[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία κατά τήν παραλαβήν τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τῶν Ἁγίων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου(Ρώμη, 27/11/2004).

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἁγιώτατε,

Ἀναθεωροῦντες τά τοῦ βίου, τῆς πίστεως, τοῦ ἤθους καί τῶν ἀγώνων τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, διαισθανόμεθα ὅτι ἀκούομεν αὐτόν καί κατά τήν ἱεράν καί ἱστορικήν ταύτην στιγμήν ἐπαναλαμβάνοντα τούς τελευταίους λόγους τῆς ἐπιγείου ζωῆς αὐτοῦ: “Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν”! Πιστεύομεν δέ, ὅτι καί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἤθελε συνηγορήσει εἰς τήν εὐχαριστήριον ταύτην δοξολογίαν. Διότι ἀμφοτέρων τά ἱερά λείψανα ἐπανέρχονται ἐκεῖ ὅπου ἀνήκουν. Καί περατοῦται τοιουτοτρόπως ἡ ἀπό αἰώνων ἀκουσία ἀποδημία αὐτῶν, τήν ὁποίαν ἐπέβαλόν ποτε δύστηνοι διά τήν Ἐκκλησίαν περιστάσεις.

Ἡ εὐλογημένη αὕτη ἀποκατάστασις πραγματοποιεῖται χάρις εἰς τήν πρόφρονα, εὐάρεστον αὐτοῖς τε καί ἡμῖν καί ἀξίαν πάσης τιμῆς καί εὐχαριστίας ἀπόφασιν τῆς Ὑμετέρας φίλης Ἁγιότητος, ὅπως ἐπιστρέψῃ τά τίμια λείψανα αὐτῶν εἰς ἡμᾶς. Ἀκολουθεῖτε ἐν προκειμένῳ, Ἁγιώτατε, τό παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, ὅστις ἐπέστρεψε τά τίμια λείψανα τοῦ ἐν Ἁγίοις Ἐπισκόπου Μεδιολάνων Διονυσίου, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ἐξόριστος ὑπό τῶν Ἀρειανῶν καί εἶχε ταφῆ ἐν τῇ περιοχῇ εὐθύνης τοῦ εἰρημένου Μεγάλου Βασιλείου, ὡς ἀναφέρεται εἰς τήν ὑπ᾽ ἀριθμ. 197 ἐπιστολήν αὐτοῦ πρός τόν Ἅγιον Ἀμβρόσιον, τόν διάδοχον τοῦ Ἁγίου Διονυσίου.

Ἡ Ἐκκλησία, ἐστολισμένη ὡς πορφύραν καί βύσσον τά τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ μαρτύρων τίμια αἵματα, σέβεται ἀξιοχρέως τά τε τῶν θηρίων, τά τε τοῦ πυρός καί τῆς μαχαίρας καί τῶν μυρίων βασάνων λείψανα τέκνων αὐτῆς, ὑπομεινάντων ἐν Κυρίῳ κακουχίας, σταυρωμούς καί θανάτους πικρούς.

Διά τοῦτο καί ἡ μετακομιδή καί ἐναπόθεσις τῶν λειψάνων τῶν μακαρίων προκατόχων ἡμῶν εἰς τήν Ἁγιωτάτην Ἀρχιεπισκοπήν Κωνσταντινουπόλεως, τήν ὁποίαν ἐκλέϊσαν διά τῆς ἁγιότητος, τῆς σοφίας, τῶν ἀγώνων καί ἐν γένει τοῦ ἀποστολικοῦ αὐτῶν ἔργου, εἶναι πρόξενος χαρᾶς καί ἀγαλλιάσεως διά τε τόν καθ᾽ ἡμᾶς πανίερον Οἰκουμενικόν Θρόνον καί διά τό μεγάλως εὐλαβούμενον αὐτούς πλήρωμα ὁλοκλήρου τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας.

Τελεσιουργεῖται σήμερον ἱερά πρᾶξις ἀποκαταστάσεως ἐκκλησιαστικῆς ἀνωμαλίας καί ἀδικίας, πρό ὀκτώ ὅλων αἰώνων διαπραχθείσης. Διά τῆς φιλαδέλφου ταύτης χειρονομίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης προσεπιβεβαιοῦται, ὅτι δέν ὑπάρχουν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, ὅταν συγκλίνουν ἡ ἀγάπη, ἡ δικαιοσύνη καί ἡ εἰρήνη εἰς τήν ἱεράν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς καί τῆς ἑνότητος.

Ὑπέρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς συμψυχίας καί τῆς ἑνότητος εὔχονται ἀσφαλῶς καί οἱ δύο Ἅγιοι, τῶν ὁποίων τά λείψανα ἐπιστρέφουν εἰς τόν τόπον αὐτῶν. Διότι, ὡς γνωστόν, καί ἐν ζωῇ ὄντες, μεγάλως ὑπέρ τῆς ἐν τῇ πίστει καί τῇ ἀληθείᾳ ἑνότητος τῆς Ἐκκλησίας ἠγωνίσθησαν. Παραμένει διά παντός ἰσχυρά ἡ ρῆσις τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὅτι τό σχίσαι τήν Ἐκκλησίαν εἶναι φοβερώτερον τοῦ εἰς αἵρεσιν ἐμπεσεῖν. Καί ἀκόμη, ὅτι τό ἁμάρτημα τοῦ σχίσματος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ οὔτε αἷμα μαρτυρίου ἐκπλύνει. Γνωστοί, ἐξ ἄλλου, εἶναι οἱ ἄφθαστοι εἰρηνικοί λόγοι τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί ὁ ἀνεπανάληπτος ἀποχαιρετιστήριος αὐτοῦ, διά τοῦ ὁποίου ἐδικαιολόγησε τήν ἀπό τοῦ Θρόνου παραίτησίν του ὡς ἐνέργειαν ἀποβλέπουσαν εἰς τήν ἀποκατάστασιν τῆς εἰρήνης καί τῆς ἑνότητος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.

Ἐκτιμῶμεν, Ἁγιώτατε, ὅτι καί Ὑμεῖς σφοδρῶς ἐπιθυμεῖτε τήν βελτίωσιν τῶν διεκκλησιαστικῶν σχέσεων. Δι᾽ ὅ καί εἰς τόσους ὑποβάλλεσθε κόπους προσκυνηματικῶν ταξιδίων ἀνά τήν οἰκουμένην. Πᾶσα πρᾶξις ἐπουλώσεως παλαιῶν καί προλήψεως νέων πληγῶν συμβάλλει εἰς τήν δημιουργίαν τῶν ἀναγκαίων προϋποθέσεων διά νά συνεχισθῇ ὁ μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν διάλογος τῆς ἀληθείας ἐν ἀγάπῃ, ὥστε, ὑπακούοντες εἰς τήν θείαν βουλήν τοῦ ἐν Τριάδι προσκυνουμένου Ἁγίου Θεοῦ ἡμῶν, νά συναντηθῶμεν καί πάλιν ὡς τάχιστα εἰς τήν ποτε κοινήν πίστιν τῆς Ἐκκλησίας, τοὐτέστιν εἰς τήν μόνην βάσιν ἀποκαταστάσεως τῆς πλήρους ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν.

Σημειοῦμεν, τέλος, ὅτι διά τῆς παρούσης πράξεως Ὑμῶν παρέχετε λαμπρόν παράδειγμα μιμήσεως, μήνυμα ἀδελφικόν καί νουθεσίαν πρός πάντας τούς κατέχοντας αὐθαιρέτως καί παρακρατοῦντας ἀλλοτρίους θησαυρούς τῆς πίστεως, τῆς εὐσεβείας καί τοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως ἐπιστρέψουν αὐτούς εἰς τούς δικαίως ζητοῦντας καί ἀπαιτοῦντας αὐτούς.

Διά πάντα ταῦτα εὐχαριστοῦμεν Ὑμῖν ἀπό μέσης καρδίας, Ἁγιώτατε καί ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ. Εὐχαριστοῦμεν διά τήν εὐγενῆ, ἱεράν καί πλήρη συμβολισμοῦ ἀπόφασιν Ὑμῶν τῆς ἀποδόσεως ἡμῖν τῶν ἁγίων τούτων λειψάνων καί εὐχόμεθα Ὑμῖν ὑγιείαν καί μακροημέρευσιν διά πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων Γρηγορίου καί Ἰωάννου. Γένοιτο.