[Greek] Printer-friendly version
The Ecumenical Patriarch
The Ecumenical Patriarchate
Bishops of the Throne
List of Patriarchs
Other Orhodox Churches
Theological and various articles
Ecological activities
Youth ministry
Interchristian relations
Conferences
Photo gallery
Holy Monasteries and Churches
Creed
Icons
Byzantine music
Contact details

Home page
Home page

Χαιρετισμός
τῆς Α. Θ. Παναγιότητος
τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου
κ. κ. Βαρθολομαίου
κατά τήν Παρ᾿ Αὐτῷ Ἀκρόασιν τῶν Μελῶν
τῆς Διακοινοβουλευτικῆς
Συνελεύσεως Ὀρθοδοξίας
(3 Μαρτίου 2013)

Back
Back

Ἐντιμότατοι καί ἀγαπητοί Ὀρθόδοξοι Βουλευταί, οἱ μετέχοντες τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Συνελεύσεως τῆς Ὀρθοδοξίας μετά τῶν ἐπιλέκτων συνεργατῶν σας,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Συμπροσηυχήθημεν σήμερον ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ ἡμῶν Ναῷ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου κατά τήν τελεσθεῖσαν ἐν αὐτῷ Θείαν Λειτουργίαν. Ἀνυψώθημεν εἰς τόν οὐρανόν. Ἐτράφημεν διά τοῦ ἐπουρανίου Ἄρτου καί Οἴνου, τόν ὁποῖον ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ προσέφερεν εἰς ἡμᾶς. Ἐνεπνεύσθημεν ἀπό τό ὅραμα τῆς τελείας ἐκεῖ πολιτείας.

Τώρα ἐπιστρέφομεν καί πάλιν εἰς τόν συνήθη κόσμον τῶν ἀνθρωπίνων μεριμνῶν καί φροντίδων, καί καλούμεθα νά μεταμορφώσωμεν αὐτόν, ὡς αἱ γλυκανθεῖσαι ἐκ τῆς οὐρανίου πολιτείας καρδίαι μας ὁραματίζονται.

Παρακολουθοῦμεν ἀπό πολλῶν ἐτῶν τήν πορείαν καί ἐξέλιξιν τοῦ ὀργάνου σας, τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Συνελεύσεως Ὀρθοδοξίας, ἐν τῇ πραγματικότητι συναντήσεως κατά καιρούς τῶν Ὀρθοδόξων Βουλευτῶν τῶν Κοινοβουλίων τῶν Ὀρθοδόξων καί μή Χωρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζεσθε καί μεριμνᾶτε καί παράγετε "πολιτικήν" καί "στόχους", ἐπί τῇ βάσει τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς ἀντιλήψεως τῶν πραγμάτων, χρησίμους καί ὠφελίμους εἰς τούς θεσμούς εἰς τούς ὁποίους ἐκλήθητε, "ψήφῳ λαοῦ", νά διακονῆτε καί νά μαρτυρῆτε τῇ ἀληθείᾳ, ἐπί τῷ τέλει τῆς εὐημερίας, τῆς πνευματικῆς, ἠθικῆς καί ὑλικῆς τοῦ συνανθρώπου, εἰσερχόμενοι τοιουτοτρόπως, ἑκουσίως ἤ ἀκουσίως, καί εἰς ἁρμοδιότητας τῆς ἑκασταχοῦ στρατευομένης τοπικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Τήν πρωτοβουλίαν καί προσπάθειάν σας ταύτην ηὐλόγησε τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀπό πρώτης ἀρχῆς, παρακολουθεῖ δέ τήν πορείαν αὐτῆς καί εὐχαρίστως διαπιστώνει ὅτι βιώνετε τήν Ὀρθοδοξίαν ἀπό τῆς σκοπιᾶς κυρίως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί τῶν θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν, πτυχῶν τοῦ "Ὀρθοδόξου βιώματος", τάς ὁποίας ἰδιαιτέρως ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική, ἀπό τῆς πρώτης ἀρχῆς τῆς ἐν τῷ κόσμῳ στρατείας, προβάλλει, διδάσκει, ὑποστηρίζει, προσπαθεῖ νά ἐπιβάλλῃ καί αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν τό ἀληθές βίωμά της.

