[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Χαιρετισμός
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
πρός τήν Α. Θ. Μακαριότητα,
τόν Πατριάρχην Ἀντιοχείας κ. κ. Ἰωάννην Ι'
καί τούς Ὀφφικιάλους
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου
κατά τήν Ἐπίσκεψιν Αὐτῶν
εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ἁγίας Τριάδος Χάλκης
(1 Ἰουνίου 2013)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Μακαριώτατε  Ἀδελφέ καί συλλειτουργέ ἐν Χριστῷ Πατριάρχα Ἀντιοχείας κύριε Ἰωάννη,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες τῆς ἐν Ἀθήναις ἑδρευούσης Ἀδελφότητος ὀφφικιάλων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου " Παναγία ἡ Παμμακάριστος" ,
Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν τῷ Ἀναστάντι Κυρίῳ,

Χριστός Ἀνέστη!

Ἀληθῶς  "νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια" , διότι ἑορτάζομεν " πᾶσα ἡ κτίσις τήν ἔγερσιν Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ", καί ἡ χαρά ἡμῶν πάντων, παρά τούς πειρασμούς καί τάς θλίψεις τάς μαστιζούσας τόν κόσμον καί τόν ἄνθρωπον, εἶναι ἀσφαλῶς πεπληρωμένη.

Ἄλλωστε, ἐν τῇ ἀγάπῃ, τῇ "πλήρει χάριτος καί ἀληθείας" τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, δέν πορευόμεθα ἀνά τούς αἰῶνας, ὡς Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης, τήν στρατείαν ἐπί τῆς γῆς, ὑπερβαίνοντες τούς παντοειδεῖς σταυρούς καί ἀποβλέποντες εἰς τήν ἐν οὐρανοῖς ἀνάπαυσιν καί δόξαν; Καί " ἰδού ἔτι ζῶμεν".

Μακαριώτατε,

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ ἡμετέρα Μετριότης, βαθέως ἐκτιμῶσα τόν χριστοειδῆ χαρακτῆρα τῆς προσωπικότητος, τήν ἀνεπιτήδευτον εὐλάβειαν, τήν ἐκκλησιαστικότητα καί γενναιότητα τοῦ φρονήματος, τό ἀσκητικόν τοῦ βίου καί τήν εἰλικρίνειαν τῶν λόγων καί ἐνεργειῶν μέχρι τοῦδε τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, ἀποβλέπομεν πρός Αὐτήν ὡς ἕνα πολυτιμότατον συνεργόν εἰς τό ἔργον εἰς ὅ ἐκλήθημεν παρά Κυρίου νά ἐπιτελέσωμεν οἱ κληθέντες "ἐπί τῆς θείας φυλακῆς" καί τῶν ἐπάλξεων, ἐν τῇ βεβαιότητι πάντοτε: "σωτηρία τῷ κόσμῳ ἐγένετο, ὅτι Ἀνέστη Χριστός ὡς παντοδύναμος".

Σᾶς διαβεβαιούμεθα δέ, ὅτι εἰς τό ἰδιαιτέρως δύσκολον Πατριαρχικόν Σας λειτούργημα, κατά τούς δισέκτους τούτους χρόνους, θά ἔχητε πάντοτε τήν Μεγάλην Ἐκκλησίαν ὀφειλετικόν συμπορευτήν ἐν ἐλπίδι, ἐν προσδοκίᾳ, ἐν πίστει, ἐν ἀγάπῃ, ὡς ἄλλωστε ἡ μακραίων παράδοσις ἀδελφικῶν σχέσεων καί ἀλληλοϋποστηρίξεως τῶν Πατριαρχείων μας ἐπιβάλλει. Καί τοῦτο μέχρι τέλους, δηλαδή μέχρι τῆς "νεοποιήσεως τῶν γηγενῶν" καί ἄχρι "διά θανάτου τό θνητόν, διά ταφῆς τό φθαρτόν μεταβληθῇ καί ἀφθαρτισθῇ θεοπρεπέστατα, καί ἀπαθανατισθῇ τό πρόσλημμα".

