[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
πρὸς Καθηγητὰς καὶ Διδασκομένους
τοῦ Προγράμματος Μεταπτυχιακῶν Σπουδῶν
τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς
τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
(6 Ἀπριλίου 2013)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἐλλογιμωτάτη Καθηγήτρια κ. Νικολοπούλου – Σταμάτη,
Ἐλλογιμώτατοι κ. κ. Καθηγηταί,
Ἀγαπητοὶ μεταπτυχιακοὶ φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου τῶν Ἀθηνῶν,

Καλῶς ἤλθετε εἰς τὴν Βασιλεύουσαν,
Καλῶς ἤλθετε εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον,
Καλῶς ἤλθετε εἰς τὸν πατρικὸν οἶκον ὅλων τῶν πιστῶν τέκνων τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους!

Ἡ χαρὰ τὴν ὁποίαν μᾶς χαρίζει ἡ παρουσία σας εἶναι πολὺ μεγάλη. Ὄχι μόνον διότι εἰς τὰ πρόσωπά σας βλέπομεν διακεκριμένους ἐπιστήμονας ποὺ ἀγωνίζονται φιλοτίμως διὰ νὰ ἐπιτύχουν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τῆς ζωῆς τῶν συνανθρώπων των, ἀλλὰ καὶ διότι εἶσθε ἄνθρωποι πίστεως καὶ εὐσεβείας, εὐλαβῆ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἔχετε λάβει, ἀγαπητοί, παρὰ Κυρίου τὸ σπουδαῖον καὶ ἐπίζηλον, ἀλλὰ καὶ πολυεύθυνον τάλαντον τῆς ἐπιστήμης, καθόσον «Αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις Αὐτοῦ» (Σ. Σειρ. 38, 6). Τοῦτο τὸ τάλαντον, καθὼς εὐχαρίστως διαπιστοῦμεν, τὸ ἐργάζεσθε ἐπιμελῶς πρὸς τελείαν ἀξιοποίησιν, προκειμένου νὰ φανῆτε ὅσον τὸ δυνατὸν χρησιμώτεροι εἰς τὴν ἀνθρωπότητα, τῆς ὁποίας τὰ πράγματα εἶναι ἐξακολουθητικῶς «ὀϊζυρὰ καὶ δακρυώδεα καὶ οὐδὲν αὐτῶν μὴ ἐπικήριον» καθ’ Ἡράκλειτον τὸν Ἐφέσιον, ἐξ αἰτίας, κατὰ τὴν χριστιανικὴν πλέον ἡμῶν πίστιν, τῆς ἐκ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης πτώσεως ἐξαχρειώσεως τοῦ γένους, ἡ ὁποία συμπαρέσυρεν εἰς τὴν συμφορὰν καὶ ὅλον τὸν κόσμον. Ἔπεσεν ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐξέπεσε τῆς Τριάδος καὶ εἰσῆλθεν αὐτομάτως ὁ θάνατος ἀπρόσκλητος εἰς τὴν φύσιν μας. Ἦλθεν ἡ λύπη εἰς τὴν Εὔαν, δηλ. εἰς τὴν ζωήν μας, ἦλθεν ἡ ἀσθένεια, ἦλθαν τὰ δάκρυα, ἦλθεν ἡ παγερὰ μοναξιά, ἦλθεν ὁ φόβος, ἦλθεν ἡ ἀγωνία, ἦλθεν ὁ ἄγριος τερματισμὸς τῆς σπειροειδοῦς πορείας τοῦ βίου. Καὶ μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν δυστυχίαν συμπάσχει πλέον ἡ κτίσις, τὸ περιβάλλον: «πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν» (Ρωμ. 8, 22-23). Ἡ ἀνθρωπίνη ἁμαρτία ἐδυναμίτισε τὴν ἁρμονίαν της καὶ συμπάσχει πλέον καὶ αὐτὴ μαζί μας. Καὶ ἐδῶ ἔχομεν περίπτωσιν κλασσικὴν φαύλου κύκλου:

Ἁμαρτάνομεν πρὸς τὸν Θεόν, ἁμαρτάνομεν πρὸς ἀλλήλους, ἁμαρτάνομεν πρὸς ἑαυτούς, ἁμαρτάνομεν τέλος καὶ πρὸς τὸ περιβάλλον. Τὸ προσβαλλόμενον περιβάλλον ἐπιστρέφει τὴν ὕβριν, ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ προσβαλλόμενοι συνάνθρωποι, αἱ ἰσορροπίαι ἀνατρέπονται διαρκῶς, ἡ ἁρμονία καταστρέφεται, ὀλέθριαι δυνάμεις ἀναπτύσσονται καὶ ἡ δυστυχία δὲν ἔχει τέλος!

