[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ἀντιφώνησις κατά τήν Δεξίωσιν ἐπί τῷ πρώτῃ τοῦ ἔτους(01/01/2006).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατοι καί προσφιλέστατοι ἀδελφοί ἐν Χριστῷ,
Ἐντιμότατε κύριε  Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,


Μετά πολλῆς τῆς συγκινήσεως ἠκούσαμεν τήν μεστήν ἀγάπης καί τιμῆς ἑορταστικήν προσφώνησιν τοῦ λίαν ἀγαπητοῦ καί ἀξιοσεβάστου Μητροπολίτου Ἡρακλείας κυρίου Φωτίου, καθώς καί ἐκείνην τοῦ Ἐντιμολογιωτάτου Ἄρχοντος καί Καθηγητοῦ κυρίου Βασιλείου Σταυρίδου. Ἡ θέλησις τῆς συμπνοίας καί τῆς συνεργασίας ὅλων τῶν μελῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου, τήν ὁποίαν ἐκφράζει ὁ ἀδελφός ἅγιος Ἡρακλείας, εἶναι πράγματι ἀπαραίτητος διά τήν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς μας. Διότι, ὡς καλῶς γνωρίζετε, εἴμεθα ὀλίγοι καί πρέπει νά ἐργαζώμεθα συντονισμένα, ὥστε νά μή χάνωνται δυνάμεις, τόσον σπανίζουσαι, ὑπό τάς παρούσας συνθήκας, ἐν συγκρίσει πρός τάς ἀνάγκας.

Ἀνεφέρθη ὁ ἀδελφός μας εἰς τά σπουδαιότερα ἐκκλησιαστικά γεγονότα τοῦ παρελθόντος πολιτικοῦ ἔτους, εἰς τά ὁποῖα ἀνεμίχθη κατά τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλον τρόπον τό Οἰκουμενικόν μας Πατριαρχεῖον. Πράγματι, ἐκλήθημεν ὡς ἐκπρόσωπος αὐτοῦ εἰς πλείστας συναντήσεις καί ἐκδηλώσεις, συσκέψεις καί συνέδρια, καί ἐξεφράσαμεν ἐκεῖ τάς Ὀρθοδόξους ἀπόψεις καί τήν μαρτυρίαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ὅση ἡμῖν δύναμις.

Διά μερικάς ἀπό τάς συμμετοχάς μας αὐτάς ἐπικρινόμεθα ὑπό τινων ζηλωτικῶν κύκλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παραπλανηθῆ εἰς τό νά πιστεύουν ὅτι ὑποστηρίζομεν τόν οἰκουμενισμόν, ὅπως αὐτοί τόν ἐννοοῦν. Νομίζουν, δηλαδή, ὅτι ἀποδεχόμεθα τήν ἕνωσιν τῶν Ἐκκλησιῶν διά τῆς ὑποχωρήσεως ἀπό τοῦ Ὀρθοδόξου δόγματος, εἰς τρόπον ὥστε νά εὕρωμεν ἕνα ἐλάχιστον ἀριθμόν κοινῶς παρά πάντων ἀποδεκτῶν δογματικῶν ἀληθειῶν ἐπί τῶν ὁποίων νά συμφωνήσωμεν, καί οὕτω νά ἑνωθῶμεν ἐπ᾿ αὐτῆς τῆς δογματικῆς βάσεως, παραβλέποντες τάς διαφωνίας. Ἀλλ᾿ εἶναι καταφανές ὅτι οὐδέποτε ἀπεδέχθημεν τοιαύτην λύσιν καί οὐδέποτε ἀφήσαμεν νά ἐννοηθῇ ὅτι ἐνδέχεται νά τήν ἀποδεχθῶμεν.

