[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Χαιρετισμός κατά τήν ἑορτήν τῶν Γραμμάτων καί τόν ἑορτασμόν τῆς 550ετηρίδος τῆς Πατριαρχικῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Σχολῆς(30/01/2004).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες τῆς Μητρός Ἐκκλησίας,
Ἐλλογιμώτατοι κύριοι Καθηγηταί,
Ἀγαπητά ἐν Κυρίῳ τέκνα,

                        Ἐκφράζομεν τήν βαθεῖαν χαράν ἡμῶν ἐπί τῇ παρουσίᾳ ἐν τῇ Πατριαρχικῇ ταύτῃ Μεγάλῃ τοῦ Γένους Σχολῇ καί ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν τοῦ Ἐξοχωτάτου Ὑπουργοῦ Παιδείας καί Θρησκευμάτων τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καί ἀπευθύνομεν αὐτῷ τόν ὁλοκάρδιον χαιρετισμόν ἡμῶν. Εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ ἐνταῦθα παρουσία του σήμερον μαρτυρεῖ τό ἀμέριστον ἐνδιαφέρον του διά τήν παντοειδῆ ὑποστήριξιν τοῦ ἐπιτελουμένου ἐν τῇ Σχολῇ ταύτῃ ἔργου, ἧς ὑποστηρίξεως τήν συνέχισιν ἐλπίζομεν καί εὐχόμεθα.
                        Συνεκεντρώθημεν σήμερον ἐν τῷ φυτωρίῳ τούτῳ τῶν Γραμμάτων διά νά μνησθῶμεν τῆς πεντακοσιοστῆς πεντηκοστῆς ἐπετείου ἀπό τῆς ἱδρύσεώς του. Εἶναι σήμερον ἡ πλέον κατάλληλος ἡμέρα, διότι ἐκ μυριάδων ἁγίων Ἱεραρχῶν, ἰδαιτέρως τιμῶμεν σήμερον τρεῖς λαμπρούς φωστῆρας διακρινομένους πρός τῇ ἁγιότητι καί ἐπί τῇ λαμπρᾷ παιδείᾳ αὐτῶν: Βασίλειον τόν Μέγαν καί τόν Θεολόγον Γρηγόριον, σύν τῷ κλεινῷ Ἰωάννῃ τῷ τήν γλῶτταν χρυσορρήμονι. Ἐτιμήσαμεν δέ αὐτούς τήν πρωΐαν ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, τιμῶμεν δέ ἤδη αὐτούς καί ἐν τῷ τεμένει τούτῳ τῆς γνώσεως, ἐν τῷ ὁποίῳ ἡ σοφία αὐτῶν προσφέρεται τοῖς μαθηταῖς.
                        Ρίγη συγκινήσεως διατρέχουν τήν καρδίαν ἡμῶν κατά τήν ἀναπόλησιν τῆς ἱστορίας αὐτῶν, ἡ ὁποία ἐνθυμίζει τήν ἱστορίαν τοῦ Γένους καί τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, μεθ᾿ ἧς τοῦτο ἀρρήκτως συνδέεται. Διότι ἡ ἱστορία αὐτῶν εἶναι ἱστορία ὑψίστης φιλομαθείας, ἀσυνήθους προσφορᾶς καί μεγάλων διωγμῶν. Νέοι ἐσπούδασαν ὅλας τάς ἐπιστήμας. Ὥριμοι προσέφερον καρπούς θείας γνώσεως καί φιλάνθρωπον δρᾶσιν. Ἐν ταὐτῷ δέ ὑπέστησαν ἀπειλάς, διωγμούς, ἐξορίας καί κατατρεγμούς.
                        Μέγας ὁ Βασίλειος διά τήν ἱστορίαν. Μεγαλόπνοον καί μεγαλεπήβολον ἐκτελεῖ ἔργον, τήν φιλάνθρωπον Βασιλειάδα. Καί πλέον δέ τούτου, συντηρεῖ τήν ἀληθῆ πίστιν, συμβουλεύει διά θαυμασίων ἐπιστολῶν, νουθετεῖ καί καθοδηγεῖ μοναχούς, κυβερνᾷ ἐπισκοπήν, ἐπιλύει θεολογικάς καί ἠθικάς ἀπορίας, συγγράφει κατά αἱρέσεων, ἐκφράζει ὀρθῶς τό δόγμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντί δέ ἀναλόγου ἀναγνωρίσεως δέχεται ἀπειλάς δημεύσεως, ἐξορίας, βασάνων καί θανάτου καί ἀπαντᾷ εἰς τόν ἀπεσταλμένον τοῦ βασιλέως τήν πασίγνωστον ὑπέροχον ἀπάντησιν, ὅτι δέν κάμπτεται διότι οὐδέν ἔχει ἄξιον δημεύσεως, ὅτι πᾶς τόπος δι᾿ αὐτόν κατάλληλος πρός διαβίωσιν, ὅτι τό ἀσθενικόν σῶμα του θά καμφθῇ ἅμα τῷ πρώτῳ κατ᾿ αὐτοῦ πλήγματι καί ὅτι ὁ θάνατος θά φέρῃ αὐτόν ταχύτερον πλησίον τοῦ ἀγαπωμένου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὄντως μέγας τοῖς ἔργοις, μέγας τῷ φρονήματι, μέγας τῇ ἀνδρείᾳ. Ἀλλά καί μέγας τῇ παιδείᾳ, ἥτις βάθρον ὑπῆρξε στερεώτατον καί ρίζα τροφοδότρια τῶν λοιπῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων.
