Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ.

᾽Απολυτίκια: 1.– «Οὐράνιος χορός...». 2.– Δόξα, «῾Ο Μάρτυς Σου, Κύριε...».
Κοντάκιον: Τό Προεόρτιον· «῾Ως ἀγκάλας σήμερον...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 3 ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Λέγε, Συμεών... – Δέχου, Συμεών... – Δεῦτε καί ἡμεῖς...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «᾽Ανοιγέσθω ἡ πύλη...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Τά ᾽Αναγνώσματα.
᾽Απόστιχα: Τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Κατακόσμησον τόν νυμφῶνά σου, Σιών... – Τόν ἐκλάμψαντα πρό αἰώνων... – Τόν ὀχούμενον ἐν ἅρμασι...», μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατά τό ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν». β´.– «Φῶς, εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ σου, ᾽Ισραήλ».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «῾Ο τοῖς Χερουβείμ ἐποχούμενος...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» τρίς.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἐν ἀγκάλαις τοῦ δικαίου Συμεών βασταχθῆναι καταδεξάμενος διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Τετάρτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς κατά σειράν ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκιον· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» καί ᾽Απόλυσις ἡ τοῦ ῾Εσπερινοῦ.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
᾽Απολυτίκια: Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Τῆς ῾Εορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» τρίς.
Καθίσματα: Τά τῆς ῾Εορτῆς, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ».
Στίχος: «᾽Εξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν· λέγω ἐγώ τά ἔργα μου τῷ βασιλεῖ».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τῆς ῾Εορτῆς· «῏Ην ἄνθρωπος ἐν ῾Ιερουσαλήμ...» (Λουκ. β´ 25-33).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό καί τό ᾽Ιδιόμελον· «᾽Ανοιγέσθω ἡ πύλη...».
Κανών: Τῆς ῾Εορτῆς· «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...», ἄνευ προϋμνίου εἰς 6. Δόξα, Καί νῦν, εἰς τά δύο τελευταῖα.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: «᾽Εν τῷ ὄρει τῷ Σινᾷ...» ἅπαξ.
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...».
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται ἀντ' αὐτῆς τά Μεγαλυνάρια τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Ακατάληπτόν ἐστι...» μέχρι καί τοῦ στίχου· «Κατελθόντ' ἐξ οὐρανοῦ...» ἀπό δέ τοῦ στίχου· «Λάμπρυνόν μου τήν ψυχήν...», ἀνά Τροπάριον τῆς θ´ ᾽ῼδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Εἱρμοῦ καί τοῦ α´ Τροπαρίου δευτερουμένων.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – ᾽Εν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
᾽Εξαποστειλάρια: Τό Αὐτόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εν Πνεύματι τῷ ἱερῷ...», τρίς.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια· «Νόμον τόν ἐν γράμματι... – Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν... – Κόλπων τοῦ Γεννήτορος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον· «῾Ο ἐν χερσί πρεσβυτικαῖς...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.

᾽Αντίφωνον α´. ῏Ηχος β´.
«᾽Εξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
῾Η γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
᾽Εξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Διά τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ Θεός εἰς τόν αἰῶνα.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...».

᾽Αντίφωνον β´. ῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Περίζωσαι τήν ῥομφαίαν σου ἐπί τόν μηρόν σου δυνατέ.
       Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς...
Καί ἔντεινε, καί κατευοδοῦ καί βασίλευε.
       Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς...
Τά βέλη σου ἠκονημένα δυνατέ· λαοί ὑποκάτω σου πεσοῦνται.
       Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς...
῾Ράβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου
       Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς...
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».

᾽Αντίφωνον γ´. ῏Ηχος α´.
«῎Ακουσον θύγατερ, καί ἴδε, καί κλῖνον τό οὖς σου.
       Χαῖρε, κεχαριτωμένη...
Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ.
       Χαῖρε, κεχαριτωμένη...
Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ
       Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: ῏Ηχος β´. «᾽Εγνώρισε Κύριος τό Σωτήριον αὑτοῦ ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Κοντάκιον: «῾Ο μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ῾Εορτῆς· «Χωρίς πάσης ἀντιλογίας...» (῾Εβρ. ζ´ 7-17).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «᾽Ανήγαγον οἱ γονεῖς τό παιδίον ᾽Ιησοῦν...» (Λουκ. β´ 22-40).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – ᾽Εν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
Κοινωνικόν: «Ποτήριον σωτηρίου...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: Τῆς ῾Εορτῆς, ἡ ἐν τῷ ῾Εσπερινῷ.