῾Η ᾽Ακολουθία ψάλλεται ἀπαραλλάκτως, ὡς ἐστί διατεταγμένη κατά τήν κυρίαν ἡμέραν τῆς ῾Εορτῆς, καταλιμπανομένων ἐν μέν τῷ ῾Εσπερινῷ τοῦ Ψαλτηρίου καί τῶν ᾽Αναγνωσμάτων, ἐν δέ τῷ Μεσονυκτικῷ τῆς Λιτῆς τῆς ῾Εορτῆς, καί τῷ ῎Ορθρῳ τοῦ Πολυελέου καί τοῦ Καθίσματος αὐτοῦ, τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ ῎Ορθρου καί τῆς τάξεως αὐτοῦ, τοῦ Συναξαρίου, ἀντ' αὐτοῦ δέ ἀναγινώσκεται τό τῆς 21ης Σεπτεμβρίου καί τῆς μετά τήν Δοξολογίαν τελετῆς τῆς ῾Υψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα:
Εἰσοδικόν: Τῆς ῾Εορτῆς
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο ὑψωθείς...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ἡμέρας· Τετάρτης ιδ´ ἑβδομάδος ᾽Επιστολῶν (Β´Κορ. ιγ´ 3-13).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· Τετάρτης α´ ἑβδομάδος Λουκᾶ (Λουκ. δ´ 1-15).
Εἰς τό ἐξαιρέτως: «῾Ο διά βρώσεως τοῦ ξύλου...».
Κοινωνικόν: «᾽Εσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς...».
«Σῶσον Κύριε...»
᾽Απόλυσις.