[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου πρός τά μέλη τῆς Ἀδελφότητος Ὀφφικιάλων "ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ" κατά τό προσκύνημα αὐτῶν εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν (05/05/2007).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἐντιμολογιώτατε κύριε Θεόδωρε Ἀγγελλόπουλε, Ἄρχων Μεγάλε Λογοθέτα,
Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων κύριε Ἰωάννη Παπαμιχαλάκη, Πρόεδρε τῆς Ἀδελφότητος, καί λοιποί ἀγαπητοί Ἄρχοντες τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἅπαντες προσφιλῆ τέκνα αὐτῆς καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος,

Χριστός Ἀνέστη!

Μετ᾿ ἰδιαζούσης χαρᾶς καί πατροποθήτου ἀγαλλιάσεως, σᾶς ὑποδεχόμεθα σήμερον εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον μας, εἰς τό κλεινόν Φανάριον, εἰς τάς ἁγιοβαδίστους καί εἰρηνοδότους αὐλάς τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, ἀπευθύνοντες γηθοσύνως τόν πανηγυρικόν χαιρετισμόν τῆς πίστεώς μας «Χριστός Ἀνέστη», τόν ὁποῖον ἡ ἑπτάλοφος πόλις ὡς πεμπτουσίαν ζωῆς, ὑπαρξιακήν ἀναφοράν καί γλυκασμόν ἀναψυχῆς εἰς τήν δολιχοειδῆ ἐκτύλιξιν τῆς μακραίωνος ἱστορίας αὐτῆς ἐμπειρικῶς ἐγνώρισεν ὡς διηνεκῶς ἀναπηγάζουσαν ἐκ τοῦ Σταυροῦ καί τοῦ τάφου τοῦ Κυρίου.

Ἡ χαρά ἡμῶν εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα, διότι ἡ ἐφετεινή ἐπίσκεψίς σας συμπίπτει μέ τό εὐλογημένον γεγονός τῆς ἀφιερώσεως τοῦ ἐνεστῶτος ἔτους εἰς τόν μέγαν Οἰκουμενικόν Διδάσκαλον καί προκάτοχον ἡμῶν ἐν τῷ Ἀρχιεπισκοπικῷ Θρόνῳ Κωνσταντινουπόλεως Ἰωάννην τόν Χρυσόστομον, συμπληρουμένων 1600 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως Αὐτοῦ, ὅστις ἀληθῶς ὑπῆρξε καί τοῦ Θεοῦ λόγου ὑπέρμαχος θεηγόρος, ἀλλά καί τοῦ ἀνθρωπίνου λόγου, καί δή τοῦ Ἑλληνικοῦ τοιούτου, ἀσύγκριτος γνώστης καί χειριστής ἄριστος, ἀπό δέ τῆς Βασιλίδος ἡμῶν πόλεως εὐκλεῶς ἐπεσκόπευσε καί τά πλεῖστα τῶν πολυσόφων ἔργων του συνέθεσεν ἤ ἐξεφώνησεν, ὁδηγήσας τόν λαόν τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τούς ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πιστούς ἀναγνώστας τῶν θεοσόφων διδαγμάτων του, εἰς νομάς σωτηρίους.

Σᾶς ὑποδεχόμεθα καί πάλιν, μέ πολλήν ἀγάπην καί στοργήν,  εἰς τήν ἐσταυρωμένην καί ζῶσαν πραγματικότητα τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Μητρός Ἐκκλησίας, τῆς πάντοτε μωλωπισμένης καί ἀείποτε θεραπευμένης, τῆς ἐκ τῶν ἥλων πολυῃκισμένης καί διά τῆς θείας Χάριτος ἀκεραιουμένης, καί ἰαματοφόρον ἀφθαρσίαν τοῖς ἁγίοις προσδιδούσης ὡς αἱ λάρνακες τῶν σκηνωμάτων αὐτῶν διατόρως ἀναβοοῦν, παρέχουσαι αἰσθητῶς καί εὐλάλως τεκμήριον ἀναστάσεως καί μαρτυρίαν ἀναγεννήσεως εἰς τούς πιστούς, τούς ἐγγύς καί τούς μακράν.

