῾Η ᾽Ακολουθία, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.

῾Η ᾽Ακολουθία τῆς Παμμακαρίστου ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας Φυλλάδος:
– ῾Η ᾽Ακολουθία τοῦ ῾Εσπερινοῦ, τοῦ ῎Ορθρου καί τῆς Θ. Λειτουργίας τῆς ῾Εορτῆς τῆς Παμμακαρίστου, ἐν Κωνσταντινουπόλει, ἐκ τοῦ Πατριαρχικοῦ Τυπογραφείου, 1905.
῾Ωσαύτως καί ἡ ᾽Ακολουθία τοῦ Περιβάλλοντος ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας Φυλλάδος.
– ῾Η ᾽Ακολουθία ἱκετήριος πρός τόν Φιλάνθρωπον Θεόν καί Σωτῆρα ἡμῶν ᾽Ιησοῦν Χριστόν ὑπέρ τοῦ περιβάλλοντος ἡμᾶς στοιχείου καί εὐσταθείας πάσης τῆς κτίσεως, ἐποιήθη ἐν ῾Αγίῳ ῎Ορει, ὑπό Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου, ῾Υμνογράφου τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ ᾽Εκκλησίας.

Καταβασίαι: «Σταυρόν χαράξας...».
Κοντάκιον: Τῆς ᾽Ινδίκτου.
῏Ηχος δ´.
῾Ο τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει σου, τῷ ἀπείρῳ οἰκτίρμων, πάντας τούς λατρεύοντας, σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ· Λυτρωτά, εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον.
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ᾽Ινδίκτου· «Τέκνον Τιμόθεε, παρακαλῶ πρῶτον πάντων...» (Α´ Τιμ. β´ 1-7).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῏Ηλθεν ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς Ναζαρέτ...» (Λουκ. δ´ 16-22), ζήτει τοῦτο τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εὐλόγησον τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός Σου, Κύριε. ᾽Αλληλούϊα».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.


Πατριαρχική καί ᾽Αρχιερατική Χοροστασία.
῾Η ἡμέρα αὐτή τῆς ἀρχῆς τῆς ᾽Ινδίκτου ἀφιεροῦται εἰς τήν προστασίαν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. ῾Ο ἑορτασμός ἐθεσπίσθη κατά τήν Συνεδρίαν τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Συνόδου τῇ 6ῃ ᾽Ιουνίου 1989.
῾Η ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ τάξις.

Τῇ Τετάρτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Θεοτόκε ᾽Αειπάρθενε...».
Κοντάκιον: «Τήν θεοδόχον γαστέρα σου...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Χοροστατεῖ ὁ Πατριάρχης. Λαμβάνουσι καιρόν ὁ Μ. ᾽Αρχιμανδρίτης, ὁ Δευτερεύων καί ὁ Τριτεύων τῶν Πατριαρχικῶν Διακόνων. Εἰσερχομένου τοῦ Πατριάρχου εἰς τόν Σολέα τοῦ Ναοῦ, ὁ Μ. ᾽Εκκλησιάρχης λαμβάνει τήν ποιμαντορικήν ράβδον, ὁ δέ Πατριάρχης ποιῶν τρεῖς μετανοίας πρό τῆς εἰκόνος τῆς Παμμακαρίστου ἀσκεπής ἀσπάζεται αὐτήν καί λαβών τήν ποιμαντορικήν ράβδον ἔρχεται εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα, εὐλογεῖ τόν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα», ἀνέρχεται εἰς τόν Θρόνον καί ἄρχεται ὁ ῾Εσπερινός.
Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1. – Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ᾽Ινδίκτου· «Τῆς αὐτολέκτου καί θείας διδασκαλίας... – ῾Ως τῶν ῾Εβραίων τά κῶλα... – ῾Ο ἐν Σιναίῳ τῷ ὄρει...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Παμμακαρίστου· «Σήμερον λαμπρά πανήγυρις... – Σήμερον φαιδροῖς ἐν ᾄσμασιν... – Σήμερον τήν σήν πανήγυριν...», καί 3.– 2 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Περιβάλλοντος· «῾Ο ἐκ μή ὄντων τά πάντα... – Πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο Πνεύματι ῾Αγίῳ συνημμένος...».