                        Ἄφθαστος ὁ Γρηγόριος τῇ θεολογίᾳ, τῇ ποιήσει, τῇ ἐλευθερίᾳ. Αὐτός ὡς ποιητής ἠσθάνετο μετ᾿ εὐαισθησίας πολλῆς τοῦ ἀγαπῶντος Δημιουργοῦ τά ἐναρμόνια ἔργα. Τόν πεζόν αὐτοῦ λόγον ὡς ποίησιν ᾐσθάνοντο οἱ ἀκροαταί καί ὡς πρότυπον ποιήσεως εἶχον οἱ ποιηταί. Καλεῖται εἰς τόν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὅτε οἱ τήν ὀρθήν πίστιν ἔχοντες ἀπετέλουν ἐλαχίστην μειοψηφίαν καί ἐστεροῦντο καί ἑνός ναοῦ, καί διά τοῦ τεκμηριωμένου λόγου του μεταστρέφει τούς πλανηθέντας ὑπό τῆς αἱρέσεως εἰς τήν ὀρθήν πίστιν. Τό δέ ἀνεπανάληπτον, ἐγκαταλείπει τόν θρόνον μετά τήν νίκην, ἐκφωνῶν τόν ὑπέροχον καί συγκινητικώτατον ἀποχαιρετιστήριον λόγον, ὁ ὁποῖος ἔμεινεν εἰς τήν ἱστορίαν ὡς δυσπρόσιτον ὑπόδειγμα μεγαλείου πνευματικοῦ. Ἐκεῖ δέ ὅπου ἐγκατεστάθη μετά τήν παραίτησιν «ἐν τῇ ἀφανείᾳ ἐλεύθερος» ἐκδιπλοῖ ἐπί τῆς μεμβράνης ἔπη θεολογικά καί ἠθικά, ὑψηλῶν ἀναβάσεων πνευματικῶν ἀφθάστου τελειότητος λόγου, νοημάτων καί συλλήψεων μεγαλοπνόων καί συγγραφάς θεολογικάς, ἀποτελέσματα πάντα θείων ἐμπειριῶν καί οὐχί μόνον προσεγγίσεων διανοητικῶν. Μέγας ἐν τῷ ἐπιπόνῳ ἔργῳ τῆς ἀναζητήσεως τοῦ διασκορπισθέντος ποιμνίου, μέγας καί ἐν τῇ παραδόσει τῆς διαποιμάνσεως αὐτοῦ εἰς ἄλλους ποιμένας, ἄνευ φιλοδοξίας τινός προσωπικῆς. Ἐάν δι᾿ ἐμέ τό πλοῖον τῆς Ἐκκλησίας κλυδωνίζεται, ρίψατέ με εἰς τήν θάλασσαν ὡς τόν Ἰωνᾶν, ἤ μᾶλλον αὐτοβούλως ἐξέρχομαι αὐτοῦ καί εὕρετε ὑμεῖς τόν νέον ἄξιον πηδαλιοῦχον. Λόγος ἐναρέτου καί ὑψηλοπνόου ἀνδρός, οἷος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.
                        Χρυσορρήμων ὁ Ἰωάννης, ἀλλ᾿ οὐχί πάντοτε εὐχάριστος τοῖς πᾶσι. Εὐτόλμως ἐλέγξας τήν ἀδικίαν ὑψηλοβάθμου καί τά παραπτώματα τῶν ἀμετανοήτων εὑρέθη ἐξόριστος, δοξάζων ἐκεῖ τόν Θεόν «πάντων ἕνεκα». Τῷ λόγῳ ὑπέροχος, τῷ ἐνδιαφέροντι διά τήν κάθαρσιν τοῦ κλήρου ἀπό ἀναξίων στοιχείων θερμότατος, τῷ ζήλῳ διά τήν δι᾿ ἱεραποστόλων κατήχησιν τῶν ἀβαπτίστων ἐθνῶν δραστηριώτατος, τῇ μερίμνῃ τῆς χριστιανικῆς ἐπιμορφώσεως τοῦ λαοῦ ἀνύστακτος. Ταχυγράφοι διέσωσαν πλείστους τῶν λόγων του, φιλομαθεῖς μελετοῦν αὐτούς ὑπέρ τήν χιλιετίαν, ἐκδίδονται οὗτοι εἰς πολλάς γλώσσας. Ὁ βίος του ὑπόδειγμα χρήσεως τῆς εὐρυτάτης παιδείας αὐτοῦ δι᾿ ἱερούς καί φιλανθρώπους σκοπούς, μακράν πάσης ἰδιοτελείας.
