῎Αρχεται ἡ ῾Αγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Αἱ καθ' ἡμέραν ᾽Ακολουθίαι κατά τήν διάρκειαν τῆς ῾Αγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τελοῦνται συμφώνως πρός τήν εἰς τό Τυπικόν τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ ᾽Εκκλησίας ἐκτιθεμένην τάξιν, σ. 325 κ.ἑξ. � 18 κ.ἑξ.

ΟΡΘΡΟΣ

Καταλιμπάνεται τό Μεσονυκτικόν. ῾Ο ῾Ιερεύς λέγει· «Εὐλογητός ὁ Θεός...» θυμιῶν σταυροειδῶς τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν. Τρισάγιον. «῞Οτι Σοῦ ἐστιν...». «Κύριε, ἐλέησον» (ιβ´). «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καί ὁμοουσίῳ...»32, ὁ ῾Εξάψαλμος, τά Εἰρηνικά καί ἡ ἐκφώνησις· «῞Οτι πρέπει Σοι...». Εὐθύς τό ᾽Αλληλουϊάριον εἰς τόν ἦχον τῆς ἑβδομάδος (Α´ ἑβδομάς τῶν Νηστειῶν ἦχος πλ. δ´) τετράκις μετά τῶν πρό αὐτοῦ στίχων, ὡς ἐν τῷ ῾Ωρολογίῳ. ᾽Ακολούθως ψάλλονται οἱ Τριαδικοί ὕμνοι (ὅρα τούτους εἰς τό ῾Ωρολόγιον ἤ εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου) τοῦ ἤχου τῆς ἑβδομάδος. «Εἰς οὐρανόν τάς καρδίας ἔχοντες...». Δόξα, «῾Ορᾶν σε μή τολμῶντα τά Χερουβίμ...», Καί νῦν, «Κατακαμπτόμενοι τῷ πλήθει τῶν πταισμάτων ἡμῶν...»33. Εἶτα μικρά Συναπτή καί ἐκφώνησις· «῞Οτι σόν τό κράτος...». Μετά τήν ἐκφώνησιν, τά Κατανυκτικά Καθίσματα τῆς α´ Στιχολογίας τοῦ ἤχου (ὅρα ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου), ἐξ z� τό β´ μετά τοῦ οἰκείου στίχου34, καί τό γ´ Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον ἤ Σταυροθεοτοκίον (Τετάρτη καί Παρασκευή), καί τά τῆς ἡμέρας τῆς β´ Στιχολογίας· «Τῆς νηστείας τῇ θείᾳ ἀπαρχῇ...». Δόξα, Καί νῦν· «Εὐσπλαγχνίας ὑπάρχουσα πηγή....», καί τά τῆς γ´ Στιχολογίας· «Τήν πάνσεπτον ἐγκράτειαν...», Δόξα, Καί νῦν, «Τήν ἄμαχον πρεσβείαν σου...». ῾Ο Ν´ Ψαλμός (χῦμα). «Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου...», «Κύριε, ἐλέησον» (ιβ´) καί ἡ ἐκφώνησις· «᾽Ελέει καί οἰκτιρμοῖς...», καί εὐθύς ἡ Στιχολογία τῶν ἐννέα ᾽ῼδῶν35.
Οἱ Κανόνες τοῦ Μηναίου καί τοῦ Τριῳδίου ἄνευ στίχων. ᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς, ὁ Εἱρμός τῆς τοῦ Τριῳδίου α´ ᾽ῼδῆς. Αἴτησις καί ἐκφώνησις· «῞Οτι Σύ εἶ ὁ Θεός ἡμῶν...» καί τό Μεσῴδιον Κάθισμα τοῦ Μηναίου μετά τοῦ Θεοτοκίου (διά τήν Τετάρτην καί Παρασκευήν Σταυροθεοτοκίον). ᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Μηναίου ὁ Εἱρμός. Αἴτησις καί ἐκφώνησις· «Σύ γάρ εἶ ὁ Βασιλεύς...», τό Μαρτυρικόν τοῦ ἤχου (ὅρα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου). Τό Συναξάριον. ῾Ο