Ἡ παρεξήγησις προέρχεται κυρίως ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι διαλεγόμεθα μέ ὅ λ ο υ ς καί ὅτι διατηροῦμεν ἀγαθάς κοινωνικάς σχέσεις μέ ὅ λ ο υ ς καί ἐπί πλέον ἐκφράζομεν τήν ἐπιθυμίαν τῆς τῶν πάντων ἐν Χριστῷ ἑνώσεως. Θά ἤθελον, δηλαδή, οἱ ἐπικριταί μας νά ἐκδηλώνωμεν τήν ἀντίθεσίν μας πρός τάς πεποιθήσεις τῶν ἑτεροδόξων καί ἑτεροθρήσκων διά τῆς ἀρνήσεως πάσης μετ᾽ αὐτῶν ἐπικοινωνίας καί συζητήσεως. Ἀλλ᾿ ἡ στάσις αὐτή φαίνεται μέν ἐκ πρώτης ὄψεως ὡς ἐπιβαλλομένη ὑπό τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τινων ἐκ τῶν Ἁγίων Πατέρων, πλήν ὅμως δέν ἐπιβάλλεται. Ὁ ἀπομονωτισμός εἰς τόν ὁποῖον ὁδηγεῖ δέν προάγει τήν ὀρθήν πίστιν. Δημιουργεῖ τήν ψευδαίσθησιν τῆς τηρήσεως τῆς ἀκριβείας, ἀλλ᾿ ἐγκαταλείπει ἀβοήθητον τόν πλανώμενον συνάνθρωπον, ὑπέρ τῆς σωτηρίας τοῦ ὁποίου Χριστός ἀπέθανεν.

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἦλθεν εἰς τόν κόσμον «ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν» καί ἐκήρυξε πρός λαόν βαθέως παρανοοῦντα τήν φύσιν τοῦ ἀναμενομένου Μεσσίου. Μέ τήν σημερινήν ὁρολογίαν, θά παρελληλίζαμεν τάς πίστεις τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ ὡς αἱρετικάς, συγκρινομένας μέ τήν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, ὡς ἐδίδαξεν αὐτήν ὁ Χριστός. Ἐν τούτοις, αὐτούς τούς αἱρετικούς δέν τούς ἀπέφυγεν ὁ Κύριος. Οὔτε βεβαίως οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι ἐξ αὐτῶν, διά τοῦ κηρύγματος ἡλίευσαν ἀρκετούς. Οὔτε πρός τούς εἰδωλολάτρας ἠρνήθησαν τόν λόγον τῆς ἀληθείας οἱ Ἀπόστολοι, οἱ ὁποῖοι δέν ὡμίλουν μόνον εἰς τάς ἰουδαϊκάς συναγωγάς, ἀλλά καί εἰς τήν Πνύκα τῶν εἰδωλολατρικῶν τότε Ἀθηνῶν καί εἰς παντοίους ἄλλους χώρους, εἰς τούς ὁποίους ἐπεκράτει ἡ πλάνη καί τό πνευματικόν σκότος.

Ἀσφαλῶς, δέν ἀπεδέχθησαν ὅλοι οἱ ἀκροαταί τόν λόγον, εἶχε μάλιστα περί αὐτοῦ προειδοποιήσει ὁ Χριστός τούς μαθητάς Του καί ἡμᾶς διά τῆς παραβολῆς τοῦ σπορέως. Ἡλίευσαν ὅμως ἐξ αὐτῶν τούς ἔχοντας καλήν διάθεσιν. Παρ᾿ ὅλον δέ ὅτι παρῆλθον δύο σχεδόν χιλιάδες ἔτη ἀπό τῆς ἐξορμήσεως τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὑπάρχουν καί σήμερον ἀκόμη δισεκατομμύρια ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δέν ἀπεδέχθησαν τήν εἰς Χριστόν πίστιν. Τό πρός αὐτούς κήρυγμα πρέπει νά συνεχισθῇ -καί συνεχίζεται- ὑπό διαφόρων ἱεραποστόλων. Τό ὅτι καί ἡμεῖς ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον διαλεγόμεθα μέ αὐτούς, εἶναι ἀναγκαία συνέπεια τοῦ χαρακτῆρος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς ἱεραποστολικῆς. Δέν εἶναι νοητόν, οὔτε ὀρθόδοξον, νά κλεισθῶμεν εἰς τόν ἑαυτόν μας, νά φροντίζωμεν μόνον διά τήν σωτηρίαν μας καί νά ἀδιαφοροῦμε διά τήν σωτηρίαν τῶν πλανωμένων ἤ αἱρετικῶν ἀδελφῶν μας.

