Ἐπιστροφή
 

Πρόποσις κατά πρός τιμήν αὐτοῦ καί τῶν Ρουμάνων ἐπισκεπτῶν γεῦμα τοῦ Μακ. Πατριάρχου Θεοκτίστου(06/03/2005).

Μακαριώτατε, τιμιώτατε καί φίλτατε Ἀδελφέ Πατριάρχα  Ρουμανίας κύριε Θεόκτιστε,
Ἱερώτατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐξοχώτατοι Ἄρχοντες τοῦ τόπου,
Ἐκλεκτοί συνδαιτυμόνες,

Ὁλοκληρώσαντες τήν πανηγυρικήν Θείαν Λειτουργίαν πρό ὀλίγου, οὐσιαστικῶς ὡλοκληρώσαμεν ἤδη τούς ἑορτασμούς τῆς ἱερᾶς τετραπλῆς ἐπετείου, χάριν τῶν ὁποίων καί συνήλθομεν ἐνταῦθα τοῦτο τό τριήμερον. Καί τοῦτο διότι ἡ Θεία Λειτουργία συνιστᾷ τόν κολοφῶνα πάσης ἑορτῆς καί πάσης πανηγύρεως τῶν Ὀρθοδόξων.

Ἡ Εὐχαριστιακή Σύναξις τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἀναφορά τῆς δοξολογίας καί τῶν αἰτημάτων ἡμῶν εἰς τόν Θεόν καί ἡ μετοχή εἰς τήν Τράπεζαν τοῦ Κυρίου, ὄντως εἶναι τό ἀκρότατον σημεῖον τοῦ ἑορτασμοῦ. Δόξα τῷ Θεῷ, λοιπόν, καί πάλιν καί πολλάκις, ἕνεκεν αὐτῆς τῆς μεγάλης Του πρός ἡμᾶς εὐλογίας.

Πανηγυρίζομεν, ὡς γνωστόν, τήν ἑκατοστήν εἰκοστήν ἐπέτειον τῆς ἀνακηρύξεως τοῦ Αὐτοκεφάλου τῆς ἐν Ρουμανίᾳ Ἐκκλησίας. Ἀλλ᾽ Αὐτοκέφαλον δέν σημαίνει οὔτε ἀπόλυτον αὐθυπαρξίαν, οὔτε μοναχικήν πορείαν. Σημαίνει συνύπαρξιν ἐν κοινωνίᾳ μετά τῶν λοιπῶν ἰσοτίμων αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Εἴμεθα ὅλοι οἱ εἰς Χριστόν ὀρθοδόξως πιστεύοντες μέλη Χριστοῦ, ἀλλά καί ἀλλήλων μέλη. Σύσσωμοι, σύναιμοι, σύμψυχοι, σύμπνοοι. Αἱ διοικητικαί διαιρέσεις ἥκιστα ἀναιροῦν τό μέγα γεγονός τῆς ὀντολογικῆς ἡμῶν ἐν Χριστῷ ἑνότητος. Εἷς ὁ Θεός καί Πατήρ, εἷς ὁ Λυτρωτής Ἰησοῦς Χριστός, εἷς ὁ ὅλον συγκροτῶν τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας Παράκλητος. Μία ἡ πίστις, ἕν τό εὐαγγέλιον, μία ἡ ἁγιοπνευματική ἐμπειρία, μία ἡ ὁμολογία, μία ἡ ἐλπίς, μία ἡ ἀνάστασις, μία ἡ σωτηρία.

Ἀπό κοινοῦ, λοιπόν, καλούμεθα νά συνεχίσωμεν τήν πρός τά ἄνω πορείαν, ἀπό κοινοῦ νά δίδωμεν τήν καλήν ὁμολογίαν τῆς εὐσεβείας, ἀπό κοινοῦ καί σύν πᾶσι τοῖς ῾ἁγίοις νά ἐργαζώμεθα τήν ἐν Χριστῷ ἀνακαίνισιν καί μεταμόρφωσιν ἑαυτῶν καί τοῦ κόσμου, σπουδάζοντες τηρεῖν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης, ἐν μιᾷ πάντοτε καρδία.

Πανηγυρίζομεν τήν 80ετίαν τῆς Πατριαρχικῆς περιωπῆς καί ἀξίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας καί τήν ἑκατοστήν εἰκοστήν ἐπέτειον ἀπό τῆς ἀνακηρύξεως τῆς αὐτοκεφαλίας αὐτῆς ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κατά τήν τάξιν. Ἀλλ᾽ ὁ μέγιστος καί ὕψιστος τίτλος τιμῆς τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι τό ὄνομα τῆς διοικήσεως αὐτῆς, ἀλλ´ά μᾶλλον ἡ καλή Ὁμολογία Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἥν αὕτη δίδει, καί ἡ παραγωγή πλουσίου ἀμητοῦ πνευματικῶν καρπῶν, ἤτοι Ἁγίων. Ὅσον ἐρυθρότερα εἶναι τά ἱμάτια τῆς Ἐκκλησίας ἐκ τοῦ μαρτυρικοῦ αἵματος τῶν τέκνων της, καί ὅσον διάβροχος ἡ ἐσθής της ἐκ τῶν λυτρωτικῶν δακρύων τῆς μετανοίας των, καί ὅσον ὑγιέστερος εἶναι ὁ λόγος τῆς διδασκαλίας της, καί ὅσον λαμπρότερος εἶναι ὁ πλοῦτος τῆς ταπεινώσεως καί τῆς διά Χριστόν ἐθελουσίου πτωχείας της, τόσον ἀξιολογωτέρα εἶναι αὕτη καί ὑψηλοτέρα καί σπουδαιοτέρα καί ἐνδοξοτέρα ἐνώπιον Κυρίου. Χαίρομεν διότι καί ἐκ πασῶν τῶν ἐπόψεων τούτων ἡ Ἁγιωτάτη Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας “ἔστη ἐν τῇ τάξει αὐτῆς”, καί ὡς ἄλλη σελήνη ἀνακλᾷ ἐν ἑαυτῇ καί κατοπτρίζει πλουσίως τό φῶς τοῦ νοητοῦ Ἠλίου τῆς Δικαιοσύνης Χριστοῦ.

