[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία κατά τό Πατριαρχικόν Συλλείτουργον ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου(02/04/2006).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Μακαριώτατε καί Ἁγιώτατε Πάπα καί Πατριάρχα Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κύριε Θεόδωρε,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας,
Ἱερώτατοι Ἀρχιερεῖς,
Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,


Ἀνοίγομεν σήμερον θύρας Ναοῦ τοῦ Θεοῦ. Ποίου Ναοῦ; Τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Ἐκείνης τῆς ὑπερευλογημένης γυναικός, «δι᾽ ἧς ἠνοίχθη Παράδεισος». Ἐκείνη, ἡ τήν Ἐδέμ «ἀνοίξασα τήν κεκλεισμένην», ὑπάρχει «κλείς τῆς Χριστοῦ Βασιλείας». Εἶναι ἡ «μετάρσιος κλῖμαξ», τήν ὁποίαν πανευλαβῶς ἐπευφήμησεν ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Ἰωάννης, ὁ τῆς περιλαλήτου Κλίμακος ἱερός συγγραφεύς. Λοιπόν, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, «στῶμεν εὐλαβῶς ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἡμῶν καί ἐκβοήσωμεν· χαῖρε, κόσμου Δέσποινα· χαῖρε, Μαρία, Κυρία πάντων ἡμῶν».

Χαίρετε ὅμως καί Ὑμεῖς, Μακαριώτατε Πάπα καί Πατριάρχα Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς καί λίαν ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ κύριε Θεόδωρε· διότι ἐν σμικρῷ μόλις χρόνῳ ἀπό τῆς θείᾳ συνάρσει ἐκλογῆς καί ἐνθρονίσεως Ὑμῶν ἠξιώθητε, ἵνα ἑτοιμάσητε τόν πάνσεπτον τοῦτον Ἱερόν Ναόν, ὥστε νά τελῶμεν σήμερον ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει τά θυρανοίξια αὐτοῦ. Χαίρομεν μεθ᾽ Ὑμῶν, ἀδελφέ, καί συγχαίρομεν Ὑμῖν τε καί πᾶσι τοῖς συνεργοῖς Ὑμῶν ἐν τῷ ἔργῳ τούτῳ.

Μέτοχοι τῆς κοινῆς χαρᾶς εἶναι πάντες οἱ παριστάμενοι, ἀλλά καί οἱ δι᾿ αὐτῶν ἐκπροσωπούμενοι: οἱ ἀδελφοί Προκαθήμενοι καί ὁ πιστός λαός τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί οἱ παρόντες ἐνταῦθα Προκαθήμενοι καί ἐκπρόσωποι τῶν ἐπιτοπίων ἐνταῦθα λοιπῶν Χριστιανικῶν δογμάτων καί θρησκευτικῶν παραδόσεων. Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία καί σύσσωμος ὁ εὐσεβής, προσφιλής  καί μεγάτιμος Ἑλληνικός Λαός, παρών ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἐξοχωτάτου κυρίου Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ὅστις τυγχάνει πανθομολογουμένως καί δικαίως γενικοῦ σεβασμοῦ καί τιμῆς. Οἱ Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῆς πόλεως τῆς Ἀλεξανδρείας καί τῆς Χώρας τῆς Αἰγύπτου. Εὐλαβεῖς προσκυνηταί καί λαός τοῦ Κυρίου θεοφιλής καί ἠγαπημένος.

Θυρανοίξια Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῆς Αἰγύπτου ἐν ἔτει δισχιλιοστῷ καί ἕκτῳ. Πόσαι ἱεραί ἀναμνήσεις καί συγκινήσεις, πόσα θαυμαστά καί σωτήρια μηνύματα, ὁποῖαι πλήρεις ἐλπίδων προοπτικαί διά τό Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ!

Εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἱεράν καθέδραν Μάρκου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, τοῦ καί Ἱδρυτοῦ καί προστάτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας. Μάρκου, τοῦ ὑπομνήσαντος εἰς ἡμᾶς ἐν τῷ σημερινῷ εὐαγγελικῷ ἀναγνώσματι τήν διαβεβαίωσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ὅτι «πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι» (Μάρκ. 9, 23). Ἐσπεύσατε, ἀδελφέ Θεόδωρε, εἰς τήν ἐκπλήρωσιν πόθου ἱεροῦ. Καί ἰδού τό ἔργον ἕτοιμον, ἵνα εὐαγγελίζεσθε ἐν αὐτῷ τόν λόγον τῆς σωτηρίας καί ἵνα δοξάζηται τό εὐσεβές Γένος ἡμῶν εἰς ἀρχαιοτάτην αὐτοῦ κοιτίδα.

Εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἱεράν καθέδραν τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας. Ἐνώπιον ἡμῶν παρίσταται ἡ μεγάλη χορεία τῶν προκατόχων Ὑμῶν μακαριστῶν Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας. Καί μετ᾽ αὐτῶν νέφος ὅλον μοναστῶν τῆς γῆς τῆς Αἰγύπτου· καθηγητῶν τῆς ἐρήμου· θερμουργῶν ποιμένων· διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας συμπάσης· στύλων τῆς Ὀρθοδοξίας· μαρτύρων, ὁμολογητῶν, Ἁγίων, Ὁσίων γυναικῶν καί ἀνδρῶν, εὐαγγελισαμένων καί στηριξάντων λόγοις καί ἔργοις τήν ἀμώμητον πίστιν ἡμῶν.

Τούτους τούς τιμαλφεστάτους θησαυρούς ἐχάρισεν εἰς τήν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ ὁ Θεός, ἵνα, κατά τό ἀποστολικόν ἀνάγνωσμα, «ἰσχυράν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος» (Ἑβρ. 6, 18).

Ποία ἡ προκειμένη ἡμῖν ἐλπίς;

Πρῶτον, ἡ διά τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ καί διά τῆς προστασίας τῆς Θεοτόκου διακράτησις τῆς πίστεως ἐν μέσῳ ἀδυναμιῶν καί ἁμαρτιῶν, ἀμφιταλαντεύσεων καί ἀμφισβητήσεων, ἀπειλῶν καί ἐπιβουλῶν. 

Δεύτερον, ἡ περιφρούρησις τῶν κατορθωμάτων, τῶν δημιουργημάτων καί τῶν σεβασμάτων τῆς χριστιανικῆς πίστεως, διά τῶν ὁποίων κατεκοσμήθη καί ἡγιάσθη ἀπό τῶν πρώτων ἤδη χριστιανικῶν χρόνων καί ἀδιαλείπτως ἔκτοτε ἅπασα ἡ ἐνδοξοτάτη γῆ τῆς Αἰγύπτου.

Τρίτον, ἡ μαρτυρία τῆς πίστεως, τῆς δι᾿ ἀγάπης ἐνεργουμένης (Γαλ. 5, 6). Ἀγάπης πρός ὁμοδόξους καί ἑτεροδόξους, πρός ἑτεροθρήσκους καί ἐνδεχομένως ἀθρήσκους, ἀδιακρίτως. Διότι ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπη δέν γνωρίζει ὅρια, οὔτε φραγμούς. Ὑπερβαίνει τούς παροξυσμούς τοῦ φανατισμοῦ, τῆς μισαλλοδοξίας, τῆς ἐμπαθείας, τοῦ φόβου. Ὡς «χωρίον εὐρύχωρον» ὑμνοῦμεν τήν Θεοτόκον. Εὐρύχωρος ὁμοίως καί ἡ Ἐκκλησία. Χωρεῖ καί συγχωρεῖ πάντας τούς ἐλευθέρᾳ βουλήσει καί ἑτοίμῃ καρδίᾳ πρός αὐτήν ὡς εἰς «τόπον ἁγιάσματος» προσερχομένους. Καί εὔχεται ὑπέρ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης καί πάντας, πάντοτε, πανταχοῦ διακονεῖ προφρόνως καί ἀδιακρίτως.

Πρό παντός ὅμως διακονεῖ τούς ἐνδεεῖς περί τήν πίστιν καί τήν ζωήν. Καί αὐτό ἀκριβῶς εἶναι τό κατά τούς νεωτέρους ἰδίως χρόνους παραχωρηθέν ὑπό τῆς Θείας Προνοίας μέγα προνόμιον καί μέγα χρέος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἀλεξανδρέων: Ἡ διά τῆς ἐνεργοῦ ἀγάπης μαρτυρία τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τήν πολύπαθον καί διά τοῦτο ἔτι μᾶλλον ἀξιαγάπητον Ἀφρικανικήν ἤπειρον. Γνωρίζομεν τούς μόχθους Ὑμῶν, ἀδελφέ Θεόδωρε, καί τούς ἀγῶνας τῶν συνεργῶν Ὑμῶν, κληρικῶν τε καί λαϊκῶν, ὑπέρ τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν καί τῆς διακονίας τοῦ πόνου καί τῆς ἐνδείας τῶν λαῶν τῆς Ἀφρικῆς. Ἀπό τῆς ἱερᾶς ταύτης καί παλαιφάτου καθέδρας ἀπευθύνομεν πατρικήν ἔκκλησιν πρός σύμπασαν τήν Ἁγιωτάτην Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὅπως τονώσῃ καί ἐνισχύῃ ἔτι μᾶλλον τόν Θρόνον τῆς Ἀλεξανδρείας, πρός ἐντελεστέραν ἐπιτέλεσιν τῆς μεγάλης ταύτης καί ὄντως ἱερᾶς ἀποστολῆς.

