῏Ηχος πλ. δ´ – ῾Εωθινόν Η´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «῾Ο Θεός τῶν Πατέρων ἡμῶν...».
Κοντάκιον: «῾Ως εὐσεβείας κήρυκας...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Εσπερινόν ὕμνον... – Κύριε, Κύριε, μή ἀποῤῥίψῃς ἡμᾶς... – Χαῖρε, Σιών ἁγία...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «῾Ο ἐκ Θεοῦ Πατρός Λόγος... – Τήν ἐκ νεκρῶν σου ᾽Ανάστασιν... – Δόξα σοι, Χριστέ Σωτήρ...» καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «῾Ο πλάστης μου Κύριος... – Στολήν θεοῧφαντον... – Παράδεισε πάντιμε... – ᾽Αδάμ ἐξωστράκισται...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εκάθισεν ᾽Αδάμ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «῾Ο Βασιλεύς τῶν οὐρανῶν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «᾽Ανῆλθες ἐπί σταυροῦ ᾽Ιησοῦ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Χριστόν δοξολογήσωμεν... – Ψαλμοῖς καί ὕμνοις... – ῏Ω Δέσποτα τῶν ἁπάντων...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εξεβλήθη ᾽Αδάμ...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο ποιητής καί λυτρωτής μου...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «᾽Εξ ὕψους κατῆλθες...». 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ο δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Τῷ τρισηλίῳ βασιλεῖ καί πρύτανι...». Δόξα, τό διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῞Ηλιος ἀκτῖνας ἔκρυψεν...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Μυστικῶς ἀνυμνοῦμεν σε...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...», Τρισάγιον καί τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς...», κτλ.31

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «᾽Εξ ὕψους κατῆλθες...». 2. – Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ο δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῾Αρματηλάτην Φαραώ...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦρο, ψυχή μου ἀθλία...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τά ᾽Αναστάσιμα Κοντάκια καί Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εξεβλήθη ὁ ᾽Αδάμ...». 2.– Δόξα, «Νῦν ὁ καιρός τῶν ἀρετῶν ἐπεφάνη...». 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Οὐ σιωπήσωμέν ποτε...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «῾Ως ἐν ἠπείρῳ πεζεύσας...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Η´ ῾Εωθινόν· «Μαρία εἰστήκει πρός τό μνημεῖον» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (20 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Θεόν ἀνθρώποις ἰδεῖν ἀδύνατον...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Γ´ ᾽Αναστάσιμον· «Δύο ᾽Αγγέλους βλέψασα...». 2.– Τό α´ τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς ἐντολῆς σου, Κύριε...» καί τό β´· «᾽Αποικισθέντες, Κύριε...», ὅπερ ἐπέχει καί τόπον Θεοτοκίου.
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Κύριε, εἰ καί κριτηρίῳ παρέστης... – Κύριε, εἰ καί ὡς θνητόν ἐν μνημείῳ... – Κύριε, ὅπλον κατά τοῦ Διαβόλου... – ῾Ο ῎Αγγελός σου, Κύριε...». 2.– ῞Εν Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «῎Επαθες διά σταυροῦ...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι ὁ ᾽Αδάμ... – Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται... – ᾽Αδάμ τοῦ Παραδείσου διώκεται...». Μετά στίχων τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῆς ἐν τῷ Τριῳδίῳ σειρᾶς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῎Εφθασε καιρός...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«᾽Εξ ὕψους κατῆλθες...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «᾽Εξ ὕψους κατῆλθες...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς· «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία...» (῾Ρωμ. ιγ´ 11-ιδ´ 4).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «᾽Εάν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις...» (Ματθ. ς´ 14-21).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...».
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...»
῾Εσπέρια: 1.– 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ πλ. δ´ ἤχου· «Σέ τόν Βασιλέα καί Δεσπότην... – ᾽Αθάνατος ὑπάρχουσα ψυχή μου... – Δάκρυά μοι δός ὁ Θεός... – ῞Οταν λάβω κατά νοῦν...», ζήτει ταῦτα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου. 2.– 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εγκρατείᾳ τήν σάρκα... – ᾽Εμαυτόν ἀπελπίζω... – Τόν τῆς νηστείας καιρόν...». 3.– 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Μηναίου (14ης Μαρτίου)· «Πίστει καί ἀγάπῃ ἀληθεῖ... Κόσμος, γεγονώς τῶν Μοναστῶν... – Πάλαι, ὡς ᾽Ηλίας ὑετούς...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Στῆσον, τοῦ νοός μου ἐκτροπάς...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...».
Προκείμενον: «Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου...», κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν.
᾽Εκτενής μέχρι καί τῆς αἰτήσεως· «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ ᾽Αρχιεπισκόπου ἡμῶν...». «Καταξίωσον...».
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῎Ελαμψεν ἡ χάρις σου, Κύριε...» δίς καί τό Μαρτυρικόν· «῾Ο ἐνδοξαζόμενος...», μετά τῶν στίχων αὐτῶν.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν ᾽Αγγέλων αἱ τάξεις...».
Τρισάγιον.
Μετά δέ τήν ἐκφώνησιν· «῞Οτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία...», τά Τροπάρια· «Θεοτόκε Παρθένε...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» (40), Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν... ᾽Εν ὀνόματι Κυρίου εὐλόγησον πάτερ». «῾Ο ὤν εὐλογητός... ᾽Επουράνιε βασιλεῦ...», αἱ τρεῖς μεγάλαι μετάνοιαι μετά τῆς εὐχῆς τοῦ ῾Αγίου ᾽Εφραίμ καί ᾽Απόλυσις. Τοῦ ᾽Αριστεροῦ Χοροῦ ψάλλοντος τό· «Πάντων προστατεύεις ἀγαθή...» ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ἀσπάζονται τήν δεξιάν τοῦ Πατριάρχου λαμβάνοντες συγχώρησιν παρ' Αὐτοῦ. ῾Ο Πατριάρχης ἐκφωνεῖ τό ἐπισφράγισμα· «Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων...».