[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ἀντιφώνησις κατά τήν ἐπίσκεψιν εἰς Φανάριον ἐκπροσώπων τοῦ Δικαστικοῦ καί Εἰσαγγελικοῦ σώματος Ἑλλάδος(08/05/2004).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἐντιμότατοι, Ἐλλογιμώτατοι καί ἀγαπητοί κύριοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀνωτάτων καί Ἀνωτέρων ἀστικῶν, ποινικῶν καί διοικητικῶν δικαστηρίων τῆς Ἑλλάδος καί ἐκπρόσωποι τοῦ δικαστικοῦ καί τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος αὐτῆς,

Μετά πολλῆς τῆς ἀγάπης καί μεγάλης τῆς ἐκτιμήσεως πρός τά πρόσωπά σας καί τό ἔργον σας σᾶς ὑποδεχόμεθα εἰς τάς αὐλάς τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν διά τούς καλούς σας λόγους καί διά τήν ἀγάπην καί τόν σεβασμόν σας πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί σᾶς ἀνταποδίδομεν ὁλοκαρδίως τόν χαιρετισμόν σας. Σᾶς ἀπευθύνομεν τό καλῶς ἤλθετε, τάς πατρικάς εὐχάς μας καί τήν Πατριαρχικήν εὐλογίαν μας.

Ἡ παρουσία σας ἐνταῦθα, ἡ ἱερότης τῆς κοινωνικῆς ἀποστολῆς σας διά τήν ἀπονομήν τοῦ δικαίου καί ἡ ὑψηλή ἰδιότης σας φέρουν εἰς τήν μνήμην μας τήν ὑπέροχον ἀποκαταστατικήν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται ὡς κενωτική, θυσιαστική, ἀγαπητική καί θεραπευτική ἐπέμβασις Αὐτοῦ, τό ἀποκορύφωμα τῆς ὁποίας ἑωρτάσαμεν τάς προηγηθείσας ἁγίας ἡμέρας. Ἡ ἐκδήλωσις τῆς ἀποκαταστατικῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ γίνεται ἀντιληπτή ὡς ἐπανόρθωσις εἰς ἐκεῖνο τό ὁποῖον εἶναι πρέπον καί ἄρα δίκαιον νά ὑπάρχῃ ἐπί τῇ βάσει τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ. Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ εἰς τήν ἀποκαταστατικήν της ἐκδήλωσιν δέν κατακρίνει, δέν τιμωρεῖ, δέν ἀνταποδίδει κακόν ἀντί κακοῦ πρός παιδαγωγίαν ἔστω, ἀλλά σώζει τόν κόσμον. «Σώζει» σημαίνει «διορθώνει τάς συνεπείας τῶν ἀνθρωπίνων λαθῶν», ἀποτελεῖ συνεπῶς ὀντολογικήν ἀποκατάστασιν τῶν βλαβῶν τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου, ἀποκατάστασιν δηλαδή εἰς τό πρωτόπλαστον καί ἀρχαῖον κάλλος τοῦ ἀνθρώπου, εἰς τήν ἁρμονίαν τῆς σχέσεως αὐτοῦ μετά τῆς ὅλης δημιουργίας καί πρωτίστως εἰς τήν κοινωνίαν αὐτοῦ μετά τοῦ Θεοῦ.

Εἶναι βεβαίως ἄδικος ἡ ἀνατροπή αὐτῶν τῶν τριῶν ἁρμονικῶν καί εἰρηνικῶν σχέσεων, ἀλλ᾽ ἡ    δικαιοσύνη τοῦ δικαίου Θεοῦ δέν ἐπικεντροῦται εἰς τήν ἀναπόφευκτον ἀνταποδοτικήν τιμωρίαν τῶν ἀμετανοήτων ἀνατροπέων αὐτῆς τῆς ἁρμονίας, ἀλλά εἰς τήν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνατραπεισῶν ἁρμονικῶν σχέσεων. Εἴδομεν δέ αὐτάς τάς ἁγίας ἡμέρας τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ὄχι νά τιμωρῇ τούς κακούς, ἀλλά νά δέχεται ἀδιαμαρτυρήτως τήν σταύρωσιν ἀπό αὐτούς καί οὕτω νά σώζῃ τούς πάντας. Ὁρᾶται πάσχων καί ὅμως προσφέρει τήν δι᾽ ἑαυτοῦ, θεανθρώπου ὄντος, καταλλαγήν τοῦ ἀνθρώπου πρός τόν Θεόν, τήν συγχώρησιν πρός τούς σταυρωτάς Του, τήν ἀποδοχήν τῆς μετανοίας τοῦ ληστοῦ, τήν ἀπολύτρωσιν ὅλων τῶν φύσει καί δυνάμει νεκρῶν ἀπό τῶν δεσμῶν τοῦ θανάτου διά τῆς ἀναστάσεως Αὐτοῦ, τήν σύν Αὐτῷ αἰωνιότητα ἐν Θεῷ, ἤτοι αὐτό τό ὁποῖον τό ἀρχικόν σχέδιον τοῦ Θεοῦ διά τόν ἄνθρωπον καί τόν κόσμον περιελάμβανε, καί τό ὁποῖον ὁ ἐπαναστατήσας καί αὐτονομηθείς ἄνθρωπος ἠρνήθη καί διά τοῦτο ἀπώλεσεν.