Μακαριώτατε ἀδελφέ,

Εὑρισκόμεθα εἰς τόν λόφον τοῦτον τῆς Ἐλπίδος τῆς ἐρατεινῆς Χάλκης τῶν Πριγκηποννήσων τοῦ Βυζαντίου.

Ἐ λ π ί ς  καί  Χ ά λ κ η  ἐν τῇ συνειδήσει τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου κατά τήν τελευταίαν τεσσαρακονταετίαν καί πλέον ἔχουν ταυτισθῆ. Αἱ συμβολαί, αἱ προσπάθειαι, οἱ λόγοι "τάς ὁράσεις πληθύνουν" χωρίς "νά διατρανώνωνται τά κρύφια" καί "σινδών καί τάφος ὑπεμφαίνουσι τό συνόν μυστήριον" τῆς προσδοκωμένης  ἐ λ π ί δ ο ς τῆς ἐν τῇ ἱστορικῇ  νήσῳ ταύτῃ, ἐν γνώσει καί πίστει, ὅτι Ἀναστάς ὁ Κύριος "πύλας  χ α λ κ ᾶ ς  συνέτριψε".

Ἡ Ἐκκλησία ἡ ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει, καί ἡ  ἁπανταχοῦ τῆς γῆς παροικοῦσα, συνεχίζει, ταπεινουμένη, τήν σωστικήν πορείαν καί τήν διακονίαν τῶν ὅσων αὐτοθελήτως ἐκζητοῦν τήν Χάριν τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ ἐλπίδι πάντοτε, ἥτις "οὐ καταισχύνει". Ἡμεῖς, οἱ ταπεινοί διάκονοι αὐτῆς, συνταπεινούμενοι  συνεχίζομεν "ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ", οὐχί λόγοις καί ἑορταῖς καί ἐπιτηδεύμασι, τήν ἐκδαπάνησίν μας, "ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως Ἀρχηγόν καί τελειωτήν" (Ἑβρ. ιβ΄,2), τόν Ἐσταυρωμένον καί Ἀναστάντα Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἔχομεν τήν χαράν ταύτην ἡμῶν πλήρη σήμερον, κατά τό ἀνθρωπίνως ἐφικτόν βεβαίως, διότι ἔχομεν μαζί μας καί τά εὐλογημένα τέκνα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τούς τιμητικῶς συνοδεύοντας σήμερον ἀμφοτέρους ἡμᾶς εἰς τό προσκύνημα τοῦτο εἰς τήν  Ἐ λ π ί δ α  καί τήν  Χ ά λ κ ην  ὀφφικιάλους τῆς Ἀδελφότητος "Παναγία ἡ Παμμακάριστος", τῆς ἐχούσης τήν ἕδραν αὐτῆς εἰς τό κλεινόν ἄστυ τῶν Ἀθηνῶν.

Μετ᾿ ἰδιαζούσης πασχαλίου χαρᾶς καί ἀναστασίμου εὐφροσύνης, εὑρισκόμεθα ἅπαντες ἡμεῖς εἰς τόν "προσδοκῶντα ἀνάστασιν" θ ε ο λ ο γ ί α ς  καί  δ ι κ α ί ο υ  χῶρον  τῆς ἐν τῇ Ἱερᾷ ταύτῃ Μονῇ τῆς Παναγίας Τριάδος ἀποτεθησαυρισμένης  ἀ λ η θ ε ί α ς,  ἀπευθύνοντες πρός ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πρός τήν συναγαλλομένην ἐαρινήν κτίσιν ἅπασαν τόν πανηγυρικόν χαιρετισμόν τῆς πίστεώς μας "Χριστός Ἀνέστη", τόν ὁποῖον ἡ Ἱερά Θεολογική Σχολή τῆς Χάλκης ὡς πεμπτουσίαν ζωῆς, ὑπαρξιακήν ἀναφοράν καί γλυκασμόν ἀναψυχῆς εἰς τήν δολιχοειδῆ ἐκτύλιξιν τῆς ἱσορίας τῆς ἐπί αἰῶνα καί πλέον παγκοίνου ἔμπνου καρποφορίας, καί ἀπό 40ετίας σιωπηλῆς δραστηριότητος αὐτῆς, ἐμπειρικῶς ἐγνώρισεν ὡς διηνεκῶς ἀναπηγάζουσαν ἐκ τοῦ Σταυροῦ καί τοῦ Τάφου.