Δέν εἶναι δυνατόν νά σωθῶμεν, ἐάν θέλωμεν νά σωθῶμεν μόνοι. Ἐφ᾿ ὅσον ὁ Θεός θέλει νά σωθοῦν ὅλοι, πρέπει καί ἡμεῖς νά θέλωμεν ὅ,τι Αὐτός θέλει, δηλαδή τήν σωτηρίαν ὅλων. Καί ὅπως ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Μέγας Βασίλειος λέγει εἰς εὐχήν τῆς Θείας Λειτουργίας του, ὁ Θεός οὐκ ἀπέστη πάντα ποιῶν ἕως ἡμᾶς εἰς τόν οὐρανόν ἀνήγαγε καί τήν βασιλείαν Του ἐχάρισεν εἰς ἡμᾶς τήν μέλλουσαν. Ἀλλά τό ἔργον τοῦ Θεοῦ δέν ἐτελείωσε μέ τήν σωτηρίαν μόνον ἡμῶν. Ὑπολείπονται νά ἀναβιβασθοῦν εἰς τόν οὐρανόν, μετανοημένοι βεβαίως, ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπί τοῦ παρόντος εἶναι αἱρετικοί, ἑτερόδοξοι, ἑτερόθρησκοι, ἄθεοι καί ἄθρησκοι ἤ ἀναζητηταί τοῦ ἀγνώστου Θεοῦ. Δέν μᾶς ἐπιτρέπει ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη» νά ἀδιαφορήσωμεν δι᾿ αὐτούς ἀπό φόβον μήπως κατηγορηθῶμεν ὡς οἰκουμενισταί. Οἰκουμενισταί μέ τήν ἔννοιαν μέ τήν ὁποίαν μᾶς κατηγοροῦν δέν εἴμεθα. Εἴμεθα ο ἰ κ ο υ μ ε ν ι κ ο ί, ὅπως ὁ Χριστός, ὁ Ὁποῖος δέν ἀρκεῖται εἰς τήν ποίμνην τήν ἰδικήν μας, διότι ἔχει καί ἄλλα πρόβατα πλανώμενα, τά ὁποῖα θέλει νά συγκεντρώσῃ εἰς τήν αὐλήν Του, διά νά χαρίσῃ καί εἰς αὐτά ὅσα ἐχάρισεν εἰς ἡμᾶς, καί ἰδίᾳ τήν οὐράνιον βασίλειάν Του. Δέν ἀξίζομεν, ἄλλωστε, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμεῖς οἱ ἐκ γενετῆς Ὀρθόδοξοι περισσότερον ἀπό τούς λοιπούς ἀνθρώπους καί εἶναι μεγάλη πλάνη καί μέγα ἁμάρτημα νά νομίσωμεν τό ἀντίθετον.

Ἐάν προσπαθήσωμεν νά αἰσθανθῶμεν πρός τόν οἱονδήποτε συνάνθρωπόν μας τήν συμπάθειαν καί ἀγάπην, τήν ὁποίαν ᾐσθάνετο ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός πρός τούς σταυρωτάς Του, θά προσευχηθῶμεν ἐκτενῶς διά τήν σωτηρίαν αὐτοῦ καί δέν θά διστάσωμεν νά ἐπικοινωνήσωμεν μαζί του ἐπί τῷ σκοπῷ μεταδόσεως εἰς αὐτόν τῆς ἀληθείας ἤ ἀκτίνων τινῶν αὐτῆς, ἔστω καί ἄν εἶναι αἱρετικός ἤ ἀντίθεος ἤ εἰδωλολάτρης.

Ἀσφαλῶς, δέν διαφωνεῖτε πρός αὐτά, οὔτε χρῄζει τό θέμα περαιτέρω ἀναπτύξεως. Ὀφείλομεν ὅμως ὅλοι νά προσέχωμεν διά νά μή δίδωμεν ἀφορμήν σκανδαλισμοῦ τῶν ἀσθενεστέρων ἀδελφῶν μας, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι παρεξηγοῦν καί τάς πλέον ἁπλᾶς καί ἐπιτακτικάς κοινωνικάς ἐκδηλώσεις, καί ὑποψιάζονται προδοσίαν τῆς πίστεως, λόγῳ παρακαθήσεως εἰς κοινήν τράπεζαν ἤ παρευρέσεως εἰς διαφόρους κοινάς ἐκδηλώσεις.

Ἡ Ἐκκλησία μας γνωρίζει νά προσαρμόζεται εἰς τά θέματα δευτερευούσης σημασίας πρός τά κοινωνικῶς κρατοῦντα, ὥστε νά μή φαίνεται ὡς ἀναχρονιστική ἤ ψοφοδεής λόγῳ ἀρνήσεως ἐπικοινωνίας μετά τῶν μή μελῶν της ἤ λόγῳ ἐμμονῆς εἰς ἀπόψεις κάποτε ἐπικρατούσας ἐπί δευτερευόντων ζητημάτων, σήμερον δέ ἐγκαταλελειμένας. Ἕν τοιοῦτον ἐπουσιῶδες θέμα εἶναι, ἐπί παραδείγματι, καί ἡ χρονική στιγμή ἀλλαγῆς τοῦ ἔτους.

Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι κατά τήν Βυζαντινήν παράδοσιν τό ἔτος ἐθεωρεῖτο ἀλλάσσον τήν 1ην Σεπτεμβρίου, ὅτε καί ἡ ἐποχή τοῦ Φθινοπώρου ἤρχιζεν. Ἡ Ἐκκλησία μας ἐξακολουθεῖ νά ἑορτάζῃ αὐτήν τήν ἡμέραν ὡς ἡμέραν ἀλλαγῆς τοῦ ἐνιαυτοῦ καί νά εὔχεται ὅπως ὁ Κύριος εὐλογήσῃ τόν ἀπ᾿ αὐτῆς ἀρχόμενον νέον ἐνιαυτόν. Παραλλήλως ὅμως δέν θέλει νά ἀγνοήσῃ τό γεγονός, ὅτι σήμερον ὅλοι πλέον οἱ λαοί τοῦ κόσμου θεωροῦν ὡς ἡμέραν ἀλλαγῆς τοῦ ἔτους τήν 1ην Ἰανουαρίου. Δι᾿ αὐτό ἑορτάζει καί κατ᾿ αὐτήν, ὁμοῦ μετά τοῦ ποιμνίου της τήν ἀλλαγήν τοῦ χρόνου, καί ἐπικαλεῖται τήν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ διά τήν νέαν ἐτησίαν περίοδον, ἡ ὁποία ἄρχεται. Κατ᾿ ἀκρίβειαν, βεβαίως, καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν εὔχεται νά διέλθωμεν ταύτην ἀναμαρτήτως, ὅπως καί καθ᾿ ἑσπέραν εὔχεται νά διέλθωμεν τήν νύκτα ἀναμαρτήτως. Ὄχι δέ μόνον ἑπτάκις τῆς ἡμέρας αἰνεῖ τόν Κύριον, ἀλλά ἀδιαλείπτως καί πάντοτε προτρέπει νά ἐξαγοραζώμεθα τόν καιρόν.