Γνωρίζομεν τήν πηγαίαν καί ἀνυπόκριτον ἀγάπην, καί ἀκλινῆ ἀφοσίωσιν, τήν ὁποίαν σεῖς, τά πεφιλημένα καί τετιμημένα τέκνα τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, οἱ ἐκλεκτοί Ἄρχοντες αὐτῆς, οἱ μόνιμοι συμπαραστάται καί συνοδοιπόροι εἰς τήν σταυρικήν της πορείαν, ἐπιδεικνύετε πρός τόν σεπτόν τοῦτον Οἰκουμενικόν Θρόνον, εἰς τόν ὁποῖον ἐπί αἰῶνας ὑποστασιάζεται τό πολύπαθον Ὀρθόδοξον Γένος μας, ἀλλά καί ὑπερφυλετικῶς αἰσθητοποιεῖται ἡ ἑνοποιός δύναμις τῆς Πεντηκοστῆς, καί δι᾿ αὐτοῦ δίδεται ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ ἡ μαρτυρία τῆς σωτηρίου ἡμῶν πίστεως εἰς τόν πολυτάραχον σύγχρονον κόσμον.

Λαμβάνομεν καί ἡμεῖς δύναμιν καί ἐνίσχυσιν ἐκ τῆς παρουσίας σας ἐνταῦθα καί ἀνανεώνομεν τά ἀποθέματα τῆς ὑπομονῆς, ρωννύομεν τόν ἔνθεον ζῆλον καί τροφοδοτοῦμεν τήν παραγωγικήν ἔμπνευσιν καί τήν ἐξακτινοῦμεν ἐμπράκτως  εἰς τήν οἰκουμένην.

Καί σεῖς ἀναβαπτίζεσθε ἑκάστοτε κατά τό ἐτήσιον προσκύνημά σας κάθε Κυριακήν τῆς Σαμαρείτιδος εἰς τήν ζείδωρον κολυμβήθραν τῶν θρύλων, τῶν ὀνείρων καί τῶν παραδόσεών σας καί αἰσθάνεσθε ἐσωκαρδίως τήν ἀνακαινίζουσαν χάριν, τούς θεοκινήτους λόγους καί τάς φωσφόρους προσευχητικάς ἀναφοράς τῶν Ἁγίων μας, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν καί ἐτελειώθησαν εἰς τήν πόλιν αὐτήν, ὡς καί τό ἀνύστακτον ἐνδιαφέρον διά τήν οἰκουμένην, τό ὁποῖον «ἐν κόπῳ καί μόχθῳ καί κινδύνοις πολλοῖς» ἐπέδειξαν ἀνά τούς αἰῶνας οἱ ἐν οὐρανίοις θαλάμοις σκηνοῦντες ἀείμνηστοι προκάτοχοι ἡμῶν, καί ἐπιδεικνύομεν σήμερον ἡμεῖς, συνεπικουρούμενοι ὑπό τῶν περί ἡμᾶς ἀδελφῶν Ἱεραρχῶν, λοιπῶν κληρικῶν καί λαϊκῶν, μέ τάς ταπεινάς μας δυνάμεις, ἐκ τῆς προκεχωρημένης ταύτης ὁμολογιακῆς ἐπάλξεως.

Αἰσθανόμεθα ταῦτα πάντα ἅπαντες, οἵ τε τόν σταυρόν τῆς ἐκκλησιαστικῆς διακονίας ἐνταῦθα καθ᾿ ἡμέραν ἀνυποστόλως βαστάζοντες, καί οἱ περιστασιακῶς ἐπιχωριάζοντες καί ἐνδημοῦντες ἐξ ἀγάπης καί φιλογενοῦς διαθέσεως εἰς τήν πρωτογενῆ ταύτην μάνδραν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας.

Ἑκάστη προσκυνηματική διασύνδεσις μέ τούς ζωογόνους πνεύμονας τῆς Πόλεως ταύτης διακομίζει ἀφθόνως ὀξυγόνον χάριτος εἰς τήν ὕπαρξίν μας, καί τοιουτοτρόπως αἱ μνῆμαι ζωντανεύουν, ἡ ἔκπαγλος ἱστορία τοῦ Γένους εἰς τάς συνειδήσεις σαρκοῦται, καί τά ὑπνώττοντα στοιχεῖα τῆς ὑποστάσεώς μας καταλλήλως ἐξεγείρονται καί ἀποδοτικῶς ἐνεργοποιοῦνται, ἐπαρκῶς ἐγγυόμενα τήν ἀπρόσκοπτον συνέχισιν τῆς πορείας μας εἰς τάς ἀφεγγεῖς ἀτραπούς τῆς αὔριον.

