ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΥΡΟΝ ΕΝ Τῌ ΟΡΘΟΔΟΞῼ ΑΝΑΤΟΛΙΚῌ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ

Ὁ Καθαγιασμὸς Ἁγίου Μύρου ὑπὸ τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου Ἰωακεὶμ Γ´ - (1903).

Γενικά.

Κατὰ τὸν ΙΘ´ αἰῶνα ἐν τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ κατεβλήθησαν ἰδιαίτεραι προσπάθειαι πρὸς ἀναθεώρησιν τῆς ἄχρι τότε ἐν χρήσει Τάξεως καὶ Ἀκολουθίας καθαγιασμοῦ τοῦ Ἁγίου Μύρου καὶ ἀνασύνταξιν νέας τοιαύτης. Ἐκ τοῦ αἰῶνος τούτου ἡ παλαιοτέρα περιελθοῦσα μέχρις ἡμῶν εἴδησις περὶ παρασκευῆς, ἑψήσεως καὶ καθαγιασμοῦ Ἁγίου Μύρου ἐν τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἀνέρχεται εἰς τὸ ἔτος 1833, ὅτε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κωνστάντιος ὁ Α´ ὁ ἀπὸ Σιναίου (1830-1834), οὐ μόνον ηὐλόγησε τὸ Ἅγιον Μύρον, ἀλλὰ «συνέταξε διασαφέστερον καὶ ἀπήρτισε» καὶ τὴν σχετικὴν Διάταξιν παρασκευῆς, ἑψήσεως καὶ καθαγιασμοῦ τούτου. Ὁ βιογράφος τοῦ εἰρημένου Πατριάρχου Θεόδωρος Ἀριστοκλῆς ἀναφέρει τὰ ἀκόλουθα: «Κατὰ τὸ 1833 ἔτος, ἐκλελοιπότος τοῦ ἁγίου Μύρου, κατεσκευάσθη ἕτερον, οὗτινος τὴν περὶ κατασκευῆς, ἑψήσεως καὶ ἁγιάσεως διατύπωσιν συνέταξεν ὁ ἀοίδιμος, καὶ ἐπετέλεσε τὴν θείαν καὶ ἱερὰν Λειτουργίαν τῇ Μεγάλῃ Πέμπτῃ, μετὰ τῶν ἐνδημούντων ἁγίων Ἀρχιερέων, ἐπὶ καθαγιάσει αὐτοῦ».
Περιγραφὴν καὶ λεπτομέρειας τοῦ ὡς ἄνω γενομένου καθαγιασμοῦ διασώζει ἄχρις ἡμῶν ὁ αὐτὸς βιογράφος τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντίου τοῦ Α´, τοῦ Βυζαντίου. «Κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο κατεσκευάσθη ἅγιον Μύρον. Προετοιμασθέντων τῶν ἀναγκαιούντων εἰς τὴν κατασκευὴν διαφόρων εὐόσμων εἰδῶν, τῇ Κυριακῇ τῶν Βαΐων τῷ πρωΐ, ἐν καιρῷ τῆς λειτουργίας, ἐχειροθετήθη παρὰ τοῦ Πατριάρχου ὁ Μυρεψός. Τῇ δὲ Μ. Δευτέρᾳ, μετὰ τὴν Λειτουργίαν, ἐξελθὼν ὁ Πατριάρχης τῆς Ἐκκλησίας, παρεγένετο εἰς τὸ προσδιορισθὲν διὰ τὴν ἕψησιν τοῦ Μύρου μέρος, ἔνθα τελετῆς γενομένης ἐνέβαλε μόνος τὸ πῦρ ὑπὸ τοὺς λέβητας κατὰ δὲ τὴν Μ. Τετάρτην, ἐψηθέντος ἕως τότε τοῦ Μύρου, μετὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν ἦλθεν αὖθις εἰς τὸ αὐτὸ μέρος, καὶ μετὰ τὴν τελετήν, ἐν ᾗ ἐψάλησαν καὶ τὰ ἑπόμενα Τροπάρια, ἐξεκενώθη τὸ Μύρον εἰς ἀγγεῖα χάλκινα μετακομισθέντα ἐντὸς τοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου. Τῷ δὲ πρωῗ τῆς Μ. Πέμπτης, ἀνὰ δύο ἱερεῖς, ἐνδεδυμένοι ἐπιτραχήλιον καὶ φελόνιον, κρατοῦντες ἕκαστος τῶν ἀγγείων, προπορευόμενων τῶν Ψαλτῶν, κατεβίβασαν αὐτὰ καὶ ἔθηκαν ἐν τῷ μέσῳ τοῦ Ναοῦ κατὰ σειρὰν δύο δὲ πολύτιμα ἀλάβαστρα γέμοντα Μύρου ἐτέθησαν ἐπὶ τῆς Ἱερᾶς Τραπέζης. Ἐν δὲ τῇ θείᾳ Λειτουργίᾳ, τελεσθείσῃ παρὰ τοῦ Πατριάρχου καὶ τῶν ἐνδημούντων Ἁγίων Ἀρχιερέων, εὐλογηθέντος τοῦ ἐν τοῖς Ἀλαβάστροις Ἁγίου Μύρου, ἐκένωσαν τὸ ἁγιασθὲν καὶ εἰς τὰ λοιπὰ κατὰ διανομὴν ἀγγεῖα. Καὶ οὕτω ἔλαβε πέρας ἡ σπανία αὕτη καὶ λαμπρὰ ἱεροτελεστία τῆς τε ἑψήσεως καὶ καθαγιάσεως τοῦ Ἁγίου Μύρου».

