Σήμερον συμψάλλεται καί ἡ ἑορτάσιμος ἀκολουθία τοῦ ῾Αγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ὡς μή ψαλεῖσα κατά τήν ἡμέραν τῆς μνήμης αὐτοῦ (23 ᾽Απριλίου).
῏Ηχος β´.

ΜΕΓΑΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Μετά τό· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καί ὁμοουσίῳ...» τό· «Χριστός ἀνέστη...» δεκάκις (ὡς εἰς τόν ῎Ορθρον καί τήν Λειτουργίαν τῆς ᾽Αναστάσεως).
Συναπτή: Μεγάλη.
᾽Εκφώνησις: «῞Οτι πρέπει...».
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα τοῦ β´ ἤχου· «Τόν πρό αἰώνων ἐκ Πατρός... – Χριστός ὁ Σωτήρ ἡμῶν... – Σύν ᾽Αρχαγγέλοις ὑμνήσωμεν...». 2.– ῞Εν Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Σέ τόν σταυρωθέντα...», καί 3.– 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Αγίου· «῾Ως γενναῖον ἐν Μάρτυσιν... – ῾Ρωμαλέῳ φρονήματι... – Τῷ Σωτῆρι συνέπαθες... – Τῷ τῆς πίστεως θώρακι...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ῾Αγίου· «᾽Αξίως τοῦ ὀνόματος...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιά τοῦ νόμου...».
Εἴσοδος: Μετ' Εὐαγγελίου· «Φῶς ἱλαρόν...». Τό μέγα Προκείμενον· «Τίς Θεός μέγας...» (κατά τήν τάξιν τοῦ Πεντηκοσταρίου).
Εὐαγγέλιον: «Οὔσης ὀψίας...» (᾽Ιω. κ´ 19-25).
᾽Εκτενής: «Καταξίωσον...» – Πληρωτικά.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «῾Η ἀνάστασίς σου, Χριστέ Σωτήρ...», καί τά Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μέ τούς πρό αὐτῶν στίχους.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῶν ᾽Αποστίχων τοῦ ῾Αγίου· «Τόν νοερόν ἀδάμαντα...».
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...» μετά τοῦ· «Χριστός ἀνέστη...». «Χριστός ἀνέστη...» ἅπαξ, ὁ β´ Χορός τό ᾽Απολυτίκιον τοῦ ῾Αγίου· «῾Ως τῶν αἰχμαλώτων...» καί πάλιν ὁ α´ Χορός· «Χριστός ἀνέστη...».
᾽Απόλυσις: Διαλογική, ὡς καί εἰς τό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας (ἀνωτέρω).