Εἱρμός τῆς η´ ᾽ῼδῆς τοῦ β´ Τριῳδίου μετά τοῦ· «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν...», καί στιχολογεῖται ἡ Τιμιωτέρα. ῾Ο Εἱρμός τῆς θ´ ᾽ῼδῆς τοῦ β´ Τριῳδίου καί εὐθύς τό· «῎Αξιόν ἐστιν...». Αἴτησις καί ἐκφώνησις· «῞Οτι Σέ αἰνοῦσι...». Τό Φωταγωγικόν τοῦ τυχόντος ἤχου τῆς ἑβδομάδος· διά τήν παροῦσαν ἑβδομάδα· «Φῶς ὑπάρχων, Χριστέ...» (ἡ συμπλήρωσις τῶν φωταγωγικῶν γίνεται, ὡς καί ἡ τῶν Τριαδικῶν ὕμνων). «Σοί δόξα πρέπει...». ῾Η Δοξολογία (χῦμα). «Πληρώσωμεν τήν ἑωθινήν...» κτλ., ὡς συνήθως. Εἰς τά ᾽Απόστιχα· τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Ελήλυθεν ἡ νηστεία...» (ἐπαναλαμβάνεται τό αὐτό μετά τοῦ στίχου· «᾽Ενεπλήσθημεν τό πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε...»), τό Μαρτυρικόν μετά τοῦ στίχου· «Καί ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ...», Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τήν τοῦ Θεοῦ Μητέρα...» (διά τήν Τετάρτην καί Παρασκευήν τό Σταυροθεοτοκίον). «᾽Αγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...». Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκιον· «᾽Εν τῷ ναῷ ἑστῶτες...». «Κύριε, ἐλέησον» (μ´). Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν... ᾽Εν ὀνόματι Κυρίου...». «῾Ο ὤν εὐλογητός... ᾽Επουράνιε Βασιλεῦ...», καί εὐθύς· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...», καί ἀναγινώσκονται αἱ u����. Εἰς τήν Θ´ ῞Ωραν, μετά τό τροπάριον· «Βλέπων ὁ λῃστής...» κτλ., τό· «Κύριε, ἐλέησον» (μ´). Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν... Δι' εὐχῶν...», τάς γ´ μεγάλας μετανοίας μετά τῶν εὐχῶν καί εὐθύς οἱ Μακαρισμοί. Εἶτα τά τροπάρια· «Χορός ὁ ἐπουράνιος...» κτλ., τό· «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν...». «῎Ανες, ἄφες...». «Πάτερ ἡμῶν...», «῞Οτι Σοῦ ἐστιν...», καί ἀναγιγνώσκονται τά Κοντάκια· «᾽Επί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...», τῆς ἡμέρας36, τοῦ ῾Αγίου τοῦ Ναοῦ. Τό Μαρτυρικόν τοῦ ἤχου τῆς ἡμέρας τό πρό τοῦ Συναξαρίου ἀναγνωσθέν. Δόξα, τό Νεκρώσιμον. «Μετά τῶν ῾Αγίων...». Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Προστασία τῶν χριστιανῶν...». «Κύριε, ἐλέησον» (μ´), «῾Ο ἐν παντί καιρῷ...». «Κύριε, ἐλέησον» (γ´). Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν...». «῾Ο Θεός, οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς...», τάς τρεῖς μεγάλας μετανοίας, τήν εὐχήν τοῦ ῾Αγίου ᾽Εφραίμ καί ἄρχεται ὁ ῾Εσπερινός.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

