13η Νοεμβρίου 2005

Κυριακή: Η´ ΛΟΥΚΑ. Τοῦ ἐν ῾Αγίοις Πατρός ἡμῶν ᾽Ιωάννου, ᾽Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Χρυσοστόμου.

῏Ηχος δ´ - ῾Εωθινόν Ι´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– «᾽Εν τῇ ὑπομονῇ σου...». 2.– Δόξα· «Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς...».
Κοντάκιον: «Τόν πλοῦτον τόν σόν...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός - Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 ᾽Αναστάσιμα Στιχηρά· «Τόν ζωοποιόν σου Σταυρόν... – Τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς... – Πύλας ῞ᾼδου συνέτριψας...». 2.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν, λαοί... – ῎Αγγελοι καί ἄνθρωποι... – Πύλας χαλκᾶς συνέτριψας...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τήν χρυσήλατον σάλπιγγα... – Τόν ἀστέρα τόν ἄδυτον... – ῾Ο ἐπίγειος ῎Αγγελος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «῞Οσιε τρισμάκαρ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «῾Ο διά σέ Θεοπάτωρ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν · «Κύριε, ἀνελθών ἐν τῷ Σταυ-ρῷ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον· «Κρεμάμενος ἐπί ξύλου... – Λαός παράνομος... – Μετά δακρύων γυναῖκες...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Σάλπιγξ χρυσόφωνος...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο Ποιητής καί Λυτρωτής μου..».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Δόξα, τοῦ ῾Ιεράρχου· «῾Η τοῦ στόματός σου...». 3. –Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Τριάδα θεαρχικήν δοξάσωμεν...», τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς Λιτῆς τοῦ ῾Ιεράρχου· «Φωστήρ ᾽Ιωάννη...», κτλ. μετά τοῦ· Δόξα, «῎Επρεπε τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τεῖχος κεκτήμεθα...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον, ᾽Απολυτίκιον· «῾Η τοῦ στόματός σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...»129, τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν καί τό μετά τόν Πολυέλεον τῆς γ´ Στιχολογίας τοῦ ῾Ιεράρχου, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Τά Εὐλογητάρια - ἡ ῾Υπακοή - οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «Θαλάσσης...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τῆς μετανοίας γεγονώς θερμότατος...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον, ὁ Οἶκος καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τῆς ἀῤῥήτου σοφίας...». Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τόν φλογμόν τῆς γεέννης...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ ῾Ιεράρχου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...» (8ης Νοεμβρίου).
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ι´ ῾Εωθινόν· «᾽Εφανέρωσεν ἑαυτόν ὁ ᾽Ιησοῦς... ἐπί τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος...», κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῞Απας γηγενής...».
«῞Αγιος Κύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Ι´ ᾽Αναστάσιμον· «Τιβεριάδος θάλασσα...», 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τοῖς χρυσαυγέσι λόγοις σου...». 3. – Τό ἕτερον τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τόν μεγαλοφωνότατον...» καί 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Παρθένε παναμώμητε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Ο Σταυρόν ὑπομείνας... – ᾽Εν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... – Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Τῶν πατρικῶν σου κόλπων...». 2.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Ιεράρχου· «Χρυσοῦ τηλαυγέστερον... – ῾Ο στῦλος ὁ πύρινος... – ῞Ηλιος πολύφωτος... – ᾽Αδίκως τῆς ποίμνης σου...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν». β´.– «Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, γλῶσσα δέ ἀδίκου ἐξολεῖται».
Δόξα: Τοῦ ῾Αγίου· «Χρυσέοις ἔπεσι...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Τοῦ ῾Ιεράρχου· «῾Η τοῦ στόματός σου...». 3. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «῾Ο καθαρώτατος Ναός...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τοῦ ῾Ιεράρχου· «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς...» (῾Εβρ. ζ´ 26-28, η´ 1-2).
Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς η´ ἑβδομάδος Λουκᾶ· «Νομικός τις προσ-ῆλθε...» (Λουκ. ι´ 25-37).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.


Επιστροφή