Καί νῦν: Τῆς Παμμακαρίστου· «Σήμερον συγκαλεῖται ἡμᾶς...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά·
᾽Αναγνώσματα: Τά δύο τῆς ᾽Ινδίκτου καί ἕν τῆς Παμμακαρίστου ἐκ τῆς Προφητείας ᾽Ιεζεκιήλ, ζήτει τοῦτο τῇ 8ῃ Σεπτεμβρίου (β´ ᾽Ανάγνωσμα).
᾽Απόστιχα: Τά 4 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ᾽Ινδίκτου· «᾽Επέστη ἡ εἴσοδος τοῦ ἐνιαυτοῦ... – Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν... – Θαυμαστός εἶ ὁ Θεός... – ῾Ο ἐν σοφίᾳ τά πάντα...» μετά τούς πρό αὐτῶν στίχους τά τρία τελευταῖα: α´.– «Σοί πρέπει ὕμνος, ὁ Θεός, ἐν Σιών, καί σοί ἀποδοθήσεται εὐχή ἐν ᾽Ιερουσαλήμ». β´.– «Πλησθησόμεθα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς τοῦ οἴκου σου· ἅγιος ὁ ναός σου, θαυμαστός ἐν δικαιοσύνῃ». γ´.– «Εὐλόγησον τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ᾽Ινδίκτου· «Σύ Βασιλεῦ...».
Καί νῦν: Τῆς Παμμακαρίστου· «Δεῦτε φιλεόρτων τό σύστημα...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο πάσης δημιουργός τῆς κτίσεως...». 2.– Δόξα, τῆς Παμμακαρίστου· «Πανήγυριν σήμερον...», καί 3.– Καί νῦν, τοῦ Περιβάλλοντος· «῾Ο πάντα τῷ ῥήματι...».
᾽Απόλυσις.

Τῇ Πέμπτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν ἡ Λιτή τῆς Παμμακαρίστου, ὡς ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ Φυλλάδι.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Εἰς τήν α´ Στιχολογίαν τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο καιρούς καρποφόρους...». Δόξα, Καί νῦν, τῆς Παμμακαρίστου· «Κατ' Εἰ-κόνος σεπτῆς σου τούς διωγμούς...», εἰς τήν β´ Στιχολογίαν τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ως Δεσπότῃ τοῦ παντός...» (Τό Δόξα, Καί νῦν τῆς γ´ Στιχολογίας, μετά τόν Πολυέλεον). Δόξα, Καί νῦν, τῆς Παμμακαρίστου· «῾Η ἁγία σου, ῾Αγνή...», καί εἰς τήν γ´ Στιχολογίαν μετά τόν Πολυέλεον. Τοῦ Περιβάλλοντος· «᾽Εκ μή ὄντων τά πάντα παραγαγών...». Δόξα, Καί νῦν, τῆς Παμμακαρίστου· «῾Η θεία σου εἰκών...».
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ».
Στίχοι: α´.– «῎Ακουσον, θύγατερ, καί ἴδε, καί κλῖνον τό οὖς σου καί ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καί τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καί ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεύς τοῦ κάλλους σου».
β´.– «᾽Εξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: «᾽Αναστᾶσα Μαριάμ...» (Λουκ. α´ 39-49, 56).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Δόξα: «Ταῖς τῆς Παναχράντου...».
Καί νῦν: «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...» καί τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο ἐν σοφίᾳ τά πάντα δημιουργήσας...» (Τό δ´ τῶν ᾽Αποστίχων τοῦ ῾Εσπερινοῦ).