Ὅμως ὁ σαρκωθεὶς καὶ ἐπὶ τὸ ἑκούσιον Πάθος ἤδη ἐρχόμενος Θεός-Λόγος μᾶς ἔδωσε τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσωμεν «νοῦν Χριστοῦ» (Α΄ Κορ. 2, 16) καὶ δι’ αὐτοῦ νὰ βλέπωμεν καὶ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὰ πάντα. Καὶ αὐτὸς ὁ «νοῦς Χριστοῦ» ἐπιβάλλει σεβασμὸν πρὸς πάντας καὶ πρὸς ὅλην τὴν δημιουργίαν καὶ «σύνεσιν ἐν πᾶσι» (Β΄ Τιμ., 2, 8). Ἐπιβάλλει τὴν ἀγάπην διὰ τὸν συνάνθρωπον. Καὶ διὰ τὸν σημερινόν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς γενεὰς ποὺ θὰ ἔλθουν εἰς τὸ μέλλον, διὰ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ λαμβάνεται πρόνοια νὰ εὕρουν τοὺς ἀναγκαίους διὰ τὴν ἐπιβίωσίν των φυσικοὺς πόρους (τροφῆς, ἐνεργείας κ.λπ.), ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπαραίτητον καθαρὸν καὶ ὑγιὲς περιβάλλον. Ἐπιβάλλει ἀκόμη τὴν ἁγίαν λιτότητα, διότι ἡ πλεονεξία, πέραν τοῦ ὅτι εἶναι καθαρὰ εἰδωλολατρία (πρβλ. Κολοσ. 3, 6), ὁδηγεῖ εἰς τὴν καταλήστευσιν τοῦ κοινοῦ πλούτου διὰ τῆς ἐγωϊστικῆς καταχρήσεως τῶν πηγῶν καὶ ἀσυνέτου καταναλώσεως τῶν ἀγαθῶν, μὲ παγερὰν ἀδιαφορίαν διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἄλλων, σημερινῶν καὶ αὐριανῶν. Ὁ «νοῦς Χριστοῦ» μᾶς διδάσκει ὅτι δὲν εἴμεθα ἀσύδοτοι κυρίαρχοι τῆς δημιουργίας, ἀλλὰ ὑπεύθυνοι φύλακες καὶ οἰκονόμοι της, συμφώνως πρὸς τὴν ἁγιογραφικὴν ἀναφοράν: «Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὅν ἔπλασεν, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν» (Γεν. 2, 15). Αὐτὰ τὰ δύο ἀπαρέμφατα, «ἐργάζεσθαι» καί «φυλάσσειν», προσδιορίζουν τὴν σχέσιν μας μὲ τὸ περιβάλλον. Ὅταν τὰ ἀγνοοῦμε, καὶ μάλιστα τὸ δεύτερον, τότε τὰ πάντα ἀνατρέπονται, ἡ φυσικὴ ἁρμονία τοῦ «καλὰ λίαν» τῆς δημιουργίας καταστρέφεται, μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα. Θυμηθῆτε μόνον τὰς ἐκ τῆς πυρηνικῆς ἐνεργείας τραγωδίας, ὄχι μόνον ἐν πολέμῳ (Χιροσίμα, Ναγκασάκι), ἀλλὰ καὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης (Τσερνομπίλ, Φουκουσίμα) κ.λπ. Θυμηθῆτε τὴν μόλυνσιν τῆς ἀτμοσφαίρας, ἰδίως τῶν βιομηχανικῶν περιοχῶν καὶ τῶν μεγάλων πόλεων. Θυμηθῆτε τὸ φαινόμενον τοῦ θερμοκηπίου. Θυμηθῆτε τὴν ἐνεργειακὴν ὑπερκατανάλωσιν, τὴν μεταλλαγὴν τῶν τροφίμων, τὸ φαινόμενον τῶν «τρελλῶν ἀγελάδων» καὶ τόσας ἄλλας φαραωνικὰς πληγὰς τῆς ἐποχῆς μας, ὀφειλομένας εἰς τὴν ὕβριν μας (μὲ τὴν ἡρακλείτειον πάντοτε ἔννοιαν τοῦ ὅρου) ἔναντι τοῦ περιβάλλοντος. Σεῖς οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ τῶν συγγενῶν ἐπιστημῶν ἐπιστήμονες γνωρίζετε πόσαι ἀσθένειαι, σωματικαὶ καὶ νευρολογικαί, ὀφείλονται εἰς αὐτὴν τὴν ὑφ’ ἡμῶν δημιουργουμένην ἀξιοδάκρυτον κατάστασιν! Πόσαι ἀναπηρίαι, πόσος πόνος, πόσα δάκρυα, πόσοι πρόωροι θάνατοι! Ἀλλὰ καὶ τὸ παρὸν πρόγραμμά σας: «Περιβάλλον καὶ Ὑγεία. Διαχείρισις περιβαλλοντικῶν θεμάτων μὲ ἐπιπτώσεις εἰς τὴν Ὑγείαν», μαρτυρεῖ πόσον ἐπιθυμεῖτε νὰ ἐγκύψητε ἔτι βαθύτερον καὶ μὲ αἴσθημα ὑψηλῆς εὐθύνης εἰς τὸ μέγα τοῦτο πρόβλημα, διὰ τοῦτο καὶ σᾶς συγχαίρομεν ἀπὸ μέσης καρδίας. Εἶσθε λίαν ἀξιέπαινοι! Ὁ συνδυασμὸς μάλιστα τῆς ἐπιστημονικῆς σας ἐρεύνης μὲ ἕνα ἅγιον θρησκευτικὸν προσκύνημα ὅπως τοῦτο εἰς τὸ σεπτὸν κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας, εἰς τὴν εὐσεβῆ πηγὴν τοῦ Γένους ἡμῶν, καὶ δὴ μὲ ἐκπεφρασμένην ρητῶς τὴν ἐπιθυμίαν νὰ συμπροσευχηθῆτε μαζί μας κατὰ τοὺς Γ΄ Χαιρετισμοὺς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου διὰ νὰ λάβετε τὴν χάριν καὶ τὴν βοήθειάν Της, βεβαιοῖ ὅτι εἶσθε ἄνθρωποι ποὺ ἔχετε «νοῦν Χριστοῦ» καὶ ἑπομένως δικαιούμεθα νὰ στηρίζωμεν πολλὰς χρηστὰς ἐλπίδας εἰς τὰ ἀγαπητὰ πρόσωπά σας καὶ εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν ἔργον σας καὶ εἰς τοὺς εὐγενεῖς ὁραματισμούς σας δι’ ἕνα καλλίτερον αὔριον. Σᾶς καταστέφομεν λοιπὸν μὲ ὁλόθυμον τὴν πατρικὴν ἡμῶν εὐχὴν καὶ Πατριαρχικὴν εὐλογίαν, εὐχόμενοι πλούσιον τὸν φωτισμὸν τοῦ Θεοῦ εἰς τὰς ὁδούς σας καὶ δαψιλῆ τὴν Χάριν Του εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὸ ἔργον σας. Ἀκόμη, καλὴν ἐπιτυχίαν εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ Προγράμματός σας καὶ πολλοὺς καὶ ἀγλαοὺς τοὺς ἐξ αὐτοῦ καρπούς. Καὶ πάλιν καλῶς ἤλθετε!