Τῇ Δευτέρᾳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

᾽Αντ' αὐτοῦ ἡ ᾽Εναρκτήριος ᾽Ακολουθία τοῦ Πάσχα.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Ο ῾Ιερεύς φέρων τήν ἱερατικήν αὐτοῦ στολήν καί ἱστάμενος ἐν τῷ ῾Αγίῳ Βήματι πρό τῆς ῾Αγίας Τραπέζης ἐκφωνεῖ τό· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καί ὁμοουσίῳ...», ἀκολούθως ψάλλει τό· «Χριστός ἀνέστη...» δεκάκις, ὡς προεδηλώθη καί θυμιᾷ συγχρόνως τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν κύκλῳ, ὅπως ἀκριβῶς ἐν τῷ ῎Ορθρῳ, τήν Θ. Λειτουργίαν καί τόν ῾Εσπερινόν τῆς ᾽Αναστάσεως.
Μ. Συναπτή.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, καί ὡσεί κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται».
Στίχος: «Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσει».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τοῦ ῾Αγίου· «...Προσέχετε ἀπό τῶν ἀνθρώπων...» (Λουκ. κα´ 12-19).
«᾽Ανάστασιν Χριστοῦ...» ἅπαξ καί χῦμα, ἄνευ τοῦ Ν´ Ψαλμοῦ ὅστις καταλιμπάνεται.
Δόξα: «Ταῖς τοῦ ᾽Αθλοφόρου πρεσβείαις...».
Καί νῦν: «Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις...».
Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ ῾Αγίου· «Σήμερον ἡ οἰκουμένη πᾶσα...».
Κανόνες: 1.– Τοῦ Πάσχα· «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ εἰς 4 μετά στίχου· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ᾽Αναστάσει σου, Κύριε», καί 2.– Τοῦ ῾Αγίου, τοῦ α´ ἤχου· «῾Υπέρ ἥλιον ἐξήστραψεν...», ἐπίσης εἰς 4 μετά στίχου· «῞Αγιε τοῦ Θεοῦ...». ᾽Εν τέλει ἑκάστης ᾽ῼδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμός – Καταβασία αὐτῆς, τό «Χριστός ἀνέστη...» τρίς καί τό «᾽Αναστάς ὁ ᾽Ιησοῦς...» ἅπαξ, ἡ μικρά Συναπτή καί ἡ οἰκεία ἐκφώνησις.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Η ῾Υπακοή: «Προλαβοῦσαι τόν ὄρθρον...» καί τό Κοντάκιον τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ ῾Αγίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας, καί ἐκ τῆς 23ης ᾽Απριλίου, τό ῾Υπόμνημα τοῦ ῾Αγίου μόνον.
Εἶτα τό· «᾽Ανάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι...» τρίς (χῦμα) καί «᾽Αναστάς ὁ ᾽Ιησοῦς...» ἐπίσης τρίς (χῦμα).
῾Η Τιμιωτέρα: ᾽Αντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Πάσχα μετά τῶν οἰκείων Μεγαλυναρίων καί ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος τοῦ ῾Αγίου μετά στίχου· «῞Αγιε τοῦ Θεοῦ...». Εἰς τό Δόξα τό γ´ Τροπάριον· «῾Ραβδίσματα...» καί εἰς τό Καί νῦν τό δ´ Τροπάριον· «῾Η δόξα, τό κάλλος...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... – Φωτίζου, φωτίζου...». «Χριστός ἀνέστη...» τρίς, «᾽Αναστάς ὁ ᾽Ιησοῦς...» ἅπαξ.
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...», 2.– Τοῦ ῾Αγίου· «῎Εαρ ἡμῖν ἐξέλαμψεν...» καί 3.– Πάλιν τό τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Πᾶσα πνοή καί πᾶσα κτίσις... – Εἰπάτωσαν ᾽Ιουδαῖοι... – Χαίρετε, λαοί... – ῎Αγγελος μέν τό χαῖρε...». 2.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Αγίου· «Δεῦτε τήν πανέορτον φαιδράν... – ῞Ολον προσενήνοχας σαυτόν... – Σπόρον γεωργήσας ἐμμελῶς... – Μάρτυς ἀθλοφόρε τοῦ Χριστοῦ...», μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, ὡσεί κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται». β´.– «Τοῖς ῾Αγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ Αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος πάντα τά θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς», καί 3. – Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῶν Αἴνων τοῦ ῾Αγίου· «᾽Ανέτειλε τό ἔαρ...».
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...», μετά τοῦ «Χριστός ἀνέστη...» τρίς.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τοῦ Πάσχα, ὡς χθές.
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «᾽Εν ἐκκλησίαις...».
Μετά τήν Εἴσοδον: 1.– «Χριστός ἀνέστη...». 2.– ῾Η ῾Υπακοή τοῦ Πάσχα· «Προλαβοῦσαι τόν ῎Ορθρον...». 3.– Τό ᾽Απολυτίκιον τοῦ ῾Αγίου «῾Ως τῶν αἰχμαλώτων...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
᾽Αντί Τρισαγίου τό· «῞Οσοι εἰς Χριστόν...».
᾽Απόστολος: Τοῦ ῾Αγίου· «Κατ' ἐκεῖνον τόν καιρόν ἐπέβαλεν ῾Ηρῴδης...» (Πράξ. ιβ´ 1-11).
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· «Θεόν οὐδείς ἑώρακεν...» (᾽Ιω. α´ 18-28).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία ᾽Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
Κοινωνικόν: Τοῦ Πάσχα· «Σῶμα Χριστοῦ...». (Είς τούς πανηγυρίζοντας Ναούς· «Εἰς μνημόσυνον...»). «Χριστός ἀνέστη...» κτλ., ὡς χθές, πλήν τοῦ Κατηχητικοῦ Λόγου τοῦ ῾Ιεροῦ Χρυσοστόμου καί τοῦ ᾽Απολυτικίου αὐτοῦ, ἅτινα καταλιμπάνονται.
᾽Απόλυσις: Διαλογική, ὡς χθές.