[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ἀντιφώνησις κατά τήν Δεξίωσιν ἐπί τῇ πρώτῃ τοῦ ἔτους(01/01/2007).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατοι καί προσφιλέστατοι ἀδελφοί ἐν Χριστῷ,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Ἐντιμότατε κύριε Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ σημερινή ἑορτή τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἀνθρωπίνην μορφήν ἐξ ἄκρας φιλανθρωπίας προσλαμβάνει ὁ κατά τήν θείαν οὐσίαν ἀναλλοίωτος Κύριος. Περιτομήν δέ σαρκικήν ὑπομένων, τόν Νόμον ἐκπληροῖ, ὅν οὐκ ἦλθε «καταλῦσαι, ἀλλά πληρῶσαι» (Ματθ. 5, 17).

Πῶς «πληρῶσαι»; Καλῶς ἐλέχθη, ὅτι
«Χριστοῦ περιτμηθέντος, ἐτμήθη Νόμος,
καί τοῦ Νόμου τμηθέντος, εἰσήχθη Χάρις».

Διερράγη, τοὐτέστιν, τό τοῦ Νόμου ἀρραγές. Ἐκάμφθη τό ἄκαμπτον διά τῆς θείας οἰκονομίας. «Ὁ νόμος διά Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καί ἡ ἀλήθεια διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο» (Ἰωάν. 1, 17). Ἀπό τοῦ πληρώματος τούτου τῆς χάριτος καί ἀληθείας ἔλαβε καί λαμβάνει διαχρονικῶς ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία. Λαμβάνει καί μεταλαμβάνει, ἐξακτινώνουσα τήν Χάριν καί τήν Ἀλήθειαν ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης καί προβάλλουσα πρός μίμησιν τούς Ἁγίους αὐτῆς, ἐν οἷς καί τόν Μέγαν ὄντως ἐν πᾶσι Βασίλειον, τήν ἱεράν μνήμην τοῦ ὁποίου ἐπιτελοῦμεν σήμερον ἐπίσης.

Καί ἡμεῖς δωρεάν λαμβάνομεν χάριτας καί δωρεάς τῆς τοῦ Θεοῦ εὐσπλαγχνίας. Διά τοῦτο καί ὑπάρχομεν καί ἐδῶ εἰς τήν Πόλιν καί εἰς τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν καί ἐπ᾿ ἐλπίδι εἰσερχόμεθα εἰς τόν νέον ἐνιαυτόν τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου. Αὐτῷ ἡ εὐχαριστία καί ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας!

Εὐχαριστία καί πρός πάντας ὑμᾶς τούς προφρόνως συναχθέντας σήμερον ἐνταῦθα, ἵνα ἀπό κοινοῦ συνεορτάσωμεν καί πάλιν τήν νέου ἔτους ἀνατολήν.

Εὐχαριστίας ἀπό μέσης καρδίας ἐκφράζομεν ὅλως ἰδιαιτέρως πρός ὑμᾶς, Ἱερώτατε καί ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος Μητροπολῖτα Πέργης κύριε Εὐάγγελε, καί πρός ὑμᾶς, Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων Ὑπομνηματογράφε, διά τάς ἐμπλέους ἀγαθῶν διαθέσεων καί συναισθημάτων ἀγάπης καί ἀφοσιώσεως προσρήσεις ὑμῶν.

Ὁ ἀπαντητικός λόγος τοῦ Πατριάρχου αὐτήν τήν πρώτην ἡμέραν τοῦ νέου ἐνιαυτοῦ εἶναι αὐτονοήτως λόγος μ ν ή μ η ς καί π ρ ο ο π τ ι κ ῶ ν  ἐπ᾿ ἐλπίδι.

Ἐνθυμούμεθα πολλῶν τά τίμια πρόσωπα, μετά τῶν ὁποίων ἐπέτρεψεν ὁ Θεός νά συναντηθῶμεν κατά τό παρελθόν ἔτος ἐνταῦθα καί εἰς πολλούς ἄλλους τόπους. Πρός αὐτούς καί πάντας τούς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς Προκαθημένους καί λοιπούς συλλειτουργούς Ἱεράρχας τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἀπευθύνομεν ἀσπασμόν ἀγάπης καί τιμῆς, πρός τόν εὐλαβῆ δέ κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ λαόν καί σύμπαν τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀπευθύνομεν ἀπό τῆς Οἰκουμενικῆς ταύτης καθέδρας τῆς Ὀρθοδοξίας εὐλογίαν καί εὐχήν διάπυρον.

