Ἐπιστροφή
 

Ὁμιλία κατά τήν ὑποδοχήν τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Τσεχίας καί Σλοβακίας κ.κ. Χριστοφόρου, ἐν τῇ Αἰθούσῃ τοῦ Θρόνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου (30/09/2006).

Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Τσεχίας καί Σλοβακίας, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι  ἀγαπητέ ἀδελφέ καί συλλειτουργέ τῆς ἡμῶν Μετριότητος κύριε Χριστοφόρε,

Ὡς εὖ παρέστητε εἰς τάς αὐλάς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας μετά τῶν τιμίων συνοδῶν Ὑμῶν. Εἰς τάς αὐλάς ταύτας ἔνθα πάντοτε πᾶς Ὀρθόδοξος, καί δή ποιμήν, δέον ὅπως αἰσθάνηται, ὅτι εὑρίσκεται εἰς τά ἴδια, ἀφοῦ ἐνταῦθα διά μυρίων κόπων καί κινδύνων καί περιστάσεων διεφυλάχθη ἀνόθευτος ἄχρι τοῦ νῦν ἡ διά τῶν Ἁγίων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων περιχαρακωθεῖσα πατροπαρά- δοτος Ὀρθόδοξος πίστις ἡμῶν.

Ἐκ τῶν αὐλῶν τούτων, Μακαριώτατε ἀδελφέ, ὡς καί πλεῖστα ἄλλα ἔθνη καί λαοί ἐν καιροῖς διαφόροις, καί τό ὑμέτερον κατά σάρκα γένος ἔλαβε τό ζωηφόρον φῶς τῆς Εὐαγγελικῆς πίστεως καί ζωῆς διά τῆς ἀποστολῆς καί ἱεραποστολικῆς δραστηριότητος εἰς τήν πατρίδα ὑμῶν τῶν ἐν Ἁγίοις αὐταδέλφων Ἰσαποστόλων φωτιστῶν τῶν σλαβικῶν λαῶν Κυρίλλου καί Μεθοδίου ἐπί τῆς Πατριαρχίας τοῦ Ἁγιωτάτου προκατόχου τῆς ἡμετέρας Μετριότητος Φωτίου, τοῦ ὀνόματι καί πράγμασιν ἀναδειχθέντος Μεγάλου.

Εἰς τάς αὐλάς, ταύτας, Μακαριώτατε, προσέβλεπον ἀείποτε οἱ ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης Ὀρθόδοξοι, βέβαιοι ὄντες, ὅτι διά τῆς σχέσεώς των ταύτης οὐδέποτε θά αἰσθανθῶσιν ὑπόδουλοι ἀνθρώπων, οὔτε θά ἀπολέσωσι τά ἴδια ἐθνικά χαρακτηριστικά ἤ τήν μητρικήν των γλῶσσαν, ἀφοῦ ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία μετά πάσης προσοχῆς καί σεβασμοῦ εὑρίσκεται μακράν πάσης πολιτικῆς σκοπιμότητος ἤ διαθέσεως καταδυναστεύσεως, μόνον φροντίζουσα δι᾿ αἱματηρῶν προσπαθειῶν νά διαφυλάττῃ ἀδιάρρηκτον τήν ἀδελφικήν ἑνότητα τοῦ γένους τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Εἴμεθα ἀμφότεροι οἱ λαοί, Μακαριώτατε, τέκνα τῆς Μιᾶς Ὀρθοδόξου κολυμβήθρας καί μέτοχοι τῆς αὐτῆς μυστικῆς Τραπέζης τοῦ Κυρίου καί μόνην στοχοθεσίαν τοῦ βίου ἔχομεν τήν κατάκτησιν τῆς ὑπεσχημένης καί τοῖς πιστοῖς ἡτοιμασμένης Βασιλείας τοῦ Οὐρανίου Πατρός, βοηθοῦντες ἐν ἀνάγκαις ἀλλήλοις ὡς γνήσιοι ἐν Πνεύματι ἀδελφοί.

