῏Ηχος γ´ – ῾Εωθινόν ΙΑ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «᾽Απόστολοι, Μάρτυρες...».
Κοντάκιον: «῾Ως ἀπαρχάς τῆς φύσεως...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τῷ Σῷ Σταυρῷ, Χριστέ Σωτήρ... – Πεφώτισται τά σύμπαντα... – Δοξάζω τοῦ πατρός...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Τόν Σταυρόν σου τόν τίμιον... – ῾Υμνοῦμεν τόν Σωτῆρα... – Τοῖς ἐν ῞ᾼδη καταβάς...». 3.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Λάμψον ὁ τοῦ Κυρίου Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... – Δεῦρο τῶν Πρωτοπλάστων δυάς...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Πῶς μή θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «῾Ο τῷ πάθει σου, Χριστέ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «῾Η ζωοδόχος σου ῎Εγερσις...– Θεός ὑπάρχων ἀναλλοίωτος...– ῞Ινα τό γένος ἡμῶν...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ο συμμαχήσας, Κύριε...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2.– Δόξα, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «᾽Ακατάληπτε μόνη κυριαρχία...», Δόξα, Καί νῦν, τό διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ορῶσά σε ἡ κτίσις ἅπασα...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό· Καί νῦν, «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...» καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Πολυέλεος: Τό Κάθισμα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «᾽Εν παραδείσῳ μέν τό πρίν...». Δόξα, Καί νῦν, τό αὐτό.
Τά Εὐλογητάρια καταλιμπάνονται – μικρά συναπτή καί ἐκφώνησις· «῞Οτι ηὐλόγηταί Σου τό ὄνομα...». ῾Η ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: Μόνον ὁ τοῦ Τριῳδίου· «Πανηγύρεως ἡμέρα...», εἰς 8 μετά τῶν Εἱρμῶν. Εἰς τό α´ Τροπάριον ἑκάστης ᾽ῼδῆς στίχος· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ᾽Αναστάσει σου, Κύριε», εἰς τά ἑπόμενα· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι», καί εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος. (Χῦμα). Τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ο Σταυρός σου, Κύριε...». 2.– Στίχος· «῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν...». «Σήμερον τό Προφητικόν πεπλήρωται λόγιον...». 3.– Δόξα, «Μόνον ἐπάγη τό ξύλον, Χριστέ...». 4.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Θεοτόκε Παρθένε, ἱκέτευε τόν Υἱόν σου...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «῾Ο Θειότατος προετύπωσε...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό ΙΑ´ ῾Εωθινόν· «᾽Εφανέρωσεν ἑαυτόν ὁ ᾽Ιησοῦς... καί λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (20 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῏Ω Μῆτερ Παρθένε...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό ΙΑ´ ᾽Αναστάσιμον· «Μετά τήν θείαν ῎Εγερσιν...». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σταυρόν Χριστοῦ τόν τίμιον...». 3.– Τό Σταυροθεοτοκίον· «Τό ξύλον, ἐν �z Πάνσεμνε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε πάντα τά ἔθνη... – Διηγήσαντο πάντα τά θαυμάσια... – Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται... – ᾽Εν τῷ φωτί σου, Δέσποτα...» καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «᾽Εν φωναῖς ἀλαλάξωμεν... – Προσελθόντες ἀρύσασθε... – ᾽Εκκλησίας ἑδραίωμα...» εἰς 4, μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι». β´.– «῾Ο δέ Θεός Βασιλεύς ἡμῶν πρό αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς».
Δόξα: Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ ᾽Ιδιόμελον· «Τήν ὑψηλόφρονα γνώμην...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη εἰς ἦχον δ´ (ἅγια). Εἰς τό ᾀσματικόν· «῞Αγιος ὁ Θεός...», γίνεται ἡ Εἴσοδος τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὡς ἐφεξῆς:
Οἱ Χοροί κατέρχονται καί μεταβαίνουσι εἰς τήν Βόρειον Πύλην τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος. ῾Ο ῾Ιερεύς, λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ τρίς τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί τόν ἐπ' αὐτῇ ἐπί ηὐτρεπισμένου μετ' ἀνθέων καί τριῶν κηρῶν δίσκου κείμενον Τίμιον Σταυρόν. Θυμιάσας καί ποιήσας τρεῖς μετανοίας ἀσπάζεται τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί αἴρει τόν δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπί κεφαλῆς καί ἐξέρχεται ἀπό τῆς Βορείου Πύλης τοῦ ῾Ι. Βήματος προπορευομένων αὐτοῦ τῶν Χορῶν, ψαλλόντων τό ᾀσματικόν· «῞Αγιος ὁ Θεός», τῶν λαμπαδούχων μετά τῶν ῾Εξαπτερύγων ἄνευ τοῦ Σταυροῦ γίνεται ἡ περιφορά.
῾Η πομπή, ὅταν φθάσῃ εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα, περιφέρεται πέριξ τοῦ τρισκελίου τρίς. ᾽Ακολούθως ὁ ῾Ιερεύς βλέπων πρός ἀνατολάς ὑψώνει τόν δίσκον καί ἐκφωνεῖ· «Σοφία· ὀρθοί», εἶτα θέτει αὐτόν ἐπί τοῦ τρισκελίου καί ἀμέσως λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ σταυροειδῶς τόν ἐπί τοῦ τρισκελίου εὑρισκόμενον δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Τό αὐτό ψάλλουσι ἀνά μίαν οἱ Χοροί.
Εἶτα ὁ ῾Ιερεύς ἤ ὁ ᾽Αρχιερεύς, (ὅστις ἄν ᾖ χοροστατῶν κατέρχεται τοῦ θρόνου), ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, προσκυνεῖ τόν Τίμιον Σταυρόν καί ψάλλει τό· «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...». Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνουσι καί οἱ δύο Χοροί καί γίνεται ὑπό τοῦ λαοῦ ἡ προσκύνησις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τῶν χορῶν ψαλλόντων τά ᾽Ιδιόμελα· «Δεῦτε, πιστοί...», κτλ. ῾Ο ᾽Αριστερός χορός ψάλλει τό ᾽Απολυτίκιον· «Σῶσον Κύριε, τόν λαόν σου...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Αντίφωνον α´.
῏Ηχος β´.
«᾽Εσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
῎Εδωκας τοῖς φοβουμένοις Σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπό προσώπου τόξου.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
᾽Ανέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
῎Εδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τό ὄνομά Σου, Κύριε.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
Δόξα... Καί νῦν...         Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...».

᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Εἴδοσαν πάντα τά πέρατα τῆς γῆς τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ...
Προσκυνήσωμεν εἰς τόν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Αὐτοῦ.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ...
῾Ο δέ Θεός, βασιλεύς ἡμῶν, πρό αἰώνων εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ...
῾Υψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ...
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».

᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος α´.
«῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν Αὐτοῦ.
        Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου...
Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου.
        Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου...
Καί ποίμανον αὐτούς καί ἔπαρον αὐτούς ἕως τοῦ αἰῶνος
        Σῶσον Κύριε τόν λαόν σου...».

Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια...». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
᾽Αντί Τρισαγίου: «Τόν Σταυρόν Σου προσκυνοῦμεν...».
᾽Απόστολος: Κυριακῆς Γ´ τῶν Νηστειῶν· «῎Εχοντες ᾽Αρχιερέα μέγαν...» (῾Εβρ. δ´ 14 – ε´ 6).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῞Οστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν...» (Μᾶρκ. η´ 34 - θ´ 1).
᾽Εφεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «᾽Επί σοι χαίρει...».
Κοινωνικόν: «᾽Εσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε».
᾽Αντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς» τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...», κτλ.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια...». 2.– Δόξα, τό τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».
Κοντάκιον: «Οὐκέτι φλογίνη ῥομφαία...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 4 Κατανυκτικά Στιχηρά τοῦ γ´ ἤχου· «῾Εσπερινόν ὕμνον... Σῶσόν με, Κύριε... – Τόν διεσπαρμένον μου νοῦν... – Πολλάκις τήν ὑμνῳδίαν ἐκτελῶν...», ζήτει ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου. 2.– Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Κύριε, ὁ ἐπί Σταυροῦ ἑκουσίως... – Κύριε, τῶν ἁμαρτιῶν μου τά πλήθη... – Μέγιστον θαῦμα...». 3.– Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Οσίου ἐκ τοῦ Μηναίου (4 ᾽Απριλίου)· «῞Ολος ἀνακείμενος θερμῶς... – Χάρις ἡ τοῦ Πνεύματος ἐν σοί... – Χαίρων τῶν μελλόντων ἀγαθῶν...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Χαίρεις, ὄντος θρόνε τοῦ Θεοῦ..».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό μέγα Προκείμενον· «῎Εδωκας κληρονομίαν...».
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Ατενίσαι τό ὄμμα...» δίς, καί τό Μαρτυρικόν· «Μάρτυρες Κυρίου...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τά οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς καί τό ῾Εσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.