Ἐνθυμούμεθα ταυτοχρόνως καί ἐκείνους, τήν εἰς Κύριον ἐκδημίαν τῶν ὁποίων ἐθρηνήσαμεν. Μεταξύ αὐτῶν καί τά προσφιλῆ πρόσωπα περισπουδάστων ἀδελφῶν, ὡς τῶν πολιῶν Μητροπολίτου Ἐφέσου κυροῦ Χρυσοστόμου καί Ἀρχιεπισκόπου Κρήτης κυροῦ Τιμοθέου. Δεόμεθα, ὅπως Κύριος ὁ Θεός προσλάβῃ αὐτούς εἰς τό ἄπειρον ἔλεος τῆς ἀγάπης αὐτοῦ, ἀποκαθιστῶν αὐτούς εἰς τό ἀρχαῖον κάλλος τῆς ἀδιαλείπτου μετ' Αὐτοῦ κοινωνίας.

Τό τοιουτοτρόπως δημιουργούμενον κενόν εἶναι πολλάκις δυσαναπλήρωτον.

Στρέφομεν ὁμοίως τήν μνήμην εἰς τά γενόμενα. Δέν ἦτο ἀτυχῶς τό μόλις ἐκπνεῦσαν ἔτος ἀπηλλαγμένον ἀπό δοκιμασίας διά τόν ἄνθρωπον τοπικῶς καί παγκοσμίως. Ἤδη κατά τό πρῶτον εἰς τό ἐξωτερικόν ταξίδιον ἡμῶν ἀρχομένου τοῦ 2006 συνεμερίσθημεν εἰς Νέαν Ὀρλεάνην τόν πόνον καί τόν σπαραγμόν μυριάδων ἀνθρώπων, θρηνούντων τά θύματα καί τάς ζημίας καταστροφικῆς θεομηνίας. Ὅπως ἐβιώσαμεν ἐπωδύνως ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Οἰκολογικοῦ Συμποσίου τοῦ Ἀμαζονίου τά ἀποτελέσματα τῆς ἀνθρωπίνης ἀδηφαγίας καί ἀνευθυνότητος, ἵνα μή εἴπωμεν ἀκριβέστερον τῆς ἀγριότητος ἔναντι τοῦ πλούτου καί τοῦ κάλλους τῆς θείας Δημιουργίας, ἥτις ἀγριότης ἐκδηλοῦται ἀτυχῶς ὄχι μόνον εἰς τούς τόπους ἐκείνους τῆς ἐξόχου μοναδικότητος.

Ἐπί τῇ μνείᾳ ταύτῃ καί τῇ δυσοιώνῳ σχετικῇ προοπτικῇ προσλαμβάνει ἰδιαιτέραν ἐπικαιρότητα ἡ προειδοποίησις τοῦ Προφήτου Ἀμώς: «Ἰδού ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καί ἐξαποστελῶ λιμόν ἐπί τήν γῆν, οὐ λιμόν ἄρτου, οὐδέ δίψαν ὕδατος, ἀλλά λιμόν τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Κυρίου·» (Ἀμώς 8, 11).

Σήμερον πληροῦται ἀτυχῶς ὁ λόγος τοῦ Προφήτου ἐν τῷ συνόλῳ αὐτοῦ. Διότι εἶναι ἀμφίπλευρος καί ὁλοκληρωτικός σχεδόν ὁ λιμός: Λιμός μέγας «τοῦ ἀκοῦσαι τόν λόγον Κυρίου», ἀλλ᾿ οὐχί ἐλάσσων λιμός ἄρτου καί ὕδατος. Ποῖος δύναται πλέον νά ἰσχυρίζεται, ὅτι μόνος αὐτός καί αὐτός μόνον θά κηρύξῃ λόγον ζωῆς καί μόνον μόνος αὐτός θά παράσχῃ τά στοιχειωδῶς ἀναγκαῖα πρός ἐπιβίωσιν τῶν ἐν περιστάσει μυριάδων ἀνθρώπων; Ἄπαγε τῆς ἀλαζονείας καί τῆς ἀδαπάνου καί δημαγωγικῆς ἀνευθυνότητος! Ὑπέρ ποτε καί ἄλλοτε ἀπαιτεῖ σήμερον ὁ Θεός τῆς ἀληθείας καί τῆς εὐσπλαγχνίας συνεργασίαν καί συστράτευσιν πρός εὐαγγελισμόν καί ἐπανευαγγελισμόν, ἀγῶνα κατά τῆς ἀδικίας, τῆς ἐκμεταλλεύσεως, τῆς ἀγνοίας, τῆς ἀπογνώσεως, ἤτοι ἀγῶνα ὑπέρ τῶν πτωχῶν, τῶν πεφορτισμένων, τῶν πεπλανημένων, τῶν ἐν ἀγνοίᾳ.

