[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Προσφώνησις τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου κατά τήν χειροθεσίαν τοῦ Ἐντιμ. κ. Πασχάλη Κιτρομηλίδη εἰς Ἄρχοντα Μέγαν Ρεφερενδάριον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας (Φανάριον, 11 Μαρτίου 2018)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

* * *

Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων κύριε Πασχάλη Κιτρομηλίδη,

Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀπονέμει ὑμῖν διά τῶν χειρῶν τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, ἐν τῷ φωτοστολίστῳ Ἱερῷ Πατριαρχικῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιο- φόρου, σήμερον, κατά τήν Κυριακήν τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, τό ὀφφίκιον τοῦ Ἄρχοντος Μεγάλου Ρεφερενδαρίου.

Ὁ Ρεφερενδάριος ἦτο, εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν καί εἰς τήν Ἀνατολικήν Ρωμαϊκήν Αὐτοκρατορίαν, ἀξίωμα, τό ὁποῖον κατεῖχον πρόσωπα μέ ἐγνωσμένον κῦρος, κληρικοί ἤ λαϊκοί. Ὡς ἐκκλησιαστικός ἀξιωματοῦχος συναντᾶται ὁ Ρεφερενδάριος ἤδη ἀπό τοῦ 5ου αἰῶνος. Ἀνελάμβανεν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριάρχου ἐμπιστευτικάς ἀποστολάς, διπλωματικοῦ χαρακτῆρος, τόσον πρός τάς ἄλλας Ἐκκλησίας καί τά Πατριαρχεῖα, ὅσον καί πρός ἀνωτέρους ἀξιωματούχους τοῦ βυζαντινοῦ κράτους καί κυρίως πρός τόν Αὐτοκράτορα. Εἰς τήν αὐτοκρατορικήν αὐλήν, οἱ Ρεφερενδάριοι τῶν Ἀνακτόρων ἐλειτούργουν ὡς σύνδεσμος μεταξύ τοῦ λαοῦ καί τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, μεταφέροντες τά αἰτήματα τῶν ὑπηκόων πρός τόν Αὐτοκράτορα, καί κοινοποιοῦντες ἁρμοδίως τάς ἀποφάσεις αὐτοῦ πρός τόν λαόν.

Μέ αὐτό τό ἀρχοντικόν ὀφφίκιον σᾶς τιμᾷ σήμερον ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων, κατ᾿ ἰδίαν αὐτοῦ προαίρεσιν καί φιλοτιμίαν, ἐπιβραβεύων τήν ἀξιάγαστον προσφοράν ὑμῶν πρός τήν Ἐκκλησίαν, τό Γένος καί τήν ἐπιστήμην. Εἶσθε γόνος τῆς Μεγαλονήσου καί πνευματικόν τέκνον τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, μιᾶς ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἤδη ἀπό τό 1980 ἔχετε τήν εὐθύνην, ὡς διευθυντής καί γενικός γραμματεύς, τοῦ ἱστορικοῦ ἐπιστημονικοῦ ἱδρύματος τῆς Μέλπως Μερλιέ, τοῦ Κέντρου Μικρασιατικῶν Σπουδῶν, καί κατέχετε καί ἄλλας πολυευθύνους θέσεις. Εἶσθε διακεκριμένος καθηγητής τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί ἔχετε διδάξει εἰς πολλά παγκοσμίου κύρους Πανεπιστήμια τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς καί τῆς Εὐρώπης. Τό ἐρευνητικόν καί συγγραφικόν σας ἔργον εἶναι ἐκτενές καί ἀνεγνωρισμένον διεθνῶς, γεγονός τό ὁποῖον πιστοποιεῖται καί ἀπό τάς τιμητικάς διακρίσεις, αἱ ὁποῖαι ἀπενεμήθησαν εἰς τό πρόσωπόν σας. Σᾶς ἐπαινοῦμεν καί σᾶς συγχαίρομεν.

Ἐχειροθετήθητε σήμερον ὀφφικιάλιος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου διά τήν μέχρι τοῦδε προσφοράν σας. Ἀναμένομεν, ἡ προσγενομένη ὑμῖν τιμή νά λειτουργήσῃ καί ὡς ἔναυσμα καί ἐνδυνάμωσις πρός νέας πνευματικάς καί ἐπιστημονικάς ἐπιδόσεις καί πρός αὔξησιν τῆς φιλογενοῦς δράσεως καί τῆς ἐνθέου ὑμῶν διακονίας.

Ὡς ὀφφικιάλιος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας ἀνήκετε πλέον εἰς τόν κύκλον τῶν πολυτίμων συνεργατῶν τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, καί τῶν συναγωνιστῶν ἡμῶν εἰς τήν ὑπεράσπισιν τῶν Δικαίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Ἔχετε πολλάς ἱκανότητας, πολλάς γνώσεις, πολλά χαρίσματα. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἀνάγκην ἀνθρώπων ὡς ἡ ὑμετέρα Ἐντιμολογιότης, μέ ἐπιστημοσύνην, εὐγένειαν, πιστότητα εἰς τάς πατρῴας παραδόσεις ἀλλά καί σύγχρονον πνεῦμα.

Καί ἡ Ἀδελφότης Ὀφφικιαλίων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου «Παναγία ἡ Παμμακάριστος», μέλος τῆς ὁποίας ἔχετε σήμερον καταστῆ, ἀναμένει τήν συνεργασίαν καί τήν πολύτιμον συμβολήν σας.

Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων κύριε Πασχάλη Κιτρομηλίδη,

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον εἶναι ἡ πρωτόθρονος Ἐκκλησία τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὁ ὕπατος θεσμός τοῦ Γένους. Δέν εἶναι μόνον ἀκοίμητος φρουρός τῆς ἀληθείας τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί τῆς αὐθεντικῆς λειτουργικῆς καί λατρευτικῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, καί τῆς ὀρθοπραγίας, δηλαδή τῆς ἐν Χριστῷ καί κατά Χριστόν βιοτῆς καί τῆς καλῆς μαρτυρίας ἐν τῷ κόσμῳ. Καθ᾿ ὅλην τήν ἱστορίαν αὐτῆς, ἡ Κωνσταντινουπολίτις Ἐκκλησία, ὅταν ὡμίλει, τό ἔπραττε διά τόν Θεόν καί τόν «ἠγαπημένον Αὐτοῦ», τόν ἄνθρωπον. Ὅταν ἐσιώπα, αὐτό συνέβαινε διά τόν ἴδιον λόγον. Ποτέ ὅμως ἡ Ἐκκλησία μας δέν ὑπῆρξεν ἀδιάφορος καί ἀδρανής ἀπέναντι εἰς τήν «εἰκονομαχίαν» κατά τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἀνθρώπῳ, ἀπέναντι εἰς τήν φαλκίδευσιν τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ἀπέναντι εἰς τήν ἀδικίαν καί τήν ἐκμετάλλευσιν, ἐν ἐπιγνώσει τῶν βιβλικῶν λόγων, ὅτι ὁ μή ἀγαπῶν τόν ἄνθρωπον, τόν ὁποῖον βλέπει, εἶναι ἀδύνατον νά ἀγαπᾷ τόν ἀόρατον Θεόν. «Ὁ γάρ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν ὅν ἑώρακε, τόν Θεόν ὅν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν;» (Α’ Ἰωάν. δ’, 21).

Καί σήμερον, ἡ εἰκών τήν ὁποίαν ἔχομεν διά τόν Θεόν καί τόν ἄνθρωπον, καθορίζει τήν στάσιν μας ἀπέναντι εἰς τήν ζωήν, εἰς τόν ἑαυτόν μας, εἰς τόν συνάνθρωπον καί τόν κόσμον. Ἐάν πιστεύωμεν ὅτι «ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί» (Α’ Ἰωάν. δ, 16), ὅτι ἡ αὐτή αὕτη ἡ Τριάς σημαίνει «ἄρνησιν τῆς μοναξιᾶς» καί τοῦ αὐτοεγκλεισμοῦ τοῦ ἀτόμου, τότε ἡ ζωή μας εἶναι ἀγαπητική, κοινοτική, ζωή ἀλληλεγγύης. Ἐάν ἀποθεώνωμεν τό ἄτομον καί τά δικαιώματά του, τότε μετατρεπόμεθα εἰς ἑαυτοκεντρικά καί ἐσωστρεφῆ ὄντα, «χωρίς παράθυρο στόν κόσμο», ὅπως ἐλέχθη, τότε θά συνεχισθῇ ἡ μείωσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀνθρώπων μέ κοινωνικόν προσανατολισμόν παγκοσμίως.

Καλούμεθα ἅπαντες νά συμπράξωμεν, νά ἀγωνισθῶμεν τόν κοινόν ἀγῶνα, νά ἐνσαρκώσωμεν τάς φιλανθρώπους κοινωνικάς παραδόσεις τῆς Ὀρθοδοξίας, νά ἐπικαιροποιήσωμεν τόν «πολιτισμόν τοῦ προσώπου» εἰς τόν διάλογον μέ τόν σύγχρονον κόσμον, νά προωθήσωμεν τήν κοινήν μαρτυρίαν ὅλων τῶν ἀνθρώπων καλῆς θελήσεως. Ὅλα αὐτά ἀνήκουν εἰς τό κέντρον τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν ταυτότητος. Ὁ διάλογος καί ὁ πολιτισμός τῆς ἀλληλεγγύης εἶναι θεμελιῶδες αἴτημα τῆς πίστεώς μας. Ὁ ὀρθόδοξος τρόπος τοῦ βίου, ἐν τῷ ὁποίῳ συμπυκνοῦται τό ὑψηλότερον ἦθος τό ὁποῖον ἐγνώρισεν ἡ ἀνθρωπότης εἰς τήν ἱστορικήν της πορείαν, ἤτοι ἡ ἀκατάλυτος ἑνότης τῆς πίστεως πρός τόν Θεόν καί τῆς ἀγάπης πρός τόν ἄνθρωπον, ἀποτελεῖ τήν αὐθεντικήν ἐναλλακτικήν πρότασιν ζωῆς μέσα εἰς τόν σύγχρονον πολιτισμόν τοῦ Ἔχειν.

Μέ αὐτάς τάς σκέψεις, σᾶς καλωσορίζομεν, Ἐντιμολογιώτατε Ἄρχων, εἰς τήν Πόλιν τῶν Πόλεων, εἰς τό Σεπτόν Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας, καταστέφομεν ὑμᾶς, τήν συνευχομένην ἐκ τοῦ μακρόθεν ἐρίτιμον σύζυγόν σας καί τόν παρόντα καί συμπανηγυρίζοντα φέρελπιν υἱόν σας,  διά τῶν πατρικῶν εὐχῶν καί τῆς Πατριαρχικῆς ἡμῶν εὐλογίας, ἐπικα- λούμενοι ἐφ᾿ ὑμᾶς καί ἐπί πάντας τούς συναχθέντας ἐπί τό αὐτό σήμερον ἐν Φαναρίῳ τήν ἄφθονον χάριν καί τήν ἀγαθουργόν εὐλογίαν τοῦ ζωηφόρου Σταυροῦ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ.
Ἄξιος!