[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Πρόποσις
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
κατά τό Δεῖπνον μετά τῶν Ὀρθοδόξων Πρέσβεων
καί τῶν Ἐκπροσώπων τῶν Γραμμάτων
(6 Σεπτεμβρίου 2013)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Ταλλίν καί πάσης Ἐσθονίας κύριε Στέφανε,
Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί,
Ἐξοχώτατοι κύριοι Πρέσβεις καί ἀκαδημαϊκοί, ἐκπρόσωποι τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν τῆς Ἐσθονίας,
Εὐλογημένοι καί ἐκλεκτοί συνδαιτυμόνες,

Πλούσια τά ἐλέη καί οἱ οἰκτιρμοί τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ περί τήν ἀβραμιαίαν ταύτην τράπεζαν τῆς ἀγάπης καί τῆς κοινωνίας καί ἐκλεκτοί πάντες οἱ κυκλοῦντες αὐτήν καί τήν ἡμετέραν Μετριότητα προσωπικῶς συνδαιτυμόνες. Ὅλων σας ἡ παρουσία  ἀπόψε πέριξ τῆς τραπέζης ταύτης προσδίδει χαράν εἰς τήν εὐφροσύνην ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων τῆς εὐλογημένης αὐτῆς Χώρας, ἑορταζόντων ἱστορικήν ἐπέτειον, δηλαδή χαιρόντων  καί ἀξιολογούντων βιώματα πίστεως, ἐλπίδος, προσμονῆς, καταξιώσεως ἐλπίδων καί μαρτυρίας τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως κατά τά ἐνενήκοντα ἔτη ἀπό τῆς χορηγήσεως εἰς τήν τοπικήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν  ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ αὐτονόμου καί αὐτοδιοικήτου καθεστῶτος αὐτῆς, ἤτοι τῆς ὡριμάνσεως αὐτῆς καί τῆς ἀποκτήσεως ἐμπειρίας διευθετήσεως τῶν τοῦ οἴκου της αὐτοτελῶς καί αὐτονόμως, ὑπό τάς πτέρυγας ὅμως πάντοτε καί τήν καθοδήγησιν βεβαίως τοῦ χορηγήσαντος τό καθεστώς τοῦτο Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ἐκφράζομεν, πρωτίστως, πρός πάντας ὑμᾶς τάς εὐχαριστίας ἡμῶν προσωπικῶς καί τοῦ Ἱερωτάτου ἐπί κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας ταύτης ἀδελφοῦ Μητροπολίτου κυρίου Στεφάνου διά τήν συμμετοχήν σας εἰς τήν χαράν ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων. Βεβαιοῦμεν, ἐν συνεχείᾳ, ὑμᾶς ὅτι ἀγαθά αἰσθήματα ἀγάπης καί τιμῆς καί ἀναγνωρίσεως πρός τό πρόσωπον καί τήν προσφοράν ἑκάστου ἐξ ὑμῶν καί πρός τό ὑμέτερον λειτούργημα τρέφομεν καί ἡμεῖς, ἐκτιμῶντες τά ὅσα πράττετε ὑπέρ τῆς Ὀρθοδόξου μαρτυρίας καί τῆς προαγωγῆς τῶν ἀξιῶν τοῦ πνεύματος καί τῆς τέχνης εἴς τε τήν Ἐσθονίαν καί εἰς τάς Χώρας ὑμῶν, ἀγαπητοί Ὀρθόδοξοι διπλωμάται, εἰς Ἐσθονίαν δέ, σεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ πνεύματος αὐτῆς.

Ὁ καθ’ ἡμᾶς Ἁγιώτατος Ἀποστολικός καί Πατριαρχικός Οἰκουμενικός Θρόνος ἀπό τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ διά τοῦ κηρύγματος τοῦ μαθητοῦ τοῦ Κυρίου καί τοῦ Τιμίου Προδρόμου Ἁγίου Πρωτοκλήτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, πρωτοστατεῖ ἱεραποστολικῶς εἰς τό κήρυγμα τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου, ἀκολουθῶν πιστῶς τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου: «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη» (Ματθ. κη´ 19). Ἐν διαρκεῖ πορείᾳ ἔσπειρε πανταχοῦ εἰς τήν γνωστήν οἰκουμένην τόν σπόρον τῆς εἰς Χριστόν πίστεως, ὁ ὁποῖος «ἀγάπη ἐστί» (Α´ Ἰωάν. δ´ 16).