Ἡ ἐλευθερία τοῦ προσώπου εἰς τήν δι᾿ αἰώνων ἱστορικήν πορείαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας ἀπετέλει ἀείποτε τήν λυδίαν λίθον τῶν ἐνεργειῶν αὐτῆς, διατηρούσης ἄσβεστον τήν Παύλειον προτροπήν «τῇ ἐλευθερίᾳ, ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καί μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε» (Γαλ. 5, 1), διό καί πάντας τούς ὑπ᾿ αὐτῆς κατηχηθέντας καί εἰς τήν Ὀρθόδοξον πίστιν ἐγκεντρισθέντας λαούς μετά τήν εἰσαγωγικήν βοήθειαν πρός στερέωσιν τῆς ἀληθείας ἀνεγνώριζε καί ἀναγνωρίζει ὡς ἔχοντας φυσικόν τό κανονικόν δικαίωμα καί τῆς αὐτονομίας καί τῆς αὐτοκεφαλίας ἐν τέλει.

Τήν τοιαύτην τακτικήν ἐκράτησε καί ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας ὑμῶν, Μακαριώτατε, τό σεπτόν Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον. Καί κατά μέν τούς δυσκόλους καιρούς δι᾿ ἀμφοτέρας τάς Ἐκκλησίας ἡμῶν ἐφρόντισε φιλαδέλφως, ὡς ἐκ τῶν πηγῶν γνωρίζομεν, νά στηρίξῃ γόνατα παραλελυμένα καί καρδίας ἀτονούσας ἐκ τῶν ἔξωθεν ἀφορήτων πιέσεων ψευδαδέλφων, σκοπούντων ὅπως καταδουλώσωσι τόν Ὀρθόδοξον λαόν ὑμῶν. Κατά δέ τούς προσφάτους χρόνους, τό ἔτος 1923, ἐκτιμῶσα τάς τότε ἱστορικάς συγκυρίας, ἀνεγνώρισε τήν Ἐκκλησίαν Ὑμῶν ὡς Αὐτόνομον, ἐν δέ τῷ σωτηρίῳ ἔτει 1998 παρέσχεν αὐτῇ καί τό Αὐτοκέφαλον ἐπί τῆς ποιμεναρχίας τοῦ ἀοιδίμου προκατόχου Ὑμῶν κυροῦ Δωροθέου.

Δέν ἀγνοοῦμεν, ἅγιε Τσεχίας καί Σλοβακίας, τά ὅσα πολλά δεινά καί πιέσεις ὑπέστη καί κατά τό ἀπώτερον καί κατά τό πρόσφατον παρελθόν ἡ καθ᾿  Ὑμᾶς Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία ἐκ πολλῶν παραγόντων, διό καί θαυμάζομεν τήν ἐσωτερικήν δύναμιν τῶν ἐκεῖσε ἀδελφῶν μας, οἵτινες ἀντέστησαν καρτερικῶς καί ἐπέμενον ὀρθοδοξοῦντες ἕως οὗ ἐπέφαυσεν ἐλπιδοφόρος ὁ καιρός τῆς ὁριστικῆς κανονικῆς τακτοποιήσεως καί ἡ ὡς ἔδει χορήγησις τοῦ Αὐτοκεφάλου.

Βεβαίως, ἀριθμητικῶς φαίνεσθε ὀλίγοι. Ὅμως ἡ πίστις ἡμῶν οὐκ ἐν ἀριθμοῖς ἀξιολογεῖται, κατά τήν διαβεβαίωσιν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου «μή φοβοῦ, τό μικρόν ποίμνιον· ὅτι εὐδόκησεν ὁ Πατήρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τήν Βασιλείαν» (Λουκ. 12,32) καί δή Βασιλείαν ἀσάλευτον καί ἀληθινήν, Βασιλείαν αἰώνιον καί ἀμίαντον, Βασιλείαν οὐ τοῦ αἰῶνος τούτου τοῦ καταργουμένου, ἀλλά Βασιλείαν, ἧς «πύλαι ᾍδου οὐ κατισχύσουσι»  (Ματθ. 16, 18), πρᾶγμα τό ὁποῖον καταφανῶς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὑμῶν, βαφείσῃ καί δι᾿ αἱμάτων μαρτυρικῶν τήν ἁλουργίδα αὐτῆς.

