20η Φεβρουαρίου 2005Κυριακή: ΙΣΤ´ ΛΟΥΚΑ – ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ. Τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν καί θαυματουργοῦ Λέοντος, ᾽Επισκόπου Κατάνης. ᾽Αγάθωνος, Πάπα ῾Ρώμης. |
![]()
|
῎Αρχεται τό Τριῴδιον. ῏Ηχος πλ. α´ – ῾Εωθινόν Ε´. Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ᾽Απολυτίκιον: «᾽Απόστολοι, Μάρτυρες...».Κοντάκιον: «῾Ως ἀπαρχάς τῆς φύσεως...». ᾽Απόλυσις: Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός – Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». ῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Διά τοῦ τιμίου σου Σταυροῦ... – ῾Ο τήν ᾽Ανάστασιν διδούς... – Μέγα θαῦμα...». 2.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «῾Εσπερινήν προσκύνησιν... – Τόν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας ἡμῶν... – Οἱ τῆς κουστωδίας ἐνηχοῦντο... – Κύριε, ὁ τόν ῞ᾼδην σκυλεύσας...» καί 3.– Τά 2 ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Μή προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς... – Φαρισαῖος κενοδοξίᾳ νικώμενος...», εἰς 3, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Παντοκράτωρ Κύριε...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «᾽Εν τῇ ᾽Ερυθρᾷ θαλάσσῃ...». Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...».Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. ᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Σέ τόν σαρκωθέντα...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Νυγείσης σου τῆς πλευρᾶς... – Ξένη σου ἡ σταύρωσις... – ῾Ο δι' ἡμᾶς σαρκί πάθος δεξάμενος...». Δόξα: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Βεβαρημένων τῶν ὀ-φθαλμῶν μου...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ναός καί Πύλη...». Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, Καί Νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...». ᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Κράτος τῆς ἑνιαίας...». Τά Τριαδικά «῎Αξιόν ἐστιν...» καί ἀντί τῆς ῾Υπακοῆς τοῦ ἤχου, τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς, Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς...», κτλ.ΟΡΘΡΟΣ῾Εξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖ-ρε, πύλη Κυρίου...». Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν. Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῞Ιππον καί ἀναβάτην...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– ῾Ο τοῦ Τριῳδίου· «Παραβολαῖς ἐμβιβάζων...» μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι». ᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς· Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ Τριῳδίου· «Ταπείνωσις ὕψωσε...». Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ταχύ δέξαι, Δέσποινα...». ᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου. Καταβασίαι: «῾Ως ἐν ἠπείρῳ πεζεύσας ὁ ᾽Ισραήλ...». Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ε´ ῾Εωθινόν· «῾Ο Πέτρος ἀναστάς ἔδραμεν εἰς τό μνημεῖον...», κτλ. Μετά τόν Ν´ Ψαλμό, εὐθύς· Δόξα· «Τῆς μετανοίας...». Καί νῦν· «Τῆς σωτηρίας...». Εἰς τόν στίχον· «Τά πλήθη...». ῾Η Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Θεόν ἀνθρώποις...» «῞Αγιος Κύριος...». ᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Ε´ ᾽Αναστάσιμον· «῾Η ζωή καί ὁδός Χριστός...». 2.– Τοῦ Τριῳδίου· «῾Υψηγορίαν φύγωμεν...» καί 3.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ο ποιητής τῆς κτίσεως...». Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Κύριε, ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου... – Κύριε, τούς μοχλούς τούς αἰωνίους... – Κύριε, αἱ γυναῖκες... – Κύριε, ὥσπερ ἐξῆλθες...». 2.– 1 Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Κύριε, ὁ Βασιλεύς τῶν αἰώνων...» καί 3.– Τά 3 ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Μή προσευξώμεθα φαρισαϊκῶς... – Τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου... –Τοῦ Φαρισαίου τήν μεγάλαυχον φωνήν...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «᾽Ανάστηθι, Κύριε ὁ Θεός μου...». β´.– «᾽Εξομολογήσομαί σοι...» συμφώνως πρός τήν ἐν τῷ ῾Ωρολογίῳ σειράν αὐτῶν. Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ταῖς ἐξ ἔργων καυχήσεσι...». Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...». Δοξολογία: Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ«Τόν συνάναρχον Λόγον..».Εἴσοδος. Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...». Μετά τήν Εἴσοδον. ᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: Τοῦ Τριῳδίου· «Φαρισαίου φύγωμεν ὑψηγορίαν...». Τρισάγιον. ᾽Απόστολος: Κυριακῆς λγ´ ᾽Επιστολῶν· «... παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ...» (Β´ Τιμ. γ´ 10-15). Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς ις´ Λουκᾶ (Τελώνου & Φαρισαίου)· «῎Ανθρωποι δύο...» (Λουκ. ιη´ 9-14). Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. ᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ. |
![]()