Ἑορτάζομεν ἐπίσης καί τά ἐννενηκοστά γενέθλια Ὑμῶν, Μακαριώτατε ἅγιε Ἀδελφέ, Ἀρχιεπίσκοπε Βουκουρεστίου καί Πατριάρχα Ρουμανίας κύριε Θεόκτιστε, καθώς καί τήν πεντηκονταπεντετηρίδα τῆς Ἀρχιερωσύνης τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος. Σᾶς ἠξίωσεν ὁ Θεός νά φθάσητε μέχρι βαθυτάτου γήρως καί πρεσβείου, νά ἴδητε υἱούς πνευματικούς καί υἱούς τῶν υἱῶν Ὑμῶν πολυπληθεῖς καί εὐλογημένους, περικυκλοῦντας Ὑμᾶς, ἀκούοντας τῆς φωνῆς Ὑμῶν καί ἀπεκδεχομένους τήν χάριν καί τήν δωρεάν τοῦ Θεοῦ ἐκ τῶν χειρῶν καί τῆς γλώσσης τοῦ Πατριάρχου των. Σᾶς ἠξίωσεν ὁ Θεός νά ἐπισκοπήσητε τόν λαόν εἰς ἡμέρας δυσκόλους καί αὐχμηράς, παλαίοντες ἐναντίον λύκων βαρέων πολλῶν καί ποικιλωνύμων, καί νά κρατήσητε τόν Σταυρόν Αὐτοῦ ὑψηλά, κατέναντι τῆς γαυριώσης κρατικῆς ἀθείας. Σᾶς ἠξίωσεν ὁ Θεός, ἀφοῦ διήλθατε “διά πυρός καί ὕδατος”, νά ἐξέλθητε “εἰς ἀναψυχήν”. Σᾶς ἠξίωσεν, ἀκόμη, εἰς τά πλαίσια τῶν διεκκλησιαστικῶν σχέσεων, νά καθέξητε ἰδιάζουσαν θέσιν τιμῆς καί σεβασμοῦ ἐν μέσῳ πάντων τῶν ἀδελφῶν Προκαθημένων τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.

Τί νά εἴπωμεν διά πάντα ταῦτα, εἰ μή τό τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου: “Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν”;

Εὐχόμεθα ἀπό κέντρου ψυχῆς καί καρδίας καί προσευχόμεθα ὅπως ὁ θεῖος Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ψυχῶν ἡμῶν Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ὁποῖος “εἰς τέλος ἠγάπησεν ἡμᾶς”, καθαγιάζῃ καί καταλαμπρύνῃ τά ἔτη καί τήν πορείαν τῆς ἐν Ρουμανίᾳ Ἀμπέλου Του, ἀλλά καί αὐτά καί ἐκείνην τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, Ἁγιώτατε καί πολυφίλητε Ἀδελφέ, ἐπιμετρῶν αὐτῇ καί Ὑμῖν πλῆθος ἐλέους καί οἰκτιρμῶν καί δωρεῶν καί εὐλογιῶν, εἰς δόξαν καί ἔπαινον τοῦ Παναγίου Αὐτοῦ Ὀνόματος.

Περαίνοντες ἐπιθυμοῦμεν νά διαβεβαιώσωμεν Ὑμᾶς καί πάλιν: Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἦτο πάντοτε καί εὑρίσκεται παρά τό πλευρόν Ὑμῶν, ἐν ἀγάπῃ καί φιλαδελφία πολλῇ. Ἡ προσευχή καί αἱ εὐχαί ἡμῶν Σᾶς συνοδεύουν ἀδιακόπως. Ἡ κατά Θεόν πρόοδος Ὑμῶν περιποιεῖ τιμήν εἰς ἡμᾶς καί ἀποτελεῖ αἰτίαν χαρᾶς εἰλικρινοῦς καί ἐγκαυχήσεως ἐν Κυρίῳ. Δέν ἐπιθυμοῦμεν νά εἴπωμεν πλείονα, καθώς τά αἰσθήματα ἡμῶν εἶναι ἀρκούντως γνωστά. Ἐγείρομεν, λοιπόν, τό ποτήριον, ὑπέρ εἰρήνης, εὐσταθείας καί καταστάσεως τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρουμανίας καί ὑπέρ ὑγιείας καί μακροημερεύσεως τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Βουκουρεστίου, Μητροπολίτου Οὑγγροβλαχίας, Πατριάρχου Ρουμανίας καί Τοποτηρητοῦ τοῦ Θρόνου τῆς Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας κυρίου Θεοκτίστου καί πάντων τῶν ὑπ᾽ Αὐτόν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Εἰς πολλά, τετιμημένα καί ἅγια ἔτη, Μακαριώτατε καί πολυφίλητε Ἀδελφέ!