Ἀνέδειξε διά τοῦ κηρύγματος τούτου, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, κατά τόπον Ἐκκλησίας, κηρυττούσας τόν ἀγαπητικόν Λόγον τοῦ Εὐαγγελίου  καί διακονούσας τόν λαόν, ἐπί τῷ τέλει τῆς ἐπιτεύξεως τῆς σωτηρίας ἑκάστου Ὀρθοδόξου  Χριστιανοῦ διά τῆς βιώσεως καί ἐκπληρώσεως τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Παραλλήλως,  αἱ τοπικαί Ἐκκλησίαι αὗται τάς ὁποίας ἵδρυσεν ἡ Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως μεριμνοῦν, διά τῆς προσευχῆς, τῶν μυστηρίων καί τῆς ἐπικλήσεως τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου,  καί διά τήν θεραπείαν ψυχικῶν καί σωματικῶν ἀσθενειῶν καί ἀδυναμιῶν, τάς ὁποίας αἱ ἱστορικαί συγκυρίαι ἐπιφυλάσσουν εἰς τούς πιστούς.

Παραλλήλως πρός τήν πῆξιν Θυσιαστηρίων καί τήν ἀνάδειξιν ἐπί μέρους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, μεγάλαι μορφαί Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων καί διδασκάλων καί μαρτύρων, τεραστίου πνευματικοῦ διαμετρήματος, ἐκόσμησαν τάς τοπικάς ταύτας Ἐκκλησίας, αἱ ὁποῖαι, μορφαί, κατηξίωσαν τήν ἀ ξ ί α ν τοῦ ἀνθρώπου, ἐθεολόγησαν ὀρθοδόξως καί διηκόνησαν τόν  λαόν τοῦ Θεοῦ ἀξίως. Αὗται ἐμεγαλύνθησαν, κατηξιώθησαν εἰς τήν συνείδησιν τῶν ἀνθρώπων καί ἐγένοντο πρέσβεις πρός τόν Θεόν ὑπέρ  τῶν ζώντων τῶν περιλειπομένων, μέχρι τῆς ἠχήσεως τῆς σάλπιγγος τῆς μεγάλης, ὅταν τά πάντα θά σιωπήσουν ἀναμένοντα τήν κρίσιν τοῦ Θεοῦ.

Ἀφετηρία, λοιπόν, τοῦ κηρύγματος τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπῆρξεν ἡ  π ο ρ ε ί α  ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ, τήν ὁποίαν πάντοτε, παρά τάς ἑκάστοτε περιστάσεις, διήνυσε καί διανύει. Γνωστή εἶναι ἡ πρό εἰκοσιπενταετίας καί πλέον πορεία τοῦ ἀοιδίμου Προκατόχου ἡμῶν Πατριάρχου Δημητρίου, ἀλλά καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ἐπί εἴκοσι καί πλέον ἔτη, πρός τάς ἀνά τόν κόσμον Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Ὀρθοδόξους καί μή, μικράς καί μεγάλας, πορεία ἀγαπητική καί ἐν διαλόγῳ πάντοτε πρός πάντας ἀνθρώπους, τούς ἐπιθυμοῦντας ἐλθεῖν «εἰς ἐπίγνωσιν» καί διά ταύτης εἰς σωτηρίαν. Πορεία πρός τούς Ὀρθοδόξους πρός ἐνίσχυσιν καί ἀποκάλυψιν εὐρέως τῆς ἑνότητος αὐτῶν. Πορεία πρός τάς ἑτεροδόξους Ἐκκλησίας, ἐν διαλόγῳ καί συνδιαλόγῳ, πρός καταλλαγήν, συνεργασίαν καί ἐν τέλει ἐπίτευξιν τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Πορεία, τέλος, πρός τούς ἐκτός τοῦ Χριστιανισμοῦ, διά συνεργασίαν πρός λύτρωσιν τῶν ἀνθρώπων ἀνεξαρτήτως φυλῆς, γένους, ἀπόψεων καί θέσεων,  ἀπό τῶν δεινῶν, μέ τά ὁποῖα οἱ καιροί καί αἱ συνθῆκαι καί αἱ περιστάσεις καί περιπτώσεις τοῦ βίου ἐπιβαρύνουν αὐτούς.

