Μή προβλεπομένης καί τῆς παρούσης ῾Εορτῆς, ὑπό τοῦ ΤΜΕ, δέον ὅπως ἐφαρμοσθῇ κατ' ἀντιστοιχίαν ἡ τυπική διάταξις τῆς μνήμης τοῦ ῾Αγίου Γεωργίου, ὅταν συμπέσῃ τῇ Κυριακῇ τοῦ Θωμᾶ (πρβλ. ΤΜΕ ΚΓ´ ᾽Απριλίου, σ. 241-242).

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Αντ' αὐτῆς ἡ ᾽Εναρκτήριος ᾽Ακολουθία τοῦ Πάσχα (ἴδε ὑποσημ. 68).

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

«Εὐλογητός ὁ Θεός...».
Τό· «Χριστός ἀνέστη...» τρίς· (ἅπαξ ἐκ τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν), καί ἀναγινώσκεται ὁ Προοιμιακός ἄνευ τοῦ· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν». Τά «Εἰρηνικά» καί τό Α´ Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 6 ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων... – Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ... – Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος... – Τῶν Μαθητῶν δισταζόντων... – Μετά τήν ἔγερσίν σου... – Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «῾Ο θεατής τῶν... – ῾Η θεοκίνητος... – Τῇ βροντοφώνῳ σου...» εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Τόν υἱόν τῆς...».
Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ.
᾽Απόστιχα: Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «῎Ω τοῦ παραδόξου θαύματος...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «᾽Επαίνει, ᾽Ιερουσαλήμ τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών». β´.– «῞Οτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Δόξα: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «᾽Απόστολε Χριστοῦ...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Φιλάνθρωπε, μέγα καί ἀνείκαστον...».
᾽Απολυτίκιον: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...». 2.– Δόξα, τοῦ Εὐαγγελιστοῦ «᾽Απόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...» καί 3.– Καί νῦν, καί πάλιν τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».
Τρισάγιον.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...», κατακλειομένη διά τοῦ «Δι' εὐχῶν».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

«Εὐλογητός ὁ Θεός...». «Χριστός ἀνέστη...» τρίς καί εὐθύς· Δόξα, Καί νῦν, «Παναγία Τριάς...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» (12), Δόξα, Καί νῦν, «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...». ῾Ο Ν´ Ψαλμός (χῦμα). ῾Ο Τριαδικός Κανών τοῦ α´ ἤχου· «Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Κύριε, τῇ ἀστέκτῳ... – ῞Αψαι, Θωμᾶ, τῆς πλευρᾶς...» καί τά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ποταμοί θεολογίας... – Τό φυτόν τῆς ἁγνείας... ῾Ως τῶν ἀποῤῥήτων μυστηρίων... – Τήν τῶν ᾽Αποστόλων ἀκρότητα...». Δόξα· Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «᾽Αναπεσών ἐν τῷ στήθει...» Καί νῦν, τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» καί ᾽Απόλυσις.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ καί ἀνά ἕν τῆς ῾Εορτῆς ἀντί τῶν Θεοτοκίων.
Εὐλογητάρια: Καταλιμπάνονται.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «᾽Επαίνει ᾽Ιερουσαλήμ τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
Στίχος: «῞Οτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Κανόνες: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς· «῎ᾼσωμεν πάντες λαοί...», εἰς 4, ἄνευ Στίχου, μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, καί 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «῾Ως καθαρός ἠγαπημένος γέγονας...» μετά στίχου· «῞Αγιε τοῦ Θεοῦ...», εἰς 4.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Η ῾Υπακοή: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ως ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν σου...» καί ἐν συνεχείᾳ τό Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος τοῦ Εὐαγγελιστοῦ.
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Τοῦ Πάσχα· «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Α´ ῾Εωθινόν. «Οἱ ἕνδεκα μαθηταί ἐπορεύθησαν...» (Ματθ. κη´ 16-20), κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος τῆς ῾Εορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...» καί τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Σταυρῷ τῷ τοῦ Δεσπότου παρεστηκώς...» εἰς 4.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
«῞Αγιος Κύριος...» μετά τοῦ· «῾Υψοῦτε Κύριον...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εμῶν μελῶν χειρί σου...». 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Θεολογῶν ἐβρόντησας...» καί 3.– Τό ἕτερον τῆς ῾Εορτῆς· «Σήμερον ἔαρ μυρίζει...».
Αἴνοι: 1.–Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Μετά τήν ἐκ τάφου Σου φρικτήν... – Θωμᾶς ὁ καί Δίδυμος... – ῾Ως θέλεις ψηλάφησον...», 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Μάκαρ ᾽Ιωάννη πάνσοφε... – Τό παρθενίας ἀπάνθισμα... – Θεολογίας τά νάματα...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Εὐαγγελιστά ᾽Ιωάννη...».
Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Μετά τό· «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...» ψάλλεται τό· «Χριστός ἀνέστη...», τρίς, ἅπαξ ἀπό τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν.
᾽Αντίφωνα – Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς«᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...», καί 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «᾽Απόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ (Α´ ᾽Ιω. α´ 1-7).
Εὐαγγέλιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «Οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ...» (᾽Ιω. κ´ 19-31).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: ῾Ο Εἱρμός τῆς θ´ ᾽ῼδῆς τοῦ Κανόνος τῆς ῾Εορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...».
Κοινωνικόν: «᾽Επαίνει, ᾽Ιερουσαλήμ, τόν Κύριον, αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
«Χριστός ἀνέστη...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η ἀναστάσιμος, ὡς καί εἰς τόν ῾Εσπερινόν.