῏Ηχος γ´ – ῾Εωθινόν Ε´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– «῞Οτε κατῆλθες...». 2.– «῾Ο εὐσχήμων ᾽Ιωσήφ...». 3.– Δόξα, «Ταῖς Μυροφόροις...».
Κοντάκιον: «Τό χαῖρε ταῖς Mυροφόροις...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τῷ σῷ Σταυρῷ, Xριστὲ... – Πεφώτισται τά σύμπαντα... – Δοξάζω τοῦ Πατρὸς...». 2.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Τόν Σταυρόν σου τόν τίμιον... – ῾Υμνοῦμεν τόν Σωτῆρα... – Τοῖς ἐν ῞ᾼδῃ καταβάς,... – Οἱ ἀναξίως ἑστῶτες...», καί 3.– Τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τοῦ Παραλύτου· «῾Ο τῇ παλάμῃ τῇ ἀχράντῳ... – ῎Αταφος νεκρός ὑπάρχων...» εἰς 3, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «᾽Ανέβη ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Πῶς μή θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρὸν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Ο τῷ πάθει σου, Xριστέ,...», καί τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερὸν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνὸν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Παραλύτου· «᾽Εν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶντος...».
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...» μετά τοῦ «Χριστός ἀνέστη...» ἅπαξ.
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Δόξα, Καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
᾽Απόλυσις: ῾Η ᾽Αναστάσιμος.

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «᾽Ακατάληπτε μόνη κυριαρχία...». Δόξα, τό διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον τοῦ Παραλύτου· «᾽Επί τῇ προβατικῇ κολυμβήθρᾳ...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Ναός καί πύλη ὑπάρχεις...». Τά Τριαδικά, Τρισάγιον καί ἡ ῾Υπακοή τοῦ ἤχου· «᾽Εκπλήττων τῇ ὁράσει...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Kύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Δόξα τό αὐτό. 3.– Καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– Τοῦ Πάσχα. 2.– Τά δύο θεοτοκία, ὡς καί τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων, καταλιμπανομένου τοῦ Κανόνος τοῦ Παραλύτου.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τοῦ Παραλύτου· «῾Ρῆμα παράλυτον...». Δόξα καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τήν ὡραιότητα...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Παραλύτου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Τοῦ Πάσχα· «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ε´ ῾Εωθινόν· «῾Ο Πέτρος ἀναστάς...», κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος τοῦ Πάσχα καί τῆς Θεοτόκου εἰς τούς πρό αὐτῶν στίχους·
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... – Φωτίζου, φωτίζου...».
«῞Αγιος Kύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...». 2.– Τοῦ Παραλύτου· «᾽Επέστη ὁ φιλάνθρωπος...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε πάντα τά ἒθνη... – Διηγήσαντο πάντα τά θαυμάσια... – Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται... – ᾽Εν τῷ φωτί σου, Δέσποτα...». 2.– Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερὸν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνὸν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Παραλύτου· «Κύριε τόν Παράλυτον...».
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρᾳ...».
Δοξολογία: Μεγάλη (ἦχος πλ.δ΄).
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: τοῦ Πάσχα
Εἰσοδικόν: τοῦ Πάσχα
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς δ´ τῶν Πράξεων· (Πράξ. θ´ 32-42).
Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς τοῦ Παραλύτου· (᾽Ιω. ε´ 1-15).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «Ο ῎Αγγελος ἐβόα – Συμφώνως Παρθένε...».
Κοινωνικόν: «Σῶμα Xριστοῦ...», κτλ.
«Χριστός ἀνέστη...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η ᾽Αναστάσιμος.