Πυξίς καί στόχος τῆς π ο ρ ε ί α ς ταύτης εἶναι ἡ ἀναζήτησις καί ἀνεύρεσις πάντων ὅσων ἑνώνουν τούς ἀνθρώπους καί ἐπί τῇ βάσει τῶν κοινῶν σημείων τούτων  ἀνοχῆς τοῦ ἑνός ὑπό τοῦ ἑτέρου  ἡ οἰκοδόμησις τῆς εὐημερίας τῶν λαῶν καί τῶν ἐθνῶν.

Ἐν τῇ θεανθρωπίνῃ π ο ρ ε ί ᾳ αὐτῆς ἡ Ἐκκλησία ἡ Ὀρθόδοξος, ἐκφραζομένη πάντοτε ἑνιαίως ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἔχει  σ υ ν ε ρ γ ο ύ ς  κατ ἐξοχήν τούς ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος, οἱ ὁποῖοι διά τῶν διαφόρων ἐκφάνσεων τοῦ ἐπιστητοῦ τοῖς ἀνθρώποις, διά τῆς διπλωματίας, τῆς τέχνης, τῶν γραμμάτων, τῆς ἀκαδημαϊκῆς γνώσεως, καί, τέλος, διά τῆς εὐρύτητος ἀντιλήψεως ἐν ἐμπειρικῇ ἀξιολογήσει τῶν φαινομένων καί τῆς οὐσίας τῶν ὄντων, συμβάλλουν τό ἐφ᾽ ἑκάστῃ ἐπιστήμῃ εἰς τό μυστήριον τοῦ Θεοῦ τό ἀποκεκρυμμένον, τό φανερωθέν δέ τοῖς ἀνθρώποις διά τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἐπί τῆς γῆς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί φανερούμενον καθ᾽ ἡμέραν διά τῶν Ἁγίων καί διά τῶν θαυματουργικῶν αὐτῶν ἐπισκιάσεων τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς.

«Τῶν μέν τεχνῶν ὅσαι κατά τόν βίον ἀναγκαῖαι, καί τό τέλος ὀφθαλμοῖς ἐγκείμενόν ἐστιν, οἷον τεκτονικῆς τό βάθρον, οἰκοδομικῆς οἰκία, ναυπηγικῆς τό πλοῖον, ὑφαντικῆς τό ἱμάτιον, χαλκευτικῆς ἡ μάχαιρα τῶν δέ ματαιοτεχνιῶν, οἷον κιθαριστικῆς ἤ ὀρχηστικῆς ἤ αὐλιτικῆς, ἤ ἄλλων τοιούτων παυσαμένης τῆς ἐνεργείας τό ἔργον συναφανίζεται» (Μεγάλου Βασιλείου, Εἰς τόν προφήτην Ἠσαϊαν).

Ἡ εὐλογημένη αὕτη Χώρα τῶν Ἐσθονῶν, εἰς τήν ὁποίαν ἀκμάζει ἐν συνδυασμῷ πάντοτε τό ὡραῖον καί ἁπλοῦν τῆς φύσεως, ἡ εὐαισθησία τῶν ἀνθρώπων της, τό κάλλος τῆς δημιουργίας, ἡ εὐρεῖα ἀντίληψις καί μόρφωσις τῆς ὀντολογικῆς ἀξίας τῶν ὄντων, ὅπως ἀξιολογεῖ τήν ἀξίαν τῶν τεχνῶν ὁ Μέγας Βασίλειος,  ὑπῆρξε πάντοτε καί συνεχίζει νά ἀποτελῇ, ἡ Ἐσθονία, θυσιαστήριον ζωῆς, μόρφωμα ἀγάπης καί διακονίαν τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀνθρώπου, ἀνεξαρτήτως θρησκείας, φυλῆς, δόγματος, διό καί ἀποτελεῖ  ἁμάλγαμα τέχνης πολυσυνθέτου, ἐπιστημοσύνης μετά γνώσεως τῶν ὁρίων αὐτῆς καί  γραμμάτων πρός τήν πρόοδον καί τό ἀγαθόν, τοῦ ὁποίου τό τέλος εἶναι χαρά καί οὐχί ἀπώλεια, ὡς ἐκείνη τῶν «ματαιοτεχνιῶν».