Ἡ καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτη Ὀρθόδοξος  Ἐκκλησία  ἔχει ἐν προκειμένῳ νέας προοπτικάς καί εὐθύνας. Ἀπηλλαγμένη πλέον ἀπό τῆς δοκιμασίας ἀθεϊστικῶν καθεστώτων, καλεῖται νά ἀνατάξῃ τάς πνευματικάς δυνάμεις αὐτῆς καί νά χωρήσῃ συγκεκροτημένη καί ὁμονοοῦσα εἰς τήν κατάθεσιν τῆς μαρτυρίας καί διακονίας αὐτῆς ὅπου γῆς. Τοῦτο προέκυψε κατά τό παρελθόν ἔτος ὡς κοινή ἐπιθυμία καί δέσμευσις, μεταξύ ἄλλων καί κατά τάς διαπροσωπικάς ἐπαφάς ἡμῶν ἐνταῦθα, εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν ἤ καί ἀλλαχοῦ μετά τῶν ἀδελφῶν Πατριαρχῶν καί Ἀρχιεπισκόπων Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου, Ἱεροσολύμων Θεοφίλου, Ἀθηνῶν Χριστοδούλου, Πράγας Χριστοφόρου  καί πλειάδος λοιπῶν Ἱεραρχῶν καί ἄλλων κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν θεολόγων, ἀσκούντων διακεκριμένα λειτουργήματα ἀνά τόν κόσμον.

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ χαιρετίζομεν καί εὐλογοῦμεν πατρικῶς τάς ὀρθοδόξους ἱεραποστολικάς δραστηριότητας, τά ἐπιδεικνύοντα εὐαγγελικόν ζῆλον ὀρθόδοξα μέλη τῆς διεθνοῦς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητος, τούς διά τοῦ λόγου, τοῦ διαλόγου καί τῆς γραφῖδος ὁμολογοῦντας Ὀρθοδόξως Θεόν ζῶντα, τούς φιλανθρώπως διακονοῦντας τά ἐν ἐνδείᾳ τέκνα Αὐτοῦ.
Ὡς ἰδιαιτέραν εὐλογίαν Θεοῦ θεωροῦμεν τό προσκύνημα τό ὁποῖον ἀνελάβομεν κατ᾿ Ὀκτώβριον εἰς Ἅγιον Ὄρος διά νά ἑορτάσωμεν μετά τῶν προσφιλῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων τήν χάριτι Θεοῦ συμπλήρωσιν δεκαπενταετίας ἀφ᾿ ἧς κατεστάθημεν πρωτοδιάκονος καί πρωτεύθυνος τῆς πρωτοθρόνου φαεσφόρου καθέδρας ταύτης, ἡ παρουσία τῆς ὁποίας ἀείποτε σελαγίζει εἰς τήν ἱστορικήν τοῦ Γένους πορείαν. Καί ἦτο ἑορτασμός χαρμόσυνος καί μυσταγωγικός καί κατανυκτικός, κατά τόν ὁποῖον παρέθεμεν τό ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς καί τῆς Πατριαρχίας ἡμῶν, ἀλλά καί τήν ζωήν ἅπασαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, εἰς τήν στοργήν καί τήν ἄμαχον προστασίαν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί εἰς τήν πρός Κύριον ἰσχύουσαν μεσιτείαν αὐτῆς. Δοξάζομεν τόν Θεόν, εὐχαριστοῦμεν καί εὐλογοῦμεν τῶν ἐν τῷ Ἄθω εὐσεβῶν μοναστῶν τά πλήθη διά τήν γλυκεῖαν ἐκείνην ἐμπειρίαν καί πολλήν ἡμῶν ἐνίσχυσιν καί ἱκάνωσιν.