Μετά πολλῆς χαρᾶς, λοιπόν, σᾶς ὑποδεχόμεθα ἀπό μέρους τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, εἰς τήν ἕδραν τῆς ὁποίας προσήλθετε πρός πραγματοποίησιν ἡμερίδος μέ θέμα "Τό κοινωνικό πρόσωπο τῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν".

Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐν τῇ πράξει τό κοινωνικόν πρόσωπον ἑκάστης θρησκείας ἐκφράζεται διά τῶν πιστῶν αὐτῆς. Ὡς ἐκ τούτου, ἐξαρτᾶται ἀπό τό θρησκευτικόν βίωμα ἑκάστης γενεᾶς τῶν πιστῶν τό κατά πόσον ἡ κοινωνική διάστασις τῆς θρησκείας βιώνεται ζωηρῶς ἤ ὑποτονικῶς. Ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία ἀνέκαθεν, ἀπό τῶν πρώτων χρόνων τῆς ἱδρύσεώς της, ἐβίωνεν ἐντόνως τήν ἑνότητα καί κοινωνικότητα τῶν πιστῶν. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διενήργησεν ἐράνους μεταξύ τῶν χριστιανῶν διαφόρων πόλεων πρός ἐνίσχυσιν τῶν ἐν μεγάλῃ ἐνδείᾳ εὑρισκομένων χριστιανῶν τῶν Ἱεροσολύμων. Πολλοί ἐκ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας ὠργάνωσαν εὐαγῆ φιλανθρωπικά καταστήματα, πρός βοήθειαν τῶν πενήτων καί τῶν ἀσθενῶν, πολλάκις ἄνευ διακρίσεως θρησκεύματος. Εἶναι παγκοσμίως γνωστή, ἡ Βασιλειάς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ἡ δρᾶσις τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμονος, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας, ἡ πληθώρα τῶν εὐαγῶν καθιδρυμάτων ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ρωμαϊκῇ Αὐτοκρατορίᾳ, καί ἰδιαιτέρως ἐν τῇ Πόλει ταύτῃ. Πολλά τούτων ἐξακολουθοῦν νά λειτουργοῦν ἀκόμη, παρά τάς περιπετείας τῆς ἱστορίας, προσφέροντα ὑπηρεσίας πρός τούς ἐν ἀνάγκαις, ἄνευ διακρίσεως θρησκεύματος.

Ἀλλά καί γενικώτερον ὁ Χριστιανικός κόσμος ὅλων τῶν Δογμάτων καί Ὁμολογιῶν εἶναι βαθύτατα ἐμποτισμένος μέ τό αἴσθημα τοῦ χρέους βοηθείας πρός τόν συνάνθρωπον. Αὐτό τό αἴσθημα, κατά τήν παροῦσαν ἐποχήν σοβαρᾶς οἰκονομικῆς κρίσεως, πρέπει νά εὕρῃ εὐρυτάτας ἐφαρμογάς πρός ἀνακούφισιν τῶν εἰς μεγάλας στερήσεις εὑρισκομένων ἀδελφῶν μας. Τοῦτο ἔχοντες ὑπ᾿ ὄψιν ἀνεκηρύξαμεν τό τρέχον ἔτος ὡς Ἔτος Πανανθρωπίνης Ἀλληλεγγύης.

Συγχρόνως, ἡ παρουσία σας ἐδῶ, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, μεγάλως καί μᾶς χαροποιεῖ καί μᾶς στηρίζει, διά νά συνεχίσωμεν τήν πορείαν μας καιόμενοι ὡς ἀδύναμοι λαμπάδες τῆς Ὀρθοδοξίας, διότι ἀκούομεν, ἐκ πάσης γωνίας τῆς οἰκουμένης, τήν ἐκ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως προερχομένην ἐλπίδα τῶν ἀνθρώπων, καί τάς προσδοκίας τάς ὁποίας ἐναποθέτουν εἰς τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Σᾶς εὐχαριστοῦμεν ὅλους καί ἕνα ἕκαστον προσωπικῶς ἐκ καρδίας διά τήν παρουσίαν σας ἐδῶ  καί διά τήν χαράν τῆς πρόσωπον πρός πρόσωπον ἐπικοινωνίας μας.

