[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Αναφορά του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στον εκλιπόντα Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ μετά το τέλος της Θ. Λειτουργίας στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό(03.04.2005).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

«Σήμερα όποιος ομιλεί δεν θα ήτο δυνατόν να μη αναφερθεί στην απώλειαν της Αυτού Αγιότητος, του Πάπα Ιωάννου Παύλου του Β΄, ο οποίος εξεμέτρησε το ζην και μετέστη εις τας αιωνίους Μονάς χθες το βράδυ, γύρω εις τας 10:30. Επλήρωσε το κοινόν χρέος, διότι, όπως είπε και ο Αρχιδιάκονός μου εις το κήρυγμά του, αυτή η ζωή δεν είναι η τελική πραγματικότης, αλλά είναι η οδός προς την τελικήν πραγματικότητα. Και ο Πάπας, και ο Πατριάρχης, και οι Βασιλείς και οι Άρχοντες και οι Πρωθυπουργοί και οι Υπουργοί και όλος ο κόσμος, κατά την δικαιοσύνην του Θεού, καλούμαστε κάποια στιγμή, άλλος ενωρίς και άλλος αργότερα, να πληρώσουμε το κοινόν χρέος.

Τον μακαριστόν Πάπαν τον συνήντησα τέσσερις φορές από το 1995 μέχρι σήμερα, μέσα εις αυτήν την τελευταίαν δεκαετίαν, και μαζί με όλον τον κόσμον είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω και εγώ και να εκτιμήσω τα πολλά του χαρίσματα. Ήτο όντως μία χαρισματική προσωπικότης. Εταξίδεψε περισσότερο από κάθε άλλον προκάτοχον του για να μεταφέρει το μήνυμα του Ευαγγελίου, της ειρήνης και της δικαιοσύνης, της αγάπης της συναδελφώσεως και της συνεργασίας των ανθρώπων και των λαών. Εδοκιμάσθη πολλαχώς κατά την ζωήν του και κατά τα εικοσιέξι χρόνια της παποσύνης του.

Εμείς εδώ εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον τον ευγνωμονούμεν όλως ιδιαιτέρως και δια την επίσκεψίν του ένα μόλις χρόνο μετά την εκλογήν του, για να δείξει την διάθεσίν του και την ετοιμότητά του να εργαστεί δια την ενότητα των διηρημένων Χριστιανών και ιδιαιτέρως Καθολικών και Ορθοδόξων. Γι’ αυτό ήρθε και εξήγγειλε μαζί με τον αοίδιμον προκάτοχόν μου, Πατριάρχην Δημήτριον, τον Νοέμβριον του 1979, την ημέρα της θρονικής μας εορτής εδώ τήν σύστασιν της Μικτής Επιτροπής, η οποία θα άρχιζε εντός ολίγου την διεξαγωγήν του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ των Εκκλησιών Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής.

Και εις όλα τα πολλαπλά ταξίδια του ο Πάπας πάντοτε συναντούσε τους Ορθοδόξους και τους Διαμαρτυρομένους εις τας χώρας τας οποίας επεσκέπτετο, και ομιλούσε δια τον Οικουμενικόν διάλογον και δια την ενότητα των Χριστιανών που είναι αίτημα των καιρών μας, και είναι θέλημα του Κυρίου, και ήτο προσευχή του Κυρίου εις τον κήπον της Γεθσημανή, μικρόν προ του Πάθους Του, προς τον ουράνιον Πατέρα Του το «ίνα πάντες εν ώσι».

Τον ευγνωμονούμεν, λοιπόν, εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, όχι μόνον δια την επίσκεψίν του μόλις ένα χρόνο μετά την ανάρρησίν του εις τον Θρόνον του Αποστόλου Πέτρου, αλλά και δια την πρόσφατον μεγάλην χειρονομίαν του να μας επιστρέψει, ανταποκρινόμενος εις την παράκλησιν και το αίτημά μου, τα Ιερά Λείψανα των μεγάλων Αγίων Ιεραρχών Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικών Διδασκάλων Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Με προσεκάλεσε πέρυσι τον Ιούνιον εις το Βατικανόν δια να συνεορτάσωμεν την συμπλήρωσιν σαράντα ετών από της ιστορικής συναντήσεως του Πάπα Παύλου του ΣΤ΄ με τον μακαριστόν μεγάλον προκάτοχόν μου, Πατριάρχην Αθηναγόραν, εις τα Ιεροσόλυμα. Ήτο η συνάντησις εκείνη τον Ιανουάριον του 1964. Ύστερα από πολλούς αιώνας συνηντήθη η Ανατολή με την Δύσιν. Και ο Αθηναγόρας, και ο Πάπας Παύλος ο ΣΤ΄ τότε, όπως και ο άμεσος προκάτοχός του Ιωάννης ο ΚΓ΄, είχαν αυτό το όραμα της των πάντων ενώσεως και ο συμβολικός εναγκαλισμός των εις τους Αγίους Τόπους εις τα Ιεροσόλυμα άνοιξε νέαν σελίδα εις την ιστορίαν της Χριστιανοσύνης.

Ό,τι έγινε αυτά τα τελευταία σαράντα - πενήντα χρόνια εις τον χώρον του οικουμενικού διαλόγου, της προσεγγίσεως και της συνεργασίας των Εκκλησιών, ξεκίνησε από τα Ιεροσόλυμα τον Ιανουάριον του 1964. Και ο μόλις εκλιπών Πάπας συνέχισε την ίδια γραμμή, όπως συνέχισε την ίδια γραμμή και ο μακαριστός προκάτοχός μου και διάδοχος του Αθηναγόρου, Πατριάρχης Δημήτριος, και συνεχίζω με τας ταπεινάς μου δυνάμεις κι εγώ, διότι πιστεύω ακράδαντα εις την ανάγκην της ειρήνης, της ενώσεως, της συνεργασίας και της κοινής μαρτυρίας όλων των Χριστιανών εις τον σύγχρονον κόσμον».