Ἡ συμβολή καί ἡ ἀρωγή ὑμῶν πάντων, τῶν ἀνθρώπων τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν, ἀλλά καί τῶν διπλωματῶν, τῶν ἐφωδιασμένων διά πίστεως ἀληθοῦς καί ἐμπιστοσύνης εἰς τόν Θεόν μέ τόν ζῆλον τῆς οἰκοδομῆς καί τῆς ἀναζητήσεως λύσεων καί διεξόδων εἰς τά ἀναφυόμενα προβλήματα, δεικνύει καί ἀποδεικνύει ὅτι οἱ πάντες ὀφείλομεν νά διακονῶμεν τήν  ζωήν, ὅπως τήν διηκόνησε πρό 90 ἐτῶν καί ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἀνταποκριθεῖσα εἰς τό αἴτημα καί τήν παράκλησιν τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ τῆς Ἐσθονίας ἐχορήγησεν ἐν εὐλογίαις καί χρησταῖς ταῖς ἐλπίσι τό αὐτόνομον εἰς τήν τοπικήν ταύτην Ἐκκλησίαν διά νά συνεχίζεται διά πολλῶν οἰκοδομουμένη ἑκασταχοῦ ἡ ἀδιάκοπος π ο ρ ε ί α τῆς Ὀρθοδόξου μαρτυρίας καί ζωῆς. Σεῖς εἶσθε, λοιπόν, ἀγαπητοί συνδαιτυμόνες, διά τοῦ χαρίσματος τῆς διανοίας  καί τῶν ταλάντων αὐτοῦ ἕκαστος, σ υ ν ε ρ γ ο ί  εἰς τό ἔργον τοῦτο, τό ὁποῖον ἀσκεῖ ἐπί 90 ἔτη ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τῆς Ἐσθονίας καί κατά τήν τελευταίαν δεκαεξαετίαν ὁ ἐπιλεγείς  ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Ἱερώτατος ἀδελφός Μητροπολίτης κύριος Στέφανος καί ὁ ὑπ᾽ αὐτόν κλῆρος καί λαός, παρά τά προβλήματα καί τούς πειρασμούς καί τάς ἐπιβουλάς καί περισπασμούς, τούς ὁποίους καθ ἡμέραν ἀντιμετώπισεν ἀπ’ ἀρχῆς ἡ Ἐσθονία καί ἡ ὑμετέρα Ἱερότης, ἀδελφέ, κατά τό διάστημα τῆς ἐνταῦθα διακονίας καί θυσιαστικῆς κενώσεώς σας.

Εὐχαριστοῦμεν, λοιπόν, ὅλους σας, ὅσους συνεπικουρεῖτε διά λόγων καί ἔργων, διά τοῦ καλάμου καί τῆς γραφίδος, διά τῆς τέχνης, διά τῆς ἀγάπης, διά τῆς ἀναζητήσεως τρόπων ἐπουλώσεως «χαινουσῶν πληγῶν», ὥστε ἡ μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐν τῇ εὐλογημένῃ ταύτῃ Χώρᾳ τῆς Ἐσθονίας νά εἶναι ἑνιαία, ὡς πρό 90 ἐτῶν, καί νά ἀποτελῇ μίαν διαρκῆ πορείαν ἀγάπης πρός τήν ἀλήθειαν, πρός τό ἀκρότατον τῶν ἐφετῶν, τόν Κύριον τῆς δόξης, τόν  καταξιοῦντα καί τάς τέχνας καί τά γράμματα καί τάς προσπαθείας τῶν ἀνθρώπων.

Ἐν τῇ προσδοκίᾳ τῆς συμπορείας ταύτης τῶν ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος πρός τόν κοινόν στόχον τῆς εὐημερίας ψυχικῆς καί σωματικῆς τοῦ ἀνθρώπου, ἐγείρομεν τό κύπελλον τοῦτο τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου, τῆς εὐκληματούσης Ἐσθονίας, καί εὐχόμεθα ὑπέρ τῆς ὑγείας καί τῆς εὐημερίας  ἑνός ἑκάστου ἐξ ὑμῶν καί ὑπέρ τῆς ἀξίας ἐκπληρώσεως τοῦ λειτουργήματός σας, τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀναπτύξεως δέ τῆς εὐλογημένης Ἐσθονίας καί τοῦ λαοῦ αὐτῆς εἰς πάσας τάς ἐκφάνσεις τοῦ πνεύματος καί τῆς δημιουργίας, εἰς δόξαν πάντοτε τοῦ ἁγίου Ὀνόματος τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.