Κανόνες: 1. – Τῆς ᾽Ινδίκτου· «῎ᾼσωμεν, πάντες λαοί...», εἰς 4, μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι». 2.– Τῆς Παμμακαρίστου· «᾽Ανέτειλε σήμερον τῆς Παναχράντου...», εἰς 4, μετά στίχου· «῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς». 3.– Τοῦ Περιβάλλοντος· «Χρηστότητα, Λόγε...», εἰς 4, μετά στίχου εἰς τά δύο πρῶτα· «Χριστέ Σωτήρ, ἡμᾶς διασῴζοις», καί εἰς τά δύο τελευταῖα. Δόξα, Καί νῦν.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον καί Οἶκος τῆς ᾽Ινδίκτου καί τά
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ως Δεσπότῃ τοῦ παντός...». 2.– Δόξα, τῆς Παμμακαρίστου· «῾Η ἁγία σου, ῾Αγνή...» (Τό κάθισμα τῆς β´ Στιχολογίας). 3.– Καί νῦν, τοῦ Περιβάλλοντος· «῾Ως Δεσπότῃ καί Κτίστῃ...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Παμμακαρίστου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας, τό ῾Υπόμνημα τῆς Παμμακαρίστου ἐκ τῆς Φυλλάδος.
Εἰς τό Κοντάκιον χοροστατεῖ ὁ Πατριάρχης, εὐλογεῖ τόν λαόν καί ἀνέρχεται εἰς τόν Θρόνον.
Καταβασίαι: «Σταυρόν χαράξας...».
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τῆς ᾽Ινδίκτου· «Τύπον τῆς ἁγνῆς λοχείας σου...», τοῦ Περιβάλλοντος· «Σεισμῶν καί δυσπραγίας...» καί τῆς Παμμακαρίστου· «Αἱ γενεαί πᾶσαι μακαρίζομέν σε... Λαμπροφεγγής ὡς ἡμέρα...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Μυστικός εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τῆς ᾽Ινδίκτου· «Θεέ θεῶν καί Κύριε...». 2.– Τῆς Παμμακαρίστου· «᾽Αγγελικῶς σε μέλπωμεν...». 3.– Τοῦ Περιβάλλοντος· «῾Ο οὐρανόν τῷ νεύματι...». 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ο Ποιητής τῆς κτίσεως...».
Εἰς τό πρῶτον ᾽Εξαποστειλάριον προπορευομένου τοῦ Μ. ᾽Εκκλησιάρχου ἐξέρχονται ἐκ τῆς Νοτίου Πύλης τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος οἱ ῞Αγιοι ᾽Αρχιερεῖς καί λαμβάνουσι τάς οἰκείας παρά τῷ Θρόνῳ θέσεις αὐτῶν. Εἰς τό· «Αἰνεῖτε...», ἐξέρχεται ἐκ τῆς Βορείου Πύλης τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος ὁ Μ. ᾽Εκκλησιάρχης, ἔρχεται ἀπέναντι τοῦ Θρόνου καί ποιεῖ σχῆμα τῷ Πατριάρχῃ, κατέρχεται δέ καί ὁ Μ. ᾽Αρχιδιάκονος ἐκ τῆς θέσεως αὐτοῦ. ᾽Αρχομένου τοῦ β´ «Αἰνεῖτε...» ὁ Πατριάρχης κατέρχεται τοῦ Θρόνου ποιῶν σχῆμα εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα πρός τήν ῾Ωραίαν Πύλην, ἔρχεται ἔμπροσθεν τῆς ῾Ιερᾶς Εἰκόνος τῆς Παμμακαρίστου, δίδει τήν ποιμαντορικήν ράβδον εἰς τόν Μ. ᾽Εκκλησιάρχην, ποιεῖ τρεῖς μετανοίας καί ἀσκεπής ἀσπάζεται τήν ῾Ι. Εἰκόνα. Ποιῶν καί αὖθις τρεῖς μετανοίας λαμβάνει τήν ποιμαντορικήν ράβδον ἀπό τόν Μ. ᾽Εκκλησιάρχην, ἔρχεται εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα καί εὐλογεῖ τόν λαόν, τοῦ Δεξιοῦ Χοροῦ ψάλλοντος τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα», καί ἀκολούθως ἀνέρχεται εἰς τόν Θρόνον.
