Ἐπιστροφή
 

Προσφώνησις τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατά τήν εἰς Ἐπίσκοπον Χειροτονίαν τοῦ Θεοφ. Ἐψηφισμένου Μητροπολίτου Σύμης κ. Χρυσοστόμου (11 Φεβρουαρίου 2018)

Θεοφιλέστατε Ἐψηφισμένε Μητροπολῖτα Σύμης κ. Χρυσόστομε,
Ἱερώτατοι καί προσφιλέστατοι ἀδελφοί Ἀρχιερεῖς,
Ἐξοχώτατε κύριε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἀγάλλεται σήμερον ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπί τῇ εἰς ἐπίσκοπον χειροτονίᾳ ἑνός ἀξίου κατά πάντα τέκνου αὐτῆς. Ἡ περί ἡμᾶς Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος, εἰσηγήσει τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, σέ ἐξέλεξε, Θεοφιλέστατε, εἰς Ἐπίσκοπον καί Μητροπολίτην τῆς πρότριτα χηρευσάσης θεοφρουρήτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σύμης, Τήλου, Χάλκης καί Καστελλορίζου, ἐκτιμήσασα τήν εὔορκον ἱερατικήν καί εὐρυτέραν σου ἐκκλησιαστικήν διακονίαν καί προσφοράν εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Κώου καί Νισύρου καί ἐπιβραβεύσασα τήν ὑπακοήν καί τήν ἀφοσίωσίν σου εἰς τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον τῆς Κωνσταντινουπόλεως.
Διαδέχεσαι τόν μακαριστόν Μητροπολίτην κυρόν Χρυσόστομον Δημητριάδην, ὁ ὁποῖος διηκόνησεν εὐόρκως ἐπί σχεδόν δεκατέσσαρα ἔτη τήν νεοσύστατον Μητρόπολιν Σύμης, ἀναδειχθείς ἀγαθός ποιμενάρχης καί ἀνύστακτος φύλαξ τῶν πανιέρων Προσκυνημάτων τῆς θεοσώστου ἐπαρχίας αὐτοῦ καί πρωτίστως τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ τοῦ Πανορμίτου. Τό θεάρεστον ἔργον τοῦ προκατόχου σου καλεῖσαι νά συνεχίσῃς πρός οἰκοδομήν τῶν πιστῶν καί πρός δόξαν τοῦ ὑπεραγίου ὀνόματος τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ. Ὁ λαός τῆς νησιωτικῆς κληρουχίας σου καί τῆς Δωδεκανήσου εὐρύτερον, ἤκουσε μετά χαρᾶς καί μεγάλης ἱκανοποιήσεως τήν ἐπαξίαν ἐκλογήν σου καί ἑτοιμάζεται νά σέ ὑποδεχθῇ μέ ἀγάπην καί τιμήν.
Εἶσαι σάρξ ἐκ τῆς σαρκός τῆς Δωδεκανήσου, γεννηθείς καί ἀνδρωθείς ἐν τῇ νήσῳ Κῷ, ὑπηρετήσας εὐδοκίμως ὡς ἱερεύς καί Πρωτοσύγκελλος, ἐπί εἰκοσαετίαν ὅλην, ἐν τῇ γενετείρᾳ σου. Γνωρίζεις, Θεοφιλέστατε, ἐκ τοῦ σύνεγγυς τόν λαόν τῆς Δωδεκανήσου, τήν νοοτροπίαν, τάς εὐαισθησίας καί τάς ποιμαντικάς ἀνάγκας αὐτοῦ. Καλεῖσαι νά ἀξιοποιήσῃς εἰς τό  ἑξῆς ὡς Ἀρχιερεύς ὅλα ὅσα ἐδιδάχθης καί ἐβίωσες εἰς τό Ἅγιον Ὄρος, ὡς μαθητής τῆς Ἀθωνιάδος καί ὡς μοναχός. Εἰς τό ἁγιώνυμον Ὄρος ἔλαβες τήν μοναχικήν κουράν ἀπό τόν Ὁσιολογιώτατον Ἡγούμενον τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυρονικήτα π. Βασίλειον Γοντικάκην καί ἐχειροτονήθης εἰς διάκονον καί εἰς πρεσβύτερον ἀπό δύο Χαλκίτας ἀδελφούς Ἀρχιερεῖς, τόν ἅγιον Ροδοστόλου καί τόν ἅγιον Σεβαστείας. Εἶσαι φορεύς τῆς Ἀθωνικῆς πνευματικότητος καί τοῦ ἐνθέου ἀσκητικοῦ φρονήματος τῆς αὐθυπερβάσεως καί τῆς αὐτοπροσφορᾶς, τῆς ταπεινοφροσύνης καί τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφιερώσεως εἰς τόν Χριστόν καί τό ἅγιον θέλημά Του, ἀπό τά ὁποῖα θά ἀντλῇς δύναμιν καί ἔμπνευσιν εἰς τήν μαρτυρίαν καί τήν φιλάνθρωπον διακονίαν σου μέσα εἰς τήν σύγχρονον ἐκκοσμικευμένην κοινωνίαν. Καλεῖσαι νά φωτίζῃς τάς καρδίας καί νά κερδίζῃς τάς ψυχάς τῶν ἀνθρώπων, τῶν ἐν ἡλικίᾳ καί τῶν νέων, τῶν ἁπλῶν καί τῶν ἐν ἐξουσίαις, καλλιεργῶν εἰς  αὐτούς τόν «ἄριστον πόθον» τῆς κατ᾿ Ἀλήθειαν ζωῆς.
Ἡ πνευματικότης σου, ἡ ὡριμότης, ἡ σεμνότης, ἡ εὐλάβεια, ὁ ἔνθεος ζῆλος καί ἡ κατά Χριστόν παιδεία σου ἀποτελοῦν ἐγγύησιν διά μίαν θεοφιλῆ ποιμαντορίαν, ὡς «τοῦ κοινοῦ τῆς Ἐκκλησίας τήν προστασίαν ἐγχειρισμένος», κατά τόν Ἱερόν Χρυσόστομον (PG 62, 670). Θά διακονῇς τό ἐμπεπιστευμένον εἰς σέ χριστεπώνυμον πλήρωμα, εὐλογούμενος καί κρατυνόμενος ἀπό τήν χάριν τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ τοῦ Πανορμίτου καί τήν θαυματουργικήν δύναμιν τῆς ἀποτεθησαυρισμένης καί προσκυ-νουμένης εἰς τήν «ἐκτισμένην κάτωθι ὑψηλῶν καί ἀπορρώγων βράχων» Ἱεράν Μονήν, σεπτῆς εἰκόνος του, τοῦ πολιούχου τῆς Σύμης καί προστάτου τῆς Δωδεκανήσου, τιμωμένου μεγάλως εἰς ὁλόκληρον τόν Ὀρθόδοξον κόσμον.
Συμφώνως πρός τήν εὐχαριστιακήν ἐκκλησιολογίαν, ἡ ταυτότης τοῦ ἐπισκόπου εἶναι ἀρρήκτως συνυφασμένη μέ τήν ἰδιότητά του ὡς προεστῶτος τῆς εὐχαριστιακῆς συνάξεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τόν πυρῆνα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Τό ἁγιαστικόν, τό ποιμαντικόν, τό διδακτικόν καί τό διοικητικόν ἔργον τοῦ ἐπισκόπου εἶναι προέκτασις τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ὡς λειτουργία μετά τήν Λειτουργίαν, ὡς λειτουργική διακονία. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι διακονική ὡς εὐχαριστιακή, καί ὅλη ἡ ζωή της εἶναι σύνοψις τῆς σωστικῆς οἰκονομίας τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ καί πρόγευσις τῆς Βασιλείας τῶν Ἐσχάτων. Μετέχοντες εἰς τό μυστήριον καί τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, καθιστάμεθα «εὐχαριστιακοί συνδαιτυμό-νες» τοῦ Χριστοῦ εἰς τό ἐσχατολογικόν Δεῖπνον, «κοινωνοί τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης» (πρβλ. Α’ Πετρ. ε’, 1).