Καί ἐν τῇ συναφείᾳ ταύτῃ ὑπομιμνήσκομεν εἰς ἡμᾶς αὐτόν πρῶτον, καί πρός τάς ὑμετέρας Ἐξοχότητας ἐν συνεχείᾳ, τήν ὀφειλήν, τήν ὁποίαν ἔχομεν πάντες οἱ ὅπου γῆς Ὀρθόδοξοι διά τήν διαφύλαξιν τῆς ἑνότητος καί τῆς ταυτότητος τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας.

Ἡ καθ᾿ ἡμᾶς Ἁγιωτάτη Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει ἐν προκειμένῳ νέας προοπτικάς καί εὐθύνας. Ἀπηλλαγμένη πλέον ἐν πολλοῖς ἀπό τῆς δοκιμασίας ἀθεϊστικῶν καθεστώτων, καλεῖται νά ἀνασυντάξῃ τάς πνευματικάς δυνάμεις αὐτῆς καί νά χωρήσῃ συγκεκροτημένη καί ὁμονοοῦσα εἰς τήν κατάθεσιν τῆς μαρτυρίας καί διακονίας αὐτῆς πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης. Τοῦτο προέκυψε κατά τά παρελθόντα ἔτη ὡς κοινή ἐπιθυμία καί δέσμευσις, μεταξύ ἄλλων καί κατά τάς διαπροσωπικάς ἐπικοινωνίας ἡμῶν μετ᾿ αδελφῶν Προκαθημένων καί Ἱεραρχῶν ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν ἤ καί ἀλλαχοῦ,  καί πλειάδος λοιπῶν Ἱεραρχῶν καί ἄλλων κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν θεολόγων, ἀσκούντων διακεκριμένα λειτουργήματα ἀνά τόν κόσμον, ἰδιαιτέρως ὅμως κατά τάς ὀργανωθείσας ἐνταῦθα Συνάξεις τῶν Ὀρθοδόξων Προκαθημένων ἐξ ἑνός, καί τῶν Προκαθημένων τῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καί τῆς Ἐκκλησίας Κύπρου, ἐξ ἑτέρου, ἀλλά καί κατά τάς πραγματοποιηθείσας προπαρασκευαστικάς ἐπιτροπάς καί προσυνοδικάς διασκέψεις διά τήν προετοιμασίαν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου ἐν Σαμπεζύ Γενεύης, ἐπί τῷ τέλει ἵνα ἐντός συντόμου χρονικοῦ διαστήματος συγκαλέσωμεν τήν Πανορθόδοξον Σύνοδόν μας ἐν τῇ ἱστορικῇ ταύτῃ Πόλει καί ἀντιμετωπίσωμεν ἀπό κοινοῦ οἱ Ὀρθόδοξοι Ποιμένες, κατά τήν συνοδικήν παράδοσιν, φλέγοντα σύγχρονα ζητήματα, προβληματίζοντα τούς πιστούς καί τό πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ, χαιρετίζομεν καί εὐλογοῦμεν πατρικῶς καί τάς διορθοδόξους δραστηριότητας τῆς ὑμετέρας Διακοινοβουλευτικῆς Ὁμάδος Ἐργασίας, ἀλλά καί τά ἐπιδεικνύοντα εὐαγγελικόν ζῆλον ὀρθόδοξα μέλη τῆς διεθνοῦς ἀκαδημαϊκῆς κοινότητος, τούς διά τοῦ λόγου, τοῦ διαλόγου καί τῆς γραφῖδος ὁμολογοῦντας Ὀρθοδόξως Θεόν ζῶντα, τούς φιλανθρώπως διακονοῦντας τά ἐν ἐνδείᾳ τέκνα Αὐτοῦ.

