25η Μαρτίου 2005

Παρασκευή: Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ.

Τῇ Πέμπτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: Τό Προεόρτιον· «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς...».
Κοντάκιον: ῾Ομοίως· «᾽Επελεύσει Πνεύματος...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Απεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Απόστιχα: Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Τῷ ἕκτῳ μηνί... – Γλῶσσαν, ἥν οὐκ ἔγνω... – ᾽Ιδού ἡ ἀνάκλησις...» μέ στίχους τά δύο τελευταῖα: α´. – «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν»39. β´. – «῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ �p��� καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ ᾽Ιδιόμελον· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό κεφάλαιον...» τρίς.
᾽Απόλυσις: «῾Ο δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...»40.

Τῇ Παρασκευῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς. Τρισάγιον, ᾽Απολυτίκιον· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...» κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
᾽Απολυτίκιον: Τό τοῦ ῾Εσπερινοῦ τρίς.
Καθίσματα: Τά τῆς ῾Εορτῆς κατά σειράν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».
Στίχος: «῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ �p��� καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Αναστᾶσα Μαριάμ...» (Λουκ. α´ 39-49, 56).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό. Τό ᾽Ιδιόμελον· «Εὐαγγελίζεται ὁ Γαβριήλ...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῆς Λιτῆς.
Κανόνες: Τῆς ῾Εορτῆς εἰς 6 (ὁ Εἱρμός δίς καί τά τροπάρια ἀνά μίαν) ἄνευ στίχου· εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο Λόγος τοῦ Θεοῦ...» (ἅπαξ).
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον-Οἶκος: Ψάλλεται τό Κοντάκιον· «Τῇ ὑπερμάχῳ...». ῾Ο ῾Ιερεύς πρό τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου φέρων ἐπιτραχήλιον καί φελώνιον ἀπαγγέλλει τόν Οἶκον· «῎Αγγελος πρωτοστάτης...».
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...», ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος μετά τοῦ Μεγαλυναρίου· «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Εὐαγγελίζου... – ῾Ως ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
᾽Εξαποστειλάρια: Τά 2 τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Αγγελικῶν Δυνάμεων...» καί· «Χαῖρε κατάρας λύτρωσις...».
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν οὐρανίων ἁψίδων... – ῾Ο Γαβριήλ τῇ Παρθένῳ τό Εὐαγγέλιον... – ῾Ο συν-αΐδιος Λόγος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Τό ἀπ' αἰῶνος μυστήριον...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Αντίφωνον α´.
῏Ηχος β´.
«῾Ο Θεός τό κρίμα σου τῷ Βασιλεῖ δός,
καί τήν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ
τοῦ Βασιλέως.
᾽Αναλαβέτω τά ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ,
καί οἱ βουνοί δικαιοσύνην.
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας
τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
῎Ωμοσε Κύριος τῷ Δαυΐδ ἀλήθειαν,
καί οὐ μή ἀθετήσει αὐτήν.
Δόξα... Καί νῦν...
».
᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Καταβήσεται ὡς ὑετός ἐπί πόκον,
καί ὡσεί σταγών ἡ στάζουσα
ἐπί τήν γῆν.
῾Ηγίασε τό σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ῞Υψιστος.
῾Ο Θεός ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεός ἡμῶν,
καί οὐ παρασιωπήσεται.
᾽Ανατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ
δικαιοσύνη, καί πλῆθος εἰρήνης.
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...
».
᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος δ´.
«῎Εσται τό ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον
εἰς τούς αἰῶνας.
Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός τοῦ ᾽Ισραήλ,
ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος.
Εὐλογημένον τό ὄνομα αὐτοῦ εἰς τόν
αἰῶνα καί εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, ῏Ηχος β´: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς, ψάλλοντάς σοι, ᾽Αλληλούϊα...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο ἁγιάζων καί οἱ ἁγιαζόμενοι...» (῾Εβρ. β´ 1-18).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Συνέλαβεν ᾽Ελισάβετ...» (Λουκ. α´ 24-38).
᾽Εφεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία ᾽Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην... ῾Ως ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
Κοινωνικόν: «᾽Εξελέξατο Κύριος τήν Σιών, ᾐρετήσατο αὐτήν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις ἰχθύος.

Σημείωσις: Εἰς τάς ἐν τῷ ᾽Εξωτερικῷ ᾽Επαρχίας τοῦ Θρόνου εἴθισται νά τελῆται κατά τήν ἡμέραν ταύτην ἡ καθιερωμένη Δοξολογία, κατά τήν ἐν τῷ «῾Ιερατικῷ» τάξιν (βλ. ῾Ιερατικόν, ῎Εκδ. ᾽Αποστολικῆς Διακονίας, ᾽Αθῆναι 1977, σ. 277 κ.ἑξ.) καί τήν εἰς τήν 1ην ᾽Ιανουαρίου τοῦ παρόντος τοιαύτην.
Τῷ ἑσπέρας ἀποδίδεται ἡ ῾Εορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά, ἡ τοῦ ῾Εσπερινοῦ τῆς ῾Εορτῆς.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ᾽Αρχαγγέλου· «Γαβριήλ ὁ μέγιστος... – Τό μέγα μυστήριον... – Φωτός ὤν ἀνάπλεως...». (Μηναῖον, 26 Μαρτίου).
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Απεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῶν ᾽Αποστίχων τοῦ Μεγάλου ῾Εσπερινοῦ τῆς ῾Εορτῆς· «Τῷ ἕκτῳ μηνί... – Γλῶσσαν, ἥν οὐκ ἔγνω... – ᾽Ιδού ἡ ἀνάκλησις...» μέ στίχους τά δύο τελευταῖα τούς τῶν ᾽Αποστίχων τῆς ῾Εορτῆς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Μετά τό «Νῦν ἀπολύεις...» ψάλλεται τό· «Τῇ ὑπερμάχῳ...» ἀργῶς καί ἀναγινώσκεται ἡ Β´ Στάσις τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Θεοτόκου (῎Ηκουσαν οἱ ποιμένες), εἶτα τό «Τῇ ὑπερμάχῳ...» καί εὐθύς
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...» τρίς.
᾽Απόλυσις: «῾Ο δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».


Επιστροφή