[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Χαιρετισμὸς
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
πρὸς τὴν Ἱεραρχίαν τῆς ἐν Κρήτῃ Ἐκκλησίας
ἐπὶ τῇ ἐν Σώματι Προσελεύσει Αὐτῆς εἰς Φανάριον
ἐπὶ τῇ 25ετηρίδι ἀπὸ τῆς Ἀναρρήσεως Αὐτοῦ
εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον
(22 Ὀκτωβρίου 2016)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατε καὶ προσφιλέστατε ἀδελφὲ Ἀρχιεπίσκοπε Κρήτης κύριε Εἰρηναῖε μετὰ τῶν περὶ ὑμᾶς Ἱερωτάτων ἀδελφῶν καὶ συλλειτουργῶν τῆς ἐν Κρήτῃ Ἐκκλησίας,

Δοξολογίαν ἀναπέμπομεν τῷ πανοικτίρμονι Θεῷ, ὅτι ἠξίωσε τὴν ἡμετέραν Μετριότητα νὰ συμπληρώσῃ τέταρτον ἀκριβῶς αἰῶνος ἀπὸ τῆς «φωνῇ Θεοῦ» καὶ «φωνῇ τῆς Ἱεραρχίας» κλήσεως ἡμῶν εἰς τὴν εὐθυνοφόρον διακονίαν ἀπὸ τῆς ὑψηλῆς Βαθμίδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Διανύσαντες ἀπὸ τῆς περιωνύμου Βαθμίδος ταύτης τὰς βαθμίδας 25 ἐτῶν, ἐν κόποις καὶ μόχθοις, ἐν στενοχωρίαις ποικίλαις, ἐν πόνοις πολλοῖς, ἐργαζόμενοι νυχθημερὸν πρὸς δόξαν Θεοῦ, πρὸς ἀναψυχὴν τοῦ πληρώματος, πρὸς προάσπισιν τῶν δικαίων καὶ προνομιῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, πρὸς ἀνταπόκρισιν εἰς τὰς ποικίλας εὐθύνας αὐτοῦ, ἐν ἑνὶ λόγῳ πρὸς ἀξίαν, τὸ κατὰ δύναμιν, ἐκπλήρωσιν τῆς εἰς ἣν ἐκλήθημεν, θείᾳ προνοίᾳ καὶ βουλῇ, κλήσεως, διακατεχόμεθα καὶ σήμερον ὑπὸ φόβου καὶ τρόμου ἐνώπιον τῶν κριμάτων τοῦ Θεοῦ, ὡς καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἐκείνην ἡμέραν τῆς 22ας Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1991, μὲ μίαν διαφοράν: ὅτι ἔχομεν ἀναπεπαυμένην τὴν συνείδησιν ὅτι «ἐτρέξαμεν» τὸν δρόμον, ὄχι διὰ νὰ δρέψωμεν ὀπώρας καὶ δάφνας δόξης καὶ τιμῆς ἀνθρωπίνης, ἀλλὰ διὰ νὰ συνεισφέρωμεν ἁπλῶς «λιθάριον» κενωτικῆς προσφορᾶς εἰς τὸν ἀκρογωνιαῖον λίθον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ὁμολογοῦμεν, κατὰ τὴν ἱερὰν ταύτην στιγμήν, ὅτι χαίρομεν καὶ εὐφραινόμεθα «κύκλῳ τῆς τραπέζης» τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας «ὡς στελέχη βλέποντες» τὰ ἡμὲτερα «ἔκγονα φέροντα κλάδους ἀγαθοεργίας» (πρβλ. ἀναβαθμοὺς γ΄καὶ βαρέος ἤχων). Ἐὰν δὲ τὰ ἀνὰ τὴν οἰκουμένην ἔκγονα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ἀποτελοῦν καὶ προσκομίζουν κλάδους ἀγαθοεργίας εἰς τὸ ἀειθαλές, ἐν πάσαις ταῖς καιρικαῖς περιστάσεσι, Δένδρον τοῦ Θρόνου τούτου, ἡ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἡ ἡμετέρα Ἐπιστολή, διαχρονικῶς προσφέρει ζωηρὰν παγκαρπίαν ἀγάπης, ἀφοσιώσεως, συμπαραστάσεως, συμπορείας μετ᾿ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ καὶ πάσῃ ὥρᾳ, καὶ ἀποτελεῖ βακτηρίαν ἱερὰν καὶ σταθερὰν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας. Τὴν ἀνέφελον συμπορείαν καὶ συμπαράστασιν ταύτην ἐβιώσαμεν καθ᾿ ὅλον τὸν παρελθόντα χρόνον τῆς ταπεινῆς Πατριαρχίας ἡμῶν, μὲ κορύφωσιν τὴν σύγκλησιν κατὰ τὸν παρελθόντα Ἰούνιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία, ὡς εὔνοια Θεοῦ καὶ ὡς ἐλάχιστον ἀνταπόδομα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου πρὸς τὴν Κρήτην, ἐπραγματοποιήθη ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἐν τῷ ἁγιοτόκῳ καὶ αἱματοποτίστῳ ἐδάφει αὐτῆς.