Περαιτέρω, ἐπισημαίνομεν τήν σύγχρονον εὐρωπαϊκήν κλῆσιν καί ἀποστολήν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν διευρυνομένην Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν. Χαιρετίζομεν τήν ἀρχομένην σήμερον ἀκριβῶς πλήρη συμμετοχήν εἰς αὐτήν τῆς Βουλγαρίας καί τῆς Ρουμανίας, τούς Πρωθυπουργούς τῶν ὁποίων εἴχομεν τήν χαράν νά ὑποδεχθῶμεν ἐνταῦθα κατά τό διαγενόμενον ἔτος. Τό παράδειγμα ἀμφοτέρων τῶν Χωρῶν ὀφείλει νά διδάξῃ καί ἄλλους ἐραστάς τῆς Εὐρώπης, ὅτι εἶναι κατορθωτή ἡ ἐπώδυνος ἔστω, πλήν ἀναγκαία, προσαρμογή καί ἐσωτερική ἀλλαγή καί ὅτι πάντως οὐδείς εἰσέρχεται εἰς τό δεῖπνον τοῦ γάμου ἄνευ τοῦ προκαθωρισμένου χιτῶνος· ὅστις χιτών, ἐννοεῖται, δέν δύναται νά φέρῃ κηλίδας αἵματος θυμάτων ἀδικίας καί παντοίων διακρίσεων.

Αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι Ρουμανίας καί Βουλγαρίας προστίθενται καί ἐκεῖναι ἀπό σήμερον ἐπισήμως εἰς τήν ἐν τῇ Εὐρωπαϊκῇ Ἑνώσει χορείαν τῶν Ὀρθοδόξων, εἰς τήν ὁποίαν ἀνήκουν ὄχι μόνον οἱ Ὀρθόδοξοι τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κύπρου, ἀλλά καί ὅλων τῶν ἄλλων χωρῶν-μελῶν, εἰς τάς ὁποίας ὑπάρχουν ἀπό αἰώνων Ὀρθόδοξοι πληθυσμοί, εἴτε γηγενεῖς, εἴτε ἐν διασπορᾷ. Δέν άνήκει εἰς τό ἦθος τῶν Ὀρθοδόξων ἡ σύμπηξις μετώπου ἤ τόξου τινός ἐν Εὐρώπῃ καί ἀλλαχοῦ, ὡς ὀνειρεύονται ἴσως ἤ φοβοῦνταί τινες. Μέτωπα συνάπτουν καί τόξα χρησιμοποιοῦν οἱ κινούμενοι κατ᾿ ἀντιπάλων. Ἡμεῖς προσερχόμεθα, ἵνα διακονήσωμεν ἀγαπητικῶς καί εὐσυνειδήτως τήν κοινήν εὐρωπαϊκήν ὑπόθεσιν διά τῆς προσφορᾶς τῆς ἱστορικῆς ἐμπειρίας τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν καί τῶν ἀξιῶν τῆς πίστεως καί τῆς ζωῆς μας.

Ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι δέν παραλείπομεν νά καλλιεργῶμεν παντοιοτρόπως τόν πολιτισμόν τοῦ διαλόγου, ὡς προϋπόθεσιν τοῦ λεγομένου διαλόγου θρησκειῶν καί πολιτισμῶν, τόν ὁποῖον ἀσκοῦμεν, ἄλλωστε, ἀπό ἐτῶν συστηματικῶς καί ἐνθαρρύνομεν ἐμπράκτως. Τήν ἀνάγκην ἀσκήσεως τοῦ διαλόγου τούτου μετά παραλλήλου ἀσκήσεως πάντων εἰς αὐτόν δέν παραλείπομεν νά τονίζωμεν κατά τήν ἐπικοινωνίαν ἡμῶν μετά θρησκευτικῶν καί πολιτικῶν ἡγετῶν, πολλοί τῶν ὁποίων ἐτίμησαν καί κατά τό παρελθόν ἔτος τόν Οἰκουμενικόν ἡμῶν Θρόνον διά τῆς ἐπισκέψεως αὐτῶν. Μνημονεύομεν τήν ἐπίσημον ἐπίσκεψιν τῆς Καγκελλαρίου τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας κυρίας Angela Merkel , τῶν Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Οὐκρανίας καί ἄλλων προσωπικοτήτων τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ, τοῦ πολιτικοῦ, τοῦ καλλιτεχνικοῦ  καί πολιτιστικοῦ κόσμου, τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν.
Ὡς ἐκ περισσοῦ ἐπαναλαμβάνομεν καί σήμερον, ὅτι πρῶτοι οἱ Χριστιανοί ὀφείλομεν νά σεβώμεθα καί νά διεξάγωμεν εἰλικρινῶς καί ἐντίμως πάντα διάλογον κατά τε τήν καθ᾿ ἡμέραν ἀναστροφήν μετ᾿ ἀλλήλων καί κατά τάς ἐπισήμους συναντήσεις καί δράσεις ἡμῶν. Πλουσιώτατον εἰς τοιαύτας ἐμπειρίας ὑπῆρξε τό λῆξαν ἔτος. Ὑπεδέχθημεν ἐνταῦθα τόν Μακαριώτατον Πατριάρχην τῶν Συροϊακωβιτῶν, τόν Μακαριώτατον Καθολικόν Πατριάρχην πάντων τῶν Ἀρμενίων Καρεκίν Β´  καί ἄλλους ἡγέτας διαχριστιανικῶν καί διεκκλησιαστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐχαιρετίσαμεν διά μηνύματος τήν ἐν Βραζιλίᾳ 9ην Γενικήν Συνέλευσιν τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν καί, μεσοῦντος τοῦ παρελθόντος μηνός Δεκεμβρίου, ὑπεδέχθημεν ἐνταῦθα τόν νέον Πρόεδρον τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Συμβουλίου Αἰδεσιμ. Δρ. κύριον Walter Altmann, μετά τῶν Ἀντιπροέδρων αὐτῆς καί τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Συμβουλίου καί ἄλλων ἀξιωματούχων αὐτοῦ, τούς Σεβασμιωτάτους Ρωμαιοκαθολικούς Ἀρχιεπισκόπους τοῦ Salzburg καί τοῦ Τριδέντου,  ὡς καί τό Ἐθνικόν Συμβούλιον Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν Κορέας.

Κορυφαῖον γεγονός ὑπῆρξε βεβαίως ἡ ἐπίσκεψις τοῦ ἀγαπητοῦ ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου Ις´  μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἀφετηρίαν νέων προοπτικῶν ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν ἐπιτάχυνσιν καί ἀποτελεσματικότητα τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου, ὅσον καί εἰς τήν ἀνάληψιν παραλλήλων δράσεων ἐν σχέσει πρός φλέγοντα ζητήματα Κοινωνικῆς Ἠθικῆς καί θεραπείας τῶν πληγῶν τῆς συγχρόνου ἀνθρωπότητος.
Λυπούμεθα βεβαίως ὁσάκις παρατηροῦμεν ἀνοικείους τινάς συμπεριφοράς αὐτοκλήτων προασπιστῶν τῆς πατρῴας δῆθεν ἀκριβείας, οἵτινες καλῶς γνωρίζουν, ὅτι οὐδέν πράττομεν πέραν τῶν ὅσων πανορθοδόξως ἔχομεν συναποφασίσει καί ὅτι τά συναποφασισθέντα ἐκφράζουν ἀκραιφνῶς τό πνεῦμα τῆς Ἁγιοπατερικῆς ἡμῶν παραδόσεως, ἥτις ἀπαιτεῖ ὑπακοήν εἰς τό θέλημα καί τά προστάγματα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἤτοι, ἐν προκειμένῳ, εἰς τήν ἐν ἀληθείᾳ καί ἐν ἀγάπῃ διαλογικήν προσέγγισιν καί τήν σύν Θεῷ διόρθωσιν τῶν περί τήν πίστιν καί τήν τάξιν διεστώτων καί εἰς τήν προσφοράν ἀληθῶς λειτουργικῆς διακονίας, ἤτοι ἐμπράκτου βοηθείας ἐν εὐχαριστιακῇ προθέσει καί διαθέσει πρός τούς ἀνά τόν κόσμον ἐν λιμῷ δεινοπαθοῦντας συνανθρώπους ἀδιακρίτως.

Περατοῦντες τόν λόγον εὐχαριστοῦμεν καί αὖθις πάντας ὑμᾶς, εὐχόμενοι πλουσίας κατά τό νέον ἔτος τάς εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Θεοῦ εἰς τήν ζωήν ἑνός ἑκάστου ἐξ ὑμῶν καί τῶν ἀνά τήν Οἰκουμένην ἀδελφῶν καί τέκνων τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ δέ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἴησαν μετά πάντων ὑμῶν, ἀδελφοί καί τέκνα ἠγαπημένα. Ἀμήν!