Περαιτέρω, ἐν τῷ πλαισίῳ τούτῳ, ἐπισημαίνομεν τήν σύγχρονον εὐρωπαϊκήν κλῆσιν καί ἀποστολήν τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τήν  Εὐρωπαϊκήν Ἕνωσιν. Ὀρθόδοξον ἀποστολήν καί συμβολήν, ἡ ὁποία ὀφείλει νά διδάξῃ καί ἄλλους ἐραστάς τῆς Εὐρώπης, ὅτι εἶναι κατορθωτή ἡ ἐπώδυνος ἔστω, πλήν ἀναγκαία, προσαρμογή καί ἐσωτερική ἀλλαγή, καί ὅτι πάντως οὐδείς εἰσέρχεται εἰς τό δεῖπνον τοῦ γάμου ἄνευ τοῦ προκαθωρισμένου χιτῶνος· ὁ ὁποῖος χιτών, ἐννοεῖται, δέν δύναται νά φέρῃ κηλίδας αἵματος θυμάτων ἀδικίας καί παντοίων διακρίσεων.
Δέν ἀνήκει, ἐξ ἑτέρου, εἰς τό ἦθος καί τό φρόνημα τῶν Ὀρθοδόξων ὡς συνόλου καί ὡς Ἐκκλησιῶν ἤ ἐπί μέρους ὁμάδων, ἡ σύμπηξις μετώπου ἤ τόξου τινός ἐν Εὐρώπῃ καί ἀλλαχοῦ, ὡς ὀνειρεύονται ἴσως ἤ φοβοῦνται ἤ μᾶς μέμφονταί τινες. Μέτωπα συνάπτουν καί τόξα χρησιμοποιοῦν οἱ κινούμενοι κατ᾿ ἀντιπάλων. Ἡμεῖς προσερχόμεθα οὐχί ἐν ἀδικίᾳ, ἀλλά ἐν ἀγάπῃ πάντοτε, προσφέροντες ὅλους ἑαυτούς ἵνα διακονήσωμεν ἀγαπητικῶς καί εὐσυνειδήτως τήν κοινήν εὐρωπαϊκήν καί παγκόσμιον ὑπόθεσιν, τῆς ὁποίας ἀντικείμενον καί ὑποκείμενον εἶναι μόνον "ὁ μόνος ἄνθρωπος", τό δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, διά τῆς προσφορᾶς τῆς ἱστορικῆς ἐμπειρίας καί τοῦ αἰωνίου βιώματος τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν καί τῶν ἀξιῶν τῆς πίστεως καί τῆς ζωῆς μας∙ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος, κατ᾿ ἀναλογίαν, μᾶς καλεῖ, ὅπως προσεύχεται εἰς τόν Κύριον, "ἐλθέ ὁ Μόνος πρός τόν μόνον, ὅτι μόνος εἰμί ὡς ὁρᾷς" (Ἅγιος Συμεών ὁ Νέος Θεολόγος).

Ὡς ἐκ περισσοῦ, ἐπαναλαμβάνομεν καί σήμερον, ὅτι πρῶτοι οἱ Χριστιανοί ὀφείλομεν νά σεβώμεθα καί νά διεξάγωμεν εἰλικρινῶς καί ἐντίμως πάντα διάλογον, κατά τε τήν καθ᾿ ἡμέραν ἀναστροφήν μετ᾿ ἀλλήλων καί κατά τάς ἐπισήμους συναντήσεις καί δράσεις ἡμῶν.

Ἔχομεν, τέλος, τήν βεβαιότητα, ὅτι ἡ ἔντονος αἴσθησις τοῦ κοινωνικοῦ προσώπου τῆς πίστεώς μας καί ἡ προσωπική ἑνός ἑκάστου ἐξ ὑμῶν εὐαισθησία ἔναντι τοῦ δεινοπαθοῦντος ἐκ τῆς κρίσεως ἀνθρώπου, πέραν τῶν προαναφερθεισῶν ἀμιγῶς θεολογικῶν θέσεων, θά σᾶς ὁδηγήσῃ κατά τήν ἀρχομένην σήμερον τό ἀπόγευμα συνεργασίαν σας, νά πράξετε ὅ,τι καλύτερον δύνασθε, διά νά ἀνοίξουν οἱ κρουνοί τῶν γεμάτων ἀπό ἀγαθά ἀποθηκῶν τῶν πλουσίων, πρός τροφοδότησιν τῶν ἀπόρων. Ὁ πρός ἀγαθοεργίαν  ζῆλος σας πρέπει νά εἶναι τόσον θερμός καί ὁρμητικός, ὥστε νά προκαλέσῃ τήν ἀποδοχήν καί μίμησιν πολλῶν ὀπαδῶν ὅλων τῶν θρησκειῶν. Ἡ ἀνθρωπότης πρέπει νά αἰσθάνεται τήν ἀδελφωσύνην τῶν λαῶν. Γένοιτο.