[Greek] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Icons
Byzantine music
Contact details

Home page
Home page

Πρόποσις
τῆς Α.Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ.κ. Βαρθολομαίου
κατά τό ὑπό τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων Ἐσθονίας
κ. Urmas Paet
παρατεθέν πρός τιμήν Αὐτοῦ γεῦμα
(5 Σεπτεμβρίου 2013)

Back
Back

Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ,

"Ἰδέ τούς ἐχθρούς μου, ὅτι ἐπληθύνθησαν καί μῖσος ἄδικον ἐμίσησάν με" (Ψαλμ. 24, 19).
"Κύριος ὑπερασπιστής τῆς ζωῆς μου˙ ἀπό τίνος δειλιάσω;" (Ψαλμ. 26, 1).

Ἀπευθύνομεν πρός τήν ὑμετέραν φίλην Ἐξοχότητα, τήν ἐπιφορτισμένην μέ τήν διαχείρισιν τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῆς Ἐσθονίας, ἐγκάρδιον ἀπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως χαιρετισμόν καί εὐλογίαν καί εὐχήν ὑπέρ τῆς ἐνισχύσεώς σας εἰς τήν ἐκπλήρωσιν τῆς δυσχεροῦς εὐθύνης σας, ἡ ὁποία, σύν τοῖς ἄλλοις, ἀπαιτεῖ λεπτούς καί εὐαισθήτους χειρισμούς, εὐελιξίαν καί δυναμικήν, ὥστε τό "ἄδικον μῖσος", τό ὁποῖον ἀποδίδει ὁ Προφήτης καί "πολιτικός" τῆς ἐποχῆς του Δαυΐδ, εἰς τούς πληθυνθέντας καί τότε "ἐχθρούς" τοῦ περιουσίου λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὁμιλῶν βεβαίως μεσσιανικῶς διά τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, νά μετατρέπηται εἰς "ὑπερασπιστήν" τοῦ δικαίου ὑπό τοῦ Θεοῦ, ὥστε οἱ ἄνθρωποι, καί μάλιστα οἱ πιστοί, νά μή "δειλιάζουν" ἐνώπιον τῶν ἀντιξοοτήτων καί τῶν παντός εἴδους "ἀπειλῶν".

Καί βεβαίως εἰς τήν ἐποχήν μας αἱ "ἀπειλαί" δέν εἶναι πολεμικαί, ἀλλά κυρίως "ἀνθρωπιστικαί" καί "κοινωνικαί", διό καί ἀπαιτοῦν ἰδιαιτέραν προσοχήν, ὥστε νά διαφυλάσσωνται καί νά προασπίζωνται τά δικαιώματα τῶν λαῶν, τῆς θρησκείας, τῆς δημοκρατίας, τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας.

Καί ἡ Ἐσθονία, ἡ ἔνδοξος καί συγχρόνως μαρτυρική ἐκ τῶν περιπετειῶν τῆς ἱστορίας, τάς ἀξίας αὐτάς τῆς ἐλευθερίας, τῆς δικαιοσύνης, τῆς ἑνότητος, τῆς θρησκείας, παραδοσιακῶς διακονεῖ καί διαφυλάσσει, ὡς ἀποδεικνύει ἡ παλαιοτέρα καί νεωτέρα μέχρι τῶν ἡμερῶν μας ἱστορική καταγραφή.

Λέγοντες ταῦτα κατά τήν τρίτην ἐπίσκεψιν ἡμῶν ὑπό τήν ἰδιότητα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἐννοοῦμεν ὅτι αἰσθανόμεθα ὑπερηφάνειαν καί καύχησιν ἐν Κυρίῳ διά τήν πρόοδον καί αὔξησιν τῆς ἐνταῦθα Αὐτονόμου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὀφειλομένην, πρός τοῖς ἄλλοις, καί εἰς τήν ἀσκουμένην πολιτικήν ἐλευθέρας ἐκφράσεως τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων καί πιστευμάτων, ἀλλά καί εἰς τήν  ὑπεράσπισιν καί ὑποστήριξιν τοῦ δικαίου. Καί τοῦτο, διότι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἐσθονίας, ἐπί ἔτη ἕνεκα "βασάνων καί περιστάσεων" ἐστερήθη ἀπό θεσμούς, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν κατά τήν ἀνθρωπίνην διαδρομήν αὐτῶν παρά τό πλευρόν τοῦ Ἐσθονικοῦ Λαοῦ, συμπάσχοντες κατά τάς κακουχίας καί συγχαίροντες κατά τάς ἡμέρας εἰρήνης καί εὐημερίας μετ’αὐτοῦ.

Τά αἰσθήματα ἡμῶν καί αἱ ἀνωτέρω διαπιστώσεις, παρακαλοῦμεν νά ἀξιολογηθοῦν, ὡς προερχόμενα ἐξ ἑνός Θεσμοῦ μαρτυρίας δεκαεπτά καί πλέον αἰώνων. Ἑνός θεσμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τό προνόμιον καί τό καθῆκον τῆς προεδρίας καί τοῦ συντονιστοῦ τῶν ἐπί μέρους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί, ἐν κατανοήσει ἑκάστοτε τῶν ἀναγκῶν τῶν λαῶν, διαλέγεται ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ μετά πασῶν τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, μέ ἀποτελέσματα ἐντυπωσιακά. Διότι μέριμνα καί ἀγωνία τῶν διαλεγομένων, ὡς σεῖς οἱ πολιτικοί γνωρίζετε κάλλιον τῶν ἐκκλησιαστικῶν καί πνευματικῶν ἡγετῶν,  εἶναι ἡ ἀνεύρεσις τῶν ἑνούντων σημείων καί οὐχί τῶν διαφερόντων, ὥστε ἐπί κοινῆς βάσεως νά ἀναδεικνύωνται κοιναί δραστηριότητες, πρός θεραπείαν καταστάσεων καί ἐπίλυσιν προβλημάτων, τόσον ἐπί πνευματικοῦ καί ἐκκλησιαστικοῦ ἐπιπέδου, ὅσον καί εὐρύτερον ἀνθρωπιστικοῦ καί κοινωνικοῦ.

Ἰδιαιτέρως σημειοῦμεν, ὅτι ὁ Θεολογικός Διάλογος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἔχει σημειώσει σημαντικάς προόδους, ὥστε ἐκ τῆς ἐποχῆς τῆς ἀπολύτου σιγῆς καί τῶν ἀναθεμάτων μεταξύ τῶν δύο κόσμων νά ἔχωμεν φθάσει εἰς ἐπίπεδον ἀγάπης καί ἐμπιστοσύνης, συνεργασίας καί διερευνήσεως καί ἐμβαθύνσεως εἰς θέματα πίστεως, ἐν ἀπό κοινοῦ ἀναζητήσει ἀτραπῶν μεγαλυτέρας ἐπικοινωνίας, διά νά ἐκπληρωθῇ καί δι’ ἡμῶν τῶν χοϊκῶν τό θέλημα τοῦ Κυρίου καί ὦμεν ἕν πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς τό Ὄνομα Αὐτοῦ.

Ἡ διακονία ἡμῶν, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, εἶναι, λοιπόν, ἐν τῷ τομεῖ τούτῳ παράλληλος πρός τήν ὑμετέραν: ἡ ἄνευ θυσίας τῆς ἀληθείας ἐν ἀγάπῃ καί ἐν διαλόγῳ ἐπίλυσις τῶν θεμάτων καί τῶν διαφορῶν ὑπό ἄλλας βεβαίως διαστάσεις καί προοπτικάς. Ἀντιμετωπίζομεν ἀληθῶς ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ δυσχερείας. Σεῖς ἀσφαλῶς ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς εὐθύνης σας διαφόρους ἀπό τάς ἡμετέρας.

Ἡμεῖς, ὡς Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, ἑδρεύουσα ἐν ἑτεροθρήσκῳ πρός τήν ἡμετέραν πίστιν Χώρᾳ, ἀντιπαλαίομεν μέ ζητήματα ἰδιοκτησίας ἀκινήτου περιουσίας Κοινοτήτων καί Ἱδρυμάτων μας, ἐκπαιδεύσεως τῶν κληρικῶν καί καταρτίσεως νέων στελεχῶν δυναμικῶν λόγῳ τῆς ἀδίκου ἀναστολῆς ἀπό τεσσαρακονταετίας καί πλέον τῆς ἐν τῇ νήσῳ Χάλκῃ ἱστορικῆς Θεολογικῆς μας Σχολῆς, μέ τήν μή ἀναγνώρισιν νομικῆς προσωπικότητος εἰς τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, καί μέ ἄλλα τῆς καθ’ ἡμέραν ζωῆς καί διακονίας μας.

Ὅμως τά προβλήματα ὑπῆρχον, ὑπάρχουν καί θά συνεχίζωνται. Ἔχομεν εὐθύνην καί καλούμεθα νά ἀντιμεπίζωμεν αὐτά μέ βάσιν τό δίκαιον καί τήν ἀλήθειαν καί τό καλῶς ἐννοούμενον συμφέρον τῶν ἀνθρώπων καί τῆς κοινωνίας.

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀντιλαμβάνεται καί ἀξιολογεῖ πάντοτε τά  κάθε εἴδους προβλήματα ὡς στάδιον τελειώσεως, διό καί κενοῦται ἀνακαινιζόμενον μέσῳ τῶν δυσχερειῶν καί τῶν ἀντιμετωπιζομένων καθ’ ἡμέραν ἀντιξοοτήτων καί κηρύττει ἀνάστασιν καί παρέχει ἐλπίδα καί προσδοκίαν καί τάς δυνατότητας εἰς τάς ἐπί μέρους τοπικάς Ἐκκλησίας νά αὐξάνωνται καί νά προοδεύουν ἐν Χριστῷ, εἰς διακονίαν τῶν πνευματικῶν καί εὐρυτέρων ἀναγκῶν καί ἀναζητήσεων τῶν λαῶν καί τῶν ἐθνῶν. Καί τοῦτο ἔπραξεν εἰς ὅλας τάς νεωτέρας ἀπό τοῦ 17ου αἰῶνος καί ἑξῆς τοπικάς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας καί πρό 90 ἐτῶν καί μέ τήν ὑμετέραν Ἐσθονικήν, τάς προόδους τῆς ὁποίας, καί κατά τό παρελθόν, εἰς χρόνους εἰρηνικούς ἀλλά καί πειρασμικούς ἀργότερον, καί ἀπό τοῦ ἔτους 1996 μέχρι σήμερον ἰδιαιτέρως,  ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Ἱερωτάτου καί ἀξίου κατά πάντα Προκαθημένου αὐτῆς Μητροπολίτου κυρίου Στεφάνου, παρακολουθεῖ, ἀξιολογεῖ, ἀναγνωρίζει, εὐχαριστεῖ καί χαίρει καί συγχαίρει ὑμᾶς προσωπικῶς καί τήν ἔντιμον Ἐσθονικήν Πολιτείαν διά τήν ὑποστήριξιν καί ἀρωγήν τοῦ ἔργου αὐτῆς.

Μέ τά αἰσθήματα  αὐτά χαρᾶς καί εὐφροσύνης διά τό παρόν,  προσδοκίας καί χρηστῶν ἐλπίδων διά τό μέλλον καί τήν μαρτυρίαν τῆς Ἐσθονίας ὡς Χώρας καί Κράτους δικαίου καί τῆς ἐν αὐτῇ Ὀρθοδόξου Αὐτονόμου τοπικῆς Ἐκκλησίας, εὐχαριστοῦμεν διά τό παρατεθέν πρός τιμήν ἡμῶν γεῦμα τοῦτο τῆς ἀγάπης καί τῆς τιμῆς καί τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς συμβολῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τήν ἐπί ἐννέα δεκαετίας ἔτη Ὀρθόδοξον ἐκκλησιαστικήν πορείαν πρός τόν Ἐσθονικόν Λαόν, καί ἐγείρομεν τό κύπελλον ὑπέρ τῆς ὑγείας καί τῆς εὐημερίας τῆς ὑμετέρας Ἐξοχότητος, ὡς καί ἄνωθεν ἐνισχύσεως εἰς τήν ἄσκησιν τοῦ ὑψηλοῦ λειτουργήματος αὐτῆς ὑπέρ τῆς εἰρήνης  καί εὐημερίας τοῦ  λαοῦ, προασπίσεως δέ τῶν δικαίων αὐτοῦ καί τῆς Χώρας, τά ὁποῖα ἀπαιτοῦν "ἐμπειρίαν τῶν κατά τόν βίον πραγμάτων"˙ ἡ ἐμπειρία αὕτη χρειάζεται  ἄνδρας "σοφούς, τούς καθ΄ἑκάστην τῶν ὠφελίμων τεχνῶν ἐπιστήμονας" (Μεγάλου Βασιλείου, Εἰς τήν ἀρχήν τῶν Παροιμιῶν, P.G. 31 392C), ὡς ἡ ὑμετέρα ἐρίτιμος Ἐξοχότης καί οἱ ἐκλεκτοί συνεργάται αὐτῆς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν.

Κύριος ὁ Θεός εἴθε νά σώζῃ καί νά εἰρηνεύῃ τήν Ἐσθονίαν καί νά φυλλάσσῃ αὐτήν ἀπό παντοίας ἐπιβουλῆς. Ἀμήν.