Πρός τοῦτο ἀπαιτεῖται ἑνότης, συμπνευματισμός καί συντονισμός, ὑπό τήν κανονικήν ἐποπτείαν τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος. Ἀπαιτεῖται καλλιέργεια τοῦ ἱεραποστολικοῦ ζήλου μεταξύ τοῦ πληρώματος πασῶν τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. Ἀπαιτεῖται ἐπί πλέον καί πρωτίστως ἔγκαιρος καί ὀρθή ἀνάγνωσις τῶν σημείων τῶν καιρῶν. Μάλιστα ἐκείνων τῶν σημείων, τά ὁποῖα φωτίζουν τάς πλέον σκοτεινάς πτυχάς τοῦ βίου τῆς συγχρόνου ἀνθρωπότητος. Ἐνδεικτικῶς μόνον ἀναφέρομεν ὀλίγα τούτων, κατακλείοντες τόν λόγον: Τήν σύγχρονον πολλαπλῶς ταραγμένην ἀνθρωπότητα οὐδόλως τιμᾷ ἡ διαιώνισις καί δή καί ἡ ἐξάπλωσις τῆς πτωχείας, τῆς πείνης, τῆς ἀσθενείας καί μάλιστα ἐκείνων τῶν ἀσθενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποδεκατίζουν τά παιδία καί ἐν γένει τούς λαούς τῆς Ἀφρικανικῆς ἠπείρου. Δέν εἶναι ἀμέτοχος εἰς τοῦτο ἡ ἀδιαφορία πολλῶν ἐκ τῶν θησαυριζόντων εἰς τάς χώρας τῆς εὐημερίας. Δέν εἶναι ἀμέτοχος ἡ ἀδικία καί ἡ ἐν γένει κοινωνική ἀκαταστασία.

Ἡ Ἐκκλησία διακονεῖ τούς λαούς ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, ἀσκοῦσα τήν κατά παράδοσιν λειτουργικήν αὐτῆς διακονίαν φιλανθρώπως καί ἀδιακρίτως. Καιρός εἶναι ὅμως, νά ἀσκήσωμεν μετά διορατικότητος, σωφροσύνης καί παρρησίας καί τήν ἐνδεδειγμένην ἐκκλησιαστικήν μακροδιακονίαν. Τοῦτ᾿ ἔστιν τήν εὐεργετικήν πνευματικήν παρέμβασιν εἰς τά δρώμενα καί μάλιστα εἰς τά δράματα τοῦ συγχρόνου κόσμου, προκειμένου νά συμβάλωμεν εἰς τήν θεραπείαν τῶν ὑπαρχόντων κοινωνικῶν τραυμάτων καί εἰς τήν πρόληψιν τῶν ἐπαπειλουμένων πληγῶν. Δέν ἐπιτρέπεται νά ἀφεθῇ τό μέλλον τῆς ἀνθρωπότητος εἰς τάς ναρκωτικάς ἰδέας καί ναρκωτικάς οὐσίας, εἰς τήν πνευματικήν ἀποχαύνωσιν, εἰς τόν φόβον, τήν ἀνασφάλειαν, τήν τρομοκρατίαν, τόν θρησκευτικόν ἤ ἐθνοφυλετικόν φανατισμόν, τόν εὐτελισμόν τῶν γυναικῶν, τήν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀθώων παιδίων, τήν μανίαν καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, διά τό ὁποῖον γνωστή εἶναι ἡ εὐαισθησία καί αἱ προσπάθειαι τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτου Ἀποστολικοῦ καί Πατριαρχικοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

Ἀπό τῆς ἱερᾶς ταύτης καθέδρας τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου καί ἀπό τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου εὐχήν καί ἱκεσίαν ἀναπέμπομεν πρός τόν πανάγαθον Θεόν, ὅπως ἱκανώσῃ τήν Ἐκκλησίαν Αὐτοῦ, ἵνα διατρανώνῃ πανταχοῦ καί ἀδιαλείπτως τά δικαιώματα τοῦ Θεοῦ καί τά δικαιώματα τῆς εἰκόνος Αὐτοῦ, δηλαδή τοῦ ἀνθρώπου, εἰς διακονίαν, προστασίαν, σωτηρίαν πάντων. Ἀμήν.