[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Πρόποσις κατά τό ἐπίσημον γεῦμα ἐπί τῇ Θρονικῇ Ἑορτῇ
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου(30/11/2004)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατοι Ἀδελφοί, ἐκπρόσωποι τῶν κατά τόπους
Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν,
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κ. Walter Kasper, ἐκπρόσωπε τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης,
Ἱερώτατοι Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἐξοχώτατοι, Ἐντιμολογιώτατοι, Ἀξιότιμοι συνδαιτυμόνες, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

Ἡ Θρονική Ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως, ἤτοι ἡ Ἑορτή τοῦ ἱδρυτοῦ αὐτῆς Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, συνήγαγε καί ἐφέτος ἡμᾶς εἰς τήν ἐνταῦθα καθέδραν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καλῶς ἤλθετε ἅπαντες. Ἡ παρουσία ἑνός ἑκάστου καί πάντων συλλήβδην περιποιεῖ τιμήν εἰς ἡμᾶς, ἀλλά καί αἰτίαν χαρᾶς πολλῆς, τήν ὁποίαν καί αὖθις ἐν εἰλικρινείᾳ ἐκφράζομεν. Ταυτοχρόνως ὅμως εἶναι καί πορισμός χάριτος καί εὐλογίας διά πάντας, καθ᾽ ὅσον ὁ τιμώμενος Ἀπόστολος, φιλότιμος ὤν, καθ᾽ ὅ μιμητής τοῦ Ἀρχιποίμενος καί Σωτῆρος, θά φιλοτιμήσῃ ὑμᾶς ἐν δαψιλείᾳ, πρεσβεύων ὑπέρ ὑμῶν πρός Θεόν καί παρέχων τήν ὑπ᾽ Ἐκείνου εἰς αὐτόν πιστευθεῖσαν χάριν. Καί πάλιν ὡς εὖ παρέστητε!

Ἐφέτος ἡ Θρονική ἡμῶν Ἑορτή συνδυάζεται μετά τῆς ἐπιστροφῆς ἀπό μέρους τοῦ Βατικανοῦ τῶν ἱερῶν λειψάνων τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν καί Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως διατελεσάντων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, τά ὁποῖα εὑρίσκονται καί πάλιν εἰς τά ἴδια, μετά ἀπουσίαν ὀκτώ περίπου αἰώνων.
Τυγχάνει παντός ἐπαίνου καί πάσης εὐχαριστίας ἀξία ἡ προθυμία τῆς Αὐτοῦ Ἁγιότητος τοῦ Πάπα τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης Ἰωάννου Παύλου τοῦ Β´  νά ἀνταποκριθῇ προφρόνως εἰς τό σχετικόν ἡμέτερον αἴτημα. Παραλλήλως εἶναι καί ἕν οὐσιαστικόν δεῖγμα καλῆς θελήσεως καί γνησίου πόθου διά τήν προσέγγισιν Ἀνατολῆς καί Δύσεως ἐν ἀγάπῃ καί ὁμονοίᾳ, ὑπό τήν πίστιν, τήν ἐμπειρίαν καί τήν διδασκαλίαν τῶν Ἁγίων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀμφοτέρων Ἁγίων τοῦ χρυσοῦ αἰῶνος τῆς Ἐκκλησίας.

Χαίρει ἐπί τῷ εὐφροσύνῳ γεγονότι ὁ Πρωτόκλητος  τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά καί ὁ αὐτάδελφος αὐτοῦ Κορυφαῖος  Πέτρος, ὁμοῦ  μετά τῶν ἐξονομασθέντων Ἁγίων Πατέρων καί μετά πάντων τῶν Ἁγίων τῆς Πόλεως ἡμῶν καί ἐκείνων τῆς καθ᾿  ἡμᾶς Ἀνατολῆς. Χαίρει ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία καί τά ἀνά τόν κόσμον τέκνα αὐτῆς σκιρτοῦν καί πανηγυρίζουν. Δόξα τῷ Θεῷ τούτου ἕνεκεν. Δόξα τῷ Θεῷ καί πάλιν καί πολλάκις!

