[English] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Church calendar
Icons
Byzantine music
Contact details

Ἀρχική σελίς
Ἀρχική σελίς

Ὁμιλία
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
κατὰ τὴν Ἱερατικὴν Σύναξιν
τῶν Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Καστορίας
(2 Ἰουλίου 2012)

Ἐπιστροφή
Ἐπιστροφή

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Καστορίας κύριε Σεραφείμ,
Ὁσιολογιώτατε ἅγιε Πρωτοσύγκελλε,
Εὐλαβεῖς διάκονοι τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ,

Μετ’ αἰσθημάτων δοξολογίας πρὸς τὸν ἐν Τριάδι προσκυνούμενον Θεὸν ἡμῶν καὶ εὐχαριστιῶν πολλῶν πρὸς τὴν προσφάτως καταταχθεῖσαν εἰς τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας μας ὁσίαν Σοφίαν, ἐρχόμεθα ἐκ τῆς Πόλεως ἡμῶν καὶ πατοῦντες τὴν γῆν τῆς Μακεδονίας, τὴν ἁγιασθεῖσαν ὑπὸ πληθύος ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ἀπὸ τοῦ ἑορτασθέντος πρότριτα Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου ἕως τοῦ ὁσίου Νικάνορος, τὸν ὁποῖον δικαίως τιμᾷ ἡ πόλις σας, ἀφιερώσασα περικαλλῆ ἱερὸν ναόν, καὶ ἕως τῆς ὁσίας Σοφίας τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν μας, κομίζομεν εἰς ὅλους ἐσᾶς, τοὺς ἀγαπητοὺς κληρικούς, τὴν εὐλογίαν τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, λέγοντες, ἀγαπητοὶ ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, καλῶς σᾶς εὕρομεν.

Ἡ παρουσία εἰς τὴν Καστορίαν τῆς ἡμῶν Μετριότητος καὶ τῶν συνοδῶν μας εἶναι ἀποτέλεσμα, ὡς γνωρίζετε, προθύμου ἀνταποκρίσεως εἰς τὴν προσωπικὴν πρόσκλησιν τοῦ Ἱερωτάτου Μητροπολίτου σας ὅπως ἐπισκεφθῶμεν τὴν εὐλογημένην καὶ λίαν θεοσεβῆ πόλιν σας, τὸν ὁποῖον καὶ πάλιν εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν εὐλογημένην ἀφορμὴν νὰ προεξάρχωμεν εἰς τὰς γενομένας ἐπισήμους τελετὰς διὰ τὴν Ὁσίαν Σοφίαν καὶ τῆς κοινωνίας μετὰ πάντων ὑμῶν, τοῦ ἱεροῦ κλήρου τῆς Μητροπόλεως.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν προσφωνήσαντα ἡμᾶς Ὁσιολογιώτατον Πρωτοσύγκελλον κ. Ἀθανάσιον διὰ τοὺς λόγους τῆς ἀγάπης αὐτοῦ ἐκ μέρους πάντων ὑμῶν. Δοξάζομεν τὸν Κύριον, τὸν καταξιώσαντα ἡμᾶς νὰ προσκυνήσωμεν εἰς τὸν τάφον καὶ εἰς τὸν τόπον ἀσκήσεως τῆς ὁσίας Σοφίας καὶ νὰ καθαγιάσωμεν τὸ ἱερὸν κιβώριον αὐτῆς, ἀνοίγοντες τὴν καρδίαν ἡμῶν ἐνώπιον αὐτῆς ἱκετικῶς καὶ δεητικῶς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἴδωμεν τὰ θεαγάπητα πρόσωπα πάντων ὑμῶν τῶν προστρεξάντων ἐκ πάσης γωνίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὅπως ἴδητε τὸν Πατριάρχην σας καὶ λάβητε τὴν εὐλογίαν τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, τέκνα πιστὰ καὶ θεοπειθῆ τῆς Ὁποίας εἶσθε.

