ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΥΡΟΝ ΕΝ Τῌ ΟΡΘΟΔΟΞῼ ΑΝΑΤΟΛΙΚῌ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ

Ὁ Καθαγιασμὸς Ἁγίου Μύρου ὑπὸ τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου Ἀθηναγόρου Α´ - (1891).

Η ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΘΑΓΙΑΖΕΙΝ ΤΟ ΑΠΟΝ ΜΥΡΟΝ.

ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΥΡΟΝ ΑΠΤΟΝ ΚΑΙ ΟΡΑΤΟΝ ΣΗΜΕΙΟΝ
 ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΕΝ Τῌ ΟΡΘΟΔΟΞΙᾼ.

συγκέντρωσις τοῦ δικαιώματος τοῦ καθαγιάζειν τὸ Ἅγιον Μύρον εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην σημαίνει ἐξάρτησιν καὶ ὑποταγὴν τῶν ἐπὶ μέρους Ἐκκλησιῶν, ὡς ἰσχυρίσθησάν τινες, ἢ ἀποτελεῖ σύμβολον ἑνότητος;
Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἐστήριξε πάντοτε τὴν δευτέραν ταύτην θέσιν τῆς ἑνότητος, ἡ ὁποία εὑρίσκει τὴν καλλιτέραν αὐτῆς ἔκφρασιν εἰς τοὺς ἐκδοθέντας Πατριαρχικοὺς καὶ Συνοδικοὺς Τόμους, ἐπὶ εὐλογίᾳ τοῦ αὐτοκέφαλου κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.



Οἱ ἀργυροὶ ἀμφορεῖς ὅπισθεν τῆς Ἁγίας Τραπέζης
τοῦ πανσέπτου Πατριαρχικοῦ Ναοῦ.