Αἶνοι: 1.– 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ᾽Ινδίκτου· «Προαιώνιε Λόγε τοῦ Πατρός... – ῾Η βασιλεία σου, Χριστέ... – Αἱ πορεῖαί σου ὁ Θεός...». 2.– 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Παμμακαρίστου· «Παμμακάριστος Δέσποινα... – Μεγαλύνομεν, ἄχραντε...Αἱ γενεαί πᾶσαι...». 3.– 2 Στιχηρά τοῦ Περιβάλλοντος· «῞Υμνον σοι προσάγομεν... – Πάντα καθυπέστησας...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα». β´.– «῾Ως ἐμεγαλύνθη τά ἔργα σου, Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας».
Ψαλλομένων τῶν Αἴνων, οἱ ῞Αγιοι ᾽Αρχιερεῖς κατέρχονται κατά σειράν τῶν στασιδίων αὐτῶν, ποιοῦσι σχῆμα τῷ Πατριάρχῃ, σχῆμα εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα πρός τήν ῾Ωραίαν Πύλην, ἔρχονται ἔμπροσθεν τῆς ῾Ιερᾶς Εἰκόνος, ποιοῦσι τρεῖς μετανοίας καί προσκυνοῦσιν ἀσκεπεῖς τήν ῾Ι. Εἰκόνα. ᾽Εκ νέου τρεῖς μετανοίας, σχῆμα τῷ ῾Ιερῷ Βήματι καί τῷ Πατριάρχῃ, καί ἐπανέρχονται εἰς τάς θέσεις αὐτῶν.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο ἀῤῥήτῳ σοφίᾳ...».
Καί νῦν: Τῆς Παμμακαρίστου· «῾Η Πνεύματι ἁγίῳ συλλαβοῦσα...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς Παμμακαρίστου· «Πανήγυριν σήμερον...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Πανήγυριν σήμερον...»
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1. – Τῆς ᾽Ινδίκτου· «῾Ο πάσης Δημιουργός τῆς κτίσεως...». 2. – Τῆς Παμμακαρίστου· «Πανήγυριν σήμερον...». 3. – Τοῦ Περιβάλλοντος· «῾Ο πάντα τῷ ῥήματι...». 4. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τῆς ᾽Ινδίκτου.
῏Ηχος δ´.
῾Ο τῶν αἰώνων Ποιητής καί Δεσπότης, Θεέ τῶν ὅλων ὑπερούσιε ὄντως, τήν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέει σου, τῷ ἀπείρῳ οἰκτίρμων, πάντας τούς λατρεύοντας, σοί τῷ μόνῳ Δεσπότῃ, καί ἐκβοῶντας φόβῳ· Λυτρωτά, εὔφορον πᾶσι τό ἔτος χορήγησον.
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς Παμμακαρίστου· «Τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν...» (Φιλιπ. β´ 5-11), ζήτει τοῦτον τῇ 8ῃ Σεπτεμβρίου.
Εὐαγγέλιον: Τῆς ᾽Ινδίκτου· «῏Ηλθεν ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς Ναζαρέτ...» (Λουκ. δ´ 16-22), ζήτει τοῦτο τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Εἰς τά Δίπτυχα: Τό Μεγαλυνάριον·
«Τῆς ᾽Αειπαρθένου σεμνῆς Μητρός, τῆς Παμμακαρίστου, τήν χαρμόσυνον ἑορτήν, σήμερον τελοῦντες, ἐν μέσῳ ᾽Εκκλησίας, τήν ἄχραντον Εἰκόνα, πάντες τιμήσωμεν».
Κοινωνικόν: «Εὐλόγησον τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός Σου, Κύριε. ᾽Αλληλούϊα».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.

῾Η Τελετή τῆς ᾽Ινδίκτου.