Ἡμεῖς, ἐν πλείσταις ὅσαις διοικητικαῖς εὐθύναις καὶ μερίμναις εὑρισκόμενοι, μεγάλην εὐλογίαν θεωροῦμεν νὰ ἐπισκεπτώμεθα ἑκάστοτε εὐλογημένους ἀδελφοὺς ἐν Πνεύματι καὶ νὰ ἀνανεοῦμεν τὰς δυνάμεις μας πρὸς συνέχισιν τοῦ πολυευθύνου καὶ πολυμόχθου ἔργου τῆς Πατριαρχίας. Οὕτω καὶ ἡ σημερινὴ ἐπικοινωνία μὲ ἀδελφοὺς κληρικούς, παρέχει εἰς ἡμᾶς ἔτι πλείονα συγκίνησιν καὶ πνευματικὴν χαράν. Ἡ χαρὰ αὕτη συμπληρώνει τὴν εὐλογίαν τὴν ὁποίαν πάντες ᾐσθάνθημεν κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς ὁσίας Σοφίας, ἡ ὁποία ὡς ἄλλος ἥλιος ἔλαμψεν εἰς τὴν σεβασμίαν Μονὴν τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας, μεταχειριζομένη τὴν ὑπερβολικὴν ἁπλότητα καὶ τὴν θυσιαστικὴν ἄσκησιν, βλέπουσα καὶ ἐμφαίνουσα αἰνιγματωδῶς καθ’ ἑνὸς τὴν ψυχικὴν κατάστασιν, καὶ παρέχουσα εἰς ἕκαστον τὰ πρὸς σωτηρίαν ἀπαραίτητα καὶ πνευματικὴν στήριξιν, παραμυθίαν καὶ ἰατρείαν ψυχῶν καὶ σωμάτων. Αὕτη κατέδειξεν εἰς ἡμᾶς τοὺς περιλειπομένους, καὶ δὴ εἰς τοὺς ἐργάτας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Ἀμπελῶνος, ὅτι κατὰ τοὺς ἐσχάτους ἡμῶν καιροὺς δὲν ἠσθένησεν ἡ φύσις τοῦ ἀνθρώπου ὡς πρὸς τὴν ἀρετήν, ἀλλὰ ἡ  π ρ ο α ί ρ ε σ ι ς  αὐτοῦ. Διότι ἐὰν εἶχεν ἀσθενήσει ἡ φύσις, δὲν θὰ εἶχε φθάσει ἡ ὁσία εἰς τόσον ὕψος ἀρετῆς καὶ ὑπὲρ φύσιν ἀσκήσεως, παρότι ἦταν ἄνθρωπος τῆς αὐτῆς φύσεως μὲ ἡμᾶς. Συγχρόνως δὲ ἀποδεικνύει ὅτι καὶ σήμερον ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὁσίας βιοτῆς ἄνθρωποι, ἁπλοῖ χριστιανοὶ ἢ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι κρύπτονται ὡς πολύτιμοι μαργαρῖται, καὶ χάριν αὐτῶν κρατεῖ ὁ Θεὸς τὸν κόσμον.

Αὐτὴ λοιπὸν ἡ ἁγία, καὶ ὅσοι ζοῦν κατὰ τὸν τρόπον της, μᾶς δίδουν σήμερον, ἀδελφοὶ καὶ πατέρες καὶ τέκνα, δύναμιν καὶ ζωήν. Δεικνύουν εἰς ἡμᾶς τὴν ὁδόν, ἀκόμη καὶ ὅταν ὅλα τὰ προγνωστικὰ εἶναι δυσοίωνα καὶ ἀπειλητικά, ὅταν γύρω μας πλανᾶται ὁ φόβος, ἡ ἀγωνία, ἡ ἀπελπισία. Καὶ ἡ ὁδὸς αὕτη δὲν εἶναι ἄλλη, εἰ μὴ ὁ Χριστός, τὸν Ὁποῖον ἐκεῖνοι ἠγάπησαν περισσότερον τῆς ζωῆς των. Αὐτὸς εἶναι ἡ λύτρωσίς μας ἀπὸ κάθε ἀβεβαιότητα καὶ ἀγωνίαν, Αὐτὸς εἶναι ἡ ἔξοδός μας ἀπὸ ὅλα τὰ ἀδιέξοδα, Αὐτὸς εἶναι ἡ κληρονομία τῆς ψυχῆς μας καὶ ἡ ψυχή μας γίνεται κληρονομία τοῦ Κυρίου.

Αὐτός, ἐὰν ἀγωνισθῶμεν, αἴρει τὸ κάλυμα τοῦ σκότους, δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου, φωτίζει τοὺς νοεροὺς ὀφθαλμοὺς τῆς ψυχῆς διὰ τοῦ ἐπουρανίου φωτὸς καὶ καθιστᾷ αὐτὴν καθαράν, ὥστε ὅλη ἐν πνεύματι καὶ σώματι νὰ διακονῇ τὸν Κύριον. Καί, ὡς λέγουν οἱ πατέρες, «τοσοῦτον πλατύνεται ἡ ψυχὴ τῷ φρονήματι, ὥστε πανταχοῦ αὐτὴν εἶναι καί, ὅπου βούλεται καὶ ἔνθα βούλεται, διακονεῖν τῷ Χριστῷ».

Διότι ὁ Κύριος ἐποίησε τὰς ψυχάς μας, ἀδελφοί μου, «μὴ ἐνθεὶς κακίαν ἐν τῇ φύσει αὐτῶν, ἀλλὰ κατὰ τὴν εἰκόνα τῶν ἀρετῶν τοῦ Πνεύματος ἐποίησεν αὐτάς». Καὶ μᾶς ἔδωσε διάκρισιν, γνῶσιν, πίστιν, ἀγάπην, φρόνησιν, ὥστε «εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν Αὐτοῦ κτισμάτων, εἰς τὴν Αὐτοῦ σοφίαν καὶ κοινωνίαν, εἰς ἴδιον κατοικητήριον, εἰς ἰδίαν τιμίαν καὶ καθαρὰν νύμφην».

Διὰ τοῦτο ἂς ἀγωνισθῶμεν εἰς τὰς ἀρετὰς ταύτας, διὰ νὰ εἴμεθα ὁδηγοὶ καὶ παραμυθία τοῦ λαοῦ εἰς τὰς δυσχερεῖς αὐτὰς στιγμὰς τὰς ὁποίας διέρχεται. Ὅπως πολλάκις ἔχομεν τονίσει, καὶ ὅπως πιστεύομεν ὅτι καὶ σεῖς ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν διέρχεται αὐτὸς ὁ τόπος εἶναι κατὰ βάσιν κρίσις πνευματική, ἡ ὁποία μόνον ἐξωτερικῶς ἐκφράζεται ὡς κρίσις οἰκονομική. Τῆς ὑλικῆς πτωχεύσεως, προηγήθη ἡ πνευματική, ἡ ὁποία διαποτίζει τὸ σύνολον τῆς ζωῆς του ὡς ἀδιαφορία, ἀκόμη καὶ ὡς βλασφημία τῶν θείων. Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι δὲν κατανοοῦμεν ὅτι δὲν ἔχομεν ἀνάγκην μόνον ὑλικῆς εὐμαρείας καὶ οἰκονομικῆς στηρίξεως, ἀλλὰ πρωτίστως πνευματικῆς, ὥστε νὰ στρέψωμεν τὸ ἐνδιαφέρον μας, τὸ βλέμμα μας, εἰς κάτι ἀνώτερον, ἀληθινότερον, γνησιώτερον, πνευματι-κώτερον, ἀλλὰ ἔχομεν ταυτίσει τὴν εὐτυχίαν μας μὲ τὴν ὕπαρξιν ὑλικῶν μέσων καὶ ἀναγκῶν, καὶ οὕτω ποιοῦμεν τοὺς ἑαυτούς μας δυστυχεστέρους, καθ’ ὅτι οὔτε τὸν τρόπον ἔχομεν νὰ ἀποκτήσωμεν τὰ ὑλικὰ μέσα καὶ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκομεν, ἀλλὰ οὔτε καὶ στρέφομεν τὴν προσοχήν μας εἰς τὰ πνευματικά, εἰς τὸν πραγματικὸν σκοπὸν τῆς ὑπάρξεώς μας, εἰς τὴν πηγὴν τῆς ζωῆς μας ποὺ εἶναι ὁ Χριστός.

Ὅμως ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ ἐκκλησιαστικοὶ ποιμένες καὶ διάκονοι, ἂς μὴν ἐκπίπτωμεν τῆς κλήσεώς μας, ποιοῦντες τὸ ἴδιον σφάλμα. Ἂς δώσωμεν εἰς τὸν λαὸν αὐτὸ ποὺ πραγματικῶς χρειάζεται: μετάνοιαν καὶ ἐπιστροφὴν εἰς τὸν Θεόν, Πνεῦμα Ἅγιον. Ἂς παροτρύνωμεν ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους εἰς μετάνοιαν, εἰς ἀλλαγὴν νοοτροπίας, εἰς ἀλλαγὴν τοῦ νοὸς καὶ τῆς ζωῆς μας. Αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ δὲν εἶναι διὰ τοὺς ἄλλους, εἶναι πρῶτον δι’ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, καὶ ὅταν ἡμεῖς μετανοῶμεν, τότε ἡ ζωή μας ἐπηρεάζει βαθέως καὶ τὴν ζωὴν τῶν ἄλλων. Διότι ὅταν ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸν Κύριον, ὅταν στρέψωμεν τὸν νοῦν καὶ τοὺς λογισμούς μας πρὸς τὸν οὐρανόν, καὶ θελήσωμεν νὰ προσκολληθῶμεν εἰς τὸν Χριστόν, ἀμέσως ὁ διάβολος γίνεται κατώτερος τῶν λογισμῶν μας. Διότι, ὅπως τὰ ἱεριχούντεια τείχη ἔπεσαν δυνάμει Θεοῦ, οὕτω καὶ αἱ πόλεις τοῦ διαβόλου καὶ τὰ τείχη τῆς κακίας καὶ τῆς οἱασδήποτε κρίσεως καὶ οἱ ἐχθροὶ τῆς σωτηρίας μας, ἐξολοθρεύονται διὰ δυνάμεως Θεοῦ.

Ὁ καιρὸς τῆς σωτηρίας μας, ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ, εἶναι παρὼν καθ’ ἑκάστην ὥραν καὶ ἡμέραν. Ἐὰν τὸν ἀπολέσωμεν, δὲν θὰ τὸν εὕρωμεν πάλιν. Διὰ τοῦτο ἂς μὴν ἀφήνωμε νὰ παρέλθῃ οὔτε μία ἡμέρα μὲ ἀμέλειαν καὶ ἀκηδίαν, ἀλλὰ νὰ ἀγωνισθῶμεν νὰ θησαυρίσωμεν διὰ τὸν ἑαυτόν μας, διὰ τοὺς ἄλλους, διὰ τὴν Ἐκκλησίαν μας, θησαυρὸν αἰώνιον, δεήσεις, προσευχάς, εὐχαριστίας, πράξεις ἀγαθάς, ἐλεημοσύνας. Ἂς παριστῶμεν ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ καθ’ ἑκάστην ἐν καθαρᾷ συνειδήσει καὶ ἂς μὴ ἀνοίγωμεν θύραν εἰς τὸν διάβολον μὲ τὴν παραδοχὴν τῶν πονηρῶν λογισμῶν.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἠγαπημένα, μείνατε ἡνωμένοι πέριξ τοῦ Μητροπολίτου σας καὶ ἐργασθῆτε διὰ τὸ καλὸν τῆς Ἐκκλησίας μας, διὰ τὴν πνευματικὴν πρόοδον τοῦ λαοῦ, διὰ τὴν ἀδιάλειπτον ἐν τάξει καὶ κατανύξει τέλεσιν τῆς λατρευτικῆς καὶ μυστηριακῆς ζωῆς, διὰ νὰ εἶναι καὶ ὁ Θεὸς πάντοτε μαζί σας.

Μάθετε τὸν λαὸν νὰ καταφεύγῃ εἰς τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, εἰς τὴν ἐξομολόγησιν, εἰς τὴν Θείαν Κοινωνίαν, τὰ ὁποῖα τὸν ἑνώνουν ζωντανὰ μὲ τὸν Θεόν. Μάθετε αὐτὸν νὰ ἔχῃ μίαν ζωντανὴν καὶ ἐνσυνείδητον μυστηριακὴν σχέσιν, ὄχι μίαν τυπικὴν συνήθειαν.

Ἰδιαιτέρα εἶναι ἡ εὐλογία τὴν ὁποίαν πλουτοῦμεν ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ ἔχωμεν ἐνισχυτὰς καὶ συμπαραστάτας εἰς τὴν πεφορτισμένην ζωήν μας τοὺς ἁγίους, ὡς τὴν ἰδικήν σας ἐνταῦθα ἁγίαν, τὴν μακαρίαν Σοφίαν, τὴν ταπεινὴν καὶ πραεῖαν, καὶ τρέμουσαν τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία ἔζη ἀδιαλείπτως εἰς κοινωνίαν μὲ τὴν Παναγίαν Μητέρα Του, τὴν ἀείποτε φιλοτέκνως ἐπακούουσαν καὶ πρὸς τὸν ἠγαπημένον Υἱὸν καὶ Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστὸν διαβιβάζουσαν τὰς αἰτήσεις καὶ δεήσεις αὐτῆς.

Εὐχαριστοῦντες καὶ αὖθις διὰ τὴν τιμητικὴν ὑποδοχήν σας καὶ ἐλπίζοντες ὅτι ἡ ἁγιοκατάταξις τῆς ὁσίας Σοφίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ θὰ μᾶς παράσχῃ ἔτι περισσοτέρας πνευματικὰς συγκινήσεις καὶ ἐμπειρίας ἀπὸ τοῦδε, εὐχόμεθα πατρικῶς πλουσίαν τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπὶ πάντας καὶ ἕνα ἕκαστον διάκονον τῆς ἐνταῦθα Ἐκκλησίας, ταῖς πρεσβείαις τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῆς τιμωμένης ἁγίας, τοῦ ὁσίου Νικάνορος καὶ πάντων τῶν πολυπληθῶν Ἁγίων τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας.

Ὁ Κύριος νὰ εἶναι πάντοτε μαζί σας καὶ νὰ σᾶς σκεπάζῃ μὲ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν φιλανθρωπίαν Του, ἐκπληρῶν πάσας τὰς ἀγαθὰς ἐπιθυμίας σας καὶ χαριζόμενος εἰς ὅλους τὸν γλυκὺν Παράδεισον.