Ἀσφαλῶς ἐν τελικῷ σκοπῷ καί ἡ ἀνθρωπίνη δικαιοσύνη, τήν ὁποίαν μετά θερμοῦ ζήλου καί πολλοῦ κόπου ὑπηρετεῖτε, ἀπό τῆς θείας δικαιοσύνης ἐμπνεομένη καί ταύτης εἰκόνα ἀποτελοῦσα, ἀποβλέπει εἰς τήν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου, δηλαδή ἐκείνου τό ὁποῖον ἔδει νά ὑπάρχῃ ἐάν δέν συνέβαινεν ἡ παράβασις, ἐάν δέν ἐμεσολάβει ἡ δυσαρμονία τῆς ἁμαρτίας ἤ τοῦ κακοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ὁπωσδήποτε ἀδικίαν. Ἡ Ἐκκλησία λευκαίνει τήν ρυπανθεῖσαν ψυχήν διά τοῦ μυστηρίου τῆς μετανοίας καί τῆς ἀφέσεως, ἀναγεννᾷ τόν ἄνθρωπον διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἰσάγει αὐτόν εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, ἔνθα δικαιοσύνη κατοικεῖ, ἔνθα δέν ὑπάρχει πόνος ἤ λύπη ἤ στεναγμός, ἀλλά ζωή ἀτελεύτητος καί χαρά ἀναφαίρετος καί εἰρήνη πάντα νοῦν ὑπερέχουσα.

Εἶναι γνωστόν ἐκ τῆς ἐμπειρίας μας ὅτι ἡ φύσις εἶναι μερικῶς ἐπαναστατημένη καί πολλάκις ἐχθρική πρός τόν ἄνθρωπον, παρά τόν ἀρχικόν προορισμόν της ὅπως ὑπηρετῇ αὐτόν. Εἶναι ἀτυχῶς ἐπίσης καθημερινή ἐμπειρία μας ὅτι καί οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἐπαναστατήσει κατ᾽ ἀλλήλων καί ἀμφισβητοῦν τήν ἰσότητα καί τά δικαιώματα τοῦ συνανθρώπου. Ὄχι δέ μόνον ἀμφισβητοῦν διά λόγων ἀλλά καί παραβιάζουν δι᾽ ἔργων αὐτά. Εἰς αὐτάς τάς οὐχί ὀλίγας ἀτυχῶς περιπτώσεις, καλεῖσθε σεῖς, ὡς ὄργανα τῆς κοινωνίας καί τῆς θείας θελήσεως, νά ἀποκαταστήσετε τό τρωθέν δίκαιον ὁτέ μέν τιμωροῦντες τόν δράστην, ὁτέ δέ ἀποδιδόντες εἰς τόν προσβληθέντα τήν τιμήν, ὁτέ δέ ἀποκαθιστῶντες τήν ἄσκησιν τῶν ἀφαιρεθέντων δικαίων. Πράγματι τό ἔργον σας εἶναι σπουδαιότατον καί κοινωνικῶς ἀπαραίτητον, διότι χωρίς δικαιοσύνην αἱ κοινωνίαι βαδίζουν πρός τήν διάλυσιν. Ἀνήκει εἰς ὑμᾶς δίκαιος ἔπαινος, διότι ἐπωμίσθητε τό δυσχερές, ἀλλά καί ὑψηλότατον ἔργον τῆς ἀπονομῆς τῆς δικαιοσύνης. Ἀσφαλῶς κατά τήν ἀπονομήν αὐτῆς θά ἔχετε πρό ὀφθαλμῶν τό ὕψιστον ἰδεῶδες τοῦ δικαίου, τό ὁποῖον πρέπει νά ἐμπνέῃ τό θετικόν δίκαιον, ὥστε νά ἐναρμονίζετε σεῖς τήν ἑρμηνείαν τῶν νόμων καί τήν ἐφαρμογήν αὐτῶν πρός τό ἰδεῶδες τοῦτο καί οὕτω νά διορθώνετε ἐπί τῇ βάσει τῶν συνταγματικῶν ἐπιταγῶν καί τῶν διεθνῶς ἀνεγνωρισμένων ὑπό τῶν πεπολιτισμένων λαῶν ὑπερτάτων δικαιϊκῶν ἀρχῶν τάς τυχόν ὑπερβολάς ἤ ἐλλείψεις τῶν ἐφαρμοζομένων νόμων.

Ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἐπιθυμοῦμεν νά διευκρινήσωμεν ἐξ ἀφορμῆς ὡρισμένων δημοσιευμάτων ἀποδιδόντων εἰς ἡμᾶς ἀμφισβήτησιν τῆς ἐσωτερικῆς ἐννόμου τάξεως τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας ἐν σχέσει πρός τήν ἀναφανεῖσαν διαφοράν ἀπόψεων μεταξύ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅτι αἱ ἀπόψεις ἡμῶν δέν ἀπεδόθησαν ὀρθῶς, διότι ἡμεῖς δέν ἀμφισβητοῦμεν τήν ἔννομον τάξιν οὐδεμιᾶς Πολιτείας. Ὑποστηρίζομεν ὅτι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει τήν ἱεροκανονικήν της τάξιν καί ὅτι ὑποχρεοῦται νά δίδῃ τήν προτεραιότητα εἰς αὐτήν, ἐν περιπτώσει συγκρούσεως μεταξύ τῶν δύο. Εἰδικῶς δέ ἡ Ἑλληνική ἔννομος τάξις ἀναγνωρίζει εἰς τήν Ἐκκλησίαν αὐτό τό δικαίωμα διά τοῦ ὑπερκειμένου κανόνος αὐτῆς, τοῦ ἀπορρέοντος ἐκ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος. Τό ἄρθρον τοῦτο ὁρίζει, ὡς γνωρίζετε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τηρεῖ ἀπαρασαλεύτως τούς Ἱερούς Κανόνας ὁθενδήποτε καί ὁποτεδήποτε θεσμοθετηθέντας, ἤτοι καί διά ἰσοδυνάμων Πατριαρχικῶν Πράξεων, τινάς τῶν ὁποίων ρητῶς μνημονεύει. Ἐπί πλέον δέ τό ἰσχῦον ἄρθρον, ἐν ἀντιθέσει πρός τό προϊσχῦσαν, δέν ἐπαναλαμβάνει τήν εἰς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος ἀναφερομένην φράσιν «ἐνεργοῦσα ἀνεξαρτήτως πάσης ἄλλης Ἐκκλησίας τά κυριαρχικά αὐτῆς δικαιώματα» τοῦθ᾽ ὅπερ σημαίνει ὅτι σαφῶς ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ διφυής συγκρότησις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔκ τε τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀφ᾽ ἑνός καί ἐκ τῶν ἐν Ἑλλάδι Μητροπόλεων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀφ᾽ ἑτέρου, ἡ ὁποία ρητῶς ἀναφέρεται εἰς τόν Καταστατικόν Χάρτην αὐτῆς, καθιστᾷ ἀναπόφευκτον καί νόμῳ ἐπιτρεπτήν τήν ἐξάρτησιν ὡρισμένων ἐνεργειῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἄλλης Ἐκκλησίας καί ἐν προκειμένῳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τοῦτο προκύπτει καί ἐκ τοῦ ὅτι ἀναγνωρίζει ὡς συνταγματικῶς ἐπιτρεπόμενον τό ἰσχῦον εἰς ὡρισμένας περιοχάς τῆς Ἑλλάδος Ἐκκλησιαστικόν καθεστώς, ἤτοι σύστημα συγκεκροτημένων κανόνων διοικήσεως αὐτῶν. Γνωρίζετε δέ ὑμεῖς, ὡς δεινοί ἑρμηνευταί τῶν νομικῶν διατάξεων, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν φαινομένης ἀντιθέσεως τῶν ὑπό ἐφαρμογήν νομικῶν κανόνων ἤ νομικῶν καί καθεστωτικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Διατάξεων, πρέπει νά ἀναζητῆται λύσις ἐπιτρέπουσα τήν ἐφαρμογήν ἀμφοτέρων ἤ, ἐάν τοῦτο δέν εἶναι ἐφικτόν, τοῦ κατά τό Σύνταγμα