 

Ἱερόν Κουβούκλιον

τυχῶς, ἐκ τῆς ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντίου τοῦ Α´ ἀναθεωρηθείσης καὶ ἀνασυνταχθείσης Διατάξεως παρασκευῆς καὶ εὐλογίας τοῦ Ἁγίου Μύρου, ἐν τῇ γενομένῃ ὑπὸ τοῦ εἰρημένου Θεοδώρου Ἀριστοκλέους ἐκδόσει τῶν Ἐλασσόνων Συγγραφῶν τοῦ Πατριάρχου τούτου, περιελήφθησαν μόνον τὰ ὑπ᾽ αὐτοῦ ποιηθέντα, καὶ ὡς ἀκολούθως ἔχοντα, «Τροπάρια τοῦ Ἁγίου Μύρου».

Ἦχος α´
Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, βρύει προφητείας, Ἱερέας τέλειοι, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας· ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα σοι. 
Ἦχος β´
ν τοῖς Προφήταις ἀνήγγειλας ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας καὶ ἐν Ἀποστόλοις ἔλαμψε Σωτὴρ ἡμῶν ἡ χάρις τοῦ Πνεύματός σου· σὺ εἶ Θεὸς πρῶτος, σὺ καὶ μετὰ ταῦτα, καὶ εἰς τοὺς αἰώνας σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν.
 
Ἦχος β´
Θεὲ αἰώνιε, Πάτερ Παντοκράτορ, καὶ ἀπαύγασμα τοῦ Πατρός, Υἱὲ Μονογενές, καὶ Πνεῦμα Ἅγιον ἐκ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, καὶ ἐν Υἱῷ διαμένον, ἡ τὰ πάντα τελειοποιοῦσα καὶ ἁγιάζουσα Τρισυπόστατε Μονάς, φύσις ἀδιαίρετε, προσκυνοῦμέν σε, εὐχαριστοῦμέν σοι, ὅτι κατηξίωσας ἡμᾶς τελειῶσαι σήμερον τὴν κατασκευὴν τοῦ θείου ἔργου, εἰς ἁγιασμὸν τῶν πιστῶν, δόξαν τῶν Χριστιανῶν, καὶ καύχημα πάντων τῶν Ὀρθοδόξων. 
Στίχ. Διὰ   πρεσβειῶν   τῆς   Ὑπεραγίας   Θεοτόκου.
στεφανώθης σὺν Θεῷ ἔργον καλόν, ἤδη ἐτελειώθης. 
 