Κατὰ τὸ περιεχόμενον τῶν Τόμων τούτων, «ἡ ἀμοιβαία πνευματικὴ ἑνότης» ἑκάστης κατὰ τόπου Ὀρθοδόξου αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας πρὸς τὸ σύστημα καὶ συγκρότημα τῶν ἁγίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐκδηλοῦται:
α) Δία τῆς ἀποστολῆς ὑπὸ τοῦ ἀναδεικνυομένου Προκαθημένου ἑκάστης κατὰ τόπον Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας πρὸς πάσας τὰς Ὀρθοδόξους Πατριαρχικὰς καὶ λοιπὰς Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας τῶν νενομισμένων ἐνθρονιστικῶν Γραμμάτων, ἤτοι τῆς εἰρηνικῆς λεγομένης Ἐπιστολῆς.
β) Δία τοῦ μνημοσύνου ἐν τοῖς ἱεροῖς διπτύχοις τῶν Προκαθημένων τῶν ἐπὶ μέρους Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν καὶ λοιπῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν,
γ) Δία τῆς λήψεως πανορθοδόξου ἀποφάσεως ἐπὶ τῶν συμπιπτόντων ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων, τῶν ἐπιδεομένων καθολικωτέρας ψήφου καὶ δοκιμασίας, καὶ
δ) Δία τῆς λήψεως τοῦ Ἁγίου Μύρου ἐκ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
πίσης σὺν τῇ παρόδῳ τῶν ἐτῶν, καὶ δὴ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ κ´ αἰῶνος, ἐν τῇ σκέψει τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου διαμορφοῦται ἡ ἀρχή, ὅτι τὸ Ἅγιον Μύρον ἀποτελεῖ ἁπτὸν καὶ ὁράτον σημεῖον ἑνότητος καὶ δεσμοῦ τῶν κατὰ τόπους πατριαρχείων καὶ αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, σημεῖον ὅπερ τυγχάνει ἀπαραίτητον οὐχὶ πρὸς ἔξαρσιν τῆς θέσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐν τῇ Ὀρθοδοξίᾳ, ἄλλα πρὸς ὕπαρξιν αἰσθητοῦ τινος σημείου ἑνότητος τοῦ συγκροτήματος  τῶν  κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
Ἡ σκέψις αὕτη διαφαίνεται ἐκ τῶν ἑξῆς :
1. Κατὰ τὸ ἔτος 1903 ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Ἰωακεὶμ ὁ Γ´, ἀφορμώμενος ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Σερβίας, ἀπέστειλεν ἀντιπροσωπείαν ἵνα μετάσχῃ τῆς τελετῆς   τοῦ καθαγιασμοῦ τοῦ Ἁγίου Μύρου, κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἐν τοῖς Πατριαρχείοις εἰσηγήθη ἐπὶ Συνόδου τὰ ἀκόλουθα: «Ἆρά γε δὲν θὰ ἧτο καλόν, ὁσάκις τελεῖται καθαγίασις Ἁγίου Μύρου, νὰ ἀποστέλληται ἀνὰ ἓν δοχεῖον Ἁγίου Μύρου καὶ εἰς τὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, τὰς μὴ λαμβάνουσα ἀπότινος ἐντεῦθεν Ἅγιον Μύρον, ἤτοι Ῥωσίας, Ῥουμανίας  καὶ   Μαυροβουνίου, πρὸς ἔνδειξιν τῆς ἑνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν».
2. Κατὰ τὸ ἔτος 1912, ὁ Πατριάρχης Ἰωακεὶμ ὁ Γ´ εἰσηγήθη και αὖθις ἐπὶ Συνόδου,  ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο τελεσθείσης καθαγιάσεως του Ἁγίου Μύρου ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, ὅπως «ἀποσταλῇ εἰς πάσας τὰς Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας, τάς τε ἐντεῦθεν λαμβανούσας τὸ Ἅγιον Μύρον καὶ τὰς ἄλλας, ἀνὰ ἓν δοχεῖον τοῦ νέου Ἁγίου Μύρου πρὸς ἔνδειξιν τῆς ἑνότητος ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν».
3. Κατὰ τὸ ἔτος 1951 ἡ ἀπόφασις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅπως καθαγίασῃ κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο Ἅγιον Μύρον, ἀνηγγέλθη ἐγκαίρως  οὐ   μόνον πρὸς τὰς ἐξ αὐτοῦ τὸ Ἅγιον Μύρον   λαμβανούσας   ἁγιωτάτας κατὰ τόπους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας, ἀλλὰ «διὰ τὸν ἱερὸν σύνδεσμον τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητος» πρὸς ἁπάσας τὰς ἀδελφὰς Πατριαρχικὰς καὶ λοιπὰς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας ἀνεξαιρέτως.
