Ἐπιστροφή
 

Πρόποσις
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
κατὰ τὸ Γεῦμα ἐν τῷ Ἑστιατορίῳ "Πολιτεία"
(18 Μαΐου 2014)

Ἱερώτατε καὶ ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ Μητροπολῖτα Γερμανίας κύριε Αὐγουστῖνε,
Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί,
Ἐκλεκτοὶ συνδαιτυμόνες,

Χριστὸς Ἀνέστη! Συνεχίζοντες τὴν ἐντρύφησιν εἰς τὴν Ἀναστάσιμον πανδαισίαν καὶ προεκτείνοντες τὸ πρωινὸν συμπόσιον τῆς πίστεως, τὴν τέλεσιν δηλονότι τῆς Ἀναιμάκτου Μυσταγωγίας, διὰ τῆς ὁποίας, σὺν τοῖς ἄλλοις, διαδηλοῦμεν τὴν ἑνότητά μας, προσήλθομεν εἰς τὴν τράπεζαν ταύτην, διὰ νὰ ἀπολαύσωμεν καὶ πάλιν τὴν προσωπικὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τῶν ἀγαπητῶν ἐν Κυρίῳ ἀδελφῶν συλλειτουργῶν καὶ τέκνων ἡμῶν.
 
Ἡ τράπεζα μάλιστα αὕτη, οὖσα ἡ τελευταία τοῦ εἴδους τούτου ἐπαφὴ ἡμῶν μετὰ τοῦ ἀγαπητοῦ πληρώματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας κατὰ τὴν παροῦσαν ἐνταῦθα ἐπίσκεψιν, παρέχει εἰς ἡμᾶς τὴν δυνατότητα νὰ ἀνασκοπήσωμεν τρόπον τινὰ καὶ συγκεφαλαιώσωμεν τὰς πεκομίσαμεν ζωηρὰς ἐντυπώσεις καὶ πλουσίας ἐμπειρίας ποὺ ἀπεκομίσαμεν κατὰ τὴν μετὰ τῶν ὁμογενῶν, εὐρύτερον δὲ ὁμοδόξων, ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν Γερμανῶν ἀναστροφὴν ἡμῶν.

Δοξάζομεν τὸν Ἅγιον Θεὸν διὰ τὰς εὐλογημένας συναντήσεις τὰς ὁποίας ἔσχομεν μετὰ διαφόρων παραγόντων, ἐκκλησιαστικῶν, πολιτικῶν, ἐκπροσώπων τῆς ἐπιστήμης, πρὸ πάντων δὲ μετὰ τοῦ φιλοχρίστου λαοῦ, καὶ ἐκφράζομεν τὴν χαράν μας ἡμῶν διότι εἴδομεν τὰς φιλοτίμους προσπαθείας αὐτοῦ, ὑπὸ τὴν πεφωτισμένην ποιμαντορίαν τοῦ προσφιλοῦς ἀδελφοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Γερμανίας κυρίου Αὐγουστίνου, νὰ διατηρῇ ἄσβεστον τὴν λαμπάδα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ φαίνῃ τοῖς πᾶσι τὸ φῶς τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως.

Ἀγαλλόμεθα πατρικῶς καὶ καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ ὁσάκις, ὡς ἐν προκειμένῳ, διαπιστοῦμεν τὴν ἐν Χριστῷ αὔξησιν καὶ πρόοδον τῶν κατὰ τόπους ἁγίων τοῦ Θεοῦ ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐν γένει, ἀλλὰ καὶ ἑνὸς ἑκάστου τῶν μελῶν αὐτῶν, ἰδίως δὲ τῶν κληρικῶν καὶ θεολόγων, ὧν ὁ βίος ὡς «πόλις... ἐπάνω ὄρους κειμένη» (Ματθ. ε΄ 14) καὶ ὁ λόγος βαρύνων. «Τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως; ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ; ὑμεῖς γὰρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά» (Α΄ Θεσσ. β΄ 19-20), διὰ νὰ εἴπωμεν κατὰ τὸν Ἀπόστολον τῶν Ἐθνῶν Παῦλον.

Προσέτι, ἐπιθυμοῦμεν νὰ διαδηλώσωμεν τὰ αἰσθήματα εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως τὰ ὁποῖα προξενεῖ εἰς ἡμᾶς ἡ παρουσία κατὰ τὴν συνεστίασιν ταύτην ὁμόρων ἀδελφῶν Ἀρχιερέων, διότι αὕτη ἀποτελεῖ ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν ἔνδειξιν «καλῆς γειτονίας» καὶ συνεργασίας μετὰ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γερμανίας, ἐφ᾿ ἑτέρου δὲ ἔκφρασιν τιμῆς πρὸς τὴν Μητέρα Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωποῦντες ἀφίχθημεν πρὸς ὑμᾶς καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἡ ἀναφορὰ ὅλων σας. Εἶναι δὲ εὔλογος ἡ ἐπίρρωσις τῶν πνευματικῶν καὶ κανονικῶν ἡμῶν δεσμῶν, καθόσον ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἑνότης τῶν μαθητῶν Αὐτοῦ ἦτο τὸ κύριον αἴτημα τοῦ Σωτῆρος κατὰ τὴν Ἀρχιερατικὴν προσευχὴν ἐν τῷ κήπῳ τῆς Γεθσημανῆ. Ἡ ἐκπλήρωσις τῆς διακαοῦς ταύτης ἐπιθυμίας τοῦ Κυρίου καθιστᾷ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν ὡς Ὀρθοδόξων χριστιανῶν ἐγκυροτέραν, ἡ δὲ ἀπόδοσις σεβασμοῦ πρὸς τὸ Ἱερὸν ἡμῶν Κέντρον, ὅπερ καὶ ὑπὸ διαφόρων ἑτεροδόξων κατὰ τὴν παροῦσαν ἐπίσκεψίν μας ἐδῶ εἰς τὴν Γερμανίαν ἐτιμήθη καὶ προεβλήθη, περιποιεῖ τιμὴν καὶ ἀγαθὴν φήμην εἰς τὰ φιλομήτορα τέκνα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου.

Ὅθεν, μετὰ πολλῆς ἐν Κυρίῳ ἐγκαυχήσεως διὰ τὰ ἐν Γερμανίᾳ τέκνα ἡμῶν ἀπερχόμεθα αὔριον εἰς τὰ ἴδια, μεγάλως παρακληθέντες ὑπὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης καὶ τοῦ ἐγνωσμένου ζήλου σας καὶ οὕτως ἐνισχυθέντες εἰς τὸν καθ᾿ ἡμέραν ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος μᾶς περιμένει τώρα εἰς τό Φανάρι. Εἰς ἀντίδοσιν ἀγάπης, ἐπιδαψιλεύομεν εἰς ὑμᾶς ὁλοκαρδίως, τὰς πατρικὰς καὶ Πατριαρχικὰς ἡμῶν εὐχὰς καὶ εὐλογίας. 

Κατακλείοντες δὲ τὴν προσλαλιὰν αὐτήν, ὑψοῦμεν τὸ ποτήριον ὑπὲρ ὑγιείας καὶ ἐνδυναμώσεως ἐν Κυρίῳ τοῦ πολιοῦ Ποιμενάρχου τῆς θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας καὶ ἡμετέρου συμφοιτητοῦ ἀπό τῶν ἑδράνων τῆς κατὰ Χάλκην Ἱερᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς ἀδελφοῦ κυρίου Αὐγουστίνου πρὸς ἐπὶ μακρὸν συνέχισιν τῆς ποιμαντορικῆς αὐτοῦ διακονίας, εἰς δόξαν Θεοῦ καὶ ἔπαινον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας.

Ἔντεινε οὖν, καὶ κατευοδοῦ καὶ ἀρχιεράτευε, ἀδελφὲ Αὐγουστῖνε, εἰς ἔτη πολλὰ ἐν τῷ γεωργίῳ τῆς Ἱερᾶς ταύτης Μητροπόλεως, εὐφραινόμενος βλέπων κύκλῳ τῆς πνευματικῆς σου τραπέζης, τοῦ Ἁγίου Θυσιαστηρίου ἐν τῇ καθέδρᾳ τῆς λαχούσης σοι Ἐπαρχίας ταύτης, τὰ κατὰ πνεῦμα ἔκγονά σου φέροντα κλάδους ἀγαθοεργίας, αἰνοῦντα καὶ δοξολογοῦντα τὸν Θεόν, τοῦ Ὁποίου ἡ χάρις καὶ ἡ εὐτυχία εἴη μετὰ πάντων ὑμῶν.