«Πανταχοῦ ἡ κοινωνία καλόν», ἀποφαίνεται ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος. Καλλίστη ὅμως ἡ κοινωνία μεταξὺ ἀδελφῶν ἐν ἡμέρᾳ μυστηρίου καὶ ἀγάπης ἀνιδιοτελοῦς, ἐν πιστότητι καὶ ἀλληλοπεριχωρήσει Πατριάρχου καὶ κλημάτων εὐκλεῶν τῆς Ἀμπέλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὡς εἶσθε ἕκαστος ἐξ ὑμῶν, προσφιλέστατοι ἀδελφοί, οἱ ἐκπροσωποῦντες τὸν εὐλογημένον κλῆρον καὶ τὸν πεφιλημένον λαὸν τῆς Μεγαλονήσου.

Ὡς πολυτιμότατον, λοιπόν, ὄλβον δεχόμεθα τὴν εὐχαριστήριον καὶ συγχαρητήριον κοινωνίαν μεθ᾿ ὑμῶν καὶ δι᾿ ὑμῶν μεθ᾿ ἁπάσης τῆς Κρήτης κατὰ τὴν ἡμετέραν ἱερὰν ἐπέτειον ταύτην, ἐκφράζοντες τὴν ἡμετέραν συγκίνησιν διὰ τὴν ἐκδήλωσιν αὐτὴν τῆς ἀγάπης σας πρὸς ἡμᾶς καὶ πρὸς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία εἶναι λίαν ἐνισχυτική, καὶ ἀνανεώνει τὴν αἴσθησιν τοῦ ἐπιτακτικοῦ χρέους τῆς ἀποστολῆς τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ ἡμῶν προσωπικῶς, διὸ καὶ ἀπὸ καρδίας ἐκφράζομεν ὑμῖν τὴν ὁλόθυμον εὐγνωμοσύνην μας.

Τὴν χαράν μας αὐξάνει τὸ γεγονὸς ὅτι μεταξὺ ὑμῶν ἔχομεν σήμερον καὶ τοὺς νεοκλεγέντας ἀδελφούς, τὸν πρὸ ἔτους ἐκλεγέντα καὶ κατασταθέντα Μητροπολίτην Πέτρας καὶ Χερρονήσου κύριον Γεράσιμον καὶ τὸν μόλις πρὸ ἡμερῶν ἐκλεγέντα καὶ τελειωθέντα ἐν τῇ ἀρχιερωσύνῃ Μητροπολίτην Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας κύριον Κύριλλον, οἱ ὁποῖοι διεδέχθησαν τοὺς κοιμηθέντας μακαριστοὺς Νεκτάριον καὶ Εὐγένιον, τοὺς πολλὰ προσενεγκόντας ἐν ἀφοσιώσει καὶ πιστότητι πρὸς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ τῶν ἐπαρχιῶν, τὰς ὁποίας ἑκάτερος ἐποίμανε. Συγχαίρομεν καὶ εὐλογοῦμεν ἀπὸ καρδίας τὸν ποιμαντορικὸν ὑμῶν δόλιχον, ἀδελφοί, καὶ τὸ ἐνώπιον ὑμῶν στάδιον μερίμνης καὶ προσφορᾶς κατὰ τοὺς δυσχερεῖς τούτους καιροὺς διὰ τὸ ἐν Ἑλλάδι ποίμνιον γενικῶς.

Αἰνοῦμεν καὶ δοξάζομεν μεθ᾿ ὑμῶν τὸν πανάγιον Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἐχάρισεν εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ὡς εὐλογημένην κληρουχίαν αὐτοῦ τὴν Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν τῆς Κρήτης, καὶ εἰς τὸν τιμώμενον Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην προσωπικῶς τοιούτους ἀδελφοὺς περιωπῆς καὶ γνησίους φίλους.

Ἡ ὑμετέρα ἀγαπητὴ Ἱερότης, ἅγιε Κρήτης κύριε Εἰρηναῖε, ὡς ὁ ἐπιτόπιος Ἱεράρχης καὶ ποιμὴν τῆς μεγαλονήσου, καὶ διάδοχος τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου καὶ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης, ἀλλὰ καὶ σύμπασα ἡ περὶ ὑμᾶς ἐκλεκτὴ Ἱεραρχία, δὲν παύετε νὰ ἀναζητῆτε τρόπους συμπαραστάσεως καὶ ἐνισχύσεως τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ ἐνδυναμώσεως τῶν ἤδη ἰσχυροτάτων δεσμῶν τοῦ λαοῦ τῆς νήσου μετὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὡς, ἄλλωστε, τοῦτο μαρτυρεῖ εὐγλώττως καὶ ἡ σημερινὴ παρουσία ὑμῶν ἐνταῦθα.

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,

Ἕκαστος ἐξ ὑμῶν τυγχάνετε μάρτυρες, ὅτι καθ᾿ ὅλην τὴν διαρρεύσασαν εἰκοσιπενταετίαν οὐδ᾿ ἐπὶ στιγμὴν «ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι» ἐν τοῖς ἔθνεσι «πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. κ΄, 27), ἔχοντες συνεργοὺς καὶ συγκηρυναίους ἐν τῇ ἄρσει τοῦ Σταυροῦ τῆς Πατριαρχίας πάντας τοὺς ἀδελφούς, ἰδιαιτέρως δὲ τοὺς ἐν Κρήτῃ, τοὺς παρόντας καὶ τοὺς ἐν χώρᾳ ζώντων, ἐν τῇ Σκηνῇ τοῦ Ἀχωρήτου ἀναπαυομένους, ἐφ᾿ ᾧ καὶ εὐχαριστοῦμεν, Ἱερώτατοι καὶ περισπούδαστοι ἀδελφοὶ Κρῆτες Ἱεράρχαι, ἅπαξ ἔτι ἐπὶ πᾶσι.

Καὶ τανῦν, ἀδελφοὶ καὶ φίλοι, οἱ διακρατοῦντες τὴν ταυτότητα τῆς Κρήτης καὶ τοῦ ἀκαταλύτου δεσμοῦ αὐτῆς μετὰ τῆς Ἱερᾶς Κιβωτοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Γένους ἡμῶν Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εὐχαριστοῦντες ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ τῆς ἡμέρας καὶ ὥρας ταύτης μεθ᾿ ἡμῶν, παρατιθέμεθα ἐν ἐκτενεῖ δεήσει ἕκαστον ἐξ ὑμῶν, καὶ τὴν ἐν Κρήτῃ θεοπρεπῆ καὶ θεοτερπῆ Ὁλκάδα, «τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς Χάριτος Αὐτοῦ, τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν» (Πράξ. κ΄, 32-33). Ἀμήν.