4. Ὡς καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1951, ἡ ληφθεῖσα ὑπὸ  τοῦ  Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀπόφασις, περὶ παρασκευῆς καὶ εὐλογίας Ἁγίου   Μύρου, κατὰ τὸ ἔτος  1960  ἀνηγγέλθη  πρὸς πάντας ἐνεξαιρέτως   τοὺς   προκαθημένους τῶν κατὰ τόπους ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν.
5. Κατὰ τὴν τελεσιουργίαν τοῦ Ἁγίου Μύρου κατὰ τὸ ἔτος 1960 ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, πλὴν τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει παρεπιδημούντων Ἀρχιερέων προσῆλθον ἐπὶ τούτῳ καὶ μετέσχον ταύτης καὶ Ἱεραρχαί τοῦ κλίματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ.
6. Τῆς τελεσιουργίας τοῦ Ἁγίου Μύρου κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος ἐν τοις Πατριαρχείοις μετέσχεν, ἀφικομένη ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ εἰς Φανάριον, ἀντιπροσωπεία τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀπαρτιζομένη ἐκ δύο  Ἀρχιερέων.
7. Κατὰ τὸ ἔτος 1970 ὁ  Οἰκουμενικὸς  Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ὁ Α´, διετύπωσεν ἐπὶ Συνόδου τὴν σκέψιν, «ὅτι καλὸν ἤθελεν εἷσθαι, ἐάν, κατὰ τὴν γενησομένην προσεχῶς ἐνταῦθα παρασκευὴν καὶ εὐλογίαν τοῦ Ἁγίου Μύρου, ἐκαλοῦντο καὶ αἱ ἀδελφαὶ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι, ὅπως ἀποστείλωσιν ἀντιπροσώπους αὐτῶν,   ἵνα συνιερουργήσωσι κατὰ τὴν τελεσιουργίαν τούτου, δεδομένου μάλιστα ὅτι ὁ καθαγιασμὸς τοῦ Ἁγίου Μύρου ἐν τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν ἐκ μακρᾶς καὶ σεπτῆς παραδόσεως καθιερωμένων κανονικῶν σημείων, δι᾽ ὧν ἐμφαίνεται καὶ ἐκφράζεται ἡ ἑνότης τῶν κατὰ τόπους Ἁγίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν».
ν τῷ πνεύματι ἀκριβῶς τούτῳ, ἐν τῷ Καταλόγῳ τῶν θεμάτων, τὸν ὁποῖον κατήρτισεν ἡ Α´ ἐν Ῥόδῳ Πανορθόδοξος Διάσκεψις (1961) ἐν   τῷ   κεφαλαίῳ   «Σχέσεις   Ὀρθοδόξων   Ἐκκλησιῶν   πρὸς   ἀλλήλας» καὶ ἐν τῇ ὑποδιαιρέσει αὐτοῦ «Σχέσεις τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν πρὸς ἀλλήλας καὶ πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον κατὰ τοὺς κανόνας καὶ τὴν ἱστορίαν», ἀναγράφεται καὶ τὸ «Ἅγιον Μύρον» Τὰ ἐν τῇ ὑποδιαιρέσει ταύτῃ περιλαμβανόμενα «εἰρηνικὰ Γράμματα», «Δίπτυχα» καὶ «Ἅγιον Μύρον», ἀποτελοῦσι στοιχεῖα ἐκφραστικὰ τῆς ἑνότητος τῶν ἐπὶ μέρους Ὀρθοδοξων Ἐκκλησιῶν πρὸς ἀλλήλας καὶ πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, καὶ ἀναφέρονται, ὡς ἐλέχθη ἀνωτέρω, εἰς τοὺς Πατριαρχικοὺς καὶ Συνοδικοὺς Τόμους, δι᾽ ὧν ἐκχωρεῖται τὸ αὐτοκέφαλον καὶ τὸ αὐτόνομον εἰς τὰς κατὰ τόπους Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας.
Κατὰ ταῦτα ἡ ἀποκρυστάλλωσις καὶ κωδικοποίησις τοῦ περὶ τὸ Ἅγιον Μύρον δικαίου ἐν τῇ Ἀνατολικῇ Ἐκκλησίᾳ, καὶ ὁ καθορισμὸς τῆς θέσεως καὶ σημασίας τούτου ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησιολογίᾳ, θὰ συντελεσθῶσιν ὑπὸ τῆς πανορθοδόξως ἀποφασισθείσης ἵνα συνέλθῃ «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς κατ᾽ Ἀνατολὰς Ἁγίας Ὀρθοδοξου Ἐκκλησίας», ἥτις πρόκειται ἵνα ἀποφανθῇ ἐφ᾽ ὅλων τῶν θεμάτων τῶν περιλαμβανομένων ἐν τῷ σχετικῷ Καταλόγῳ, τῷ καταρτισθέντι ὑπὸ τῆς Α´ Πανορθοδόξου Διασκέψεως, κατὰ τὴν σχετικὴν διαδικασίαν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τῆς Δ´ Πανορθοδόξου ἐν Γενεύῃ Διασκέψεως (1968).

 
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας
ΠΑΥΛΟΣ

Αρχική Σελίς Ὄπισθεν
Πίσω
Περιεχόμενα