᾽Αρχομένου τοῦ Κοινωνικοῦ ὁ Μ. ᾽Αρχιδιάκονος καί ὁ Διάκονος τῆς Σειρᾶς λαμβάνουσι Καιρόν καί εἰσέρχονται εἰς τό ῾Ιερόν Βῆμα διά τῆς Βορείου καί Νοτίου Πύλης, ποιοῦσι τρεῖς μετανοίας πρό τῆς ῾Αγίας Τραπέζης καί ἐνδύονται τάς διακονικάς αὐτῶν στολάς. Παρά τῷ Πατριάρχῃ εὑρίσκεται ὁ Μ. Πρωτοσύγκελλος. Ψαλλομένου τοῦ· «Εἴη τό ὄνομα...» ἐξέρχονται οἱ τέσσαρες Διάκονοι κρατοῦντες δικηροτρίκηρα καί ποιήσαντες σχῆμα πρό τοῦ Πατριάρχου λαμβάνουσι τάς ἑκατέρωθεν τοῦ Θρόνου θέσεις αὐτῶν.
᾽Εκ τῆς Βορείου Πύλης τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος ἐξέρχεται ὁ Μ. ᾽Εκκλησιάρχης κρατῶν τό ᾽Επιτραχήλιον καί τό ᾽Ωμοφόριον (ἅτινα καί ἐνδύει τῷ Πατριάρχῃ ὁ Μ. ᾽Αρχιδιάκονος) καί τήν ᾽Αρχιερατικήν Φυλλάδα τοῦ Πατριάρχου. ᾽Εκ τῆς Νοτίου Πύλης τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος ἐξέρχονται ὁ ᾽Αρχιγραμματεύς, ὁ ῾Υπογραμματεύς καί ὁ Κωδικογράφος τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἵστανται πρό τῆς τραπέζης τῆς εὑρισκομένης ἔμπροσθεν τοῦ Δεξιοῦ Χοροῦ. ῾Ο λειτουργός ῾Ιερεύς περατώσας τήν ᾽Απόλυσιν λαμβάνει τήν ἀπέναντι τοῦ Θρόνου θέσιν αὐτοῦ καί ἄρχεται ἡ τελετή τῆς ᾽Ινδίκτου. Μετά τό· «Δι' εὐχῶν τοῦ ῾Αγίου Δεσπότου...», ὁ Μ. ᾽Αρχιδιάκονος ποιήσας σχῆμα τῷ Πατριάρχῃ ἐκφωνεῖ· «Εὐλόγησον, Δέσποτα».
῾Ο Πατριάρχης: «Εὐλογητός ὁ Θεός...».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: Τρισάγιον. Παναγία Τριάς. Πάτερ ἡμῶν.
῾Ο Πατριάρχης: «῞Οτι Σοῦ ἐστιν...».
῾Ο Δεξιός Χορός: «῾Ο πάσης δημιουργός τῆς κτίσεως...».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: «᾽Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεός...».
῾Ο Δευτερεύων: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν...».
῾Ο Τριτεύων: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ ᾽Αρχιεπισκόπου...».
῾Ο Διάκονος τῆς Σειρᾶς: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τῶν ῾Αγίων ᾽Αρχιερέων τῶν τε ἐνδημούντων καί τῶν ἐν ταῖς ἐπαρχίαις αὐτῶν».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τῶν χειμαζομένων τοῦ Θεοῦ ᾽Εκκλησιῶν, τοῦ φωτισμοῦ καί ἀγαθῶν ἐπινεύσεων τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς, καί τοῦ εὐλογηθῆναι τόν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητος Κυρίου».
῾Ο Δευτερεύων: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καί τῆς κατά Θεόν εὐημερίας».
῾Ο Τριτεύων: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τήν ῾Αγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην ᾽Εκκλησίαν...».
῾Ο Διάκονος τῆς Σειρᾶς: «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ εἰσακοῦσαι Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν...».
῾Ο Πατριάρχης: «᾽Επάκουσον ἡμῶν ὁ Θεός, ὁ Σωτήρ ἡμῶν...».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: Δόξα, Καί νῦν, Κύριε ἐλέησον (γ´), Δέσποτα ῞Αγιε, εὐλόγησον.
῾Ο Πατριάρχης: ᾽Απόλυσις. «Δι' εὐχῶν τῶν ῾Αγίων Πατέρων...».