Μακαριώτατε ἀδελφέ,

Εἶναι ἡ πρώτη φορά καθ᾿ ἥν ὡς νέος Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἁγιωτάτης ἀδελφῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας πραγματοποιεῖτε τήν εἰρηνικήν ἐπίσκεψιν εἰς τήν καθ᾿ ἡμᾶς Μητέρα Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν. Νά ἔρχεσθε καί νά ἐπανέρχεσθε. Νά θεωρῶμεν ἀλλήλους καί ἐν πνεύματι φιλαδέλφου ἀγάπης καί χριστιανικῆς εἰλικρινείας νά συζητῶμεν τά ἀπασχολοῦντα τήν Ὀρθοδοξίαν σύγχρονα θέματα. Νά χαίρωμεν βλέποντες τό θεοτίμητον πρόσωπον τῆς Ὑμετέρας ἀγαπητῆς Μακαριότητος καί ἐν Ὑμῖν νά περιπτυσσώμεθα μυστικῶς πάντας τούς θεοευλογήτους πιστούς τῆς Ὑμετέρας Ἐκκλησίας, πρός τούς ὁποίους, παρακαλοῦμεν, μεταφέρατε τάς Πατριαρχικάς εὐλογίας τῆς ἡμετέρας Μετριότητος καί τήν φιλόστοργον ἀγάπην τῆς Μητρός Ἐκκλησίας. Νά ἔρχεσθε, ὥστε ἐν τῇ μυστηριακῇ ἑνότητι νά ἀποδεικνύωμεν τήν ὑπάρχουσαν δογματικήν καί μυστικήν τοιαύτην κατά τό αἰώνιον καί μοναδικόν πρότυπον τῆς ἐνδοαγιοτριαδικῆς ἑνότητος τῶν Θείων Προσώπων. Νά ἔρχεσθε, ὥστε ὡς ὁμόστοχοι ἀδελφοί νά στηρίζωμεν ὁ εἷς τόν ἕτερον καί νά ἐπανανεῶμεν τάς ἀποφάσεις καί τούς ὁραματισμούς ἡμῶν διά πληρεστέραν καί θεοφιλεστέραν ποιμαντικήν διακονίαν, ἀνταλλάσσοντες ἐμπειρίας καί τιθέμενοι τάς ἑκάστοτε ἐνεργείας ἡμῶν εἰς κρίσιν ἀλλήλων, κατά τό παράδειγμα τοῦ θεοκήρυκος Πρωταποστόλου Παύλου (Γαλ. 2,2).

Ἅγιε ἀδελφέ, Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε Τσεχίας καί Σλοβακίας κύριε Χριστοφόρε,

Εἶσθε νέος τήν ἡλικίαν καί πλήρης πνευματικῆς δυνάμεως. Εἶσθε γνώστης εἰς βάθος τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας καί διακρίνετε ὀρθοδόξως τό νόημα τῶν Ἱερῶν Κανόνων διά τῶν ὁποίων διακυβερνᾶται ἡ νοητή Ναῦς τῆς Ἐκκλησίας. Κατανοεῖτε εἰς τήν ὀρθήν θέσιν τήν ὕπαρξιν καί τόν ρόλον τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Μητρός Ἐκκλησίας εἰς τό σῶμα τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἡμεῖς, οἱ ἐν τῇ Πόλει ταπεινοί ἀδελφοί Σας, θά ἔχωμεν τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα πέραν τῶν Ἱερῶν Διπτύχων καί εἰς τά δίπτυχα τῶν καρδιῶν μας φιλαδέλφως ἐγγεγραμμένην καί θά εὐχώμεθα ἀδιαλείπτως νά εἶναι πολλά τά ἔτη τῆς Μακαριότητός Σας, εὐλογημένα, ὑγιεινά, καρποφόρα, πλήρη Θείας Χάριτος καί κατά  τήν διάρκειαν τῆς Ἀρχιεπισκοπείας Σας ἡ φίλη θυγάτηρ καί ἀδελφή Ἐκκλησία Τσεχίας καί Σλοβακίας νά ἴδῃ ἡμέρας νέας πνευματικῆς ἀκμῆς καί ἀνασυγκροτήσεως, παρέχουσα γνήσιον τό εὐαγγελικόν μήνυμα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας τοῖς ἐγγύς καί τοῖς μακράν, ὡς τό διδάσκει καί τό βιοῖ ἐπί εἴκοσιν ἤδη αἰῶνας ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία.

Εὐχαριστοῦμεν ἐκ καρδίας διά τόν κόπον εἰς τόν ὁποῖον ὑπεβλήθητε νά ἔλθητε ἄχρις ἡμῶν καί εὐχόμεθα εὐλογημένην παρά Κυρίου τήν ἐνταῦθα ὀλιγοήμερον παραμονήν Σας.

Ὡς εὖ παρέστητε, ἅγιε καί Μακαριώτατε ἀδελφέ!