῏Ηχος β´ – ῾Εωθινόν Β´.

Πατριαρχική καί Συνοδική Χοροστασία.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Καί τρόπων μέτοχος...».
Κοντάκιον: «᾽Εξ ῾Εῴας...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό– «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τόν πρό αἰώνων... – Χριστός ὁ Σωτήρ ἡμῶν... – Σύν ᾽Αρχαγγέλοις ὑμνήσωμεν...». 2.– ῞Εν Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Σέ τόν σταυρωθέντα...». 3.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τῶν ῾Αγίων· «Τά τῆς χάριτος ὄργανα... – Τῆς Τριάδος οἱ πρόμαχοι... – Οὔκ εἰσι λαλιαί φησιν... – Τά τοῦ Πνεύματος ὄργανα...», εἰς 6, τά δύο πρῶτα ἐκ δευτέρου.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῶν ῾Αγίων· «Τάς μυστικάς σήμερον...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιά τοῦ νόμου...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν – «῾Η ᾽Ανάστασίς σου...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Διά ξύλου, Σῶτερ... – ᾽Εν τῷ σταυρῷ, Χριστέ... – Ζωοδότα Χριστέ...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῶν ῾Αγίων· «Σαλπίσωμεν ἐν σάλπιγγι...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ναός καί πύλη ὑπάρχεις...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «῞Οτε κατῆλθες...». 2.– Δόξα, τῶν ῾Αγίων· «Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας...». 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Τήν τριττήν καί μίαν ἀρχικήν...», τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῶν ῾Αγίων· τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον– «Τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό– «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας εἰς τό Δόξα, ἀνά ἕν τῶν ῾Αγίων καί εἰς τό Καί νῦν τό Θεοτοκίον αὐτῶν. Εἰς τήν γ´ Στιχολογίαν μετά τόν Πολυέλεον τῶν ῾Αγίων, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «᾽Εν βυθῷ κατέστρωσέ ποτε...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– ῾Ο τῶν ῾Αγίων· «Τίς ἀμοιβή, τίς ἀνταπόδοσις...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα).
Μεσῴδια Καθίσματα τῶν ῾Αγίων: 1.– «Τούς μεγάλους φωστῆρας τούς φεραυγεῖς...». 2.– Δόξα, «Τήν σοφίαν λαβόντες παρά Θεοῦ...». 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· Τήν ψυχήν μου, Παρθένε...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῶν ῾Αγίων.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Β´ ῾Εωθινόν· «Διαγενομένου τοῦ Σαββάτου...», κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα: Εἰς β´ ἦχον, ἤτοι εἰς τόν ἦχον τοῦ Κανόνος τῆς Θεοτόκου, καί ἡ θ´ ᾽ῼδή τῶν Κανόνων. ῾Ο Εἱρμός τοῦ Κανόνος τῆς Θεοτόκου ἄνευ στίχου, τά τροπάρια αὐτοῦ μετά τοῦ προϋμνίου· «῾Υπεραγία Θεοτόκε...» καί τά τροπάρια τῶν δύο Κανόνων τῶν ῾Αγίων μετά τῶν Μεγαλυναρίων αὐτῶν, ὡς ἔχουσιν ἐν τῷ Μηναίῳ.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – ᾽Εν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
«῞Αγιος Κύριος...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Β´ ᾽Αναστάσιμον· «Τόν λίθον θεωρήσασαι...». 2.– Τῶν ῾Αγίων· «Τά τοῦ φωτός δοχεῖα...». 3.– Τό ἕτερον τῶν ῾Αγίων· «῾Η ἑνιαία Θεότης...». 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Χρυσοπλοκώτατε πύργε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Πᾶσα πνοή... – Εἰπάτωσαν ᾽Ιουδαῖοι... – Χαίρετε, λαοί... – ῎Αγγελος μέν τό χαῖρε...». 2.–Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τῶν ῾Αγίων· «Ποίοις εὐφημιῶν στέμμασι... – Ποίοις ὑμνῳδιῶν κάλλεσιν... – Ποίοις ἐγκωμιῶν ῥήμασιν... – Ποίοις εὐφημιῶν στέμμασι...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Καυχήσονται ῞Οσιοι ἐν δόξῃ καί ἀγαλλιάσονται ἐπί τῶν κοιτῶν αὐτῶν». β´.– «Οἱ ἱερεῖς σου, Κύριε, ἐνδύσονται δικαιοσύνην, καί οἱ ῞Οσιοί σου ἀγαλλιάσει ἀγαλλιάσονται».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον· «Σήμερον αἱ ψυχαί τῶν γηγενῶν...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«῞Οτε κατῆλθες...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «῞Οτε κατῆλθες...». 2.– Τῶν ῾Αγίων· «Τούς τρεῖς μεγίστους...». 3. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «῾Ο μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῶν ῾Αγίων· «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν...» (῾Εβρ. ιγ´ 7-16), ζήτει τοῦτον τῇ 18ῃ ᾽Ιανουαρίου.
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῾Υμεῖς ἐστε τό φῶς τοῦ κόσμου» (Ματθ. ε´ 14-19).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν...».
«Εἴδομεν τό φῶς», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.