Ἀμέσως μετά τήν τέλεσιν τῆς χειροτονίας θά ἀναγνωσθῇ ἡ συγκλονιστική εὐαγγελική περικοπή τῆς μελλούσης Κρίσεως. Θά ἀκούσωμεν ὅτι θά κριθῶμεν ἐκ τῆς στάσεως ἡμῶν ἀπέναντι εἰς τόν πεινῶντα, τόν διψῶντα, τόν ξένον, τόν γυμνόν, τόν ἀσθενῆ, τόν ἐν φυλακῇ. Ὁ Χριστός καλεῖ ὅλους ἡμᾶς νά ἀγαπῶμεν, νά γινώμεθα «πλησίον» πρός αὐτόν ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην βοηθείας. «Ὁλος ὁ νόμος καί οἱ προφῆται» κρέμανται «ἐν ταῖς δυσίν ἐντολαῖς» : ἐν τῇ «πρώτῃ καί μεγάλῃ» ἐντολῇ τῆς ἀγάπης πρός τόν Θεόν καί τῇ «δευτέρᾳ, ὁμοίᾳ αὐτῇ» ἐντολῇ τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον (πρβλ. Ματθ. κβ’, 37-40).
Θά λάβῃς, Θεοφιλέστατε, διά τῶν χειρῶν τῆς ἡμῶν Μετριότητος καί τῶν συλλειτουργῶν ἁγίων Ἀρχιερέων τήν χάριν τῆς ἀρχιερωσύνης καί θά καταστῇς ἐπίσκοπος τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι κληρονόμος τιμιωτάτων παραδόσεων καί φρουρός τῆς πνευματικῆς παρακαταθήκης τοῦ Γένους. Ἡ ἀρχιερατική σου διακονία, εἰς ὅλας τάς ἐκφάνσεις της, ὀφείλει νά συμβάλλῃ εἰς τήν σύσφιγξιν τῶν δεσμῶν τοῦ ποιμνίου σου, καί τοῦ Δωδεκανησιακοῦ λαοῦ γενικώτερον, μέ τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δεσμῶν ἀκαταλύτων, οἱ ὁποῖοι ἐσφυρηλατήθησαν κατά τήν διάρκειαν αἰώνων πολλῶν. Γνωρίζουν κα-λῶς οἱ ὀρθόδοξοι πιστοί τῆς Δωδεκανήσου, ὅτι ἐπεβίωσαν ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἐπειδή ἦσαν τέκνα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐπειδή «ἦσαν ἐγκεντρισμένοι εἰς τήν καλλιέλαιον τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας», ἡ πίστις καί ἡ δύναμις τῆς παραδόσεως τῆς ὁποίας ἀπεδείχθησαν ἰσχυρότεραι τῶν ποικιλωνύμων ἀλλοτριωτικῶν πιέσεων, τάς ὁποίας ὑπέστησαν κατά τό πρῶτον ἥμισυ τοῦ παρελθόντος αἰῶνος. Καί σήμερον, ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία σεμνύνεται διά τάς πέντε Μητροπόλεις αὐτῆς ἐν Δωδεκανήσῳ καί διά τήν Πατριαρχικήν Ἐξαρχίαν Πάτμου, καί μεριμνᾷ στοργικῶς καί ἀδιαλείπτως διά τήν εὐστάθειαν αὐτῶν.
Καί νῦν πρόσελθε! Σέ προσκαλοῦμεν μέ τούς ἐντυπωσιακούς λόγους τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος ἡμῶν Μητροπολίτου Χαλκηδόνος Μελίτωνος: «Βλέπεις, ὕπερθεν τοῦ Συνθρόνου ὑπάρχει ἡ ἀκοίμητος κανδήλα. Αὐτή, τήν ὁποίαν ἐφύλαξαν λάμπουσαν οἱ πατέρες μας. Αὐτή, τήν ὁποίαν φυλάττομεν ἡμεῖς. Αὐτή, τήν ὁποίαν θά φυλάξουν καί τά τέκνα μας. Λάβε ἀπό τό φῶς της τό ἀκοίμητον καί μετάγγισον αὐτό εἰς τάς ψυχάς τοῦ ποιμνίου σου». Εἴσελθε, τέκνον ἐν Κυρίῳ λίαν ἀγαπητόν, εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου, διά νά λάβῃς ἀπό τό πανσθενουργόν Παράκλητον Πνεῦμα τήν χάριν καί τό χάρισμα τοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας.
Πρόσελθε μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγά