[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
μετά τό πέρας τῆς Πατριαρχικῆς καί Συνοδικῆς Θείας Λειτουργίας
ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου Σταυροδρομίου
(21 Νοεμβρίου 2013)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Τρανουπόλεως κύριε Γερμανέ, Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενε τῆς Κοινότητος ταύτης,
Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,
Ἐξοχώτατε κύριε Γενικέ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος,
Ἐντιμότατοι κύριοι Πρόεδρε καί μέλη τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Σταυροδρομίου,
Λίαν ἀγαπητοί ὁμογενεῖς, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, μέλη τῆς Πολίτικης Ρωμηοσύνης καί λοιποί εὐλαβεῖς προσκυνηταί,

Μέ μεγάλην χαράν καί συγκίνησιν ἀτενίζομεν τά βλέμματά σας σήμερον, ἑορτήν τῆς Παναγίας μας, καί ἀκούομεν ἐδῶ εἰς τό Σταυροδρόμι τῆς Ρωμηοσύνης, τούς χαρμοσύνους ψιθύρους τῶν καρδιῶν σας, διά τῶν ὁποίων ἐκφράζονται σιωπηλῶς μέν ἀλλά ζωηρῶς τά εὐφρόσυνα αἰσθήματά σας ἐπί τῇ λατρευτικῇ ταύτῃ συνάξει.

Πράγματι, ὅλων ἡμῶν αἱ καρδίαι ἔχουν συντονισθῆ εἰς μίαν συναυλίαν ἐναρμονίων ψυχοτόνων, μεταδιδομένων ἀμοιβαίως πρός ἀλλήλους καί συνιστώντων μίαν ἄρρητον μελῳδίαν ἀγαλλιάσεως. Οὐδεμία παραφωνία ὑπάρχει διαταράσσουσα τήν ἐσωτάτην χαράν καί εἰρήνην, τήν ὁποίαν ἐνσπείρει εἰς τάς ὑπάρξεις μας ἡ βεβαιότης τῆς ἀμοιβαίας ἀγάπης καί ἐκτιμήσεως. Ἀφώνως ἐπικοινωνοῦμεν καί ἡ σιωπή μας εἶναι ἐκφραστικωτέρα λόγων πολλῶν. Αὐθόρμητος ἀναβλύζει ὁ ἐνθουσιώδης λόγος καί ἡ ψυχή διερωτᾶται τί εἶναι προτιμότερον καί τί γλυκύτερον: Νά θέσῃ φραγμόν εἰς τά χείλη καί πέδην εἰς τήν γλῶσσαν, ὥστε νά ἐξακολουθήσωμεν ἀπολαμβάνοντες ἐν προσωπικῇ σιγῇ τό ἐκπλῆσσον μεγαλεῖον τῆς ἀφάτου εἰρήνης τῶν καρδιῶν μας τῶν θεασαμένων τά οὐράνια κατελθόντα εἰς τήν γῆν, ἤ νά ἐκβάλωμεν φωνήν ἐνθουσιώδη ἀνακράζοντες μέ σκιρτώσας καρδίας, θάλλοντα πρόσωπα καί ἐνάρθρους λόγους, ὅτι ὄντως ἡ συνάντησις ἡμῶν μετ᾿  ἀλλήλων καί κατά τήν Θείαν Λειτουργίαν ταύτην, τήν ἐν γῇ τελουμένην καί εἰς οὐρανούς ἡμᾶς ἀναβιβάζουσαν καί εἰσάγουσαν πάντας εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, εἶναι γεγονός χαροποιόν καί εὐφραῖνον, καταπλῆσσον καί ἐκστασιάζον;

Μακράν αἱ μέριμναι, μακράν οἱ δισταγμοί, μακράν οἱ φόβοι καί αἱ ἀνησυχίαι. Ἡ καθημερινότης δέν ἔχει θέσιν εἰς τήν ὥραν αὐτήν καί εἰς τήν συνάντησιν αὐτήν. Πνευματικῆς ἀνατάσεως ἡ ἡμέρα πληροῖ τά πάντα ὑπερκοσμίου φωτός, καί καλεῖ ἡμᾶς ὅπως λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, ὅπως ἐντρυφήσωμεν εἰς τήν πληροῦσαν τά πάντα χαρᾶς κάθοδον ἐφ᾿  ἡμᾶς τῆς Θείας Χάριτος καί ὅπως ἀλλήλους περιπτυξώμεθα ἐν παροξυσμῷ ἀγάπης μέ προεξάρχουσαν τῆς σημερινῆς πανηγύρεως τόν καθαρώτατον Ναόν τοῦ Σωτῆρος, τήν πολυτίμητον παστάδα καί Παρθένον, τό ἱερόν Θησαύρισμα τῆς Δόξης τοῦ Θεοῦ, τήν Θεοτόκον.

Ζῶντες εἰς τήν τύρβην τῆς  ζωῆς, ἔχοντες ἐγγύς τάς ἀκοάς πολέμων καί καταστροφῶν, αἰσθανόμενοι τά καθ᾿ ἡμῶν κινούμενα βέλη ἐνίων συνανθρώπων μας, πού ἐνοχλοῦνται ἀπό τά Χριστιανικά ὀνόματα Γεώργιος καί Δημήτριος, ἀντικρύζοντες τήν ὀδύνην, τήν ὁποίαν προκαλεῖ ἄνθρωπος εἰς ἄνθρωπον, ἀντιλαμβανόμεθα ὁποῖον τό θεῖον βάθος τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου "μή μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε, μηδέ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε" (Λουκ. ιβ΄,22-23), τόν ὁποῖον ἐφήρμοσαν πρό τοῦ ἀκουσθῆναι αὐτόν οἱ δίκαιοι Ἰωακείμ καί Ἄννα εἰσαγαγόντες τό κοράσιον αὐτῶν εἰς τόν Ναόν τοῦ Θεοῦ, εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἐγκαταλιπόντες αὐτό καί πᾶσαν περί αὐτοῦ μέριμναν εἰς τόν Θεόν.

Ἀδελφοί,

Ἡ ἐν Χριστῷ ἀμεριμνησία δέν ταυτίζεται πρός τήν ἐγκατάλειψιν τῆς βιοποριστικῆς ἐργασίας καί τῶν καλῶν ἔργων. Ἡ πρώτη ἐντολή τήν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ Θεός εἰς τό πρωτόπλαστον ζεῦγος ἦτο "ἐργάζεσθαι καί φυλάσσειν" τόν Παράδεισον. Ἡ ἐν Χριστῷ ἀμεριμνησία ἐξισοῦται πρός τήν ἀπόθεσιν τοῦ ἄγχους καί τῆς ἀγωνίας καί πρός τήν παράθεσιν ὅλης τῆς ζωῆς μας καί τῆς ἐλπίδος μας, συμπεριλαμβανομένων δηλονότι καί τῶν καρπῶν τῶν οἱωνδήποτε προσπαθειῶν μας, εἰς τόν Θεόν.

Αὐτή ἡ ἐργασία ἐπ᾿ ἐλπίδι φαίνεται πολύ καθαρά εἰς τήν σποράν τοῦ γεωργοῦ, ὁ ὁποῖος ρίπτει τόν σπόρον εἰς τήν γῆν, φροντίζει περί τῆς καλλιεργείας αὐτῆς καί τῆς περιποιήσεως τῶν φυτῶν, ἀλλά διά τήν καρποφορίαν δέν ἀγχώνεται, ἀλλά στηρίζεται μετ᾿ ἐμπιστοσύνης εἰς τήν πρόνοιαν τοῦ Θεοῦ.

Ἀναπαύει βαθύτατα τήν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν ἡ ἀπόλυτος ἐμπιστοσύνη εἰς τήν ὑπέρ ἡμῶν πρόνοιαν καί ἀγάπην τοῦ παναγάθου Θεοῦ. Αὐτή δίδει ἐνεργητικότητα καί δύναμιν εἰς τό σῶμα καί τό πνεῦμα μας, δημιουργικότητα καί πρωτοβουλίας εἰς τόν χαρακτῆρα μας καί ἀδιατάρακτον εἰρήνην εἰς τά κατάβαθα τῆς διανοίας μας. Εἶναι ἡ εἰρήνη ἡ πάντα νοῦν ὑπερέχουσα, περί τῆς ὁποίας ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός εἶπεν ὅτι οὐδείς αἴρει ταύτην ἀφ᾿ ἡμῶν. Αὐτήν τήν ἐσωτερικήν εἰρήνην ἡ Ἐκκλησία μας συνιστᾷ συνεχῶς ὅπως ἀποκτήσωμεν καί ὑπέρ αὐτῆς ἀδιαλείπτως εὔχεται, διότι ἀπ᾿ αὐτῆς πηγάζει καί ἡ μεταξύ τῶν ἐθνῶν εἰρήνη. Ὅλοι βλέπομεν ὅτι ἡ δημιουργία ἐσωτερικῆς ταραχῆς καί ἀγανακτήσεως ὁδηγεῖ εἰς πράξεις πολεμικάς, εἰς ἀντεκδικήσεις καί ταραχάς. Δι᾿ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί πολλοί τῶν διαδόχων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων χρησιμοποιοῦν ὡς χαιρετισμόν τήν ἐπίκλησιν τῆς εἰρήνης. "Χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ" (Α´ Θεσ. α΄, 1), εἶναι ἡ πρώτη φράσις τῆς Α΄ πρός Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολῆς. Αὐτός μάλιστα ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐμφανισθείς μετά τήν Ἀνάστασίν Του εἰς τούς Μαθητάς Του διά τοῦ χαιρετισμοῦ "εἰρήνη ὑμῖν" (Ἰωάν. κ΄, 19-20) ἀπηυθύνθη πρός αὐτούς.

Αὐτή ἡ βαθεῖα ἐν Χριστῷ εἰρήνη εἶναι τό ἀντίθετον τῆς ἀποκρουομένης ὑπό τοῦ Κυρίου ἀγχώδους μερίμνης καί ὄχι ἡ ἀδιαφορία διά τά ἐν τῷ κόσμῳ συμβαίνοντα καί ἡ ἀπραξία. Ὁλόκληρον τό Εὐαγγέλιον μαρτυρεῖ ὅτι ἀκόμη καί ὁ Θεός συνεχῶς ἐργάζεται, ὡς μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὅταν εἶπεν εἰς τούς μαθητάς Του, "ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγώ ἐργάζομαι" (Ἰωάν. ε΄, 17-18) καί δέν εἶναι δυνατόν Αὐτός ὁ Ὁποῖος μᾶς ἐκάλεσεν ἀπό τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου νά ἐργαζώμεθα, νά ἀρέσκηται εἰς τήν ἀεργίαν ἡμῶν, ὡς δῆθεν ἰσοδύναμον τῆς ἀμεριμνησίας.

Ἀσφαλῶς ταῦτα πάντα εἶναι εἰς ὅλους γνωστά, ἀλλ᾿ ἡ ὑπόμνησις αὐτῶν ἀναπτερώνει τό φρόνημα καί αὐξάνει τόν ζῆλον. Ἡ ἀγάπη σας, ἄλλωστε, ἐμφορεῖται ἀπό τό πνεῦμα τῆς δημιουργικότητος καί κατανοεῖ ὀρθῶς τήν εὐαγγελικήν συμβουλήν τῆς ἀμεριμνησίας, ὡς σύστασιν μή ἀγχώδους καί μή ἐπί μόνην τήν ἀνθρωπίνην δύναμιν στηριζομένης φροντίδος.

Στηρίζομεν, λοιπόν, ὑμᾶς, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, εἰς τά καλά ἔργα σας καί ἐπευλογοῦμεν τάς δημιουργικάς ἀσχολίας ὑμῶν πάντων, ἰδίᾳ δέ τοῦ Ἀρχιερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Κοινότητος Σταυροδρομίου, Ἱερωτάτου Μητροπολίτου Τρανουπόλεως καί λίαν ἡμῖν ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ καί συλλειτουργοῦ κυρίου Γερμανοῦ, καί τῶν μελῶν τῆς ἐντίμου Ἐφοροεπιτροπῆς ὑπό τήν προεδρείαν τοῦ ἀγαπητοῦ καί δραστηρίου κυρίου Γεωργίου Παπαλιάρη, εὐχόμενοι ἀπό βάθους καρδίας πᾶσαν παρά Θεοῦ βοήθειαν καί ἐνίσχυσιν, πᾶσαν εὐλογίαν παρ᾿ Αὐτοῦ καί καρποφορίαν τῶν ἀγαθῶν προσπαθειῶν σας καί πᾶσαν εἰρήνην εἰς τά βάθη τῆς ὑπάρξεως ἑνός ἑκάστου  καί εἰς τό περιβάλλον σας, ἀπό τήν ἐμπιστοσύνην εἰς τόν Θεόν ἀπορρέουσαν, ὥστε ἡ χαρά σας διά τήν ἀνοικτήν φιλόστοργον ἀγκάλην τοῦ Θεοῦ καί τήν ὑπέρ ὑμῶν σωστικήν μέριμνάν Του νά εἶναι ἑδραία καί πλήρης καί ἀκτινοβόλος.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τήν ἀντίληψιν ταύτην περί τῆς κατά Θεόν ἀμεριμνησίας ἐν συνδυασμῷ πρός τήν κατά Θεόν ἐργασίαν ἔχοντες ὡς βίωμα καθημερινόν καί συνείδησιν, ἀφῆκαν τά πάντα καί ἀφιέρωσαν ἑαυτούς ὁλοτελεῖς τῷ Νυμφίῳ Χριστῷ οἱ προσφιλεῖς μοναχοί τῆς Ἱερᾶς καθ᾿ ἡμᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου ἐν Ἔσσεξ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, ὑπό τήν πνευματικήν καθοδήγησιν τοῦ καθηγουμένου αὐτῶν Κυρίλλου ἱερομονάχου, τηροῦντες τάς παρακαταθήκας τοῦ κτίτορος τῆς ἱερᾶς αὐτῶν Μονῆς μακαριστοῦ γέροντος Σωφρονίου, τοῦ συγχρόνου ἡσυχαστοῦ. Τήν κατά Θεόν ἐργασίαν καί τήν κατά Θεόν ἀμεριμνησίαν ἐπέλεξες καί σύ, ἱερολογιώτατε ἀπό τοῦ νῦν διάκονε τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας Ἰάκωβε. Ἐπέλεξες τήν κατά Θεόν ἐργασίαν καί τήν κατά Θεόν ἡσυχίαν ἐντός ἑνός κόσμου ὁ ὁποῖος συνεχῶς ἐργάζεται, περιεργάζεται καί κατεργάζεται συχνάκις τά ἔργα τοῦ σκότους καί τῆς ἁμαρτίας. Σύ ὅμως ἐπέλεξες νά ἐργασθῇς τά ἔργα τοῦ Φωτός, νά ἀκολουθήσῃς τήν τριετίζουσαν δάμαλιν εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων καί νά μείνῃς ἐκεῖ διά βίου, ἄχρις ὅτου σέ ἀξιώσει ὁ Κύριος νά συνεχίσῃς τήν ἱερουργίαν ταύτην εἰς τό ὑπερουράνιον θυσιαστήριον. Ἡ διακονία σου ὡς διακόνου καί ἐν συνεχείᾳ, εὐχόμεθα, καί ὡς ἱερέως τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ σέ καθιστᾷ ὑπεύθυνον ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων: Ἐνώπιον Θεοῦ, διά νά τηρῇς ἑαυτόν ἄσπιλον καί ἀμίαντον, ἄξιον τῆς Χάριτος τήν ὁποίαν ἐμπιστεύεται εἰς σέ ἡ Ἐκκλησία σήμερον∙ ἐνώπιον ἀνθρώπων, διά νά καθίστασαι τύπος καί ὑπογραμμός Χριστοῦ, διά νά δοξάζηται εἰς τό πρόσωπόν σου τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ὑπό τῶν ἀνθρώπων, βλεπόντων τά καλά καί ἀγαθά ἔργα σου. Πρόσεχε σεαυτῷ, ἔνδον σκάπτε, καθάριζε σεαυτόν, δίδαξον διά πράξεων καί οὐχί λόγων -λόγων κενῶν, ἀποήχων σκυμβάλων ἀλαλαζόντων-. Γνώριζε ὅτι ὁ περί σέ κόσμος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θά σέ πλησιάσουν ἔχουν κουρασθῆ ἐκ τῶν κενῶν λόγων, τῶν λόγων τοῦ ψεύδους καί τῆς ὑποκρισίας τῶν ἐκφερομένων ὑπό τῶν "χρωματοπροσώπων" τῆς συγχρόνου ἐποχῆς, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλιπον τόν φυσικόν των χῶρον -τήν αὐλαίαν τοῦ θεάτρου- καί περιφέρονται εἰς τάς ὁδούς καί τούς διαφόρους χώρους καί τομεῖς τῆς κοινωνίας ὑποσχόμενοι εὐτυχίαν, εὐημερίαν, σωτηρίαν. Σύ ὀφείλεις διά τῆς σιωπῆς καί τῶν ἔργων σου νά δεικνύῃς ὅτι ἡ μόνη Ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς σωτηρίαν εἶναι ὁ Χριστός, ἡ Ἀλήθεια, τό Φῶς τοῦ κόσμου καί ἡ Ζωή, διδάσκων καί λέγων ὅτι ὅστις περιπατεῖ ἐν Χριστῷ, δέν περιπατεῖ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἀλλά ἐν τῷ Φωτί τῷ ἀληθινῷ. Αὐτό τό Φῶς εἴθε νά ἔχῃς μέσα σου καί νά σέ φωτίζῃ κατά τήν ὥραν τῆς ἐν τῷ γλυκεῖ ἡμίφωτι τῆς καρδιακῆς προσευχῆς τῆς ἐπικλήσεως τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ ὑπέρ τῆς σωτηρίας σοῦ καί σύμπαντος τοῦ κόσμου. 

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, Φίλοι Χριστοῦ πάντες,

Ἐκφράζομεν καί πάλιν τήν βαθεῖαν χαράν καί ἱκανοποίησιν ἡμῶν διά τήν συνάντησιν ἡμῶν καί μάλιστα ἐν τῇ Θείᾳ Λειτουργίᾳ κατά τήν εὔσημον ταύτην ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου καί ἐπιδαψιλεύομεν εἰς ὑμᾶς ὁλόθυμον τήν πατρικήν εὐχήν καί τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν εὐλογίαν. Ἐπικαλούμεθα δέ ἐφ᾿ ὑμᾶς τά μέλη τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς, τούς ἐνορίτας, τούς ἐκπαιδευτικούς καί μαθητάς τῶν σχολείων τῆς Κοινότητος ταύτης καί ἐπί πάντας τούς φιλτάτους ὁμογενεῖς καί τούς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐλθόντας προσκυνητάς τῆς χάριτος τῆς Παναγίας, τήν χάριν, τήν εἰρήνην, τήν ἀγάπην καί τήν ἐνίσχυσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τόν φωτισμόν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Τοῦ δέ ἐλεήμονος καί φιλευσπλάγχνου Τριαδικοῦ Θεοῦ τό μέγα ἔλεος εἴη πάντοτε μετά πάντων ὑμῶν. Ἀμήν.

Χρόνια Πολλά!