                        Τρεῖς Ἅγιοι, Τρεῖς Ἱεράρχαι, τρεῖς ἐξόχως πεπαιδευμένοι ἄνδρες, τρία ὑποδείγματα ζωῆς, ἄξια νά μνημονεύωνται ἐσαεί ὑπό τῆς ἱστορίας.
                        Αὐτῶν τό παράδειγμα ὁ Θρόνος οὗτος μετά τοῦ φιλοχρίστου ποιμνίου αὐτοῦ ἀκολουθεῖ, ὅση αὐτῷ δύναμις. Πρώτιστον μέλημα πάντων ἡμῶν ἡ τοῦ Γένους παιδεία. Ἡ διακρίνουσα καί ἑνοῦσα τούς τρεῖς φωστῆρας, οἵτινες πολλά διέφερον κατά τοῦ χαρακτῆρος τάς λεπτομερείας, ἀλλά κοινόν εἶχον τῆς εὐπαιδευσίας τό γνώρισμα. Ἰδιάζουσαν σημασίαν ἔχει δι᾿ ἡμᾶς τούς ἀπομείναντας ὀλίγους ὅτι οἱ τρεῖς οὗτοι ἐσφράγισαν τήν ἐποχήν των καί ἔθεσαν εἰς τόν ροῦν ὅν ἤθελον. Τρεῖς μόνον. Ἔκτοτε δέν νοεῖται ὀρθόδοξος θεολογία ἄνευ αὐτῶν. Δέν ἔπαυσε τό ἐπίτευγμα τῆς βασιλειάδος νά ἀποτελῇ ὅραμα διά τούς φιλανθρώπους, οὐδέ ἡ ποίησις τοῦ Γρηγορίου νά συνιστᾷ θέλγητρον διά τούς δυναμένους νά μεθέξουν εἰς τάς ἐν αὐτῇ ἐκφραζομένας θείας ἐμπειρίας καί ἐννοίας. Οὐδέ ὁ λόγος τοῦ Ἰωάννου ἔπαυσε νά ἀποτελῇ ἐντρύφημα ὑπερπεπαιδευμένοις καί μετρίοις.
                        Διάδοχος τῶν ἐξ αὐτῶν Ἰωάννου καί Γρηγορίου ὁ Γεώργιος Γεννάδιος, Πατριάρχης τοῦ Γένους εἰς στιγμάς κρισιμωτάτας, θέτει πρώτιστον μέλημα αὐτοῦ τήν παιδείαν καί καθιδρύει τήν παροῦσαν Πατριαρχικήν Μεγάλην τοῦ Γένους Σχολήν, ἐν μικρῷ τότε καί ταπεινῷ οἰκήματι, πρό ἐτῶν πεντακοσίων καί πεντήκοντα. Ἀπέβλεπεν εἰς τήν ἀξίαν τῆς παιδεύσεως καί δέν ὑπεχώρει τοῦ σκοποῦ του ἐνώπιον τῶν ὑλικῶν δυσχερειῶν. Πλεῖσται αἱ διακυμάνσεις ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ μακροῦ βίου της. Εἰκόνες λαμπραί καί εἰκόνες σκιεραί ἐναλλάσσονται. Καθηγηταί καί διδάσκαλοι σπουδαῖοι καί ἄλλοι μετριώτεροι. Μαθηταί διαπρέψαντες καί ἄλλοι ἀγνοούμενοι. Ἔργον ὅμως καρποφόρον καί διά τό Γένος θεμελιῶδες.
                        Πρό χρόνου ὑπερβαίνοντος τόν αἰῶνα ἡ γενναιοδωρία τῶν φιλομούσων τοῦ Γένους εὐεργετῶν καί ἰδίᾳ τοῦ Πατριάρχου Ἰωακείμ Γ´    ἀνίδρυσε τό κόσμημα τοῦτο τῆς Πόλεως πρός στέγασιν τῆς Μεγάλης τοῦ Γένους Πατριαρχικῆς Σχολῆς. Περίοδος λαμπρά, διαρκέσασα ἐπ᾿ ἀρκετόν, ἀλλ᾿ ἀνήκουσα πλέον εἰς τό παρελθόν. Ἡμέραι δυσχείμεροι ἐπελθοῦσαι ἠλάττωσαν τῶν μαθητῶν τόν ἀριθμόν εἰς μεγέθη ἐξόχως μικρά. Εὐάριθμοι πλέον οἱ μαθηταί, ἀλλ᾿ ὁ ζῆλος πολύς. Νεοφανής τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους Εὐεργέτης ἀνακαινίζει τό κτίριον. Ἀλλά τά κύματα τά ὁποῖα ὤθησαν τούς συμπολίτας ἡμῶν εἰς ἐκπατρισμόν δέν κρίνονται ὑπ᾿ αὐτῶν ὡς ἐκλιπόντα, ὥστε νά ἐπανέλθουν εἰς τά ἴδια. Τό εὐάριθμον τῶν μαθητῶν, τό ἐπιτρέπον τήν προσωπικήν ἀγωγήν κατά τό πρότυπον τῶν ἀρχαίων σχέσεων διδασκάλου καί μαθητοῦ, δέν θά ἦτο καθ᾿ ἑαυτό ἄλυτον πρόβλημα, ἐάν ὑπῆρχεν ἡ ἀναγκαία εὐχέρεια χρησιμοποιήσεως τοῦ ἀναγκαιοῦντος διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Εὐελπιστοῦμεν ὅτι θά εὑρεθῇ λύσις. Καί πάντως ἀναζητοῦμεν αὐτήν ἀπό τό χρέος μή κινοῦντες.
                          Μέ ἐλπίδα καί αἰσιοδοξίαν. Μέ ἀμετακίνητον θέλησιν νά μιμηθῶμεν τήν πρός τήν παιδείαν ἀγάπην τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν καί διδασκάλων ἡμῶν. Μέ ἐπίγνωσιν τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως. Ποιούμενοι ἔκκλησιν πρός βοήθειαν. Ἐπικαλούμενοι τάς προσευχάς τῶν Ἁγίων. Ἱστάμεθα καί ἐπιμένομεν. Καί ἐλπίζομεν στηριζόμενοι κατά πρῶτον εἰς τόν Ἅγιον Θεόν, τόν ἀγαπῶντα τήν παιδείαν, δεύτερον εἰς τό ἄξιον διδακτικόν προσωπικόν, τό ἀόκνως μεταδίδον ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας καί τῆς διανοίας του τήν γνῶσιν καί τήν ἐπιστήμην εἰς τούς μαθητάς, καί τρίτον εἰς τόν ζῆλον καί τήν φιλομάθειαν τῶν ἀγαπητῶν μαθητῶν αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ὡς διψῶσα γῆ ἀπορροφοῦν τήν προσφερομένην γνῶσιν καί ὡς γόνιμος γῆ καρποφοροῦν ἑκατονταπλασίονα τόν ἐπ᾽ αὐτῶν ριπτόμενον σπόρον.
                        Συγχαίρομεν ἅπαντας τούς ἐργαζομένους εἰς τήν Σχολήν διά τό ἐπιτελούμενον δυσχερές ἔργον καί διά τήν ὑπομονήν καί τόν ζῆλον αὐτῶν. Συγχαίρομεν ὅλως ἰδιαιτέρως τόν Ἱερώτατον καί φιλόμουσον ἀδελφόν Ἅγιον Πέργης κ. Εὐάγγελον, τόν κατακοσμήσαντα τήν Πόλιν δι᾿    ἐπιγραμμάτων ἀρχαιοπρεπῶν καί ἐμβριθῶν, διότι καί ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει συνέθεσε τόν Ὕμνον τῆς Μεγάλης Σχολῆς καί μᾶς ὡμίλησε διά τήν «κλεινή κι᾿    ἀκριβῆ Ρωμηοσύνη», τῆς ὁποίας τιμαλφές ἀπόκτημα εἲναι τό σχολεῖον μας τοῦτο.
                        Τρεῖς μόνον ἐάν ἀναδείξῃ νέους ἀνταξίους τῶν παλαιῶν φωστῆρας ἡ Πατριαρχική Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή θά ἔχῃ ἐπιτελέσει ἐπιτυχῶς τόν προορισμόν της. Καί θά ἔχῃ ἀποδώσει εὐγνωμόνως τά τροφεῖα εἰς τούς πνευματικούς πάτρωνας αὐτῆς, τούς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας τῆς Τρισηλίου Θεότητος. Τούτων ταῖς εὐχαῖς στηρίξαι Κύριος ὁ Θεός τό Γένος καί τήν Μεγάλην αὐτοῦ Σχολήν, ἡμᾶς δέ πάντας ἀναδείξαι εὐαγώγους καί εὐμαθεῖς μαθητάς τῶν μεγάλων τούτων τοῦ Γένους καί τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας ἡμῶν διδασκάλων. Γένοιτο.