Στίχ. Διὰ πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων καὶ Πανευφήμων Ἀποστόλων.
στεφανώθης σὺν Θεῷ ἔργον καλόν, ἤδη ἐτελειώθης. 
Στίχ. Διὰ πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων πάντων, τῶν ἀπ᾽ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων.
Ἦχος α´
Σήμερον τῇ ἐπιφοιτήσει τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὸ θειότατον καθαγιάζεται Μύρον, καὶ τὴν χάριν καὶ δύναμιν αὐτοῦ εἰσδέχεται. Τοῦτο οὖν καὶ ἡμεῖς χριόμενοι ἐπὶ τοῦ Βαπτισμοῦ, καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ χάριν καὶ δωρεὰν λαμβάνοντες, καὶ χριστοὶ Κυρίου γενόμενοι, Χριστιανοὶ καλούμεθα. Διὸ καὶ ὑπὲρ τῆς ἀπείρου ταύτης περὶ ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος, δῶμεν αὐτῷ ἅπαντες μεγαλωσύνην. 
Ἦχος β´
Σήμερον τὸ ἐκ πλείστων εἰδῶν εὐόσμων συγκείμενον, καὶ συμβολικῶς παριστὰν τὸ πολυδύναμον, καὶ τὸ τῶν ἐνεργειῶν ποικίλον τε καὶ πολυειδὲς τῶν χαρισμάτων τοῦ Παναγίου καὶ ζωοποιοῦ Πνεύματος, καὶ τῆς αὐτοῦ καθαριότητος, εὔοσμον θεῖον Μύρον τετελεσιουργημένον πρόκειται, ζωὴν ἐμπνέον θείαν. Δίδοται οὖν αὐτὸ πᾶσι τοῖς βαπτιζομένοις πιστοῖς, καὶ σφραγὶς δωρεᾶς καὶ Χριστοῦ σημεῖον.  
 
Δόξα καὶ νῦν.
Ἦχος δ´
Σήμερον εὐλογούμενον καὶ ἁγιαζόμενον τὸ ἄχραντον Μύρον, τῶν χαρίτων τῆς εὐωδίας αὐτοῦ ἐμπίπλησι, καὶ τὸν ἁγιασμὸν παρέχει, καὶ τὰς δωρεὰς τοῦ Παναγίου καὶ Ζωοποιοῦ Πνεύματος. Χάρισμα πνευματικόν, ἁγιαστικὸν ψυχῶν καὶ σωμάτων, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως καθίσταται πᾶσι τοῖς τὸ θεῖον λουτρὸν τοῦ Βαπτίσματος δεχομένοις. Τὸ οὐράνιον ἄρα Μύρον αὐτό, τὸ τὴν χάριν φέρον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τελειοῖ τὸ βάπτισμα, καὶ τῆς Ὑπερουσίου Τριάδος ναοὺς ἡμᾶς πνευματικοὺς καὶ κεχαριτωμένους ἀπεργάζεται. Ὤ τῆς δυνάμεως, δι᾽ ἧς τὰ ἱερὰ σὺν τοῖς Ναοῖς χριόμενα, καθιεροῦνται θυσιαστήρια, καὶ πλήρη δόξης Θεοῦ καὶ ἁγιασμοῦ γίνεται. Ὤ τῆς μεγίστης εὐεργεσίας καὶ χάριτος, δι᾽ ἧς τοὺς γηίνους καὶ φθαρτοὺς ἡμᾶς, ἐπουρανίους καὶ ἀθανάτους ὑπέδειξε. Διὸ ὑψηγόρῳ φωνῇ, Οἰκτίρμον Τριάς, ἀνακηρύττομεν τὸ ἀμέτρητόν σου ἔλεος, ὁ ἐφ᾽ ἡμᾶς πλουσίως ἐξέχεας.

Μεγάλη Πέμπτη - Τὸ Παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου μὲ τοὺς ἀργυροὺς ἀμφορεῖς πλήρεις Ἁγίου Μύρου.

