[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Χαιρετισμὸς
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
κατὰ τὴν Ἀναχώρησιν Αὐτοῦ ἐξ Ἁγίου Ὄρους
(19 Ὀκτωβρίου 2013)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ὁσιώτατε Πρωτεπιστάτα,
Ὁσιώτατοι Ἐπιστάται,
Ἐξοχώτατε κύριε Διοικητά,

«Ὑμνολογεῖν λόγοις σε, σεμνή, καὶ ἐγκωμίοις εὐφημεῖν ἐργῶδές ἐστιν».

Ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς παρούσης προσκυνηματικῆς εὐχαριστηρίου ἐπισκέψεως ἡμῶν εἰς τὸ Περιβόλιον τῆς Θεοτόκου πληροῖ τὴν ψυχὴν ἡμῶν συναισθημάτων συγκινήσεως καὶ κατανύξεως. Συγκινήσεως, διότι ἀφήνομεν τέκνα ἀγαπητὰ καὶ προσφιλῆ, τὰ ὁποῖα μὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὸν σεβασμόν των ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν προσωπικὸν κόπον των καὶ κυρίως μὲ τὰς προσευχάς των στηρίζουν τὴν ἡμετέραν Μετριότητα καὶ κουφίζουν μέγα βάρος τῶν πολλῶν ἐκκλησιαστικῶν εὐθυνῶν ἡμῶν. Κατανύξεως δέ, διότι ἀναχωροῦμεν ἐκ τοῦ ἡγιασμένου τούτου τόπου, ἔνθα ἡ παρουσία τῆς Παναγίας Μητρὸς τοῦ Θεοῦ εἶναι ζῶσα καὶ ἔκδηλος εἰς ἕκαστον βῆμα ἑκάστου προσκυνητοῦ.

Αἱ τελεσθεῖσαι ἑορταὶ ἐπὶ τῇ ἑκατονταετηρίδι ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, μετὰ πάσης ἐπιμελείας καὶ σπουδῆς προετοιμασθεῖσαι ὑφ᾿ ὑμῶν, Ὁσιώτατοι Πατέρες, ἀποδεικνύουν περιτράνως πόσα ἀγαθὰ δύναται νὰ προσφέρῃ τὸ Ἅγιον Ὄρος εἰς τὸν λαόν, ὅταν τὰ τέκνα του ἐργάζωνται ἡνωμένα καὶ ὁμονοοῦντα. Συγχρόνως δὲ ἐτίμησαν ἀρκούντως οἱ γενόμενοι ἑορτασμοὶ τοὺς ἐνθάδε πρὸ ὑμῶν τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἀγωνισαμένους Ἁγιορείτας πατέρας, οἵτινες εἰς κρισίμους ἱστορικὰς στιγμὰς διὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος ἐνήργησαν ἀποφασιστικῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς καὶ ἐπέτυχον τὴν ἐνσωμάτωσιν αὐτοῦ εἰς τὸν φυσικόν του, τόσον ἀπὸ γεωγραφικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ ἱστορικῆς καὶ διαχρονικῆς ἀπόψεως, χῶρον, ἐργασθέντες καὶ τότε ὁμοφώνως καὶ ὁμοψύχως καί «ἐγκυρότερον καὶ ἐπισημότερον ἐκφράσαντες τὸ φρόνημα τοῦ Ἱεροῦ Τόπου».

Χαίρομεν, ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, διότι εἴδομεν ὑμᾶς ἀθλοῦντας τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς ἀγρύπνου μοναχικῆς ἀσκήσεως δι᾿ ἀδιαλείπτων προσευχῶν, μακρῶν νηστειῶν καὶ ἐκτενοῦς ἀκοιμήτου διὰ τοῦ κομβοσχονίου προσευχῆς ὑπὲρ τοῦ κόσμου παντὸς καὶ τοιουτοτρόπως ἐφαρμόζοντας περιεκτικῶς τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ, ὥστε καὶ ὑμεῖς νὰ μεταμορφῶσθε καθ᾿ ἡμέραν καὶ νὰ ἐγγίζητε περισσότερον εἰς τὸ φῶς τῆς δόξης Του, ἀλλὰ καὶ τοὺς προσερχομένους ὑμῖν προσκυνητάς, κατὰ τὴν περίοδον ἰδίᾳ ταύτην τὴν τόσον δύσκολον καὶ κρίσιμον, νὰ ἐνισχύητε, προσφέροντες ἐλπίδα καὶ παραμυθίαν, καὶ συχνάκις νὰ συντελῆτε καὶ εἰς τὴν πλήρη ἀλλαγὴν τοῦ τρόπου σκέψεως καὶ τῆς ζωῆς των.

