13η Νοεμβρίου 2005Κυριακή: Η´ ΛΟΥΚΑ. Τοῦ ἐν ῾Αγίοις Πατρός ἡμῶν ᾽Ιωάννου, ᾽Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Χρυσοστόμου. |
![]()
|
῏Ηχος δ´ - ῾Εωθινόν Ι´. Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ᾽Απολυτίκια: 1.– «᾽Εν τῇ ὑπομονῇ σου...». 2.– Δόξα· «Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς...».Κοντάκιον: «Τόν πλοῦτον τόν σόν...». ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός - Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». ῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 ᾽Αναστάσιμα Στιχηρά· «Τόν ζωοποιόν σου Σταυρόν... – Τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς... – Πύλας ῞ᾼδου συνέτριψας...». 2.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν, λαοί... – ῎Αγγελοι καί ἄνθρωποι... – Πύλας χαλκᾶς συνέτριψας...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τήν χρυσήλατον σάλπιγγα... – Τόν ἀστέρα τόν ἄδυτον... – ῾Ο ἐπίγειος ῎Αγγελος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «῞Οσιε τρισμάκαρ...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «῾Ο διά σέ Θεοπάτωρ...». Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα. ᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν · «Κύριε, ἀνελθών ἐν τῷ Σταυ-ρῷ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον· «Κρεμάμενος ἐπί ξύλου... – Λαός παράνομος... – Μετά δακρύων γυναῖκες...». Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Σάλπιγξ χρυσόφωνος...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο Ποιητής καί Λυτρωτής μου..». Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Δόξα, τοῦ ῾Ιεράρχου· «῾Η τοῦ στόματός σου...». 3. –Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο δι' ἡμᾶς γεννηθείς...». ᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Τριάδα θεαρχικήν δοξάσωμεν...», τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς Λιτῆς τοῦ ῾Ιεράρχου· «Φωστήρ ᾽Ιωάννη...», κτλ. μετά τοῦ· Δόξα, «῎Επρεπε τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τεῖχος κεκτήμεθα...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον, ᾽Απολυτίκιον· «῾Η τοῦ στόματός σου...».ΟΡΘΡΟΣ῾Εξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». ᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ. Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...»129, τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν καί τό μετά τόν Πολυέλεον τῆς γ´ Στιχολογίας τοῦ ῾Ιεράρχου, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Τά Εὐλογητάρια - ἡ ῾Υπακοή - οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «Θαλάσσης...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τῆς μετανοίας γεγονώς θερμότατος...». ᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς· Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον, ὁ Οἶκος καί τά· Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τῆς ἀῤῥήτου σοφίας...». Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τόν φλογμόν τῆς γεέννης...». ᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ ῾Ιεράρχου. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας. Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...» (8ης Νοεμβρίου). Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ι´ ῾Εωθινόν· «᾽Εφανέρωσεν ἑαυτόν ὁ ᾽Ιησοῦς... ἐπί τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος...», κτλ. ῾Η Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῞Απας γηγενής...». «῞Αγιος Κύριος...». ᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Ι´ ᾽Αναστάσιμον· «Τιβεριάδος θάλασσα...», 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τοῖς χρυσαυγέσι λόγοις σου...». 3. – Τό ἕτερον τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τόν μεγαλοφωνότατον...» καί 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Παρθένε παναμώμητε...». Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Ο Σταυρόν ὑπομείνας... – ᾽Εν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... – Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Τῶν πατρικῶν σου κόλπων...». 2.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Ιεράρχου· «Χρυσοῦ τηλαυγέστερον... – ῾Ο στῦλος ὁ πύρινος... – ῞Ηλιος πολύφωτος... – ᾽Αδίκως τῆς ποίμνης σου...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν». β´.– «Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, γλῶσσα δέ ἀδίκου ἐξολεῖται». Δόξα: Τοῦ ῾Αγίου· «Χρυσέοις ἔπεσι...». Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...». Δοξολογία: Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ«Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...».Εἴσοδος. Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Μετά τήν Εἴσοδον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «῾Η τοῦ στόματός σου...». 3. – Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: «῾Ο καθαρώτατος Ναός...». Τρισάγιον. ᾽Απόστολος: Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς...» (῾Εβρ. ζ´ 26-28, η´ 1-2). Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς η´ ἑβδομάδος Λουκᾶ· «Νομικός τις προσ-ῆλθε...» (Λουκ. ι´ 25-37). Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. ᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ. |
![]()