῏Ηχος βαρύς– ῾Εωθινόν Ζ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «῾Ο βάθει σοφίας...».
Κοντάκιον: «Μετά τῶν ῾Αγίων...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ... – Σταυρόν ὑπέμεινας Σωτήρ... – ᾽Απόστολοι ἰδόντες...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Κἄν συνελήφθης Χριστέ... – Δαυϊτικήν προφητείαν ἐκπληρῶν... – Κατῆλθες ἐν τῷ ῞ᾼδῃ...» καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «῞Οταν μέλλῃς ἔρχε- σθαι... – Βίβλοι ἀνοιγήσονται... – ᾽Ηχήσουσι σάλπιγγες... – Κλαίω καί ὀδύρομαι...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῞Οταν τίθωνται θρόνοι...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Μήτηρ μέν ἐγνώσθης...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «᾽Ανέστης ἐκ τοῦ τάφου...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν... – ῾Υπό τόν ῞ᾼδην κατελθών... – Φοβερός ὤφθης, Κύριε...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι, μέλαινα ψυχή...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «᾽Ανύμφευτε Παρθένε...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου τόν θάνατον...». 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ως τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «῎Ανοιξόν μοι τό στόμα...». Μετά τόν Τριαδικόν Κανόνα· Δόξα, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ ᾽Ιδιόμελον· «Τάς τοῦ Κυρίου γνῶντες ἐντολάς...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «῾Υπό τήν σήν Δέσποινα...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...» καί ἀντί τῆς ῾Υπακοῆς τοῦ ἤχου τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς...», κτλ.25.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου τόν θάνατον...». 2.– Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ως τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «Νεύσει σου πρός γεώδη...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.– ῾Ο τοῦ Τριῳδίου· «Τήν ἡμέραν τήν φρικτήν...», μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά
Μεσώ|δια Καθίσματα: Τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εννοῶ τήν ἡμέραν...», μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτοῦ· «᾽Ελπίς τοῦ κόσμου ἀγαθή...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Βοηθός καί σκεπαστής...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ζ´ ῾Εωθινόν· «Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνή...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (20 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «᾽Ασπόρου συλλήψεως...».
«῞Αγιος Κύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Β´ ᾽Αναστάσιμον· «῞Οτε ᾖραν τόν Κύριον...». 2.– Τά τοῦ Τριῳδίου· «Τήν φοβεράν τῆς κρίσεως...». 3.– «᾽Ιδού ἡμέρα ἔρχεται...». 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Τήν ὥραν τῆς ἐτάσεως...».
Αἶνοι: 1. – Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «᾽Ανέστη Χριστός ἐκ νεκρῶν... – ᾽Ανάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι... – Χριστοῦ τήν ᾽Ανάστασιν... – Τί ἀνταποδώσομεν τῷ Κυρίῳ...». 2.– ῞Εν Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Πύλας ῞ᾼδου συνέτριψας, Κύριε...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εννοῶ τήν ἡμέραν ἐκείνην... – ῎Ω ποία ὥρα τότε... – Δανιήλ ὁ Προφήτης...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῶν ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένων.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Προκαθάρωμεν ἑαυτούς...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου τόν θάνατον...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου τόν θάνατον...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τοῦ Τριῳδίου· «῞Οταν ἔλθῃς, ὁ Θεός ἐπί γῆς μετά δόξης...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς τῆς ᾽Απόκρεω μετά τοῦ ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένου Προκειμένου: «Μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν καί μεγάλη ἡ ἰσχύς αὐτοῦ».
Στίχ. «Αἰνεῖτε τόν Κύριον ὅτι ἀγαθός».
«Βρῶμα ἡμᾶς οὐ παρίστησι...» (Α´ Κορ. η´ 8 - θ´ 2).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῞Οταν δέ ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου...» (Ματθ. κε´ 31-46).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.
Κατά τήν ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς κατάλυσις τυροῦ, ᾠῶν καί ἰχθύων οὐχί κρέατος (Λευκή Νηστεία)