ὑπερέχοντος. Τό Σύνταγμα δέ ἐν προκειμένῳ δέν ἐπιτάσσει τήν ἀπαρασάλευτον ἐφαρμογήν τῶν νομικῶν διατάξεων, ἀλλά τῶν ἱεροκανονικῶν καί ἑπομένως ὅστις ἐπιζητεῖ τήν κατά προτεραιότητα ἐφαρμογήν αὐτῶν, δέν ἐπιδιώκει τήν ἀνατροπήν τῆς ἐσωτερικῆς ἐννόμου τάξεως τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, ἀλλά τήν συμμόρφωσιν πρός αὐτήν διά τῆς, συμφώνου πρός τάς ἐπιταγάς της, ἱεραρχήσεως τῶν διεπόντων ἑκάστην ὑπόθεσιν κανόνων. Ἀσφαλῶς δέ εἰς ἕν θέμα καθαρῶς ἤ προέχοντως ἐκκλησιαστικόν, ὡς ἡ ἐκλογή Ἀρχιερέων ὑπαγομένων πνευματικῶς εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, ἡ ὑπ᾽ αὐτοῦ προέγκρισις τῶν ὑποψηφίων, ἡ προβλεπομένη ὑπό τῆς Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Πράξεως τοῦ 1928, εἶναι σύμφωνος πρός τήν Ἑλληνικήν ἔννομον τάξιν. Διότι τό Ἑλληνικόν Σύνταγμα, ἀναγνωρίζον τόν θεσμόν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, συναναγνωρίζει καί τάς ἱεροκανονικάς ἁρμοδιότητας αὐτοῦ, ἐπιτρέπον δέ τήν ἐξάρτησιν ὡρισμένων ἐνεργειῶν τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἐνεργειῶν ἄλλης Ἐκκλησίας συνεπιτρέπει καί τήν ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔγκρισιν τῶν ὑποψηφίων πρός Ἀρχιερατείαν διά τάς ἐν Ἑλλάδι Ἱεράς Μητροπόλεις αὐτοῦ (Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου), τήν προβλεπομένην ὑπό τῆς Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Πράξεως τοῦ 1928, τῆς περιλαμβανούσης τούς ὅρους τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ καθεστῶτος τῶν Βορείων καί Νησιωτικῶν περιοχῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Συνεπῶς, ζητοῦντες ἡμεῖς τήν πιστήν τήρησιν τῆς Πατριαρχικῆς Πράξεως τοῦ 1928, ζητοῦμεν τήν πιστήν συμμόρφωσιν πρός τούς ὁρισμούς τῆς Ἑλληνικῆς ἐννόμου τάξεως, ἐν τῷ συνόλῳ της θεωρουμένης, καί οὐχί ἀπό προσκομιδῆς μέρους νόμου κρινομένης. Ἀλλά δέν χρειάζεται νά εἴπωμεν περισσότερα, διότι ἡ ἐξιδιασμένη κατάρτισις ὑμῶν σᾶς ἐπιτρέπει νά κατανοήσετε πλήρως τήν ὑφήν τοῦ ἀνακύψαντος θέματος καί ἐξ αὐτῶν τῶν ὀλίγων.

Σᾶς εὐχόμεθα καί πάλιν καλήν ἐνταῦθα διαμονήν καί ἔμπνευσιν ὑπό τῶν χριστιανικῶν ἀρχῶν τῆς ἀποκαταστατικῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἐπιεικείας, ὑγιείαν καί μακροημέρευσιν καί πᾶσαν παρά Κυρίου βοήθειαν εἰς τό ἔργον σας καί εἰς τήν προσωπικήν ζωήν σας. Ἐπικαλούμεθα δέ ἐφ᾽ ὑμᾶς καί ἐπί τάς προσφιλεῖς οἰκογενείας σας τήν χάριν καί τό πλούσιον ἔλεος τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, τοῦ δικαίως χαρίσαντος εἰς τόν κόσμον τήν δι᾽ ἥν οὗτος ἀρχῆθεν ἐπλάσθη αἰώνιον ἀνάστασιν καί ζωήν. Ἀμήν.