῾Ο ῾Ιερεύς: «Δι' εὐχῶν τοῦ ῾Αγίου Δεσπότου...».
᾽Εν συνεχείᾳ προσέρχονται ὁ ᾽Αρχιγραμματεύς καί ὁ ῾Υπογραμματεύς τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Συνόδου φέροντες τόν Κώδικα περιέχοντα τήν Πρᾶ-ξιν τῆς ᾽Ινδίκτου. Ποιοῦσι σχῆμα ἐνώπιον τοῦ Πατριάρχου καί ἀνέρχονται παρά τῷ Πατριάρχῃ.
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος ἐκφωνεῖ· «Πρόσχωμεν», καί ὁ Πατριάρχης ἄρχεται τῆς ἀναγνώσεως τῆς Πράξεως. ῾Ο Δευτερεύων, ἅμα τῷ ἀκούσματι τῆς ἀναγνώσεως τῶν λέξεων· «ἱκέτιδας χεῖρας ἀναφωνοῦμεν», ἐκφωνεῖ τό· «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν», καί ὁ Πατριάρχης συνεχίζει τήν ἀνάγνωσιν τῆς Πράξεως.
Μετά τήν ἀνάγνωσιν τῆς Πράξεως κατέρχεται ὁ Πατριάρχης τοῦ Θρόνου, ἔρχεται πρό τῆς τραπέζης, δίδει τήν ποιμαντορικήν ράβδον τῷ ῾Υπογραμματεῖ, ἀσπάζεται τό ὑπό τοῦ Μ. ᾽Εκκλησιάρχου κρατούμενον ῾Ιερόν Εὐαγγέλιον καί καθίσας ὑπογράφει τήν Πρᾶξιν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τόν Πολυχρονισμόν Αὐτοῦ.
Περατωθείσης τῆς ὑπογραφῆς τῆς Πράξεως ὑπό τοῦ Πατριάρχου ἐγείρεται, ἐκδύεται τό ᾽Ωμοφόριον καί τό ᾽Επιτραχήλιον καί ἐλθών εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα εὐλογεῖ διά τοῦ τρικήρου τόν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα». ᾽Ακολούθως ἀνέρχεται εἰς τήν πρώτην βαθμίδα τοῦ Θρόνου. ῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος καί ὁ Δευτερεύων εἰσέρχονται εἰς τό ῾Ιερόν Βῆμα, ἐκδύονται τάς διακονικάς αὐτῶν στολάς καί ἐπιστρέφουσιν εἰς τάς θέσεις αὐτῶν.
᾽Εν συνεχείᾳ, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τά ᾽Ιδιόμελα τῶν Αἴνων τῆς ᾽Ινδίκτου ἀργῶς, οἱ ῞Αγιοι ᾽Αρχιερεῖς κατέρχονται ἐκ τῶν στασιδίων αὐτῶν, ποιοῦσι σχῆμα τῷ Πατριάρχῃ, ἐνδύονται ὑπό τῶν Διακόνων ᾽Επιτραχήλιον καί ᾽Ωμοφόριον, ἀσπάζονται τό ὑπό τοῦ Μ. ᾽Εκκλησιάρχου κρατούμενον ῾Ιερόν Εὐαγγέλιον καί καθήμενοι ὑπογράφουσι τήν Πρᾶξιν.
Μετά τήν ὑπογραφήν ἐκδύονται τό ᾽Ωμοφόριον καί τό ᾽Επιτραχήλιον, προσέρχονται τῷ Πατριάρχῃ, ἀσπάζονται τήν Δεξιάν Αὐτοῦ βάλλοντες μετάνοιαν καί ἀπέρχονται διά τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος.
Ληξάσης τῆς ὑπογραφῆς τῆς Πράξεως ὑπό τῶν ᾽Αρχιερέων ὁ Πατριάρχης λαμβάνει παρά τοῦ Μ. ᾽Εκκλησιάρχου τόν Σταυρόν καί ἁγιάζει τόν λαόν ἐπί τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου.