[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Χαιρετισμός κατά τήν δεξίωσιν ἐπί τῇ Θρονικῇ Ἑορτῇ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου (30/11/2005).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Σεβασμιώτατε καί ἀγαπητέ ἀδελφέ ἐν Χριστῷ Καρδινάλιε κύριε Walter Kasper, Πρόεδρε τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου ἐπί τῆς προωθήσεως τῆς ἑνότητος τῶν Χριστιανῶν, καί λοιπά τίμια μέλη τῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης, 
Ἱερώτατοι Ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐντιμολογιώτατοι καί φίλτατοι Ἄρχοντες,
Ἐξοχώτατοι Διπλωμάται,
Διακεκριμένοι καί ἀγαπητοί προσκεκλημένοι, οἱ συγχαίροντες μεθ᾿ ἡμῶν,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί ἐπιπόθητα,

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν θερμῶς διότι προσήλθετε νά συμμετάσχετε εἰς τήν χαράν μας καί νά αὐξήσετε αὐτήν. Πράγματι, ἡ χαρά αὐξάνει ὅταν εἰς αὐτήν συμμετέχουν περισσότεροι, ὅπως καί ἡ λύπη ἐλαττοῦται ὅταν μοιράζωνται τό φορτίον της οἱ φίλοι τοῦ πονοῦντος. Χαιρετίζομεν ἰδιαιτέρως τήν εἰς τήν δεξίωσιν αὐτήν παρουσίαν Ἀντιπροσωπείας τοῦ Ἁγιωτάτου Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου Ις´ διά πρώτην φοράν μετά τήν ἀνάρρησιν αὐτοῦ εἰς τό ὕπατον ἄξίωμα τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἑορτή μας εἶναι θρησκευτική ἑορτή, ὅπως καί τό Πατριαρχεῖον μας εἶναι θρησκευτικόν καθίδρυμα. Ὀνομάζεται καί εἶναι ἀπό τῶν πρώτων μετά Χριστόν αἰώνων Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, διότι ἔχει ἐκκλησιαστικήν ἁρμοδιότητα ἐπί τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν τῆς οἰκουμένης, ἐφ᾿ ὅσον οὗτοι διαμένουν πέραν τῶν ἐδαφικῶν ὁρίων τῶν τοπικῶν Πατριαρχικῶν καί αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Κατόπιν αὐτοῦ τοῦτο, πέραν τῶν ἐντός τῆς Τουρκίας Μητροπόλεών του, διατηρεῖ Ἀρχιεπισκοπάς καί Μητροπόλεις εἰς τήν Εὐρώπην, τήν Ἀμερικήν, τήν Ἄπω Ἀσίαν καί τήν Ὠκεανίαν. Ἐπί πλέον, ἀναγνωρίζεται ὑπό πασῶν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς πρῶτον τῇ τάξει μεταξύ αὐτῶν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἔχει ὡρισμένας συντονιστικάς ἁρμοδιότητας, ὅπως τήν μέριμναν συγκλήσεως διορθοδόξων Συνόδων, τήν μέριμναν  ἀναπληρώσεως ἐλλειπόντων ὀργάνων αὐτῶν, ὅταν ἀδυνατοῦν αὗται νά ἀναδείξουν αὐτά, ὡς συνέβη μέ τήν στερουμένην τότε Ἀρχιερέων Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας, καί ἄλλας, ὅπως ἰδίᾳ ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἑνότητος, τῆς πιστῆς τηρήσεως τῶν δογμάτων κλπ. Ἀλλά δέν ἐπεμβαίνει αὐτοβούλως εἰς τήν ἐσωτερικήν διοίκησιν αὐτῶν.

Κατά τήν τάσιν, τήν ἐπικρατοῦσαν εἰς τάς δυτικάς (καί τάς μιμουμένας αὐτάς) Χώρας, τά κράτη, χωρίς νά ἀδιαφοροῦν διά τό θρησκευτικόν γίγνεσθαι τῶν λαῶν των, δέν ἐπεμβαίνουν εἰς τά ἐσωτερικά τῶν θρησκειῶν, σεβόμενα τήν αὐτοδιοίκησιν αὐτῶν καί τηροῦντα κατά κανόνα ἀνεξιθρησκείαν. Εἰς ἄλλας Χώρας ὅμως ἡ κρατική διοίκησις ἀναμιγνύεται εἰς τά θρησκευτικά ζητήματα εἰς διαφόρους βαθμούς καί μέ διαφορετικάς ἑκάστοτε ἐπιδιώξεις. Ὁπωσδήποτε εἶναι γεγονός, ὅτι εἴτε μέ κρατικήν ὑποστήριξιν, εἴτε μέ κρατικήν ἀνοχήν, εἴτε μέ κρατικήν ἀντίδρασιν, ἡ θρησκευτική πραγματικότης ἐπηρεάζει μέγα μέρος τῶν πληθυσμῶν καί προσδιορίζει σημαντικάς παραμέτρους τῆς κοινωνικῆς ζωῆς ὅλων τῶν λαῶν.

Ἡμεῖς ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον δέν ἀναμιγνυόμεθα εἰς τήν πολιτικήν. Ὑποστηρίζομεν ὅμως ἐκ θρησκευτικοῦ καθήκοντος χριστιανικάς πεποιθήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀντανακλοῦν εἰς τήν κοινωνικήν κατάστασιν τῶν λαῶν καί ἐπιδιώκουν τήν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς. Ὑποστηρίζομεν, ἐπί παραδείγματι, τήν ἰσότητα ἀνδρός καί γυναικός καί τήν ἴσην μεταχείρισιν αὐτῶν ὑπό τοῦ νόμου, χωρίς νά ἀγνοοῦμεν τήν ἱεράρχησιν τῶν ρόλων ἑκάστου φύλου λόγῳ τῶν φυσικῶν ἰδιοτήτων αὐτοῦ. Ὑποστηρίζομεν τόν σεβασμόν πρός τό παιδί, ὡς πρός τήν πλήρη ἐν δυνάμει προσωπικότητα, ἔναντι τῆς ὁποίας ἔχομεν μέγα χρέος νά βοηθήσωμεν τήν κανονικήν ἀνάπτυξιν καί ἐκδίπλωσιν τῶν χαρισμάτων της.

Θεωροῦμεν τήν δουλείαν θεσμόν ἀπαράδεκτον διά τό ἀνθρώπινον γένος. Διακηρύσσομεν ὅτι ἡ συνειδησιακή ἐλευθερία εἶναι σεβαστή. Βλέπομεν τήν φιλανθρωπίαν καί τήν κοινωνικήν πρόνοιαν ὡς κοινωνικά καί προσωπικά χρέη. Πιστεύομεν ὅτι ἕκαστος ἔχει δικαίωμα νά ζῇ ἐντός καθαροῦ καί ὑγιεινοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

Γενικῶς, θεωροῦμεν ἀπαραίτητον τόν σεβασμόν τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Μάλιστα δέ πιστεύομεν ὅτι ἡ γενική κοινωνική εὐημερία, ἡ ὁποία ἀποτρέπει τό ἔγκλημα καί τάς ταραχάς ἐκ μέρους τῶν ἀποκλήρων, ὡς καταργοῦσα τήν τάξιν αὐτῶν, στηρίζεται εἰς τήν ἰσόρροπον διαρρύθμισιν τοῦ ἀναποφεύκτου κοινωνικοῦ διαφορισμοῦ.

Ὅλα αὐτά συνάπτονται βεβαίως μέ τήν πολιτικήν, ἀλλ᾿ ἡμεῖς δέν κινούμεθα ἀπό κίνητρα πολιτικά. Ὁδηγούμεθα ὑπό κινήτρων ἀνθρωπιστικῶν καί μόνον καί συντασσόμεθα καί ὑποστηρίζομεν κάθε καλήν σχετικήν προσπάθειαν ὁθενδήποτε ἐκπορευομένην. Ὑπό τήν ἔννοιαν αὐτήν χαιρόμεθα διά τήν εὐρωπαϊκήν προοπτικήν τῆς Χώρας ἡμῶν καί ὑποστηρίζομεν τήν ἐνταξιακήν πορείαν αὐτῆς, διότι πιστεύομεν ὅτι διά τῆς ἐντάξεως εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν κατόπιν τῶν ἀπαιτουμένων ὑπ᾿ αὐτῆς νομοθετικῶν, διοικητικῶν καί πνευματικῶν προσαρμογῶν ὄχι μόνον θά προστατευθοῦν καλύτερον αἱ θρησκευτικαί ἐλευθερίαι καί θά ἀντιμετωπισθοῦν ἀποτελεσματικώτερον τά θέματα τῶν μειονοτήτων, ἀλλά καί θά αὐξηθῇ ἡ εὐημερία τοῦ Τουρκικοῦ λαοῦ.

Ὁλοψύχως εὐχόμεθα νά ἐκπληρωθοῦν συντόμως αἱ εὐρωπαϊκαί προϋποθέσεις καί νά γίνῃ ἡ Χώρα ἡμῶν μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Ἐλπίζομεν δέ ὅτι ὁ πόθος μας καί ἡ εὐχή μας αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι πόθος καί εὐχή τῆς πλειοψηφίας τοῦ Τουρκικοῦ λαοῦ, θά πραγματοποιηθῇ. Εἴθε νά εἶναι σύντομος ὁ χρόνος κατά τόν ὁποῖον εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν ἑορταστικῆς συναντήσεως θά χαιρετίζωμεν ὅλοι μαζί τήν ἐπίτευξιν τοῦ ὡραίου καί ὑψηλοῦ αὐτοῦ στόχου.

Εὐχαριστοῦμεν καί πάλιν ὅλους τούς τιμῶντας ἡμᾶς διά τῆς παρουσίας των εἰς τήν ἑορτήν μας καί εὐχόμεθα εἰς αὐτούς πᾶσαν παρά Θεοῦ εὐλογίαν.