Ὑπάρχει ἡ Πόλις καί τό Πατριαρχεῖον μας, ἀγαπητοί Ἄρχοντες, διά νά παρέχουν τήν ἐσωτερικήν ἐλευθερίαν καί διά νά χαλυβδώνουν τήν πνευματικήν ἄμυναν ὅλων μας. Ὑπάρχει τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί συνεχῶς ἀναμένει ὅλους ὅσους βιοτεύουν μέ τόν ἰδικόν του  παλμόν, μέ τούς συντονίζοντας τόν σφυγμόν τῆς καρδίας των πρός τόν ἰδικόν του ρυθμόν, ὑπάρχει καί καθίσταται τό θεραπευτικόν κέντρον τῆς παραπαιούσης οἰκουμένης καί τό ἐναρκτήριον σημεῖον τῆς «πρός Ἐμμαούς» ἀποκαλυπτικῆς συμπορεύσεως.

Ὁ Σταυρός ἦτο καί εἶναι ὁ ἀσίγητος ἄμβων τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, καί εὑρισκόμενοι ἐπ᾿ αὐτοῦ ἐργαζόμεθα ἀόκνως, ὁμιλοῦμεν, κηρύττομεν καί θεολογοῦμεν τήν αὐθεντικότητα τῆς Ἐκκλησίας. Διακονοῦμεν μέ αὐτοθυσιαστικόν ἦθος τήν ἑνότητα πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ, καλούμενοι δέ παρεμβαίνομεν διακριτικῶς καί φιλανθρώπως, ὅταν καί ὅπου δεῖ, κατά τάς ἀδηρίτους ἐπιταγάς τῶν περιστάσεων. Καί ἀντλοῦντες ἐκ τοῦ πολυχεύμονος τούτου φρέατος τῆς θεοτεύκτου σοφίας, μετουσιοῦμεν τό παρελθόν καί τό μεταβάλλομεν εἰς ἐλπίδα τοῦ μέλλοντος, ἐφ᾿ ὅσον «ἐντεῦθεν παίδευσις, φρόνησις, εὐγένεια, δόξα καί πᾶσα ἀρετή. Ἀνατολή καί Δύσις, Ἄρκτος καί Μεσημβρία, ὁ τετραπέρατος κόσμος σταυροειδῶς ἐνταῦθα συνάπτεται», ἵνα κατά τόν Ἰωσήφ τόν Βρυέννιον καί ἡμεῖς εἴπωμεν.

Γνωρίζομεν, ἐκλεκτοί καί περιπόθητοι Ἄρχοντες, ὅτι σεῖς ποτέ δέν θά παύσετε νά μεριμνᾶτε διά τήν ἐσταυρωμένην Μητέρα Ἐκκλησίαν καί νά ἀγωνιᾶτε διά τόν κουφισμόν τῶν θλίψεων αὐτῆς, ἀλλά ἡ διάνοιά σας θά στρέφεται πάντοτε μετ᾿ ἐνστόργου ἐνδιαφέροντος, συγχρόνως δέ καί ἐλπιδοφόρου προσμονῆς, εἰς τήν Βασιλεύουσαν Πόλιν. Ὅθεν, ἀναφωνοῦντες ἐγκαρδίως τό ὡς «εὖ παρέστητε» εἰς τήν ἑσπερινήν ταύτην τιμητικήν ὑποδοχήν, πατρικῶς εὐχόμεθα ὅπως ὁ ἐν τῷ φρέατι τήν Σαμαρείτιδα εἰς καινήν ζωήν καλέσας φιλάνθρωπος Δεσπότης ἡμῶν, «ἐξ Οὗ πᾶσα δόσις ἀγαθή καί πᾶν δώρημα τέλειον», ἐγκαινίζῃ καί ἀφθαρτοποιῇ τήν ζωήν σας καί κατευθύνῃ τά διαβήματά σας ἀεί εἰς πᾶν ἔργον θεοφιλές, ἀξιώσῃ δέ πάντας ἡμᾶς ὁμοῦ, ἵνα, μετά τό πέρας τῆς ἐπιγείου καί προσκαίρου ἡμῶν ὑπάρξεως, εὑρεθῶμεν εἰς τάς ἐπουρανίους αὐλάς Αὐτοῦ καί συνευφρανθῶμεν ἐν τῇ ἀφθάρτῳ καί ἀσαλεύτῳ Βασιλείᾳ Του, μετά πάντων τῶν Ἁγίων καί Δικαίων.

