[Greek] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Icons
Byzantine music
Contact details

Home page
Home page

Πρόποσις
τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γαλλίας
κ. Ἐμμανουήλ
ἐπί Κεφαλῆς τῆς Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας
κατά τό Ἐπίσημον Γεῦμα ἐν τῇ Ἐπισήμῳ Αἰθούσῃ
τοῦ Ι. Ν. τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ
μετά τό Πέρας τῆς ἐν Αὐτῷ Τελεσθείσης
Θ. Λειτουργίας ἐν Μόσχᾳ
(24 Ἰουλίου 2013)

Back
Back

Μακαριώτατε Πατριάρχα Μόσχας καί πάσης Ρωσσίας κύριε Κύριλλε,
Μακαριώτατοι Προκαθήμενοι καί ἐκπρόσωποι τῶν ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν,
Πατέρες καί ἀδελφοί,

Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαῖος, καί ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀπέστειλαν ἡμᾶς ὑπό τήν εὐθύνην καί ἁρμοδιότητα Πατριαρχικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐνταῦθα, εἰς τήν ἱστορικήν πόλιν τῆς Μόσχας, διά νά συνεορτάσωμεν μέ τόν ἐνταῦθα λαόν τοῦ Θεοῦ μίαν ἱστορικήν καμπήν, τήν ἐπί 1025 ἔτη Ὀρθόδοξον μαρτυρίαν τῶν Ρώς τοῦ Κιέβου καί ἐν συνεχείᾳ τῆς Μόσχας καί ὁλοκλήρου τῆς Ρωσσίας καί τῆς Οὐκρανίας.

Ἡ ἱστορική αὐτή ἐπέτειος  στέφεται ἀπό  μ ύ σ τ α ς,  ἀ γ ω ν ι σ τ ά ς  καί      μ ά ρ τ υ ρ α ς. Πρῶτος μύστης ὑπῆρξεν ἡ τοῦ Θεοῦ Σοφία, ἡ ὁποία «ᾠκοδόμησε τόν  ἑαυτῆς  οἶκον» εἰς τήν ἐσχατιάν ταύτην τοῦ Βορρᾶ καί τῆς ὁποίας Σοφίας τοῦ Θεοῦ τήν δόξαν κατεῖδον ὑλικοῖς, κυρίως ὅμως νοεροῖς, ὄμμασιν οἱ ἀπεσταλμένοι Βλαδιμήρου τοῦ Μεγάλου εἰς τόν κλεινόν ὁμώνυμον Ναόν τῆς ἐξ ἧς προερχόμεθα Κωνσταντινουπόλεως. Μύστης ἐν συνεχείᾳ καί συνεχιστής τοῦ ἔργου τῆς Χάριτος τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας ὑπῆρξεν ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, τό ὁποῖον ἀπέστειλεν εἰς Κίεβον καί Μόσχαν «ἀποστόλους, κήρυκας, εὐαγγελιστάς, μάρτυρας, ὁμολογητάς, ἐγκρατευτάς», οἱ ὁποῖοι ἐβάπτισαν καί ἐκήρυξαν καί ἐδίδαξαν τήν ὀρθήν πίστιν, τήν ὀρθοπραξίαν, τήν παράδοσιν, τό ἦθος καί τό φρόνημα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἀγωνισταί ἀκολούθως ὑπῆρξαν ὁλόκληρος στρατιά ὅσων διηκόνησαν τό «ἱερόν ἔθος» τό ἐκ Κωνσταντινουπόλεως ἐγκεντρισθέν καί τό ἐκαλλιέργησαν καί τό ηὔξησαν, ἐν κόποις, ἐν θυσίαις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν πόνοις, ἐν ἀληθείᾳ καί δικαιοσύνῃ, διά νά τό παραδώσουν ὄχι πλέον ὡς «λεῖμμα» ἤ ὡς «μικρόν ποίμνιον», ἀλλ’ ὡς «ἄμπελον εὐκληματοῦσαν» εἰς  δοξολογίαν καί θυσίαν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ.

Καί, τέλος, μάρτυρας σηματοδοτεῖ ἡ ἐπέτειος αὐτή. Δέν εἶναι στιγμή νά ἀναφερθῶμεν εἰς τά μαρτύρια τοῦ ρωσσικοῦ καί τοῦ οὐκρανικοῦ λαοῦ, κατά τήν διάρκειαν τῶν 1025 ἐτῶν. Τά ἔχει καταγράψει ἄν ὄχι ἡ ἱστορική μ ν ή μ η, ἡ ὁποία διαπλάττεται ὑπό τῶν ἀνθρώπων κατά τά ἴδια ἐνίοτε συμφέροντα καί τήν ὑποκειμενικήν ἑκάστοτε κρίσιν, ἀλλά ἡ  μ ν ή μ η  τῆς Σοφίας τοῦ Θεοῦ. Καί εἰς τήν περίπτωσιν αὐτήν φανερώνεται ἡ Χάρις καί ἡ Δύναμις τῆς οἰκοδομησάσης τήν Ἐκκλησίαν ταύτην Σοφίας τοῦ Θεοῦ.

Μακαριώτατε,

Ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ὁ σεπτός Προκαθήμενος αὐτῆς μᾶς ἀπέστειλαν ἐνταῦθα καί εὑρισκόμεθα σήμερον πλησίον Σας, μεθ’ὅλης τῆς Ὀρθοδόξου  Ἐκκλησίας, ὥστε μέ ἕν στόμα καί μίαν καρδίαν νά ἐνθυμηθῶμεν τά ὅσα ἐπετέλεσεν ἡ  καλή ἀλλοίωσις τῆς Δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου εἰς τόν ἀγρόν τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ρωσσίας κατά τήν διαρρεύσασαν χιλιετίαν καί πλέον. Τάς ἱστορικάς περιπετείας, τά μαρτύρια, τήν ἄγνωστον ἐνίοτε ἔκβασιν αὐτῶν, τήν ἀπελπισίαν, τήν ἀπόγνωσιν, τήν ἐξαπόρησιν καί «αὐτοῦ τοῦ ζῆν», ἐξ ἑνός, καί  τό μεγαλεῖον, τό ἀποκορύφωμα τῆς δόξης, τόν θρίαμβον τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἐξ ἑτέρου. Καί ἀναλογιζόμεθα, πέριξ τῆς ἱερᾶς τραπέζης ταύτης τῆς βρώσεως καί τῆς πόσεως τῆς «ἀπολλυμένης», τό ἄγνωστον τῶν βουλῶν τοῦ Ὑψίστου  καί τήν ἔκβασιν τῶν ἑκάστοτε ἀνθρωπίνων σχεδιασμῶν.

Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης, τήν ἄγνωστον τοῖς ἀνθρώποις βουλήν τοῦ Κυρίου καί τήν «ἀλλοίωσιν» τῶν ἀνθρωπίνων προγραμματισμῶν ἐπιβεβαιῶν, Τόν ὑμνολογεῖ ψάλλων: «Οὐκ ἀγνοῶν τόν καιρόν τῆς ἡμῶν συντελείας, ὁ κρατῶν τούς αἰῶνας, τήν ἡμέραν ἀγνοεῖν προέφησεν ἐκείνην, ἀλλ’ ὅρους πᾶσι τιθείς, πρός μετριοφροσύνην».

Τούς ὅρους, λοιπόν, τῆς «μετριοφροσύνης» κατά τήν ἱστορικήν ταύτην ἡμέραν καί ὥραν, τηροῦντες, μεταφέρομεν ἀπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τοῦ Προκαθημένου αὐτοῦ πρός τήν Ὑμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα, Πατριάρχα Μόσχας καί πάσης Ρωσσίας κύριε Κύριλλε, χαιρετισμόν ἀγάπης καί τιμῆς καί ἀναγνωρίσεως τῶν συγχρόνων ἀναγεννητικῶν προσπαθειῶν Σας προσωπικῶς διά ἱεραποστολήν καί κήρυγμα εἰς τό καθωρισμένον ἐκκλησιαστικῶς ἐνταῦθα γεώργιον τοῦ Κυρίου, ἀλλά καί τιμήν καί μνήμην ἀγαθήν καί ἐν εὐλογίαις πολλαῖς καί χάρισι τῆς ἐπί 1025 διακονίας, μαρτυρίας καί μαρτυρίου τῶν μυστῶν, ἀγνωνιστῶν καί μαρτύρων τοῦ σημερινοῦ «θαύματος» τῶν Ὀρθοδόξων Ρώς.

Μέ αὐτόν τόν χαιρετισμόν καί αὐτήν τήν μνήμην τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς μητρός καί ἀδελφῆς Ἐκκλησίας, εἰς τήν ὁποίαν ὀφείλομεν ἅπαντες, οἱ ἐγγύς καί οἱ μακράν, τό εὖ κατά Χριστόν ζῆν, ἐγείρω εὐλαβῶς, ἐκ μέρους καί τοῦ κωλυθέντος ἵνα μετάσχῃ σωματικῶς, παρόντος δέ τῷ πνεύματι, Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυρίου Βαρθολομαίου, τό ποτήριον ὑπέρ ὑγείας καί εὐημερίας τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, καί πάντων τῶν συνεργατῶν Αὐτῆς, δοξάζοντες μετά πάντων τῶν παρόντων καί τῶν ἀπόντων, τῶν ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων καί τῶν συνεχιζόντων σήμερον τήν σκυτάλην καί τήν τήρησιν τῆς παρακαθήκηης,  σύν τῷ Πατρί, τόν Υἱόν καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, τήν ἁγίαν Τριάδα, ἐν Θεότητι μιᾷ καί βοῶντες: Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος εἶ εἰς τούς αἰῶνας, Κύριε. Ἀμήν.