Σᾶς ὑποδεχόμεθα, Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, ἡ αὐτοῦ Μακαριότης, ὁ ἀδελφός Πατριάρχης Ἀντιοχείας κύριος Ἰωάννης, καί ἡμεῖς προσωπικῶς, μέ πολλήν ἀγάπην καί στοργήν, εἰς τήν μωλωπισμένην καί ἀείποτε θεραπευομένην Σχολήν μας, τήν ἐκ τῶν ἥλων πολυηκισμένην καί διά τῆς Θείας Χάριτος ἀκεραιουμένην.

Γνωρίζομεν τήν πηγαίαν καί ἀνυπόκριτον ἀγάπην καί  ἀφοσίωσιν, τήν ὁποίαν σεῖς οἱ ὀφφικιάλοι, τά πεφιλημένα  τέκνα τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας, ὡς συνοδοιπόροι εἰς τήν σταυρικήν της πορείαν, ἐπιδεικνύετε πρός αὐτήν, εἰς τήν ὁποίαν ἐπί αἰῶνας ὑποστασιάζεται τό πολύπαθον Γένος τῶν Ὀρθοδόξων, ἀλλά καί ὑπερφυλετικῶς αἰσθητοποιεῖται ἡ ἑνοποιός δύναμις τῆς Πεντηκοστῆς -ἐφοίτων ἐνταῦθα ἱεροσπουδασταί καί ἐκ τῆς Ὑμετέρας Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας, Μακαριώτατε Ἀδελφέ, ἀναδειχθέντες μάλιστα καί ἱεροί προκάτοχοι Ὑμῶν- ὡς οἱ μακαριστοί Ἀλέξανδρος, Θεοδόσιος καί Ἠλίας, καί δι᾿ αὐτῆς τῆς δυνάμεως τῆς Πεντηκοστῆς δίδεται ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ ἡ μαρτυρία τῆς σωτηρίου πίστεώς μας εἰς τόν πολυτάραχον σύγχρονον κόσμον.

Λαμβάνομεν καί ἡμεῖς προσωπικῶς δύναμιν καί ἐνίσχυσιν ἐκ τῆς παρουσίας τῆς Μακαριότητός Σας καί ὅλων σας ἐνταῦθα, καί ἀνανεοῦμεν τά ἀποθέματα τῆς ὑπομονῆς, ρωννύομεν τόν ἔνθεον ζῆλον, τροφοδοτοῦμεν τήν παραγωγικήν ἔμπνευσιν καί τήν ἐξακτινοῦμεν ἐμπράκτως  εἰς τήν οἰκουμένην.

Καί σεῖς, ἰδιαιτέρως, τέκνα ἐν Κυρίῳ, ᾿Εντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες, ἀναβαπτίζεσθε ἑκάστοτε κατά τό ἐτήσιον προσκύνημά σας εἰς τήν ζείδωρον κολυμβήθραν τῶν ἱερῶν καί ὁσίων τῆς πίστεώς μας καί αἰσθάνεσθε τό ἀνύστακτον ἐνδιαφέρον διά τήν οἰκουμένην, τό ὁποῖον "ἐν κόπῳ καί μόχθῳ καί κινδύνοις πολλοῖς" ἐπέδειξαν ἀνά τούς αἰῶνας οἱ ἐν οὐρανίοις θαλάμοις σκηνοῦντες ἀείμνηστοι προκάτοχοί μας. Τό ἔργον τοῦτο προσπαθοῦμεν σήμερον νά διακονήσωμεν καί ἡμεῖς, μέ τάς ἀσθενεῖς μας δυνάμεις, ἐκ τῆς προκεχωρημένης ταύτης ἐπάλξεως τῆς Ὀρθοδοξίας καί τοῦ Γένους, πεποιθότες ὅτι "ἡ δύναμις ἡμῶν ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται". Ἡ κάθε νομιζομένη, ἄλλωστε,  ἀνθρωπίνη δύναμις καί ἐξουσία εἶναι καταδικασμέναι εἰς "ἀσθένειαν" καί "ἀφάνειαν" καί "ταφήν", καθότι δύναμις πηλίνη, μόνον χ ρ έ ο ς καί εὐθύνην καί ἀποστολήν ἔχει τήν δοξολογίαν καί τήν ἀνύμνησιν "πίστει τῆς οὐσιώδους ἀγαθότητος" τοῦ ἐπαγγελλομένου "μεθ᾿ ἡμῶν ἔσεσθαι μέχρι τερμάτων αἰῶνος" Ἀναστάντος ἐκ νεκρῶν παντοδυνάμου Κυρίου, διά τάς δ ω ρ ε ά ς τῆς ἀγαθότητος Αὐτοῦ.