Συνεχίσατε λοιπὸν τὸν δόλιχόν σας, ὁ ὁποῖος πολλοὺς καρποὺς φέρει εἰς τὸν κόσμον καὶ τὰ τοῦ κόσμου, εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ εἰς τὰ ἀνθρώπεια. Ἐὰν διὰ τὸν Θεὸν οὔτε εἷς στεναγμός μας ὑπὲρ τοῦ πλησίον ἀπόλλυται, τὸν ὁποῖον μάλιστα ὁ Ἴδιος ἔχει προκαλέσει, καθότι, ὡς λέγει ὁ Ἀπόστολος, «αὐτὸ τὸ Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις» (Ρωμ. η΄, 26), ὁποίαν εὐεργετικὴν συνέπειαν ἔχομεν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ὅταν ἀδιαστάτως παρακαλῶμεν τὸν Θεὸν μετὰ δακρύων; Συνεχίσατε, Ἁγιορεῖται πατέρες, μαρτυροῦντες ὅτι ὁ Κύριος εἶναι παρὼν εἰς κάθε στιγμὴν τῆς ζωῆς μας. Ὁ μοναχισμός, καὶ μάλιστα ὅπως βιοῦται ἐνταῦθα, ἐν μιᾷ ἀδιακόπῳ παραδόσει χιλίων καὶ πλέον ἐτῶν, μὲ τοσαῦτα ζωντανὰ παραδείγματα ἁγιότητος ἀποτελεῖ μίαν δύναμιν ἀνακαινιστικὴν καὶ ἡ παρουσία του εἶναι ἀναγκαία, ἁγιαστικὴ καὶ σωτήριος.

Ἐπιστρέφομεν εἰς τὸ Φανάριον διὰ τῆς ἁγιοτόκου συμβασιλευούσης Θεσσαλονίκης διακρατοῦντες εἰς τὴν μνήμην μας εὐγνωμόνως ὅσα ἀγαθὰ ἐπράξατε καὶ τὴν υἱοπρεπῆ φιλοξενίαν καὶ δοχὴν τοῦ Ἐπισκόπου σας.

Εὐχαριστοῦμεν ἐκ βάθους καρδίας τὰ μέλη τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν ἅγιον Πρωτεπιστάτην Γέροντα Στέφανον Χιλανδαρινόν, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβον εἰς τοὺς ὤμους των τὸ μεγαλύτερον φορτίον τῆς ὑποδοχῆς ἡμῶν καὶ ἐρρύθμισαν πᾶσαν λεπτομέρειαν τοῦ προσκυνήματός μας.

Ὡσαύτως εὐχαριστοῦμεν ἰδιαιτέρως τὰ μέλη τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς φιλοξενίας μας, τὰ ὁποῖα ἐμερίμνησαν κοπιωδῶς καὶ ἐπέτυχον τὴν ὁμαλὴν ἐφαρμογὴν καὶ ροὴν τοῦ προγράμματος αὐτῆς.

Εὐχαριστοῦμεν πάντας διὰ πάντα καὶ εὐχόμεθα ἡ Κυρία Θεοτόκος νὰ ἀνταποδίδῃ πλουσίως τὸν μισθὸν τοῦ κόπου σας καὶ νὰ εὐλογῇ τὴν ἐργασίαν ὅλων τῶν διακονούντων διὰ τὴν προστασίαν καὶ εὔρυθμον συνέχισιν τῆς ζωῆς τοῦ Ἱεροῦ Ἄθωνος.

Ὅμως, ὀφειλετικῶς μιμνῃσκόμεθα καὶ τῆς φιλοπάτορος ἀγάπης ἁπάντων τῶν ἐνταῦθα ἐνασκουμένων Ἁγιορειτῶν πατέρων. Ὑψοῦντες χεῖρας δεητικάς, πατρικῶς εὐχόμεθα τῷ Κυρίῳ ἵνα ἁγιάζῃ πάντας καὶ ἐνισχύῃ εἰς τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς ἀσκήσεως, ὥστε οὗτος νὰ εἶναι δι᾿ ὑμᾶς σωτηρίας πρόξενος. Παρακαλοῦμεν δὲ ὅπως ἐντείνητε τὰς προσευχάς σας καὶ δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἐν Φαναρίῳ γρηγοροῦντας καὶ φυλάττοντας τὰς θερμοπύλας τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας ἵνα ἀποδεικνυώμεθα ἄξιοι τῆς ἧς ἐκλήθημεν κλήσεως τοῦ ἔχειν τὸν Λύχνον ἐπὶ τὸν μόδιον, δι᾿ ἣν εὐθύνην λόγον ἀποδώσομεν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.

Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες,

Μείνατε ἐν οἷς ἐδιδάχθητε, ἐμάθετε καὶ ἐπιστώθητε. «Τὸ Ἅγιον Ὄρος ὡρκίσθη διὰ τῶν νομίμων αὐτοῦ ἀντιπροσώπων ἐνώπιον τῆς σεπτῆς Εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς προστάτιδος» αὐτοῦ «νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν κατ᾿ αὐτοῦ μελετωμένην ἀδικίαν. Οἱ Πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους θ᾿ ἀποθάνωσι πάντες, ἀλλὰ δὲν θὰ ἐπιτρέψωσι τὴν ἐγκατάστασιν συστήματος συγκυριαρχίας, ὅ ἐστι συστήματος ἀνταγωνισμῶν καὶ φυλετικῆς διαπάλης ἐν τῷ ἁγίῳ τούτῳ Τόπῳ, ἡ ἀπόπειρα δὲ τοιαύτης ἐγκαταστάσεως θὰ εὕρῃ ἀπέναντι αὐτῆς δι᾿ ὅπλων ἀντιτασσομένην τὴν ἔννομον ἐξουσίαν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καὶ τοὺς μοναχοὺς πάντας... ὅτι ἡ ἐξουσία καὶ ἡ προστασία τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀνήκει εἰς ἕνα καὶ μόνον Βασιλέα» (βλ. Γράμμα ἁπάντων τῶν ἐν Κοινῇ Συνάξει Ἀντιπροσώπων καὶ Προϊσταμένων τῶν εἴκοσιν Ἱερῶν καὶ εὐαγῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον ἀπὸ 6ης Ὀκτωβρίου 1913, ἀριθμ. Πρωτ. 294), τὸν Κύριον τῆς δόξης, καὶ εἰς μίαν καὶ μόνην Βασίλισσαν, τὴν Κυρίαν τῶν Ἀγγέλων Θεοτόκον. Ἰδοὺ τὸ Ὀρθόδοξον φρόνημα καὶ ἡ πνευματικὴ μαρτυρία τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, τὸ ὁποῖον ζῇ «τὴν ἀδιάκοπη συνέχεια μέσα στὴν ἀνέσπερη ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας, τὴν καινὴ κτίσι καὶ πολιτεία, ὅπου τὰ πάντα πεπλήρωται φωτὸς. Ὁ Θεάνθρωπος δεσπόζει τῶν ἐπουρανίων καὶ τῶν ἐπιγείων. Εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω τῆς ζωῆς καὶ τῆς σωτηρίας ὅλων». Γνήσιον Ἁγιορειτικὸν Φρόνημα καὶ κατηξιωμένη Ἀθωνικὴ μαρτυρία, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον σεμνύνεται καυχώμενον ἐν Κυρίῳ.

Καὶ ἡ τελευταία προσευχὴ τοῦ παραμένοντος νοερῶς μαζί σας ἀλλά σωματικῶς ἀποχαιρετῶντος  ὑμᾶς, ἀγαπητοί πατέρες, διά νά συνεχίσῃ τὴν σταυρικὴν πορείαν Ἐπισκόπου σας: «Ὦ Μῆτερ τοῦ τῶν ὅλων Δημιουργοῦ, μητρικῇ παρρησίᾳ δυσώπησον τὸν σὸν Υἱόν, σῶσαι δυναστείας τυραννικῆς τοὺς αἰχμαλώτους δούλους σου, καὶ συκοφαντίας τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων καταργῆσαι, γαλήνην τε βραβεῦσαι καὶ σωτηρίαν» τῇ ὑμνούσῃ ἱερᾷ Ἀθωνικῇ Σου κληρουχίᾳ. Ἀμήν.