... – Κύριε, τούς μοχλούς τούς αἰωνίους... – Κύριε, αἱ Γυναῖκες ἔδραμον... – Κύριε, ὥσπερ ἐξῆλθες ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου...» 2. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Κύριε, ὁ Βασιλεύς τῶν αἰώνων... – Κύριε, τά ὑπερλάμποντά σου θαύματα... – Μυροφόροι γυναῖκες... – Τοῦ θεοδέγμονος τάφου...». Δόξα: Τό Η´ ῾Εωθινόν· «Τά τῆς Μαρίας δάκρυα...». Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...». Δοξολογία: Μεγάλη· «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ᾽Αντίφωνα τῶν Κυριακῶν. Εἴσοδος.Μετά τήν Εἴσοδον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Τοῦ ῾Οσίου· «᾽Εκ βρέφους τόν Κύριον...», καί 3. – Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: «῾Ο μήτραν παρθενικήν...». Τρισάγιον. ᾽Απόστολος: Κυριακῆς κθ´ ᾽Επιστολῶν· «῞Οταν ὁ Χριστός φανερω-θῇ...» (Κολ. γ´ 4-11). Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· Κυριακῆς ιβ´ Λουκᾶ· «Εἰσερχομένου τοῦ ᾽Ιησοῦ εἴς τινα κώμην...» (Λουκ. ιζ´ 12-19). Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. ᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ. Σημειώσεις: ῾Η ᾽Ακολουθία τοῦ ῾Οσίου Παύλου τοῦ Θηβαίου, ἐπειδή ἔχει ἕν μόνον Δοξαστικόν, καταλιμπάνεται εἰς τόν ῾Εσπερινόν καί τόν ῎Ορθρον καί «ψάλλεται» κατά τάς διατάξεις τοῦ ΤΜΕ «ἐν τοῖς ᾽Αποδείπνοις». Πρβλ. ΤΜΕ: ΙΑ´ Νοεμβρίου § 2, σελ. 94 κ.τ.λ. ῾Η ἀρχαία τῆς ᾽Εκκλησίας τάξις ἀπαιτεῖ, ὅπως τό α´ Θεοτοκίον τῶν ᾽Απολυτικίων τοῦ ἤχου – ἐάν τοῦτο δέν ἐψάλη τό ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου ἤ εἰς τό· «Θεός Κύριος» τῆς Κυριακῆς – ψάληται ὡς ἐπισφραγιστικόν τῶν Καθισμάτων τῆς α´ Στιχολογίας. Πρβλ. Κυριακή τῶν Μυροφόρων, Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος, Κυριακή τῶν Πατέρων, κτλ. Εἰς περίπτωσιν ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης τοῦ ῾Οσίου ἀντί τῶν 4 ᾽Ανατολικῶν Στιχηρῶν ψάλλομεν τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Οσίου, τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ ῾Οσίου Αὐτοῦ» καί β´.– «Μακάριος ἀνήρ ὁ φοβούμενος τόν Κύριον ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα». |
![]()