Ζῇ ἡ Πόλις. Ζῇ  ἡ Ἀντιόχεια. Ζῇ  ἡ Ἐκκλησία. Ζοῦν καί ὑπάρχουν διά νά παρέχουν τήν ἐσωτερικήν ἐλευθερίαν καί διά νά χαλυβδώνουν τήν πνευματικήν ἄμυναν ὅλων μας. Ζῇ τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί συνεχῶς ἀναμένει ὅλους ὅσους βιοτεύουν μέ τόν ἰδικόν του  παλμόν, μέ τούς συντονίζοντας τόν σφυγμόν τῆς καρδίας των πρός τόν ἰδικόν του ρυθμόν. Ζῇ καί καλεῖ πάντας εἰς τήν "πρός Ἐμμαούς" ἀποκαλυπτικήν συμπόρευσιν, μέχρι τῆς προσκλήσεως καί τῆς "κεκλεισμένων τῶν θυρῶν" ἐμφανίσεως τοῦ ἀναστημένου Κυρίου "κλῶντος τόν ἄρτον", τόν Ὁποῖον, μή γνωσθέντα, ἐκάλεσαν οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι διά τοῦ "ἐλθέ καί μεῖνον μεθ᾿ ἡμῶν ὅτι πρός ἑσπέραν ἐστί καί κέκλικεν ἡ ἡμέρα".

Εὐλογοῦντες ὑμᾶς, ἀγαπητοί ἄρχοντες καί τέκνα, ὁ ἱερός ἐπισκέπτης τῆς Μητρός Ἐκκλησίας ἀδελφός Πατριάρχης Ἀντιοχείας καί ἡ ἡμετέρα Μετριότης διά τοῦ ὡς "εὖ παρέστητε" εἰς τούς χώρους τούτους τῆς προσευχῆς, τῆς ἀσκήσεως, τῆς μαρτυρίας, τῆς προσδοκίας καί τῆς ἐ λ π ί δ ο ς, πατρικῶς εὐχόμεθα ὅπως ὁ ἐν τῷ φρέατι τήν Σαμαρείτιδα εἰς καινήν ζωήν καλέσας φιλάνθρωπος Δεσπότης Χριστός, "ἐξ Οὗ πᾶσα δόσις ἀγαθή καί πᾶν δώρημα τέλειον", ἐγκαινίζῃ καί ἀφθαρτοποιῇ τήν ζωήν σας καί κατευθύνῃ τά διαβήματά σας  πάντοτε εἰς πᾶν ἔργον θεοφιλές καί θείας δόξης ἄξιον.

Μακαριώτατε,

Εὑρισκόμενοι σήμερον ἐνταῦθα, εἰς τήν Χάλκην, ἐν προσευχητικῇ κοινωνίᾳ "ἐν τῷ φωτί τῆς Ἀναστάσεως", "οὐ βλεφάροις ἰδόντες ἀλλά καρδίας πόθῳ πεπιστευκότες" τρανῶς ἀκούομεν "Χριστόν, Χαίρετε φάσκοντα".

Ὁ τῆς ἐνταῦθα Σ χ ο λ ῆ ς  "φθόγγος ἐξῆλθεν εἰς πᾶσαν τήν γῆν καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ρήματα αὐτῆς" (πρβλ. Ψαλμ.18,5). Νῦν πρός στιγμήν σιγᾷ, ἀλλά ἀσφαλῶς "οὐκ εἰσί λαλιαί, οὐδέ λόγοι, ὧν οὐχί ἀκούονται αἱ φωναί αὐτῶν".

Εἰς τήν Ἱεράν ταύτην Μονήν ἀενάως ἡ κτίσις, αἱ γενεαί τῶν προαπελθόντων πατέρων ἡμῶν ἀναμέλπουν οὐχί "ἐξόδιον καί ἐπιτάφιον ὕμνον", ἀλλά "ἀναστάσιμον παιᾶνα"  ἐ λ π ί δ ο ς. Ἐν δεητικῇ πάντοτε συμπαντικῇ σιγῇ καί προσδοκίᾳ, οὐχί λόγοις καί ἐπιδείξεσι καί ἀνθρωπίνῃ ἐκκωφαντικῇ προβολῇ αἰτημάτων καί διεκδικήσεων -"καιρός παντί πράγματι· καιρός τοῦ λαλεῖν καί καιρός τοῦ σιγᾶν"- καί, προσθέτομεν, καί "καιρός τοῦ ἐνεργεῖν", ἐν ἀμαράντῳ συνέσει καί πολιᾷ συνεπείᾳ, ἔχομεν διά τό μέλλον τῆς Σχολῆς βεβαίαν τήν πεποίθησιν ὅτι ὁ "καιρούς καί χρόνους ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ" θέμενος Ἀναστάς Κύριος θά οἰκονομήσῃ τό πρέπον, τό δέον, τό δίκαιον. Ἡμεῖς πάντως "οὐ τήν ἐξ ἀνθρώπων ἀναμένομεν βοήθειαν, ἀλλά μόνον τό πλούσιον Αὐτοῦ Ἔλεος".

Εἰς τήν Χάλκην, Μακαριώτατε Ἀδελφέ καί Φίλοι καί Τέκνα, "ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ρῆμα καί νύξ νυκτί ἀναγγέλλει γνῶσιν" (Ψαλμ. 18,3). Καί προσδοκῶμεν τά ἄψυχα καί τά ἔμψυχα, "εὐλογίας χρηστότητος" καί "στέφανον ἐκ λίθου τιμίου" καί "μεγαλοπρέπειαν" ἐπί τήν συγκεκριμένην  Ἐ λ π ί δ α  ἡμῶν.

Σήμερον, λοιπόν, "σιγησάτω πᾶσα σάρξ βροτεία καί στήτω μετά φόβου καί τρόμου καί μηδέν γήϊνον ἐν αὐτῇ λογιζέσθω· ὁ γάρ βασιλεύς τῶν βασιλευόντων καί Κύριος τῶν κυριευόντων" σφαγιασθείς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν καί εὑρίσκεται ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν ὅλων καί διά τῆς Ὑμετέρας, Μακαριώτατε, παρουσίας καί ὅλων σας.

Λοιπόν, δεήθητε, Μακαριώτατε Ἀδελφέ, ἵνα, διαλυομένων "τῆς σκοτίας", τῶν λόγων, τῶν ὑποσχέσεων καί τῶν διακηρύξεων ἐπισήμων καί ἀνεπισήμων, ὑπευθύνων καί ἀνευθύνων, καί ἡ περίπυστος Χαλκίτις τῶν Θεολόγων Σχολή "φθάσῃ εἰς ἡμέραν" καί ἴδῃ τήν ἰδικήν της ἀνάστασιν.

Χριστός Ἀνέστη καί ὡς εὖ παρέστητε, Ἁγιώτατε καί Μακαριώτατε ἀδελφέ Πατριάρχα Ἀντιοχείας κύριε Ἰωάννη,  εἰς τάς αὐλάς ταύτας τῆς Χάριτος, τῆς Ἐλπίδος, τοῦ Ἐλέους, θείων δωρημάτων τά ὁποῖα προσκαρτεροῦμεν νά ἀποκτήσωμεν τῇ εὐσπλαγχνίᾳ καί τῇ φιλανθρωπίᾳ τοῦ ὑπέρ ἡμῶν παθόντος καί Ἀναστάντος Χριστοῦ. Ἀμήν.