Ἐκ τοῦ χαρμοσύνου γεγονότος τῆς ἀνακομιδῆς τῶν τιμίων λειψάνων λαμβάνομεν ἀφορμήν, ἵνα στοχασθῶμεν ἀπό κοινοῦ ἐπί πολλῶν ζητημάτων, τά ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τήν πορείαν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων. Ἐνδεικτικῶς μόνον καί ἐν μεγίστῃ συντομίᾳ μνημονεύομέν τινα ἐξ αὐτῶν, ἐπικαλούμενοι τήν μετοχήν ὑμῶν εἰς τά μηνύματα καί τούς προβληματισμούς τῆς ἡμέρας ταύτης. Ἕν πρῶτον ζήτημα εἶναι ἡ στάσις τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου ἔναντι τῶν μνημείων, τῶν θησαυρῶν καί τῶν σεβασμάτων τοῦ παρελθόντος, ὅπου γῆς. Ὁμιλοῦμεν καί καλῶς λίαν πράττομεν ὁμιλοῦντες περί ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἀναφερόμεθα ὅμως μόνον εἰς τά δικαιώματα ἡμῶν τῶν σήμερον ζώντων. Πλήν, ἔχουν δικαιώματα καί οἱ μηκέτι ἐλθόντες εἰς τήν ζωήν. Ἔχουν δικαιώματα καί οἱ προσφάτως καί οἱ ἀπ᾽ αἰώνων ἀπελθόντες πρόγονοι ἡμῶν, ὅπου γῆς ἐπίσης. Καί ἕν τῶν βασικῶν δικαιωμάτων τῶν νεκρῶν μας εἶναι ὁ σεβασμός τῶν ὅσων ἐκεῖνοι ἐδημιούργησαν καί ἐσεβάσθησαν καί ἡ παράδοσις αὐτῶν ἀπαραβλάπτων εἰς τούς ἐπιγενομένους. Ἡ Πόλις ἡμῶν, ἡ μεγάλη καί ἱστορική, ἀποτελεῖ θησαυροφυλάκιον ἀνθρωπίνης δημιουργικότητος καί πνευματικότητος. Θησαυροφυλάκιον ὑπέρ τῆς ἀνθρωπότητος ὁλοκλήρου. Ὁ πρός αὐτό σεβασμός καί ἡ μέριμνα εἶναι καθῆκον ὄχι μόνον τῶν ἐνταῦθα διαβιούντων καί κυβερνώντων, ἀλλά καί πάντων, πανταχοῦ. Δεύτερον στοιχεῖον, τό ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα θέσωμεν πρός προβληματισμόν, εἶναι τό μέγα πρόβλημα τῆς Φιλοσοφίας τῆς Ἱστορίας, τό ἀναφερόμενον εἰς τήν παραγραφήν. Ὑπάρχει παραγραφή ἐν τῇ Ἱστορίᾳ; Ὑπάρχουν τετελεσμένα διά παντός, ἀνεπιστρεπτί; Πολλοί λέγουν: Ναί, ὑπάρχει παραγραφή. Πρόσωπα, πράγματα καί γεγονότα ἀποθνήσκουν καί θάπτονται. Ἐάν ὅμως εἶναι τοῦτο κανών ἀπαράβατος τῆς ἐντελεχείας τοῦ γίγνεσθαι, ποῦ ὑπάρχει χῶρος διά μετάνοιαν, συγγνώμην, διόρθωσιν, ἀποκατάστασιν, συμφιλίωσιν, προοπτικήν; Τό γεγονός τῆς σημερινῆς ἡμέρας ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ τελευταία σελίς παντός ἱστορήματος ἐπί τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων παραμένει ἄγραφος, ἑτοίμη πρός συμπλήρωσιν, ἀλλά καί διόρθωσιν ἡμαρτημένων!

Ἕτερον συναφές σημεῖον εἶναι ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια, ἡ λαβοῦσα χώραν ἐνταῦθα πρό ὀκτακοσίων ἐτῶν. Ἦτοι ἡ ἄφιξις τῶν στρατευμάτων τῆς Τετάρτης Σταυροφορίας, ἡ κατάληψις τῆς Πόλεως καί τά ἐν συνεχείᾳ γενόμενα, μεταξύ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καί ἡ μεταφορά ἁγίων λειψάνων εἰς τήν Δύσιν. Δέν ὑπάρχει λοιπόν καί ἐν προκειμένῳ παραγραφή. Οὔτε εἶναι ἀναπόδραστος ἀνάγκη, ὅσα προεκάλεσαν αἱ Σταυροφορίαι ἐκεῖναι, νά καθορίζουν καί νά ὑπαγορεύουν ἐπιτακτικῶς σήμερον καί αὔριον τήν πορείαν τῶν σχέσεων Ἀνατολῆς καί Δύσεως. Δέν ὑπάρχει παραγραφή εἰς τήν Ἱστορίαν. Ὑπάρχει ὅμως ὑπέρβασις. Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος παραγγέλλει καί νουθετεῖ: Ἐπιλανθάνεσθε τῶν ὀπίσω, προσβλέπετε εἰς τά ἔμπροσθεν καί πορεύεσθε πρός αὐτά (Φιλιπ. 3, 13). Δεύτερον: Μή νικᾶσαι ἀπό τό κακόν, ἀλλά νίκα τό κακόν διά τοῦ ἀγαθοῦ (Ρωμ. 12, 21).

Πάντα ταῦτα φρονοῦμεν ὅτι προσλαμβάνουν ἰδιαιτέραν βαρύτητα καί ἐπικαιρότητα σήμερον, ἐν ὄψει τῶν δραματικῶν ἐξελίξεων παγκοσμίως, εἰδικώτερον δέ τῶν ἐνδοευρωπαϊκῶν ζυμώσεων. Δεδομένου μάλιστα, ὅτι πρόκειται πρός κρίσιν καί ἀπόφασιν ἡ σχέσις τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως πρός τήν χώραν ἡμῶν, θεωροῦμεν ὅτι πτυχαί τινες τοῦ σημαντικοῦ τούτου ζητήματος φωτίζονται καί ὑπό τῶν σήμερον γενομένων καί λεχθέντων.

Ὁ καθ᾽ ἡμᾶς Οἰκουμενικός Θρόνος σαφῶς, εὐθαρσῶς καί ἐν ἐπιγνώσει τῶν ἱστορικῶν αὐτοῦ εὐθυνῶν, προτείνει καί εὔχεται ὑπέρβασιν τῆς Ἱστορίας πρός τήν κατεύθυνσιν τῆς καταλλαγῆς, ἀλλά καί τῆς ἀναγκαίας ἀλλαγῆς δομῶν, θεσμῶν, ἀντιλήψεων, νοοτροπίας καί συμπεριφορᾶς, ὅπου τοῦτο ἀπαιτεῖται, προκειμένου ἡ Εὐρώπη καί ἡ ἀνθρωπότης νά πορευθοῦν ἐν δικαιοσύνῃ, εἰρήνῃ καί ἀσφαλείᾳ πρός συμβίωσιν τῶν λαῶν, κατά τό πνεῦμα τῶν Ἁγίων Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου καί Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί κατά τήν βουλήν τοῦ Θεοῦ τῆς ἀγάπης.

Ἐπί τούτοις, εὐχαριστοῦντες καί αὖθις ἀπό τῆς θέσεως ταύτης τῇ Αὐτοῦ Ἁγιότητι τῷ Πάπᾳ Ρώμης διά τήν φιλάδελφον χειρονομίαν, ἀλλά καί πᾶσιν ὑμῖν διά τήν μετοχήν εἰς τήν χαράν ἡμῶν τήν μεγάλην, ὑψοῦμεν τό ποτήριον καί εὐχόμεθα πᾶσαν παρά Θεοῦ εὐλογίαν ἐφ᾽ ὑμᾶς, τάς οἰκογενείας, τάς Ἐκκλησίας καί τάς χώρας ὑμῶν.