Τὴν ὑπ᾽ αὐτοῦ ἀναθεωρηθεῖσαν καὶ ἀπαρτισθεῖσαν Διάταξιν παρασκευῆς καὶ εὐλογίας Ἁγίου Μύρου ὁ Πατριάρχης Κωνστάντιος Α´, ἐπὶ τῷ σκοπῷ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν καὶ τὸν ὁδηγὸν τῆς ἀρκούντως δυσχεροῦς τελεσιουργίας τοῦ ἁγίου Μύρου διὰ τοὺς «εἰσέπειτα, ἐλέει Θεοῦ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν προστασίαν διαδεξομένους», ἐφύλαξεν «ἐν ἐνσφραγίστῳ μετ᾽ ἐπιγραφῆς φακέλλῳ», ἐξέδοτο δὲ καὶ σχετικὸν «Ἔγγραφον Δηλωτικὸν περὶ τοῦ ποῦ κεῖται ἡ διατύπωσις τῆς τελετῆς τοῦ Ἁγίου Μύρου», περιληφθὲν καὶ ἐν τῷ καὶ ἐν τοῖς πρόσθεν ἀναφερθέντι ἔργῳ Ἐλάσσονες Συγγραφαί, ἔχον ἐπὶ λέξει ὧδε :
«Κατ᾽ αὐτὴν τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Πέμπτην (ἐκλελοιπότος τοῦ Ἁγίου Μύρου) τελεῖται ἡ τῆς ἑψήσεως τούτου τάξις καὶ ἡ τῆς ἁγιάσεως ἐν τῇ ἱερᾷ Λειτουργίᾳ παρὰ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, συλλειτουργοῦντος μετὰ τῶν ἐπιδημούντων Ἀρχιερέων. Ἅπασα οὖν ἡ ὁδηγία τῆς πράξεως, τὰ εἰς τὴν κατασκευὴν ἐναπαιτούμενα διάφορα εὐώδη εἴδη, ἡ τούτων ποσότης, καὶ ἡ ἱερὰ τελετὴ κατ᾽ ἔκτασιν, συνετέθη τῷ αωλγ´ ἔτει διασαφέστερον καὶ ἀπηρτήθη παρὰ τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Κυρίου Κωνσταντίου Α´, Βυζαντίου. Κεῖται δὲ ἡ διατύπωσις αὕτη, ἡ συντελέσουσα προχείρως τοῖς εἰσέπειτα, ἐλέει Θεοῦ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Προστασίαν διαδεχομένοις, ἐν ἐνσφραγίστῳ μετ᾽ ἐπιγραφῆς Φακέλλῳ, τῷ ἐναποτεθειμένῳ ἐν τῷ ἰδιαιτέρῳ ἐκείνῳ ἐνσφραγίστῳ Κιβωτίῳ τοῦ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας Κοινοῦ, ὅπου τὰ ἀναγκαῖα τῶν Γραμμάτων καὶ αἱ Αὐλικαὶ Ἀποδείξεις».
Διάταξις αὕτη, περὶ ἧς ὁ Μανουὴλ Γεδεών, γράφων κατὰ τὸ ἔτος 1903, ἀναφέρει ὅτι ἐζητήθη ἐπανειλημμένως καὶ οὒχ εὑρέθη, ὑπολαμβάνομεν ὅτι ἀποσφραγισθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1856, ὅτε παρεσκευάσθη καὶ ηὐλογήθη καὶ αὔθις ἅγιον Μύρον ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, ἀναθεωρηθεῖσα καὶ ἀποτελέσασα τὴν βάσιν τῆς κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο καταρτισθείσης νέας «Διατάξεως τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας τῆς γενομένης εἰς τὴν ἕψησιν τοῦ Ἁγίου Μύρου», δὲν ἐφυλάχθη ἐφεξῆς, λόγῳ τῆς κρατούσης τότε ἐν τῷ Οἰκουμενικῷ Πατριαρχείῳ περὶ Ἀρχείου ἀντιλήψεως, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἐθεωρήθη πλέον ἄχρηστος, ἐφ᾽ ὅσον ἡ νέα τοιαύτη παρεδίδετο, ὡς καὶ πρότερον, «ἐν ἐνσφραγίστῳ μετ᾽ ἐπιγραφῆς φακέλλῳ» «τοῖς εἰσέπειτα, ἐλέει Θεοῦ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Προστασίαν διαδεξομένοις».

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σουηδίας
ΠΑΥΛΟΣ

Αρχική Σελίς Ὄπισθεν
Πίσω
Περιεχόμενα