Τό νέον τοῦτο ἔθος ἀπό ἐτῶν τηροῦντες καί ἡμεῖς κατ᾽ οὐδέν ἀφιστάμεθα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί παραδόσεως, ὡς θά ἠδύναντό τινες ἔχοντες ζῆλον οὐ κατ᾽ ἐπίγνωσιν νά μᾶς κατηγορήσουν. Διότι οὐδέν τό ἀντίθετον πρός τό Ὀρθόδοξον δόγμα ἤ τήν Ὀρθόδοξον παράδοσιν πράττομεν. Ἁπλῶς συνεκεντρώθημεν καί σήμερον, ὅπως θά ἠδυνάμεθα νά πράξωμεν καί εἰς πάντα ἄλλον χρόνον, διά νά ἐπωφεληθῶμεν τῆς ἀντιλήψεως τοῦ κόσμου περί τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἔτους καί νά κάμωμεν αὐτοκριτικήν διά τό παρελθόν καί σχεδιασμούς διά τό μέλλον. Δέν βλάπτει δέ τοῦτο, οὔτε ἀποκλείεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τήν πρώτην Σεπτεμβρίου ἐπράξαμεν τό αὐτό. Ὅσον περισσοτέρους, ἄλλωστε, σταθμούς κάμωμεν εἰς τήν ἐν τῷ χρόνῳ πορείαν μας, τόσον περισσότερον θά αὐτοελεγχώμεθα καί θά συνειδητοποιοῦμεν τί ἀγαθόν ἐπράξαμε, ποίαν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ παρέβημεν καί τί καλόν παρελείψαμεν, κατά τό ὑπόδειγμα αὐτοελέγχου τοῦ ἀρχαίου σοφοῦ, τό ὁποῖον ἐπιτρεπτῶς δύναται νά υἱοθετηθῇ ὑπό παντός χριστιανοῦ.

Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί τό συντονιστικόν αὐτῆς ὄργανον, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, δέν εἶναι Ὀργανισμός τοῦ ὁποίου ἡ διοίκησις καταρτίζει προγράμματα δράσεως κατ᾽ οἰκείαν κρίσιν καί βούλησιν. Τό ἐτήσιον καί τό ἑκατονταετές πρόγραμμα αὐτῆς καί αὐτοῦ εἶναι ἄνωθεν δεδομένον κατά τά βασικά αὐτοῦ στοιχεῖα. Ὅταν ὁ Κύριος μετά τήν Ἀνάστασίν Του ἀπέστειλε τούς μαθητάς Του εἰς τόν κόσμον, ἔδωσεν εἰς αὐτούς μερικάς ἐντολάς, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν μέχρι σήμερον διά τούς διαδόχους αὐτῶν. Κηρύξατε. Διδάξατε. Βαπτίσατε. Ἄφετε τάς ἁμαρτίας. Ἐν ἄλλοις λόγοις, ἐπιτελέσατε ἔργον Εὐαγγελισμοῦ, διδασκαλίας καί καταρτίσεως, ἁγιασμοῦ καί σωτηρίας. Αὐτό τό τριπλοῦν ἔργον παρελάβομεν ὡς ἔργον ἡμῶν καί αὐτό συνεχίζομεν πρός πάντας. Κηρύττομεν, διδάσκομεν, ἁγιάζομεν.

Διά τάς ἀνθρωπίνας πτυχάς αὐτοῦ τοῦ ἔργου προγραμματίζομεν, ὅσον εἶναι δυνατόν. Ἀλλά διά τήν ἐνέργειαν τῆς Θείας Χάριτος οὐδέν δυνάμεθα νά σχεδιάσωμεν. Ἐπαφιέμεθα καί παραθέτομεν ἑαυτούς εἰς τά σχέδια τοῦ Θεοῦ καί δεόμεθα Αὐτοῦ νά μᾶς δίδῃ τόν φωτισμόν Του, ὥστε νά βλέπωμεν τί ζητεῖ ἀπό ἡμᾶς καί πῶς θά τό πραγματοποιήσωμεν. Αὐτό καί αὐτήν τήν ὥραν ἐξαιτούμεθα πάντες.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν διά τάς εὐχάς σας καί τήν ἀγάπην σας. Σᾶς εὐχόμεθα ὁλοκαρδίως πᾶσαν παρά Θεοῦ εὐλογίαν κατά τό νέον ἔτος, ἵνα ἐν ὑγείᾳ, εἰρήνῃ καί ἀκμαιότητι ἐπιτελέσωμεν ἐν εὐαρεστήσει Κυρίου ἕκαστος τό ἔργον τό ὁποῖον τοῦ ἔχει ἀνατεθῆ. Ἀμήν.