Ἰδιαίτερον χαιρετισμόν πολλῆς ἀγάπης καί τιμῆς ἀπευθύνομεν πρός τά παρόντα Ἐλλόγιμα μέλη τῶν Δικαστικῶν καί Εἰσαγγελικῶν Ἑνώσεων τῆς Ἑλλάδος, τάς ὁποίας περιβάλλομεν μετά πατρικῆς στοργῆς καί τῆς Πατριαρχικῆς ἡμῶν εὐαρεσκείας διά τήν πολύτιμον προσφοράν των πρός τήν δικαιοσύνην, τήν κοινωνίαν, τήν Ἐκκλησίαν.

Κατά τήν Κυριακήν τῆς Ὀρθοδοξίας εἴχομεν τήν εὐκαιρίαν νά ἐκφράσωμεν τά αἰσθήματα ταῦτα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος διά τῆς ἀπονομῆς Πατριαρχικῶν ὀφφικίων εἰς τούς ἐπί κεφαλῆς τῶν ἀνωτάτων Δικαστηρίων τῆς Χώρας, ἐπιθυμοῦντες οὕτω νά τιμήσωμεν καί εὐλογήσωμεν ἐν τῷ προσώπῳ αὐτῶν ὅλον τόν δικαστικόν, νομικόν, εἰσαγγελικόν κόσμον τῆς εὐσεβοῦς Ἑλλάδος. Χαίρομεν διότι ἡ ἐπικοινωνία μας συνεχίζεται σήμερον καί θά συνεχίζεται πάντοτε.

Ἀγαπητοί,

Τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν ἡ Θεία Χάρις, ἡ Εἰρήνη καί ὁ Ἁγιασμός εἴησαν μετά πάντων ὑμῶν καί τῶν ἀγαπητῶν σας οἰκείων, ταῖς πρεσβείαις τῆς κοινῆς προστάτιδος τοῦ σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Κυρίας Θεοτόκου τῆς Παμμακαρίστου, τήν ὁποίαν οὐδέποτε νά παύσετε ἐπικαλούμενοι ὑπέρ ὑμῶν τε καί ἡμῶν, διότι ἄπειρος ὑπάρχει ἡ δύναμις τῆς μεσιτευτικῆς Της δεήσεως πρός τόν φιλάνθρωπον Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Μέ αὐτά τά αἰσθήματα σᾶς χαιρετίζομεν καί σᾶς εὐλογοῦμεν, φίλοι Ἄρχοντες, καί σᾶς εὐχαριστοῦμεν διά τήν πραγματοποίησιν τοῦ προσκυνήματός σας αὐτοῦ. Ἡ ἀγάπη σας καί ἡ ἀφοσίωσίς σας μᾶς ἐνισχύει καί μᾶς στηρίζει εἰς τήν συνέχισιν τοῦ ἀγῶνος καί τῆς κληρονομίας, τήν ὁποίαν μᾶς ἐνεπιστεύθησαν οἱ πατέρες μας. Καί σεῖς ἀπό τῆς σκοπιᾶς σας ἕκαστος προσπαθεῖτε καί συμβάλλετε εἰς τό ἱερόν ἔργον καί τήν διακονίαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ὡς τό «βασίλειον αὐτῆς ἱεράτευμα». Καί ἐπαινοῦμεν τόν ζῆλον σας καί σᾶς εὐχόμεθα ὑγείαν καί δύναμιν, ὥστε νά συνεχίζετε τήν ζωήν καί τήν μαρτυρίαν σας πρός ὅσα καλά, ὅσα σεμνά, ὅσα ἀληθῆ, τήν ἀρετήν καί τό ἔπαινον, εἰς δόξαν Θεοῦ καί ἡμετέραν πατρικήν καύχησιν.
Καλῶς ἤλθετε εἰς τάς αὐλάς τῆς Μητρός Ἐκκλησίας μας.