῾Ο Προοιμιακός.
Τά Εἰρηνικά. Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...», Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου 3, καί τοῦ Μηναίου 3. Δόξα, Καί νῦν, Προσόμοιον Θεοτοκίον τοῦ Μηναίου (Τρίτην καί Πέμπτην τό Σταυροθεοτοκίον καί τήν Παρασκευήν τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου). «Φῶς ἱλαρόν...». «῾Εσπέρας». Τά ᾽Αναγνώσματα μετά τῶν Προκειμένων καί τῶν στίχων, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ. «Καταξίωσον...». «Πληρώσωμεν τήν ἑσπερινήν δέησιν...», κτλ. Εἰς τά ᾽Απόστιχα· τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου (δίς), τό Μαρτυρικόν, μετά τῶν στίχων αὐτῶν· «Πρός σέ ᾖρα τούς ὀφθαλμούς μου...» καί· «᾽Ελέησον ἡμᾶς, Κύριε...». Δόξα, Καί νῦν, Θεοτοκίον. «Νῦν ἀπολύεις...». Τρισάγιον. Τά τροπάρια· «Θεοτόκε Παρθένε...», «Βαπτιστά τοῦ Χριστοῦ...», Δόξα, «῾Ικετεύσατε ὑπέρ ἡμῶν...», Καί νῦν, «῾Υπό τήν σήν εὐσπλαγχνίαν...». «Κύριε, ἐλέησον» (μ´). Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν...», «῾Ο ὤν εὐλογητός...», τήν εὐχήν· «᾽Επουράνιε Βασιλεῦ...», τάς τρεῖς μεγάλας μετανοίας, τήν εὐχήν τοῦ ῾Αγίου ᾽Εφραίμ. Τρισάγιον. «῞Οτι Σοῦ ἐστιν...». «Κύριε, ἐλέησον» (ιβ´), καί τήν εὐχήν· «Παναγία Τριάς...». «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...», ἐκ γ´, ἀναγινώσκεται ὁ 33ος Ψαλμός καί ᾽Απόλυσις.

Τῷ ἑσπέρας: ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΝ

Τό Μέγα ᾽Απόδειπνον ψάλλεται κατά τήν ἐν τῷ ῾Ωρολογίῳ τάξιν. Μετά τό· «Εὐλογητός ὁ Θεός...», «Βασιλεῦ οὐράνιε...», Τρισάγιον κτλ. «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...» (γ´), καί ἀρχόμεθα τῆς ἀναγνώσεως τῶν Ψαλμῶν ἀπό τοῦ δ´ Ψαλμοῦ· «᾽Εν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου ὁ Θεός...». Μετά τήν Δοξολογίαν ψάλλεται διά τήν σήμερον τμῆμα τοῦ Μεγάλου Κανόνος, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ μετά στίχου. «᾽Ελέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με». Εἰς τό τέλος τῆς ς´ ᾽ῼδῆς ψάλλεται ἐμμελῶς τό Κοντάκιον· «Ψυχή μου, ψυχή μου...», καί εἰς τό τέλος τῆς θ´ ᾽ῼδῆς ἐπαναλαμβάνεται ἐμμελῶς ὁ Εἱρμός αὐτῆς· «᾽Ασπόρου συλλήψεως...». Τρισάγιον. Τό Τροπάριον· «Κύριε τῶν δυνάμεων...» μετά τῶν στίχων τοῦ 150οῦ Ψαλμοῦ, καί ἐν συνεχείᾳ ἡ λοιπή ᾽Ακολουθία τοῦ Μεγάλου ᾽Αποδείπνου. Μετά τό· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...», τό Εὐαγγέλιον τῆς Παννυχίδος τῆς Δευτέρας τῆς Α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν· «Εἶπεν ὁ Κύριος· βλέπετε μή πλανηθῆτε...» (Λουκ. κα´ 8-36). Εὐθύς· «Εἰρήνη πᾶσι... – Τάς κεφαλάς ἡμῶν... – Δέσποτα Πολυέλεε...», καί τήν δέησιν· «Εὐξώμεθα...». Τό· «Πάντων προστατεύ-εις...»37, παρέχεται συγχώρησις καί τό· «Δι' εὐχῶν...».